บทที่ 7: พิธีกรรม (1)

วิคเตอร์นั่งอยู่ท่ามกลางสายตาอิจฉาของฝูงชน โดยมีลิลี่นั่งบนตักป้อนองุ่นให้ ทุกคนต่างคิดในใจว่า

"ไอ้ลามกบ้า"

ขณะที่พวกผู้ชายยังคิดเพิ่มอีกว่า

"ทำไมไม่ใช่ฉันวะ?"

ผู้ชายส่วนใหญ่ที่นี่ไม่เคยแตะต้องผู้หญิงมาก่อนเลยเพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีกรรม

หลังผ่านไปสองชั่วโมง ผู้อาวุโสคนหนึ่งเข้ามาในห้องโถงพร้อมผู้ช่วยสองคน ผู้เข้าร่วมทั้งหมดรวมถึงวิคเตอร์ที่รีบอุ้มลิลี่ลงจากตักต้องลุกขึ้นยืนและโค้งคำนับด้วยความเคารพ

ผู้อาวุโสเป็นชายชราผมสีม่วงขาว สวมเสื้อคลุมสีทองและถือไม้เท้า วิคเตอร์จำได้ว่าเขาเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสผู้พิทักษ์สามคนของตระกูล ผู้อาวุโสผู้พิทักษ์มีหน้าที่ปกป้องสมบัติล้ำค่าและประกอบพิธีกรรม ดังนั้นพวกเขามักจะมีคลาสผู้เล่นนักเวทและแข็งแกร่งมาก

หลังจากมองสำรวจผู้เข้าร่วมแล้ว ผู้อาวุโสก็เริ่มพูด

"ฉันขอต้อนรับพวกเธอทุกคนเข้าสู่พิธีกรรมแห่งการตื่นของตระกูล แม้บางคนจะได้รับการแจ้งจากผู้อาวุโสแล้ว แต่ส่วนใหญ่ยังไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ดังนั้นฟังให้ดี ฉันจะอธิบายอย่างสั้นๆ" เขาพูดแล้วกระแอมก่อนจะพูดต่อ

"อีกสักครู่ พวกเธอจะเข้าไปในห้องหยก ซึ่งเป็นสถานที่ประกอบพิธี พวกเธอจะนั่งล้อมรอบลูกแก้วแห่งการตื่น ยิ่งยศสูงก็จะได้นั่งใกล้มากขึ้น" เขาพูดพลางหันไปมองวิคเตอร์และรอน

"ในพิธีกรรม พวกเธอจะเข้าใจความหมายของการตื่น ในตอนแรก พวกเธอจะถูกทดสอบด้วยแสงที่ผ่านเข้าไปในศีรษะ แต่ฉันขอเตือนไว้ การทดสอบนี้จะเจ็บปวด จะรู้สึกเหมือนมีใครเอาเข็มแหลมทิ่มหัวในตอนแรก ดังนั้นอย่าพยายามต่อต้าน นั่นคือพลังของลูกแก้วที่กำลังตรวจสอบศักยภาพ มันจะใช้เวลาประมาณห้านาที จากนั้นพวกเธอจะได้รับตัวเลือก" เขาพูดต่อ "ฉันบอกได้เพียงว่าให้พยายามเพิ่มอำนาจปกครองให้สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้" เขาพูดพลางมองสีหน้างุนงงของผู้เข้าร่วม

"เขาหมายความว่ายังไง?" พวกเขาคิด

"อย่าตื่นตระหนก พวกเธอจะเข้าใจได้ง่าย หลังจากพิธีกรรม พวกเธอจะต้องรักษาความเป็นระเบียบและรอคำสั่งต่อไป และฉันได้รับคำสั่งให้เตือนพวกเธอว่า ผู้ที่สร้างปัญหาจะถูกลงโทษถึงตาย" เขาพูด วิคเตอร์รู้สึกได้ว่าลิลี่ข้างๆ สะดุ้ง เขาจึงบีบมือเล็กๆ ของเธอเพื่อให้ความมั่นใจ

"ตามฉันมา" ผู้อาวุโสสั่ง จากนั้นก็หมุนตัวเดินออกจากห้องโถง ฝูงชนรีบตามไปทันทีโดยมีวิคเตอร์และรอนนำหน้า

เดินผ่านระเบียงทางเดินประดับทองคำหลายแห่ง ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงประตูที่ปิดอยู่และมีการคุ้มครองอย่างหนาแน่น ผู้อาวุโสหลายคนยืนอยู่ในชุดพิธีการอย่างเป็นทางการ พ่อและลุงของวิคเตอร์ก็อยู่ที่นี่ด้วย พวกเขาจะเข้าร่วมในพิธีกรรม

ผู้อาวุโสหยุดและเคาะประตูสามครั้งพร้อมกับพูดด้วยเสียงที่ฟังไม่รู้เรื่อง ทันใดนั้นประตูก็เรืองแสงสีฟ้าจางๆ และเปิดออกเผยให้เห็นห้องโถงรูปไข่ ประดับด้วยแผ่นหยกสีเขียวบนผนังและพื้นหินอ่อนสีดำเป็นมัน

ตรงกลางห้อง บนแท่นยกพื้น มีลูกแก้วสีฟ้าครามขนาดเท่ากำปั้นที่เต้นเป็นจังหวะ ราวกับว่ามีหัวใจที่มีชีวิตอยู่ข้างใน

มองดูลูกแก้ว วิคเตอร์อดนึกถึงชาติก่อนไม่ได้ ตอนนั้นเขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับความลับของโลก และได้แต่ทึ่งกับสมบัติเช่นนี้ เขาตื่นเต้นมากจนเกือบจะเป็นลม

ลูกแก้วลึกลับนี้เป็นวัตถุวิเศษธรรมชาติระดับ A ที่หายาก มันมีประโยชน์เพียงอย่างเดียว คือการมอบสถานะผู้เล่นให้กับผู้ใช้ มันไม่ใช่วิธีเดียวที่จะทำให้ใครสักคนเป็นผู้เล่น จริงๆ แล้วมีวิธีมากมายนับไม่ถ้วน แต่ทุกวิธีหรือวัตถุวิเศษต่างมีกฎเกณฑ์และข้อดีของมัน แม้ว่าลูกแก้วนี้จะไม่ใช่วัตถุวิเศษที่ดีที่สุดสำหรับการตื่น แต่มันก็อยู่ในระดับสูงสุด และสำหรับเขาในตอนนี้ มันเป็นวิธีเดียวที่มีอยู่

และหลังจากตื่นแล้ว วัตถุวิเศษเช่นลูกแก้วก็จะไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับผู้เล่นอีกต่อไป

"ตอนนี้เข้าไปข้างในอย่างเป็นระเบียบและนั่งลงบนพื้นใกล้ลูกแก้ว แล้วรอเงียบๆ" ผู้อาวุโสพูดอย่างเคร่งขรึมก่อนจะขยับไปด้านข้างเพื่อให้ทางแก่ผู้เข้าร่วม

รอนเดินนำหน้าไปก่อนและหาตำแหน่งที่เหมาะสมใกล้ลูกแก้ว ที่ซึ่งเขานั่งลงและเริ่มทำสมาธิ เหมือนคนที่พยายามทบทวนก่อนสอบ ตามมาด้วยวิคเตอร์และผู้เข้าร่วมคนอื่นๆ เขาดูเหมือนจะลังเลว่าจะนั่งตรงไหน แต่หลังจากที่ผู้คนกว่าครึ่งนั่งลงแล้ว เขาก็เดินไปข้างหน้าและสั่งให้ผู้หญิงคนหนึ่งย้ายที่เพื่อให้ที่แก่เขาและสาวใช้

หญิงสาวคนนั้นได้แต่ทำตามและหาที่นั่งอื่น เพราะไม่กล้าสร้างปัญหาใดๆ

เหตุผลที่วิคเตอร์ทำเช่นนี้ก็เพื่อหาตำแหน่งที่จะทำให้ลิลี่มองเห็นเป้าหมายได้ชัดเจน ดังนั้นเขาจึงเลือกที่นั่งหลังจากที่กายนั่งลงแล้วเท่านั้น ระยะห่างจากลูกแก้วไม่ได้สำคัญตราบใดที่เขายังอยู่ในขอบเขตอิทธิพลของมัน

เมื่อลิลี่นั่งลงด้านหลังเขา วิคเตอร์ก็หันไปขยิบตาให้เธอ เธอตอบรับด้วยการพยักหน้า เธอรู้ว่าต้องทำอะไร

หลังจากรอสักครู่ให้ทุกคนนั่งลง ผู้อาวุโสก็เคาะพื้นด้วยไม้เท้า จากนั้นเขาก็เริ่มท่องคาถาพร้อมกับผู้อาวุโสคนอื่นๆ ที่เดินเข้ามาในห้องและล้อมรอบผู้เข้าร่วม สร้างรูปหลายเหลี่ยมด้วยแสงระหว่างมือที่ยื่นออกไป

ลูกแก้วดูเหมือนจะตอบสนอง แสงสีฟ้าที่เต้นอยู่ข้างในสว่างขึ้นทุกจังหวะ

วิคเตอร์ยื่นมือไปด้านหลังและแตะขาลิลี่ ส่งสัญญาณให้เธอเตรียมพร้อม

...แล้วมันก็เกิดขึ้น...

แสงสีฟ้าขาวพุ่งออกจากลูกแก้วและเติมเต็มทั่วทั้งห้อง ทำให้ทุกคนตาพร่า ผู้เข้าร่วมไม่มีเวลาประหลาดใจ ทันทีที่แสงจางลงเล็กน้อย พวกเขาก็เริ่มรู้สึกถึงความเจ็บปวดแทงทะลุในศีรษะ ราวกับว่าแสงนั้นกำลังลอยอยู่ระหว่างศีรษะของพวกเขา

มีบางคนที่ทนไม่ไหว พวกเขาเริ่มมีฟองที่ปากแล้วก็หมดสติไป นี่ทำให้ผู้อาวุโสขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจ แต่นั่นคือทั้งหมดที่พวกเขาทำได้ เพราะพวกเขาถูกห้ามไม่ให้แทรกแซงจนกว่าพิธีกรรมจะเสร็จสิ้น อย่างไรก็ตาม คนที่เสนอชื่อพวกอ่อนแอเหล่านั้นจะถูกลดตำแหน่ง

ธีโอดอร์มองวิคเตอร์อย่างเงียบๆ และรู้สึกโล่งอกที่พบว่าเขาแค่นั่งอยู่อย่างสงบและไม่มีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้นกับเขา

"อาจจะมีโอกาส"

เขาพยายามโน้มน้าวตัวเอง แล้วกลับไปมุ่งความสนใจที่พิธีกรรมต่อ

วิคเตอร์เอามือใส่กระเป๋า แล้วผ่อนคลายจิตใจ หลับตา และคิดถึงแต่แผนในอนาคตที่จะผ่อนคลายในบ่อน้ำพุร้อนกับลิลี่ ขณะที่รอให้การตรวจสอบสิ้นสุด นี่คือส่วนแรกของพิธีกรรม ลูกแก้วกำลังตรวจสอบและประเมินศักยภาพ ความเหมาะสม และสายเลือดของผู้สมัครทุกคน ลูกแก้วไม่ได้แยกแยะระหว่างความดีและความชั่ว มันไม่มีอารมณ์ แต่มันจะได้รับผลกระทบจากกฎของโลกนี้เสมอ มันเหมือนเครื่องจักรที่กำลังทำงานตามโปรแกรมของมัน

เมื่อความเจ็บปวดเริ่มจางหายไป วิคเตอร์ก็ใช้มือหยิบหยกสีดำเล็กๆ ออกจากถุงหนังในเสื้อแจ็คเก็ตอย่างเงียบๆ และถือมันไว้แน่นในมือ ตอนนี้ถือว่าได้ 'สวมใส่' แล้ว และการทดสอบก็จบลงแล้ว ดังนั้นมันจะไม่ส่งผลเสียต่อผลลัพธ์

หลังจากผ่านไปเพียงสองสามวินาที การตรวจสอบก็เสร็จสิ้น

วิคเตอร์ลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเองอยู่ในความว่างเปล่าสีดำไม่มีที่สิ้นสุด

การทดสอบเสร็จสิ้นแล้ว และนี่คือขั้นตอนที่สองของพิธีกรรม การจัดสรรคะแนน