บทที่ 480 - ข่าวด่วน

บทที่ 480 - ข่าวด่วน

"ท่านผู้อาวุโสจางซาน สองวันให้หลัง ฉันจะมารับสมาชิกของหน่วยปฏิบัติการพิเศษลูกศรกับนาย"

หลังจากที่ต่งเฉาถูกจางซานขัดจังหวะ เขาก็ทำหน้าตาผิดหวังเล็กน้อย และเก็บเสียงบีบเล็กบีบน้อยกลับไป

"คุณจางซาน คุณยังมีข้อเรียกร้องอะไรอีกไหม ขอแค่ทำให้หน่วยปฏิบัติการพิเศษลูกศรกลับมาได้อย่างปลอดภัย ไม่ว่าจะเป็นข้อเรียกร้องแบบไหน ฉันก็ยอมรับได้ทั้งนั้น"

จางซานกลัวว่าต่งเฉาจะเล่นตลกอะไรอีก จึงรีบชิงตัดบทไปก่อน

"ไม่มีแล้ว ไม่มีแล้ว สองวันเจอกัน!"

เมื่อได้ยินว่าการเจรจาลับในห้องประชุมใกล้จะจบลง หร่านเหวินถังก็รีบเก็บข่ายจิตลายขุยหนิวของเธอ และหายตัวไปในทางเดินอย่างเงียบเชียบ

ในตอนนี้ หัวใจของหร่านเหวินถังเต็มเปี่ยมไปด้วยความประทับใจจนแทบจะเอ่ยเป็นคำพูดไม่ได้ ลมหายใจยังรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่ร้อนผ่าว

"กลุ่มอัจฉริยะในห้องวิชาต่อสู้สี่ ยอมที่จะมารวมตัวกันอยู่ใต้บังคับบัญชาของท่านผู้อาวุโสดาบทมิฬ คงไม่ได้เป็นเพราะเกรงกลัวในฐานะที่สูงส่งของท่านเพียงอย่างเดียวเป็นแน่แท้ สิ่งที่ทำให้พวกเขายอมสยบได้อย่างแท้จริง ย่อมต้องเป็นเพราะหัวใจที่เร่าร้อน จริงใจ เปิดเผย และสูงส่งของท่านผู้อาวุโสต่างหาก!"

การแอบฟังในครั้งนี้ ทำให้หร่านเหวินถังได้รู้ถึงเรื่องที่น่าอึดอัดใจและลำบากใจที่สุดของท่านผู้อาวุโสดาบทมิฬ แต่สำหรับไอดอลที่เพิ่งจะได้เห็นหน้าเป็นครั้งแรกคนนี้ หร่านเหวินถังกลับยิ่งรู้สึกเคารพนับถือและยอมรับในตัวเขามากขึ้นเป็นหมื่นเท่า

"นี่สิ ถึงจะเรียกว่าสุดยอดทหารกล้าแห่งอาณาจักรมังกรของจริง!"

...

สองวันต่อมา ณ คณะวิชาต่อสู้ มหาวิทยาลัยโม่อู่

ข่าวด่วนที่ปรากฏบนอินเทอร์เน็ต ทำให้เหล่านักศึกษาวิชาต่อสู้ที่กำลังขะมักเขม้นกับการฝึกฝนต้องตกตะลึงอีกครั้ง

ในขณะที่กำลังออกกำลังกายตอนเช้า หลินเวยอัน นักสืบสายเผือกประจำรุ่น ก็แอบซอกแซกไปตามกลุ่มคน พร้อมกับกระซิบข่าวคราวด่วนจี๋

"รู้หรือเปล่า เมื่อสิบนาทีก่อน กองบัญชาการใหญ่อาณาจักรมังกรเพิ่งเปิดแถลงข่าวด่วน โฆษกกองทัพประกาศว่า การแข่งขันวิชาต่อสู้ร้อยมหาวิทยาลัยในปีนี้ ถูกยกเลิกแล้ว!"

หลินเวยอันนักสืบตัวยง เอาแต่ป่าวประกาศข่าวด่วนนี้ไปทั่ว เพราะกลัวว่าคนอื่นจะไม่เชื่อ เธอยังถึงกับหมุนกำไลข้อมือจักรกล เพื่อฉายคลิปข่าวด่วนนั้นให้ทุกคนดูต่อหน้า

ในภาพฉาย โฆษกกองทัพในชุดเครื่องแบบทหารที่ดูภูมิฐานยืนอยู่หน้าแท่นโพเดียม ดาวบนอินทรธนูสะท้อนแสงไฟดูน่าเกรงขาม

เขายกมือขึ้นเป็นเชิงให้ทุกคนในห้องเงียบลง น้ำเสียงหนักแน่นทรงพลัง แฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยวแบบทหาร

"สวัสดีสื่อมวลชนทุกท่าน และเพื่อนร่วมวงการวิชาต่อสู้ของอาณาจักรมังกรทุกท่าน ขณะนี้ขอแจ้งให้ทราบถึงการตัดสินใจครั้งสำคัญ ภายหลังจากการพิจารณาร่วมกันระหว่างกองบัญชาการใหญ่อาณาจักรมังกรและกระทรวงศึกษาธิการวิชาต่อสู้ โดยประเมินจากสถานการณ์ด้านความมั่นคงทั้งในและต่างประเทศในปัจจุบัน การประสานงานในการรักษาความปลอดภัยของงาน และปัจจัยอื่น ๆ เพื่อเป็นการรับรองความปลอดภัยและสิทธิประโยชน์ของผู้เข้าแข่งขันรวมถึงทีมงานทุกท่านอย่างสูงสุด จึงขอประกาศอย่างเป็นทางการว่า การแข่งขันวิชาต่อสู้ร้อยมหาวิทยาลัยซึ่งเดิมทีมีกำหนดจัดขึ้นในเดือนหน้า จะถูกยกเลิก"

โฆษกหยุดไปชั่วขณะ สายตากวาดมองไปยังกลุ่มผู้สื่อข่าว น้ำเสียงยังคงหนักแน่น

"กำหนดการในการจัดการแข่งขันครั้งต่อไป จะประกาศให้ทราบอีกครั้งตามการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ โดยจะแจ้งผ่านช่องทางอย่างเป็นทางการโดยเร็วที่สุด กองทัพจะยังคงมุ่งมั่นรักษาความมั่นคงและการพัฒนาของแวดวงวิชาต่อสู้ในอาณาจักรมังกร ขอขอบคุณทุกภาคส่วนที่เข้าใจและให้การสนับสนุน จบการแถลงข่าว ต่อไปจะเป็นช่วงตอบคำถาม..."

คำพูดของโฆษกที่ว่า "การแข่งขันวิชาต่อสู้ร้อยมหาวิทยาลัยถูกยกเลิก" เปรียบเสมือนระเบิดที่ตกลงมากลางสนามหญ้า ทำให้เกิดระลอกคลื่นแห่งความตื่นตระหนก กลุ่มคนที่เคยเป็นระเบียบเรียบร้อยในตอนเช้าพลันแตกตื่นวุ่นวาย

"ยกเลิก? ทำไมจู่ ๆ ถึงยกเลิกได้ล่ะ!"

จ้าวเหล่ยจากห้องหนึ่งกำหมัดแน่น สีหน้าประหลาดใจ

จ้าวเหล่ยมีฝีมือดี ถือเป็นนักเรียนระดับหัวกะทิรองลงมาจากสี่จตุรเทพน้อยของห้องหนึ่ง

จ้าวเหล่ยตั้งใจอย่างมากที่จะได้รับเลือกเป็นหนึ่งในทีมตัวแทนของมหาวิทยาลัยโม่อู่ เพื่อจะได้โชว์ฝีมือในการแข่งขันวิชาต่อสู้

ในตอนนี้ เมื่อได้ยินข่าว เขาก็รู้สึกเหมือนกับว่าการฝึกทักษะการเสริมสร้างร่างกายวันละสามสิบเซ็ตที่ผ่านมานั้นสูญเปล่าไปโดยปริยาย ความรู้สึกหดหู่ใจตีตื้นขึ้นมา

"ยังต้องคิดอีกเหรอ ต้องเกี่ยวกับสนามรบโองการเทพแน่นอน!"

เฉินมั่วในชุดฝึกซ้อมสีดำขยับแว่นตา น้ำเสียงมั่นใจ

"สนามรบโองการเทพเพิ่งปรากฏขึ้นมา พวกเราก็เพิ่งแพ้ในการรบครั้งแรกไป กองทัพจะต้องเตรียมตัวอย่างเต็มที่สำหรับสนามรบโองการเทพครั้งต่อไป จะเอาเวลาที่ไหนมาจัดการแข่งขันเล่า"

คำพูดของเขาทำให้บรรยากาศรอบข้างเงียบลงไปถนัดตา

ข่าวคราวเกี่ยวกับสนามรบโองการเทพ กำลังถูกเผยแพร่ไปทั่วโลกอินเทอร์เน็ตราวกับการล้างสมอง

แม้แต่คนธรรมดาที่ไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ก็ยังได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับสนามรบโองการเทพ

ทุกคนต่างก็รู้ดีว่า ในสนามรบโองการเทพเมื่อไม่นานมานี้ อาณาจักรมังกรประสบความพ่ายแพ้ ในขณะที่สหพันธรัฐตะวันตกซึ่งเป็นคู่แข่งของอาณาจักรมังกรมาอย่างยาวนาน กลับกอบโกยผลประโยชน์ไปอย่างมหาศาล

พวกตะวันตกถึงกับใช้ประโยชน์จาก...

หลินเวยอันไม่ค่อยเห็นด้วยกับการคาดเดาของเฉินมั่ว

"การแข่งขันวิชาต่อสู้ร้อยมหาวิทยาลัย ส่วนใหญ่มีกระทรวงศึกษาธิการวิชาต่อสู้เป็นหัวหอกในการจัดงาน กองทัพอาจจะช่วยเหลือเรื่องเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยบางส่วน แต่ก็ไม่ได้ใช้กำลังคนมากขนาดนั้น กองทัพไม่น่าจะถึงขั้นจัดสรรคนไม่ได้ขนาดนั้นหรอก!"

"อีกอย่าง การแข่งขันวิชาต่อสู้ร้อยมหาวิทยาลัยก็เป็นหน้าเป็นตาของแวดวงวิชาต่อสู้อาณาจักรมังกรของเราเลยนะ ต่อให้มีเหตุการณ์พิเศษเกิดขึ้นในปีก่อนๆ ก็ไม่เคยมีการยกเลิกมาก่อน..."

การแข่งขันวิชาต่อสู้ร้อยมหาวิทยาลัย ได้ก้าวข้ามขอบเขตของการเป็นเพียงการแข่งขันในแวดวงวิชาต่อสู้ไปแล้ว และกลายเป็นเทศกาลที่ทุกคนในอาณาจักรมังกรตั้งตารอคอย การแข่งขันจะจัดขึ้นในช่วงปิดเทอมฤดูหนาวของทุกปี และยังคาบเกี่ยวกับช่วงวันหยุดตรุษจีนบางส่วนด้วย นี่เป็นช่องทางที่ทางการอาณาจักรมังกรจงใจเว้นไว้ เพื่อให้ประชาชนทั่วไปได้มีโอกาสชื่นชมความสง่างามของผู้ฝึกยุทธ์ด้วยตาตัวเอง

แต่งานระดับชาติที่ทุกคนให้ความสนใจเช่นนี้ กลับถูกประกาศยกเลิกอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยในปีนี้ ช่างเป็นเรื่องที่ยากจะเข้าใจ และขัดต่อความรู้สึกของคนทั่วไป

หลินเวยอันลังเลเล็กน้อย ก่อนจะพูดสิ่งที่คิดอยู่ในใจด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยมั่นใจนัก

"หรือว่าระดับสูงของกองทัพ... จะกลัวว่าจะแพ้อย่างหมดรูปในปีนี้"

เสียงของเธอไม่ดังนัก แต่ก็เหมือนกับหยดน้ำที่ตกลงในกระทะน้ำมันร้อนๆ ทำให้เกิดเสียงซุบซิบที่ดังขึ้นกว่าเดิม

ในการแข่งขันวิชาต่อสู้ร้อยมหาวิทยาลัยปีที่แล้ว มหาวิทยาลัยซานชิงสามารถปกป้องแชมป์ให้อาณาจักรมังกรได้สำเร็จ โดยไม่ปล่อยให้แชมป์ตกไปอยู่ในมือของมหาวิทยาลัยหนานหยาง

แต่ทว่า ชัยชนะของมหาวิทยาลัยซานชิงนั้นไม่ได้สง่างามนัก และออกจะดูน่าเกลียดเสียด้วยซ้ำ

พวกเขายุทธวิธีเคี่ยวกรำ จัดตั้งค่ายกลดาวนพเคราะห์ และเคี่ยวกรำดาวคู่แห่งหนานหยางจนหมดเรี่ยวแรง ถึงจะเอาชนะมาได้อย่างหวุดหวิด

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่พ่ายแพ้ ดาวคู่แห่งหนานหยางยังได้ออกมาเยาะเย้ยผู้จัดการแข่งขันอย่างเปิดเผยถึงความลำเอียงและความต่ำช้า

สองพี่น้องสงสัยอย่างหนักว่า ผู้จัดการแข่งขันจงใจจัดเวลาการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศในเวลากลางคืน ก็เพื่อให้ดาวแห่งซานชิงสามารถสื่อสารกับดวงดาวบนท้องฟ้าได้ดีขึ้น!

หากเป็นการแข่งขันในตอนกลางวัน ดาวคู่แห่งหนานหยางคงทำลายค่ายกลดาวนพเคราะห์ไปได้นานแล้ว!

ความตุกติกของผู้จัดการแข่งขันในครั้งนี้ ยังคงถูกผู้ฝึกยุทธ์ต่างชาติวิพากษ์วิจารณ์มาจนถึงตอนนี้