บทที่ 405 ระดมยิงเรืออังกฤษ!

บทที่ 405 ระดมยิงเรืออังกฤษ!

บรรยากาศที่นี่ตึงเครียดจนแทบหยุดหายใจเช่นกัน แต่แตกต่างจากความรู้สึกล้ำสมัยของสนามบิน ที่นี่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายเหล็กกล้าที่ดิบเถื่อนและรุนแรง

ตามแนวขอบจัตุรัสและฐานปืนใหญ่ที่เตรียมไว้ล่วงหน้าใกล้เคียงซึ่งผ่านการพรางตัว กองกำลังปืนใหญ่ของกองกำลังป้องกันรัฐพุนต์แลนด์ได้เตรียมพร้อมอย่างเต็มที่แล้ว

พวกเขาไม่ใช่กองกำลังหลักของ 5C แต่ในเวลานี้ กลับกลายเป็นฟันเฟืองที่สำคัญที่สุดในสายโซ่แห่งการตอบโต้

รถจี๊ปที่หวังเร่ยขับมาสะบัดหาง หยุดกะทันหันบนลานว่างใจกลางค่ายทหารปืนใหญ่สามกองร้อย ท่ามกลางฝุ่นที่ปลิวว่อน เขากระโดดลงจากรถ ในมือถือวิทยุสื่อสารที่เข้ารหัสซึ่งใช้สำหรับเชื่อมต่อกับเครือข่ายบัญชาการของกองกำลังป้องกันโดยเฉพาะ

เขากดปุ่มสนทนา เสียงดังก้องไปทั่วฐานที่มั่นผ่านโทรโข่ง แฝงไปด้วยความกระตือรือร้นที่กระตุ้นเลือดลมให้พลุ่งพล่าน

“ทหารปืนใหญ่ทุกคนโปรดทราบ ผมคือหวังเร่ย ผู้บัญชาการแนวหน้า 5C ล็อกเป้าหมาย เรือพิฆาตดอนท์เลส และแดริง ของราชนาวีอังกฤษ ขอย้ำ เป้าหมาย ดอนท์เลส แดริง นี่ไม่ใช่การซ้อมรบ อัดพวกมันให้ยับไปเลย!”

ทหารปืนใหญ่ของกองกำลังป้องกันที่รอรับคำสั่งอยู่ที่ตำแหน่งปืนใหญ่ของแต่ละคน หรือในห้องคนขับรถ และกำลังจะผล็อยหลับไป เมื่อได้ยินคำสั่งที่ดังมาจากหูฟัง ก็กระเด้งตัวขึ้นมาราวกับถูกไฟฟ้าดูดในพริบตา ความง่วงเหงาหาวนอนทั้งหมดหายวับไปกับตา

“เร็วเข้า เร็วเข้า ป้อนพารามิเตอร์เป้าหมาย!”

“ตรวจสอบข้อมูลเครื่องยิงจรวดซ้ำ!”

บนฐานที่มั่นมีเสียงคำสั่งและเสียงโลหะกระทบกันที่ตึงเครียดและเป็นระเบียบ ทหารเหล่านี้ได้รับประโยชน์จากการซ้อมรบที่มีความเข้มข้นสูงภายใต้การดูแลของทีมครูฝึก 5C การเคลื่อนไหวของพวกเขาจึงชำนาญเป็นพิเศษ

สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือ ในใจของพวกเขาอัดอั้นไปด้วยไฟแค้น

ที่แท้ ในช่วงที่จินหนานและชาวอังกฤษกำลังต่อรองทางการทูตอย่างดุเดือด กองร้อยโจมตีสนับสนุนข้อมูลทางอิเล็กทรอนิกส์ที่นำโดยโม่เจ๋อ ไม่ได้จ้องมองแต่ความเคลื่อนไหวทางทหารเท่านั้น พวกเขาใช้ช่องทางข่าวกรองต่าง ๆ ขัดขวางและถอดรหัสการสื่อสารลับบางส่วนระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศสได้สำเร็จ และในที่สุดก็ค้นพบต้นตอที่แท้จริงที่ชาวฝรั่งเศสยอมจัดหาฐานทัพให้ นั่นคือพวกเขากำลังหมายตาบ่อก๊าซธรรมชาติขนาดยักษ์มูลค่านับแสนล้านดอลลาร์ในรัฐพุนต์แลนด์!

ข้อมูลข่าวกรองที่มีความสำคัญอย่างยิ่งนี้ จินหนานได้แจ้งให้ฟาติมา ผู้ว่าการรัฐพุนต์แลนด์ทราบด้วยตัวเองตั้งแต่ในวินาทีแรก

ข่าวนี้เปรียบเสมือนเสียงฟ้าร้อง สร้างแรงสั่นสะเทือนครั้งใหญ่และความโกรธแค้นอย่างรุนแรงภายในรัฐบาลรัฐพุนต์แลนด์ ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจว่า เบื้องหลังปฏิบัติการล้างแค้นของอังกฤษ ยังซ่อนเจตนาการล่าอาณานิคมที่ละโมบเช่นนี้ไว้ด้วย!

ด้วยเหตุนี้ เมื่อกองกำลังทหารรับจ้าง 5C อ้างชื่อ ร่วมกันปกป้องบ้านเกิดเมืองนอน ต่อต้านการปล้นสะดมจากศัตรูต่างชาติ เพื่อขอระดมกองกำลังป้องกันบางส่วนเข้าร่วมรบ ไม่เพียงแต่ได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากผู้ว่าการฟาติมาเท่านั้น แม้แต่นายทหารในกองกำลังป้องกันที่ได้รับการแต่งตั้งจากรัฐบาลของรัฐ ซึ่งเดิมทีอาจระแวดระวัง 5C หรือต้องการรักษาความเป็นอิสระ ก็เปลี่ยนท่าทีเช่นกัน และแสดงความเต็มใจที่จะรับฟังคำสั่งการที่รวมศูนย์ของ 5C เพื่อร่วมรบไปด้วยกัน

นี่ไม่ใช่แค่ความแค้นส่วนตัวระหว่าง 5C กับคนอังกฤษอีกต่อไป แต่เป็นสงครามป้องกันตัวที่เกี่ยวข้องกับชะตากรรมในอนาคตของรัฐพุนต์แลนด์ และการปกป้องทรัพยากรที่มีค่าของตนเอง!

ชาวพุนต์แลนด์ที่มีเลือดนักสู้ทุกคน ล้วนเต็มใจที่จะต่อสู้เพื่อสิ่งนี้

“กองร้อยปืนใหญ่อัตตาจรเตรียมพร้อมเสร็จสิ้น ปืนใหญ่วิถีโค้งอัตตาจร Type 83 ขนาด 122 มม. 6 กระบอก เป้าหมายเรือดอนท์เลส และ แดริง แบ่งเป็นสองกลุ่มเพื่อเล็ง ป้อนข้อมูลการยิงเสร็จสิ้น โปรดสั่งการ!” เสียงแหบพร่าของผู้บังคับกองร้อยดังผ่านวิทยุสื่อสารมาเป็นคนแรก

“กองร้อยปืนใหญ่จรวดระยะไกลเตรียมพร้อมเสร็จสิ้น ปืนใหญ่จรวดระยะไกล Type 03 ขนาด 300 มม. 4 กระบอก เป้าหมายเรือดอนท์เลส และ แดริง แบ่งเป็นสองกลุ่มเพื่อเล็ง โปรดสั่งการ!”

“กองร้อยปืนใหญ่จรวดขนาดกลางเตรียมพร้อมเสร็จสิ้น ปืนใหญ่จรวด Type 86 ขนาด 122 มม. 8 กระบอก เป้าหมายเรือดอนท์เลส และ แดริง แบ่งเป็นสองกลุ่มเพื่อเล็ง รอคำสั่ง!”

ภายใต้การจัดตั้งที่มีประสิทธิภาพและขวัญกำลังใจที่ร่วมกันต่อต้านศัตรู กองร้อยปืนใหญ่สามกองร้อยของกองกำลังป้องกัน เสร็จสิ้นการเตรียมการยิงขั้นสุดท้ายด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง

กระบอกปืนใหญ่ที่หนาเตอะและท่อยิงจรวดที่หนาแน่น ชี้ไปที่ผิวน้ำทะเลทางทิศใต้และทิศตะวันออกเฉียงเหนือราวกับป่าทึบ สายตาของยมทูตได้ล็อกเป้าไปที่เรือรบของราชนาวีทั้งสองลำที่ยังคงลาดตระเวนอยู่บนผิวน้ำทะเลอย่างแน่นหนา

เมื่อได้ยินรายงานการ “เตรียมพร้อมเสร็จสิ้น” ของแต่ละกองร้อยดังมาจากหูฟัง หวังเร่ยก็เลียริมฝีปากที่แห้งแตกเล็กน้อย ในดวงตาสาดประกายความกระหายเลือดและตื่นเต้น

ใช้ปืนใหญ่ของกองทัพบก ข้ามระยะทางยี่สิบกว่าไมล์ทะเล ไปถล่มเรือพิฆาตกองทัพเรือที่ทันสมัยเนี่ยนะ

ฟังดูราวกับเรื่องเพ้อฝัน เป็นความบ้าคลั่งที่เกือบจะโรแมนติก!

แต่ในเวลานี้ การพึ่งพาพิกัดที่แม่นยำซึ่งตรวจพบได้ล่วงหน้า ฐานการยิงที่ตั้งไว้ล่วงหน้า กลยุทธ์การยิงพร้อมกันที่ซ้อมรบซ้ำแล้วซ้ำเล่า และ... การพนันที่บ้าบิ่นกับความใจกล้าอีกเพียงเล็กน้อย ความคิดที่บ้าคลั่งนี้กำลังจะกลายเป็นความจริง

“ดี ทำได้สวย!” หวังเร่ยแทบจะตะโกนออกมา เสียงเปลี่ยนไปเล็กน้อยเนื่องจากความตื่นเต้น “งั้นจะรออะไรอยู่อีก ฟังคำสั่งฉัน ยิงได้! จมพวกมันซะ!!”

เมื่อเขาสั่งการ พลุสัญญาณสีแดงอันเป็นตัวแทนของคำสั่งยิงก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าที่ฐานปืนใหญ่ทันที!

วินาทีต่อมา ฟ้าดินถึงกับเปลี่ยนสี!

สามนาทีก่อนหน้านี้ บริเวณนอกชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทร ห่างออกไปประมาณ 25 ไมล์ทะเล

เรือพิฆาตแดริง ชั้นแดริง ไทป์ 45 ของราชนาวีอังกฤษ เปรียบเสมือนวาฬยักษ์เหล็ก ลอยอยู่นิ่ง ๆ บนผิวน้ำทะเลสีหมึกของมหาสมุทรอินเดีย

ภายในห้องบังคับการสะพานเดินเรือสว่างไสว หน้าจอและมาตรวัดต่าง ๆ เปล่งแสงเย็นยะเยือก อากาศอบอวลไปด้วยเสียงหึ่ง ๆ ของการทำงานของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และกลิ่นกาแฟอ่อน ๆ

นาวาโทแองกัส เอสเซนไฮ กัปตันเรือ ซึ่งเป็นนายทหารเชื้อสายสกอตแลนด์รูปร่างสูงใหญ่และมีสีหน้าเย็นชา กำลังนั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้พนักพิงสูงหลังโต๊ะบัญชาการกลาง

ในมือของเขาถือหูโทรศัพท์ดาวเทียมที่เข้ารหัสซึ่งเชื่อมต่อโดยตรงกับกองบัญชาการกองกำลังตอบโต้เร็วในจิบูตี ในหูฟังมีเสียงที่ชัดเจนของพลจัตวาเซอร์ฮอว์ก

เนื้อหาการสนทนาเกี่ยวกับกองกำลังภาคพื้นดินและทางอากาศที่เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว ขอให้เรือแดริงร่วมมือกับเรือดอนท์เลสที่เป็นเรือพี่น้องทางตอนใต้ เพื่อเฝ้าระวังคาบสมุทรเอลมาอานอย่างใกล้ชิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งความเคลื่อนไหวใด ๆ ของกองกำลังทางอากาศฝ่ายตรงข้าม เพื่อให้การแจ้งเตือนล่วงหน้า และพร้อมที่จะรับมือกับภัยคุกคามทางทะเลหรือการสนับสนุนทางบกที่อาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา

“ครับ นายพลฮอว์ก ผมทราบแล้ว เรือแดริงและเรือดอนท์เลสจะรักษาระดับการเฝ้าระวังสูงสุด เฝ้าติดตามทุกความเคลื่อนไหวในคาบสมุทรและน่านฟ้า รวมถึงน่านน้ำโดยรอบอย่างใกล้ชิด โดยเฉพาะสนามบินและกิจกรรมการขึ้นลงของเครื่องบินรบที่ต้องสงสัย หากมีสถานการณ์ใด ๆ เราจะรายงานให้ทราบทันที”

นาวาโทแองกัสพยักหน้ารับอย่างเคร่งขรึม ชีวิตทหารเรือหลายปีทำให้เขายังคงรักษาความสงบนิ่งไว้ได้แม้ในยามที่สงครามกำลังจะเปิดฉาก

ขณะที่เขากำลังจะจบการสนทนาและวางสาย

“กัปตัน รายงานด่วนจากห้องเรดาร์!”

จู่ ๆ ลำโพงสื่อสารที่เชื่อมต่อห้องบังคับการกับห้องเรดาร์ก็ส่งเสียงเรียกที่ค่อนข้างร้อนรนของเจ้าหน้าที่เรดาร์ เสียงนั้นบาดหูเป็นพิเศษในห้องที่เงียบสงบ

“แจ้งเตือน เรดาร์ค้นหาทางอากาศพบว่าบนน่านฟ้าภายในคาบสมุทรเอลมาอาน จู่ ๆ ก็มีเป้าหมายทางอากาศความเร็วสูงหลายเป้าหมายปรากฏขึ้น กำลังไต่ระดับ... ยืนยันจำนวน... สองลำ... ไม่ใช่ สัญญาณแยกกัน เป็นสามลำ...”