บทที่ 6 - วิกฤตตระกูลหลี่!

บทที่ 6 - วิกฤตตระกูลหลี่!

นครหลวงจักรวรรดิใบเมเปิลสีชาด!

ภายในโถงใหญ่ที่ตกแต่งอย่างหรูหราอลังการ มีชายหญิงคู่หนึ่งยืนตระหง่านอยู่

ฝ่ายชายสวมมงกุฎกษัตริย์ กลิ่นอายรอบกายแผ่ไพศาลดุจมหาสมุทร ท่วงท่าสง่างามน่าเกรงขามโดยไม่ต้องเกรี้ยวกราด

เขาคือ เยี่ยหยางเตียน กษัตริย์แห่งจักรวรรดิใบเมเปิลสีชาด จอมราชันย์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ระดับเก้าสิบหก!

"เฟิ่งอู่ ความสัมพันธ์กับคุณชายถังไปถึงไหนแล้ว"

หญิงสาวที่ถูกเรียกว่า เยี่ยเฟิ่งอู่ คือองค์หญิงเพียงพระองค์เดียวของจักรวรรดิใบเมเปิลสีชาด เป็นองค์หญิงลำดับที่สาม

ผิวพรรณของนางขาวผ่องดุจหิมะ เปล่งประกายแวววาวราวกับหยกขาวมันแพะชวนให้หลงใหล ทรวดทรงองเอวอรชรอ้อนแอ่น กระโปรงผ้าไหมสีชมพูพลิ้วไหวราวกับเมฆบางยามรุ่งอรุณ เนื้อผ้าอ่อนนุ่มเรียบลื่น ขยับตามจังหวะการก้าวเดิน ดูราวกับดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน ขับเน้นให้นางงดงามดุจเทพธิดาจำแลงลงมาบนดิน ความงามของนางราวกับงานศิลปะชิ้นเอกที่ทำให้ผู้คนต้องยอมสยบ

"เสด็จพ่อ คุณชายถังเป็นถึงศิษย์ของสำนักฟ้าคำราม วิสัยทัศน์กว้างไกล ผ่านผู้หญิงมานักต่อนัก การจะพิชิตใจเขานั้นยากยิ่งนักเพคะ" เยี่ยเฟิ่งอู่เอ่ยตอบ นัยน์ตาทอประกายแห่งความหวัง

สำนักฟ้าคำราม หนึ่งในสิบสำนักใหญ่แห่งมหาพิภพวิญญาณยุทธ์เชียวนะ! ที่นั่นไม่เพียงแต่มีผู้อาวุโสระดับเทพเจ้าที่ทะลุระดับร้อยอยู่มากมาย แต่ยังมีจอมยุทธ์ระดับราชันย์เทพคอยคุ้มครองดวงชะตาของสำนักอยู่อีกด้วย ทรัพยากรล้นเหลือ วิชาที่สืบทอดกันมายาวนาน ด้วยเหตุนี้ผู้คนนับไม่ถ้วนจึงยอมหัวร้างข้างแตกเพื่อแย่งกันเข้าไปเป็นศิษย์ของสำนักฟ้าคำราม

และอีกไม่นานก็จะถึงการแข่งขันคัดเลือกศิษย์ของสิบสำนักใหญ่แล้ว!

"อืม ก็จริงของเจ้า แถมคุณชายถังยังเป็นถึงบุตรชายของผู้อาวุโสสำนักฟ้าคำราม เบื้องหลังคือหนึ่งในสิบสำนักใหญ่ที่เลื่องชื่อไปทั่วทั้งทวีป ถ้าได้ดองกับเขาล่ะก็ จักรวรรดิใบเมเปิลสีชาดของเราก็สามารถกวาดล้างสองประเทศเพื่อนบ้านได้อย่างสบายๆ"

"จริงสิ สายข่าวจากหอโลหิตสังหารรายงานมาว่า จอมราชันย์วิญญาณสามคนไปตายอนาถอยู่ที่ตระกูลหลี่กระจอกๆ นั่น ช่างไร้น้ำยาเสียจริง"

เมื่อได้ยินดังนั้น นัยน์ตาของเยี่ยเฟิ่งอู่ก็วาวโรจน์ เรื่องนี้ถือเป็นรอยด่างพร้อยในชีวิตนาง หากทำให้คุณชายถังไม่พอใจขึ้นมา ความพยายามทั้งหมดที่ผ่านมาก็คงสูญเปล่า

"และพ่อยังได้ยินมาอีกว่า หลี่ฉางชิงยังไม่ตาย"

"อะไรนะเพคะ" เยี่ยเฟิ่งอู่หน้าถอดสี "ไอ้หมอนั่นมันถูกผู้รักษากฎลำดับที่สี่ซัดจนวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้วไม่ใช่หรือเพคะ จะรอดมาได้ยังไง"

"ทูลฝ่าบาท มีข่าวสารล่าสุดจากตระกูลหลี่แห่งชิงโจวพ่ะย่ะค่ะ" ทันใดนั้นเงาร่างสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาในโถงใหญ่ แล้วคุกเข่าลงอย่างนอบน้อม

"ว่ามา มีข่าวอะไร" เยี่ยหยางเตียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ

"ไอ้เด็กหลี่ฉางชิงบังอาจกล่าววาจาดูหมิ่นราชวงศ์ มันยังบอกอีกว่า... บอกว่าองค์หญิงไม่ได้เป็นคนถอนหมั้น แต่มันเป็นคนหย่าองค์หญิงเอง แล้วยังพูดจาสามหาวอีกว่า..."

"หลี่ฉางชิง!! หนอยแน่ไอ้หลี่ฉางชิง นิสัยเสียๆ ของเจ้ามันแก้ไม่หายจริงๆ สันดานดิบแท้ๆ มันยังพูดอะไรอีก!!" เยี่ยเฟิ่งอู่ตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ ตวาดถามเงาร่างนั้นเสียงเขียว

"มันยังบอกอีกว่า... มันบอกว่า มันเบื่อที่จะเล่นสนุกด้วยแล้วพ่ะย่ะค่ะ!"

"ตู้ม!!!"

กลิ่นอายอันดุดันระเบิดออก เยี่ยหยางเตียนหน้าดำคร่ำเครียด ส่วนเงาร่างนั้นถูกพลังกระแทกจนถอยกรูดไป

ทางด้านเยี่ยเฟิ่งอู่ นัยน์ตาของนางเต็มไปด้วยรังสีอำมหิต

เบื่อที่จะเล่นสนุกงั้นเรอะ

นางเคยถูกใครเล่นสนุกด้วยตั้งแต่เมื่อไหร่กัน อ๊ะ ไม่สิ นางยังไม่เคยแม้แต่จะแตะเนื้อต้องตัวกับมันเลยด้วยซ้ำ แล้วจะเอาอะไรมาเบื่อ

"เสด็จพ่อ ลูกอยากให้ไอ้ปากพล่อยนั่นตายเพคะ! เดี๋ยวนี้! ทันที!"

...

เทือกเขาสัตว์วิญญาณ

สองพี่น้องตระกูลหลี่และลิโป้ดูเหมือนจะเดินสะเปะสะปะไปเรื่อยเปื่อย แต่ความจริงแล้วทุกที่ที่พวกเขาไปจะต้องมีสัตว์วิญญาณหรือสมุนไพรหายากโผล่มาเสมอ

นี่เป็นผลมาจากพลังจิตระดับเบิกฟ้าของลิโป้นั่นเอง

เทือกเขาสัตว์วิญญาณนั้นอันตรายมาก สัตว์วิญญาณระดับหมื่นปีมีให้เห็นเกลื่อนกลาด ส่วนสัตว์วิญญาณระดับแสนปีแม้จะไม่ได้มีเยอะเท่า แต่จำนวนก็ถือว่าไม่น้อยเลยทีเดียว

นั่นเป็นเพราะเทือกเขาสัตว์วิญญาณกินพื้นที่ถึงสองในเก้าของมหาพิภพวิญญาณยุทธ์ เป็นแหล่งรวมสัตว์วิญญาณบนบกทั้งหมด ยิ่งลึกเข้าไปสัตว์วิญญาณก็ยิ่งแข็งแกร่ง และอีกสาเหตุก็คือสัตว์วิญญาณทะเลแห่งห้วงลึกอุดรนั่นเอง

สัตว์วิญญาณระดับแสนปีถ้าไม่ถูกล่าเอาวงแหวนวิญญาณไป พวกที่รอดมาได้ก็ย่อมเป็นยอดฝีมือในหมู่ยอดฝีมือ เป็นผู้แข็งแกร่งอย่างแท้จริง

"ดอกวิญญาณม่วง! นี่มันสมุนไพรระดับสองเลยนะ" หลี่หลิงเอ๋อร์อุทานด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะรีบเก็บสมุนไพรสีม่วงที่อยู่ตรงหน้าใส่กระเป๋า

หลี่หลิงเอ๋อร์ดีใจสุดๆ ระหว่างทางมานี้เก็บสมุนไพรได้ตั้งเยอะแยะ พอกลับไปนางก็จะสามารถเลื่อนขั้นเป็นนักปรุงยาระดับสองได้แล้ว

ส่วนหลี่ฉางชิงกลับรู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อย เจอสัตว์วิญญาณระดับหมื่นปีมาตั้งสามตัวแล้ว แต่ก็ยังไม่มีตัวไหนเข้าตาเลยสักตัว ตัวที่พอจะเข้าท่าหน่อยก็เป็นสัตว์วิญญาณธาตุสายฟ้าที่มีอายุแค่หลักพันปีเท่านั้น ทำเอาเขาปวดหัวตึบเลย

"บ้าเอ๊ย หรือว่าจะต้องกลับไปเอาวงแหวนของไอ้ตัวเมื่อกี้จริงๆ วะ"

"นายน้อยอย่าเพิ่งหงุดหงิดไปเลย เทือกเขาสัตว์วิญญาณออกจะกว้างใหญ่ ค่อยๆ หาไปเถอะขอรับ" ลิโป้เอ่ยปลอบใจ เมื่อเทียบกันแล้วเขานี่โคตรจะสบายเลย ระบบจัดการให้เสร็จสรรพ ยอดเยี่ยมกระเทียมดองไปเลย!

"ตกลง งั้นเราลองหาดูอีกสักสองสามวันก็แล้วกัน!" ว่าแล้วทั้งสามก็เดินลับหายไปจากสายตา

...

ตระกูลหลี่!

หลี่เสวียนเทียนเดินออกมาจากห้องหนังสือด้วยคิ้วที่ขมวดมุ่นเป็นปม สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล

"ท่านผู้นำ กำลังเป็นห่วงความปลอดภัยของนายน้อยอยู่หรือขอรับ" พ่อบ้านฝูเห็นดังนั้นจึงเอ่ยถาม

"เจ้านั่นน่ะเหรอ ข้าไม่ได้ห่วงมันหรอกน่า มียอดฝีมือระดับนั้นคอยคุ้มครองอยู่ จะเป็นอะไรไปได้ แถมเจ้านั่นเหมือนจะมีความลับอะไรปิดบังไว้อยู่ด้วย ถามเท่าไหร่ก็ไม่ยอมปริปากบอก" หลี่เสวียนเทียนเงยหน้ามองฟ้าก่อนจะพูดต่อ "แต่ตาขวามันกระตุกไม่หยุดเลยเนี่ยสิ ดูสิๆ มันกระตุกอีกแล้ว"

"ท่านผู้นำคงจะเหนื่อยเกินไปล่ะมั้งขอรับ พักผ่อนให้เยอะๆ หน่อยเถอะขอรับ" พ่อบ้านฝูทำได้แค่ปลอบใจแบบนี้แหละ ตั้งแต่เกิดเรื่องของนายน้อย ตระกูลหลี่ก็เจอแต่เรื่องซวยๆ ไม่เว้นแต่ละวัน ในฐานะผู้นำตระกูล หลี่เสวียนเทียนย่อมต้องแบกรับความเครียดเอาไว้มากที่สุด

"ตูม!!!"

"ไอ้แก่หลี่เสวียนเทียน ไสหัวออกมารับความตายเดี๋ยวนี้!!"

จู่ๆ ท้องฟ้าก็ส่งเสียงคำรามกึกก้อง วัวกระทิงยักษ์ตัวหนึ่งพุ่งทะยานแหวกอากาศมา วงแหวนวิญญาณแปดวงสาดแสงเจิดจ้า สีเหลืองสองวง สีม่วงสามวง สีดำสามวง

ด้านหลังของมันยังมีปราชญ์วิญญาณเจ็ดวงแหวนหนึ่งคน จักรพรรดิวิญญาณหนึ่งคน และราชันย์วิญญาณอีกหลายคนตามมาติดๆ

"จางเอ้อร์เหอ เจ้ามาเห่าหอนอะไรแถวนี้" หลี่เสวียนเทียนถึงกับบางอ้อทันทีว่าทำไมตาขวาถึงกระตุก

วิญญาณยุทธ์กระบี่ถูกเรียกออกมาพร้อมกับวงแหวนวิญญาณทั้งแปดที่เปล่งแสงเจิดจรัส

สีเหลืองสองวง สีม่วงสองวง สีดำสี่วง!

เขามีวงแหวนวิญญาณระดับหมื่นปีมากกว่าจางเอ้อร์เหอหนึ่งวง!

หลิ่วซิงเยว่ที่ได้ยินเสียงเอะอะก็รีบพุ่งพรวดออกมาจากห้อง วิญญาณยุทธ์ของนางคือพืชวิญญาณ ไห่ถังเจ็ดดารา วงแหวนวิญญาณเจ็ดวงทอแสงระยิบระยับ

จากนั้นคนของตระกูลหลี่ก็พากันกรูกันออกมา วิญญาณยุทธ์และวงแหวนวิญญาณหลากหลายรูปแบบสาดแสงแสบตาไปหมด

คนสองกลุ่มยืนประจันหน้ากัน หลี่เสวียนเทียนแอบตกใจอยู่เงียบๆ ตระกูลจางซุ่มเงียบสร้างกองกำลังจนเติบโตได้รวดเร็วขนาดนี้เชียวหรือเนี่ย พลังอำนาจพอๆ กับตระกูลหลี่ในตอนนี้เลย

แต่ก่อนตระกูลหลี่เคยมีจอมราชันย์วิญญาณอยู่อีกคนนอกจากเขา ทว่าอุดมการณ์ไม่ตรงกัน พอเกิดเรื่องของหลี่ฉางชิง หมอนั่นก็พาปราชญ์วิญญาณอีกสองคนแยกตัวออกจากตระกูลหลี่ไป

แต่ถึงอย่างนั้นเขาจะไปกลัวอะไรเล่า พลังวิญญาณระดับแปดสิบเก้าของเขาสามารถบดขยี้จางเอ้อร์เหอได้อย่างสบายๆ อยู่แล้ว

"จางเอ้อร์เหอ เจ้ามาเห่าหอนอะไรที่นี่ คิดว่าหลี่เสวียนเทียนคนนี้รังแกได้ง่ายๆ งั้นหรือ วันนี้ข้าจะคิดบัญชีแค้นกับเจ้าให้หมดเลย"

เมื่ออยู่ในร่างกายแท้วิญญาณยุทธ์ จางเอ้อร์เหอในร่างกระทิงเถื่อนก็แผ่รังสีอำมหิต ดวงตาแดงก่ำ "ตระกูลหลี่ของเจ้านี่มันบังอาจนักนะ ไอ้เด็กเมื่อวานซืนหลี่ฉางชิงนอกจากจะกล้าลบหลู่ราชวงศ์แล้ว ลูกชายข้าแค่พูดตักเตือนไปไม่กี่คำ มันถึงกับลงมือฆ่าลูกข้า ตอนแรกข้ากะจะปล่อยให้ตระกูลหลี่ของเจ้ามีชีวิตรอดไปอีกสักสองสามวัน แต่ในเมื่อมันรนหาที่ตาย วันนี้ชะตาของตระกูลหลี่ถึงฆาตแล้ว ฆ่าพวกมันให้หมด! อย่าให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว!!"

"มอออ~!!"

กระทิงเถื่อนร้องคำรามก่อนจะพุ่งเข้าใส่

หลี่เสวียนเทียนอึ้งไปชั่วขณะ คิดในใจว่าไอ้ลูกตัวดีออกไปแป๊บเดียวก็ไปก่อเรื่องซะแล้ว แต่เขาก็ไม่มีเวลามามัวคิดอะไรมาก รีบพุ่งเข้าปะทะกับจางเอ้อร์เหอทันที "ทักษะวิญญาณที่เจ็ด กายแท้วิญญาณยุทธ์!"

"ชวิ้ง~!!"

กระบี่ถูกฟันออกไปอย่างลวกๆ ปราณกระบี่ทรงพลังพุ่งตรงเข้าหาจางเอ้อร์เหอ "เจ้าหยุดข้าไม่ได้หรอก วันนี้ตระกูลหลี่ของเจ้าจะต้องถูกกวาดล้าง!"

จอมราชันย์วิญญาณทั้งสองปะทะกันอย่างดุเดือด

"ทักษะวิญญาณที่หก พลองทะลวงขุนเขา!" วิญญาณยุทธ์ของพ่อบ้านฝูคือพลองสะเทือนขุนเขา เขาตวัดพลองกวาดออกไปราวกับสายลมฤดูใบไม้ร่วงกวาดใบไม้แห้ง

"ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!!"

การต่อสู้เปิดฉากขึ้นในพริบตา!

"ทักษะวิญญาณที่ห้า แสงเจ็ดดารา" หลิ่วซิงเยว่ตวาดลั่น ทันใดนั้นแสงสีเขียวอ่อนก็สาดส่องลงมาอาบร่างคนตระกูลหลี่ พลังต่อสู้ของคนตระกูลหลี่พุ่งทะยานขึ้นกว่าสามส่วนทันที พลังส่วนหนึ่งถูกส่งไปเสริมทัพให้หลี่เสวียนเทียนที่กำลังได้เปรียบอยู่แล้ว ทำให้เขาสำแดงพลังอำนาจออกมาได้อย่างน่าเกรงขามยิ่งขึ้น

"ทักษะวิญญาณที่หก หมื่นกระบี่คืนสู่บรรพชน!"

[จบแล้ว]