บทที่ 360 ปฏิบัติการวาเจียร์ (20)
บทที่ 360 ปฏิบัติการวาเจียร์ (20)
บทที่ 360 ปฏิบัติการวาเจียร์ (20)
เคนยา กรุงไนโรบี กองบัญชาการกองทัพอากาศ
ภายในห้องบัญชาการใหญ่ ผู้บัญชาการที่รับผิดชอบเฝ้าติดตามภารกิจในครั้งนี้ ยืนอยู่หน้าจอเรดาร์ขนาดใหญ่ มองดูจุดแสงที่แสดงถึงเครื่องบินรบสามลำของฝ่ายตน หายวับไปจากหน้าจอในพริบตาโดยไม่มีสัญญาณเตือนใด ๆ! ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นลบทิ้งไปดื้อ ๆ!
ผู้บัญชาการเบิกตากว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงและงุนงงอย่างเหลือเชื่อ เขาแทบจะคำรามใส่ช่องสื่อสารโดยสัญชาตญาณ: “รังนกอินทรีเรียกหน่วยฟอลคอน! ได้ยินแล้วตอบด้วย! ขอย้ำ รังนกอินทรีเรียกหน่วยฟอลคอน! ตำแหน่งของพวกคุณอยู่ไหน? เกิดอะไรขึ้น?”
สิ่งที่ตอบกลับมา มีเพียงความเงียบงันชวนขนลุกในช่องสื่อสาร
ฐานทัพกองกำลังฝึกอบรมกองทัพบกอังกฤษวาเจียร์ ห่างออกไปทางทิศตะวันตกประมาณ 5 กิโลเมตร บนถนนสายหลักที่มุ่งสู่ฐานทัพ
กองพลน้อยทหารม้าเกราะที่ 3 ของกองทัพบกเคนยา สังกัดกรมยานเกราะที่ 17 กำลังเคลื่อนขบวนไปข้างหน้าอย่างยิ่งใหญ่ตามถนน
แม้จะใช้ชื่อว่า “กรมยานเกราะ” แต่ระดับยุทโธปกรณ์ของกองกำลังยานเกราะเคนยาก็มีจำกัด ทั้งกรมมีรถถังหลัก T-72 รุ่นเก่าเพียง 5 คัน และรถหุ้มเกราะลำเลียงพล 10 คัน ส่วนกำลังพลที่เหลือก็โดยสารมากับรถบรรทุกทหารหลายสิบคัน ขบวนรถทอดยาวเกือบหนึ่งกิโลเมตร
ในขณะที่ผู้บังคับการกรมยานเกราะมองผ่านหน้าต่างรถ และเริ่มเห็นแสงไฟและกลุ่มควันบาง ๆ ที่ยังไม่ดับสนิทเหนือฐานทัพวาเจียร์แต่ไกล จู่ ๆ บนท้องฟ้าเหนือหัวขบวนรถ ก็มีเงาดำสองเงาบินวนต่ำ ๆ ปรากฏขึ้น ซึ่งก็คือ เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธ AH-64E “อาปาเช่ การ์เดียน” 2 ลำ ที่กองกำลังทหารรับจ้าง 5C ยึดมาและนำมาใช้นั่นเอง!
ตอนแรกผู้บังคับการกรมยานเกราะก็รู้สึกตึงเครียดขึ้นมา แต่เมื่อเขามองผ่านกล้องส่องทางไกลเห็นระบบใบพัดอันเป็นเอกลักษณ์และเรดาร์ควบคุมการยิง “ลองโบว์” ที่โดดเด่นใต้ส่วนหัวเครื่อง เขาก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก แถมยังมีรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้า: “เป็น ‘อาปาเช่’ ของเราเอง ดูเหมือนพวกอังกฤษจะส่งกองกำลังทางอากาศออกมาแล้ว สถานการณ์ที่ฐานทัพอาจจะไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น”
ทว่า เขาโล่งใจเร็วเกินไป
“กองกำลังฝ่ายเดียวกัน” ในปากของเขา กลับเผยเขี้ยวเล็บมรณะออกมาในวินาทีต่อมา!
เมื่ออาปาเช่สองลำบินมาถึงน่านฟ้าด้านหน้ากรมยานเกราะประมาณ 1,500 เมตร และเข้าสู่ตำแหน่งโจมตีเรียบร้อยแล้ว โดยไม่มีการเตือนใด ๆ แสงไฟก็สว่างวาบขึ้นที่จุดติดตั้งใต้ปีกสั้น!
“ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว !”
ขีปนาวุธต่อต้านรถถัง AGM-114 “เฮลไฟร์” ทีละลูก ลากควันสีขาวเป็นทาง ราวกับงูพิษที่หมายเอาชีวิต พุ่งเข้าใส่ขบวนรถเกราะที่ไร้การป้องกันบนถนนในวิถีเกือบดิ่ง!
“ตู้ม!”
“ตู้มมมม !!”
เสียงระเบิดดังกึกก้องทำลายความเงียบงันในยามค่ำคืนในพริบตา!
ป้อมปืนของรถถัง T-72 คันนำหน้าถูกซัดจนกระเด็น กระสุนที่ระเบิดตามมาทำให้ตัวรถแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ
ต่อจากนั้น รถหุ้มเกราะลำเลียงพลที่อยู่ข้าง ๆ และรถถังที่ตามมาด้านหลัง ก็ถูก “เฮลไฟร์” โจมตีเข้าอย่างจังทีละคัน กลายเป็นโลงเหล็กที่ลุกไหม้เป็นลูกไฟ ถนนถูกปกคลุมไปด้วยแสงเพลิงและควันดำจากการระเบิดในพริบตา กลายเป็นเส้นทางมรณะ
“ตับตับตับตับตับ!!”
“ตับตับตับตับตับ!!”
ยังไม่หมดแค่นั้น! ปืนกล M230 แบบ “เชนกัน” ขนาด 30 มม. ใต้ส่วนหัวของอาปาเช่ทั้งสองลำก็เริ่มหมุนด้วยความเร็วสูง พ่นลิ้นไฟยาวหลายเมตรออกมา!
ปืนกลชนิดนี้ส่วนใหญ่ใช้กระสุนระเบิดแรงสูงเพลิง และกระสุนเจาะเกราะเพลิง ซึ่งเป็นสิ่งที่มีอานุภาพทำลายล้างสูงมากสำหรับรถบรรทุกทหารที่ไม่มีเกราะป้องกันด้านบนและทหารราบที่อยู่ด้านนอก
กระสุนมรณะสาดกระเซ็นลงมาดั่งห่าฝน ใส่รถบรรทุกทหารที่พยายามจะหักเลี้ยวหรือหลบหนีบนถนน ตัวรถที่บอบบางราวกับกระดาษถูกฉีกขาดในพริบตา ทหารที่บรรทุกมาเต็มคันรถยังไม่ทันได้กระโดดลงจากรถก็ถูกยิงจนแหลกเหลว ถังน้ำมันที่ถูกยิงทำให้เกิดการระเบิดซ้ำซ้อน รถทั้งคันกลายเป็นลูกไฟ
“หนีเร็ว!”
“ถอย! ถอยเร็ว!”
“นี่ไม่ใช่พวกเดียวกัน! เป็นศัตรู!”
ช่องสื่อสารของกรมยานเกราะที่ 17 เต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องอย่างสิ้นหวังและคำสั่งที่สับสนวุ่นวายในพริบตา
เมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีจากบนฟ้าที่เหนือกว่าและไม่อาจต้านทานได้เช่นนี้ ความมุ่งมั่นในการต่อสู้ใด ๆ ก็พังทลายลงในพริบตา ทหารที่รอดชีวิตบางคนขับรถหนีหัวซุกหัวซุน พยายามจะหนีออกจากโรงฆ่าสัตว์แห่งนี้ หรือไม่ก็ทิ้งรถไปเลย กระโดดลงจากถนนอย่างทุลักทุเล วิ่งหนีเตลิดเปิดเปิงเข้าไปในทุ่งหญ้าทั้งสองข้างทาง
กรมยานเกราะที่มีกำลังพลเต็มอัตราศึก 800 นาย ซึ่งในทางทฤษฎีแล้วมีอำนาจการรบพอสมควร ในเวลาเพียงไม่กี่นาที แถมยังไม่ทันได้เห็นหน้าศัตรูด้วยซ้ำ ก็ถูกเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธ “อาปาเช่” แค่สองลำ บดขยี้โครงสร้างจนพังทลาย ทำลายขวัญกำลังใจจนย่อยยับด้วยความได้เปรียบทางอากาศอย่างเบ็ดเสร็จ เหลือเพียงผู้รอดชีวิตประปรายที่กำลังวิ่งหนีเอาชีวิตรอดในความมืด
การต่อสู้ที่เสียเปรียบนี้ เป็นอีกครั้งที่ตอกย้ำถึงความสำคัญอย่างยิ่งยวดของการครองความได้เปรียบทางอากาศในสงครามยุคใหม่
เคนยา ไนโรบี ศูนย์บัญชาการรบกองทัพบก
“อะไรนะ? คุณพูดว่าอะไรนะ? กรมยานเกราะที่ 17 ถูก... เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธอาปาเช่โจมตีใกล้เมืองวาเจียร์งั้นเหรอ?!”
เสนาธิการทหารบกเคนยาทวนคำพูดโทรศัพท์อย่างไม่อยากจะเชื่อ สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นแย่มากในพริบตา “นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น! อาปาเช่พวกนั้นมาจากไหน? ของพวกอังกฤษเหรอ? พวกมันบ้าไปแล้วหรือไง ถึงมาโจมตีกองกำลังสนับสนุนของเราเนี่ย?”
หลังจากความตกใจและความโกรธผ่านไป ความสงสัยก็ผุดขึ้นมาในใจ เขาหันไปตะโกนใส่เสนาธิการ: “รีบต่อสายหาเจ้าหน้าที่ประสานงานของกองทัพบกอังกฤษเดี๋ยวนี้! ฉันจะถามพวกมันด้วยตัวเอง ว่ามันกำลังเล่นตลกอะไรกันแน่!”
อังกฤษ ลอนดอน ศูนย์บัญชาการใหญ่หน่วย MI5
บรรยากาศลดลงจนถึงจุดเยือกแข็ง
คอนนิชเพิ่งจะย่อยข่าวร้ายจากเคนยาเสร็จ ลูกน้องคนหนึ่งก็รีบวิ่งหน้าตาตื่นนำข่าวร้ายล่าสุดมาแจ้ง:
“ท่านผู้อำนวยการ! ทางเคนยาแจ้งเหตุฉุกเฉินมา เครื่องบินรบสามลำที่พวกเขาส่งไปสนับสนุน F-5E สองลำ และ FA-50 หนึ่งลำ ในระหว่างทางไปวาเจียร์ ถูกขีปนาวุธไม่ทราบรุ่นยิงตกทั้งหมดในน่านฟ้าห่างจากฐานทัพไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 40 กิโลเมตร ไม่มีใครรอดชีวิตเลยครับ!”
“และในเวลาเดียวกัน กองกำลังสนับสนุนภาคพื้นดินของพวกเขา กรมยานเกราะที่ 17 ขณะเคลื่อนที่มาถึงจุดที่ห่างจากฐานทัพไปทางทิศตะวันตกประมาณ 5 กิโลเมตร ก็ถูกเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธ AH-64E ‘อาปาเช่’ สองลำโจมตีอย่างกะทันหัน ความสูญเสียหนักมาก กองกำลังได้... แตกพ่ายไปแล้วครับ!”
เมื่อได้ฟังรายงานด่วนจากลูกน้อง กล้ามเนื้อบนใบหน้าของคอนนิชก็กระตุกอย่างควบคุมไม่ได้หลายครั้ง ในดวงตาฉายแววความตกใจอย่างมหาศาล และความสิ้นหวังที่บอกว่า “เป็นอย่างนี้จริง ๆ ด้วย”
เครื่องบินรบถูกขีปนาวุธไม่ทราบรุ่นยิงตก?
5C ยังมี หรืออย่างน้อยก็ใช้ขีปนาวุธต่อต้านอากาศยานในปฏิบัติการครั้งนี้ด้วยเหรอ? นึ่แปลว่ากำลังทางอากาศของพวกมันมีมากกว่าแค่เฮลิคอปเตอร์น่ะสิ!
เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธอาปาเช่?
5C ไปมี “อาปาเช่” ได้ยังไง? นี่มันอาวุธสัญลักษณ์ของอเมริกาและพันธมิตรหลักเลยนะ... ไม่ใช่สิ! เดี๋ยวก่อน!
ความคิดที่น่ากลัวจนทำให้เขาเย็นยะเยือกไปทั้งตัวแล่นวาบเข้ามาในหัวราวกับสายฟ้าแลบ ที่ฐานทัพวาเจียร์ก็มี “อาปาเช่” ประจำการอยู่ด้วย! ถ้าฐานทัพแตกแล้ว... ถ้างั้น “อาปาเช่” พวกนี้ รวมถึงอาวุธยุทโธปกรณ์ทั้งหมดในฐานทัพ ก็คงจะ...