บทที่ 28 จับกุมผู้ต้องหาสำคัญคดี 3.21

เวลานี้ทุกวินาทีมีค่า ผู้อำนวยการหยางต้องรายงานเรื่องนี้ให้ผู้บังคับบัญชาทราบอย่างแน่นอน หลินอวี่กวาดสายตาอ่านข้อมูลทีละแฟ้ม ส่วนใหญ่เป็นคดีทะเลาะวิวาทหรือความขัดแย้งระหว่างคนรู้จัก ซึ่งไม่มีความน่าสงสัย จึงถูกคัดแยกไว้ต่างหาก เหลือแฟ้มคดีอีกเก้าแฟ้ม ในจำนวนนี้มีสองคดีที่มีพิรุธมากที่สุด คดีแรกคือคดีซื้อบริการทางเพศ ผู้ก่อเหตุถูกจับกุมตัวที่ตำบลจางผู่ เนื่องจากไม่มีเงินจ่ายค่าปรับ และไม่สามารถติดต่อญาติหรือเพื่อนได้ จึงถูกตัดสินให้ควบคุมตัว 15 วัน อีกคดีหนึ่งคือคดีลักทรัพย์ ผู้ก่อเหตุขโมยโทรศัพท์มือถือที่สถานีรถไฟ ตอนนี้ยังถูกคุมขังอยู่ที่สถานีตำรวจรถไฟ

หลินอวี่เก็บสำเนาเอกสารพวกนี้ไว้ทั้งหมด แล้วแบ่งทีมแยกย้ายกันไปตรวจสอบ ก่อนขึ้นรถ หลินอวี่ยื่นเอกสารอีกเจ็ดแฟ้มที่น่าสงสัยน้อยกว่าให้เหล่าหลิว "เอาเจ็ดคดีนี้ไปให้คนในหน่วยตรวจสอบให้ละเอียดอีกรอบนะ" เหล่าหลิวรับไปดูผ่านๆ แล้วถามด้วยความสงสัย "ผู้ต้องหาคดี 3.21 จะอยู่ในนี้เหรอครับ?" คดีพวกนี้ล้วนเป็นคดีเล็กๆ ธรรมดาๆ ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับคดีสะเทือนขวัญ 3.21 เลย หลินอวี่ยิ้มแล้วตอบกลับไปว่า "ก็อาจจะเป็นไปได้นะ!"

แต่เหล่าหลิวกลับเชื่อเป็นตุเป็นตะ รีบรับคำด้วยความดีใจ "งั้นผมไปเดี๋ยวนี้เลยครับ"

หงลู่กระโดดมาหาหลินอวี่ เกาะแขนเขาไว้แน่นพร้อมทำหน้าอ้อนวอน หลินอวี่ดีดหน้าผากเธอไปทีหนึ่ง "ไป ขับรถ!”

“เย้!” หงลู่หัวเราะร่าด้วยความดีใจ ดึงตัวหลิวข่ายออกไปให้พ้นทาง แล้วหันมายิ้มเชิญชวน "รุ่นพี่เชิญขึ้นรถค่ะ"

หลินอวี่ยักไหล่ ทำหน้าเห็นใจแต่ช่วยไม่ได้ใส่สองอาหลานเหล่าหลิว แล้วก้าวขึ้นรถพลางสั่ง "ไปสถานีตำรวจรถไฟก่อน"

สถานีรถไฟอยู่ไม่ไกลจากกองกำกับการสาขา ใช้เวลาเพียงสิบนาทีก็มาถึง ตอนนี้ที่สถานีตำรวจแทบจะไม่มีคนอยู่เลย เพราะเหอฟง ผู้ต้องหาคนสำคัญคดี 3.21 ถูกพบตัวที่สถานีรถไฟลู่เฉิงเป็นครั้งสุดท้าย ที่นี่จึงเป็นเป้าหมายหลักในการปูพรมค้นหา

หลินอวี่เดินตรงไปที่ห้องคุมขัง เปิดประตูแล้วถาม "ใครชื่อเฉียนตัวตัว?" คนที่นั่งยองๆ อยู่มุมห้องลุกขึ้นยืน มองหลินอวี่ด้วยสายตาหวาดกลัว หลินอวี่มองแวบเดียว ก็หันหลังเดินจากไป ในรูปอาจจะดูคล้าย แต่ตัวจริงไม่ได้มีบุคลิกแบบนั้นเลย

ตำรวจในสถานีต่างก็งุนงง ถ้าหลินอวี่ไม่ได้สวมเครื่องแบบตำรวจ พวกเขาคงจับตัวไว้สอบสวนแล้ว สถานีต่อไปคือตำบลจางผู่!

สิบกว่านาทีต่อมา หงลู่ก็ขับรถพุ่งเข้ามาในสถานีตำรวจจางผู่ สารวัตรและรองสารวัตรของที่นี่ก็พากำลังออกไปปฏิบัติหน้าที่ข้างนอกหมดเหมือนกัน นี่ถือเป็นโอกาสให้หลินอวี่ได้ลงมือและประหยัดเวลาไปได้มาก ตอนเดินเข้ามาเขายังเห็นหลินกั๋วหัวด้วย ชายวัยกลางคนตาแดงก่ำ ดูเหมือนจะไม่ได้นอนมาหลายวันแล้ว

เมื่อหลินกั๋วหัวเห็นอดีตผู้บังคับบัญชาก็ตกตะลึงไป "สารวัตรหลิน?”

“ไม่เกี่ยวกับคุณ!” หลินอวี่มุ่งตรงไปยังห้องคุมขัง

"ใครน่ะ?”

“ไม่รู้สิ เหมือนจะไม่ใช่คนสถานีเรานะ!”

“ดูเหมือนจะเป็นรองสารวัตรแห่งตำบลอวี้ซานเลย!”

“ตำบลอวี้ซานมาทำอะไรที่จางผู่ของพวกเรา? พวกเขาไม่ได้สแตนด์บายรอรับคำสั่งอยู่เหรอ?”

“ได้ข่าววงในมาว่า เขาเป็นสมาชิกคณะทำงานชุดเฉพาะกิจคดีนี้นะ!” ……

ท่ามกลางเสียงซุบซิบนินทา หลินอวี่ก็เดินตรงไปที่ห้องคุมขัง ยังไม่ทันก้าวเข้าประตู หลินอวี่ก็ใจเต้นแรงขึ้นมากะทันหัน เขารู้สึกได้ว่าเป้าหมายอยู่ข้างใน นี่คือสัมผัสที่หกของเขา!

ตำรวจยามกำลังนั่งเล่นเกมฟันบอสในโทรศัพท์อย่างเมามัน "ใครชื่อหวงเจี๋ย?" ตำรวจยามเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ โทรศัพท์เกือบหลุดมือ ไม่มีใครตอบ คนที่อยู่ในกรงเหล็กมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

หลินอวี่เริ่มระแวดระวังตัว ถามย้ำอีกครั้ง "พวกนายใครชื่อหวงเจี๋ย!" ยังคงเงียบกริบ สายตาของหลินอวี่ล็อกเป้าไปที่คนคนหนึ่งอย่างรวดเร็ว มีเพียงคนคนนี้เท่านั้นที่ไม่ได้หันไปมองคนอื่น เหอฟงหันกลับมามองหลินอวี่ด้วยสีหน้าเคลือบแคลงสงสัย "คุณหาผมเจอได้ยังไง?"

"ออกมาคุยข้างนอก!" หลินอวี่ส่งสัญญาณให้ตำรวจยามเปิดกรงเหล็ก ตำรวจยามเปิดประตูอย่างงุนงง หลินอวี่ถือเหรียญกุญแจมือเดินเข้าไป

"ไปเถอะ!" เหอฟงถอนหายใจ ก่อนจะเดินตามหลินอวี่ออกมาอย่างว่าง่าย ตอนนี้การขัดขืนไม่มีความหมายอีกต่อไป ที่นี่มีแต่ตำรวจเต็มไปหมด เขามาที่เมืองลู่เฉิงเพื่อตั้งใจเผยร่องรอยให้ตำรวจเห็น จากนั้นก็ใช้บัตรประชาชนปลอมที่เตรียมไว้ล่วงหน้าเพื่อซ่อนตัวอยู่ใต้จมูกตำรวจ ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่เขาวางไว้ ตำรวจทั้งเมืองลู่เฉิงกำลังตามหาเขาอยู่ข้างนอก ไม่มีใครมาสนใจคนในกรงเหล็กหรอก คืนนี้เขาจะถูกส่งตัวไปที่เรือนจำ ที่นั่นจะยิ่งปลอดภัยกว่านี้อีก! แต่สุดท้ายก็ถูกคนจับได้จนได้

ตำรวจแห่งตำบลจางผู่เห็นหลินอวี่คุมตัวคนออกมา ก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปสืบถาม "เขาเป็นใครเหรอครับ?”

“เหมือนจะเป็นพวกซื้อบริการน่ะ” จนกระทั่งหลินอวี่พาตัวคนร้ายจากไป พวกเขาก็ยังไม่รู้เลยว่าคนที่ถูกจับไปคือเหอฟง ผู้ต้องหาคดี 3.21 ที่คนทั้งเมืองกำลังตามล่าตัวอยู่! มีคนเข้าไปถาม ก็ถูกหลินอวี่ใช้ข้ออ้างว่าเป็นคดีของคณะทำงานชุดเฉพาะกิจตอกกลับไป

หงลู่ยังคงมึนงง นี่คือจับคนร้ายได้แล้วเหรอ? ไม่ได้มีความตื่นเต้นเร้าใจเหมือนการสืบคดีใหญ่ๆ เลยสักนิด แต่วิธีการกลับดูเป็นตำนานมาก! คนอื่นกำลังนั่งปวดหัวหน้าแผนที่อยู่ในห้องทำงาน สั่งการให้ตำรวจทั้งเมืองปูพรมค้นหา แต่เธอกับรุ่นพี่แค่ไปขับรถเดินเล่นสองแห่ง ก็จับคนร้ายได้แล้ว! ขืนเอาไปเล่าให้คนอื่นฟัง เขาต้องนึกว่ารุ่นพี่จับคนร้ายไปขังไว้ก่อนแล้วแน่ๆ!

หงลู่พยายามสะกดกลั้นความตื่นเต้นเอาไว้ ไม่ให้คนของสถานีตำรวจจางผู่จับพิรุธได้ ถ้าเกิดความแตกขึ้นมา เธอกับรุ่นพี่คงออกไปจากที่นี่ไม่ได้แน่

หลินอวี่ลากตัวเหอฟงมาตลอดทาง ก่อนจะจับใส่กุญแจมือล็อกไว้ในรถตำรวจ นี่คือฆาตกรที่โหดเหี้ยมอำมหิตเชียวนะ! ถ้าถูกจับได้ก็มีแต่โทษประหารสถานเดียว! ถ้ามันคิดจะขัดขืน ก็ต้องสู้ยิบตาแน่นอน! โชคดีที่ในรถตำรวจมีกระบองไฟฟ้าเตรียมไว้ หลินอวี่เปิดกระแสไฟฟ้าในระดับสูงสุด อาศัยจังหวะที่เหอฟงกำลังมองสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัว จิ้มไปที่ตัวเขาอย่างจัง

เหอฟงไม่ทันตั้งตัว ไม่คิดว่าตำรวจคนนี้จะไม่สนใจกฎกติกาการต่อสู้เลย เขาร้องครางอึกอักก่อนจะหมดสติไป แบบนี้สิถึงจะปลอดภัย หงลู่มองการกระทำของหลินอวี่ แล้วจดจำนำไปเป็นบทเรียน

หลินอวี่ให้หงลู่เป็นคนขับรถ ส่วนตัวเองก็โทรหาผู้กำกับเฉียน ตอนนี้เขาไม่เชื่อใจกองกำกับการตำรวจภูธรสาขาเมืองลู่เฉิงเลย "ผู้กำกับเฉียน ผมหลินอวี่เองครับ!”

“หลินอวี่เหรอ สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง มีอะไรติดขัดก็บอกมาได้เลยนะ!” หลินอวี่ตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "จับตัวคนร้ายได้แล้วครับ!"

"นายว่าอะไรนะ?" น้ำเสียงของผู้กำกับเฉียนเต็มไปด้วยความตกตะลึง สงสัยว่าตำรวจชั้นผู้น้อยปลายสายจะล้อเขาเล่น เขาเพิ่งจะเอาหลินอวี่เข้ามาร่วมทีมเฉพาะกิจ แล้วก็จับคนร้ายได้เลยเนี่ยนะ? ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย!

"จริงเหรอ?" ผู้กำกับเฉียนอดไม่ได้ที่จะถามซ้ำอีกครั้ง หลินอวี่ตอบ "ครับ!" ผู้กำกับเฉียนถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

ตอนที่คลี่คลายคดีฆาตกรรมของเซี่ยงไฮ้คราวก่อน ผู้กำกับเฉียนก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วย แต่ความรู้สึกในวันนั้นยังไม่น่าตกตะลึงเท่าวันนี้ การจับกุมผู้ต้องหาหลบหนีคดี 3.21 ในครั้งนี้ ได้รับความสนใจจากคนทั้งประเทศ มีการสกัดจับอย่างเข้มงวดตลอดเส้นทาง แต่ก็ยังปล่อยให้อีกฝ่ายหลบหนีมาถึงลู่เฉิงได้ ตำรวจทั้งเมืองปูพรมค้นหากันหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็มๆ แต่ก็ไม่พบเบาะแสใดๆ เลย ผลปรากฏว่าหลินอวี่ลงมือจัดการ ใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมงก็จับคนร้ายได้แล้ว ตำรวจลู่เฉิงเป็นไอ้โง่กันหมดเลยหรือไง? แล้วพวกตำรวจสืบสวนจากเมืองหลวงจะคิดยังไงล่ะ? พวกเขาตามสืบมาตั้งครึ่งปี แต่ก็ยังปล่อยให้เหอฟง ผู้ต้องหาคนสำคัญหลบหนีไปได้!

หลินอวี่วางสายโทรศัพท์ ผู้กำกับเฉียนยังคงตั้งสติไม่ได้ กำลังคิดว่าทำไมไอ้เด็กนี่ถึงกล้าวางสายใส่เขา จู่ๆ วีดีโอคอลจากวีแชตก็ดังขึ้น เขาจึงรีบกดรับสาย

หลินอวี่หันกล้องไปทางเหอฟง แล้วยิ้มบอกว่า "เพิ่งจับได้สดๆ ร้อนๆ เลยครับ!" ผู้กำกับเฉียนจ้องมองโทรศัพท์มือถืออยู่นาน ก่อนจะถอนหายใจออกมาจากส่วนลึกของหัวใจ "แกนี่มันตัวนำโชคจริงๆ ไปจับได้ที่ไหนเนี่ย?"

หลินอวี่มองสภาพการจราจรไปพลาง ตอบไปพลางว่า "สถานีตำรวจครับ”

“ห๊ะ?” ผู้กำกับเฉียนฟังไม่ถนัด

หลินอวี่อธิบาย "หมอนี่สวมรอยเป็นคนอื่นแล้วไปซ่อนตัวอยู่ในสถานีตำรวจ ผมเป็นคนสืบเจอเองครับ!" ผู้กำกับเฉียนถึงกับใบ้กิน จะบอกว่ามันเจ้าเล่ห์ก็ใช่ ที่พาตัวเองไปส่งเข้าคุก จะบอกว่ามันโง่ก็ใช่ ที่ตำรวจทั้งเมืองหาตัวมันไม่เจอมาตั้งหนึ่งวันหนึ่งคืน

"แกกำลังขับรถอยู่เหรอ?" ผู้กำกับเฉียนกลัวว่าผู้ต้องหาจะฉวยโอกาสหลบหนี "จับคนร้ายได้ที่ตำบลจางผู่ครับ ตอนนี้ผมกำลังเดินทางกลับสถานีตำรวจภูธรตำบลอวี้ซาน!”

“รออยู่นั่นแหละ ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้!”

หลินอวี่วางสายโทรศัพท์ หงลู่ขับรถไปพลาง คอยมองกระจกมองหลังเพื่อจับตาดูคนร้ายไปพลาง "รุ่นพี่คะ ดูเหมือนเขาจะฟื้นแล้วล่ะค่ะ!" หลินอวี่หันกลับไปมอง จังหวะการหายใจของเหอฟงก็ปั่นป่วนขึ้นมาทันที

หลินอวี่หัวเราะหึๆ ใช้กระบองไฟฟ้าช็อตเขาจนสลบไปอีกรอบ เหอฟงรู้สึกชาไปถึงกระดูก เมื่อต้องมาเจอกับคนเหี้ยมโหดแบบนี้ ต่อให้เขามีแผนการร้อยแปดพันเก้าก็คงเปล่าประโยชน์

ยังไม่ทันจะถึงสถานีตำรวจภูธรตำบลอวี้ซาน โทรศัพท์ของหลินอวี่ก็ดังขึ้น ผู้กำกับเหอโทรมา คงเป็นเพราะทางตำบลจางผู่รายงานเรื่องนี้ขึ้นไปแล้ว หลินอวี่ไม่รับสายในครั้งแรก จากนั้นผู้ชี้แนะเหยียนก็โทรมาอีก เขายังคงไม่รับสาย ผู้กำกับซุนก็กระหน่ำโทรมาไม่หยุด

จนกระทั่งรถตำรวจขับเข้ามาจอดในสถานีตำรวจภูธรตำบลอวี้ซาน หลินอวี่ถึงได้กดรับสายอย่างวางใจ จากนั้นก็ได้ยินเสียงตวาดด้วยความโมโหของซุนต้าจื้อดังลอดออกมา "ทำไมไม่รับโทรศัพท์?”

“ขออภัยครับผู้กำกับซุน เมื่อกี้ผมขับรถอยู่ก็เลยไม่ได้ยินครับ”

ซุนต้าจื้อถามเสียงดัง "นายจับตัวเหอฟงได้แล้วเหรอ?" หลินอวี่ตอบตามความจริง "จับตัวมาได้คนหนึ่งครับ ยังไม่ได้สอบปากคำ"

ซุนต้าจื้อเงียบไปครู่หนึ่ง ตอนนี้เขาเองก็ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก ลูกน้องรายงานมาว่ามีการเบิกตัวคนจากสถานีตำรวจจางผู่ไปคนหนึ่ง ดูคล้ายกับผู้ต้องหาคนสำคัญคดี 3.21 มาก แต่หลินอวี่กลับไม่ยอมรับ เขาก็เลยเริ่มระแวง รู้สึกว่าเรื่องมันไม่น่าจะบังเอิญขนาดนี้ "รีบสอบสวนให้แน่ชัด แล้วรายงานให้ฉันทราบทันที!”

“ครับ!”