บทที่ 21 แม่ยายถ่ายคลิปโต่วอินให้หลานๆ
บทที่ 21 แม่ยายถ่ายคลิปโต่วอินให้หลานๆ
บทที่ 21 แม่ยายถ่ายคลิปโต่วอินให้หลานๆ
เมื่อเห็นจื่อหรานกลับมา และอาศัยจังหวะที่พ่อตากับแม่ยายไม่อยู่ หลินเฉินก็กระซิบถามจื่อหรานว่า "จริงสิ คุณเอาของขวัญวันไหว้พระจันทร์ที่เราเอามา ไปให้พ่อกับแม่หรือยัง?"
จื่อหรานส่ายหน้าแล้วตอบว่า "ยังเลย คุณเอาไปให้พวกท่านตอนนี้เลยดีไหม?"
"ได้สิ ไปก็ไป"
หลังจากนั้น หลินเฉินก็ถือถุงเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น
"คุณป้าครับ นี่คือของขวัญวันไหว้พระจันทร์ที่จื่อหรานเตรียมไว้ให้ครับ"
หลินเฉินยื่นกล่องใบเล็กที่ดูประณีตงดงามให้กับอู๋เหยียนฟาง
อู๋เหยียนฟางเปิดออกดูทันที และเห็นนาฬิกาข้อมือแสนสวยเรือนหนึ่งอยู่ข้างใน
"เสี่ยวเฉิน แค่เธอมาพวกเราก็ดีใจมากแล้ว จะเอาของขวัญมาให้ทำไมกัน!"
แววตาของอู๋เหยียนฟางเป็นประกาย เห็นได้ชัดว่าเธอชอบนาฬิกาเรือนนี้เอามากๆ
หลินเฉินยิ้มบางๆ "มาเยี่ยมก็ส่วนมาเยี่ยมสิครับ ว่าแต่คุณป้าชอบไหมครับ?"
"ชอบจ้ะ"
"ถ้าชอบก็รับไว้เถอะครับ ไม่ต้องเกรงใจพวกเราหรอกครับ"
พูดจบ หลินเฉินก็ถือถุงเดินตรงไปหาหลี่เทียนหงที่กำลังดื่มชาอยู่
"คุณลุงครับ!"
"หืม?"
หลี่เทียนหงรู้สึกหวั่นไหวในใจ หรือว่าจะมีของขวัญให้เขาด้วยเหมือนกัน?
"คุณลุงครับ นี่คือของขวัญวันไหว้พระจันทร์ที่ผมเตรียมมาให้ครับ"
หลินเฉินยื่นกล่องอีกใบให้กับหลี่เทียนหง
หลี่เทียนหงทำหน้างงแล้วโพล่งถามออกไป "นี่คืออะไรหรือ?"
"เปิดดูเดี๋ยวก็รู้ครับ"
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเฉิน หลี่เทียนหงก็เปิดกล่องออกดูทันที
สิ่งที่อยู่ข้างในคือไข่มุกราตรี
เมื่อเห็นไข่มุกราตรีที่อยู่ในกล่อง หลี่เทียนหงก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเล็กน้อย
หลังจากนั้น หลี่เทียนหงก็หยิบไข่มุกราตรีขึ้นมาพิจารณาดูในมืออย่างละเอียด
"ไม่เลวเลย ถึงจะเป็นแค่ของทำเลียนแบบ แต่ทำออกมาได้เหมือนขนาดนี้ก็ถือว่าใช้ได้เลยนะ!"
ใบหน้าของหลี่เทียนหงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
เขาเป็นคนชอบสะสมของเก่าอยู่แล้ว ไข่มุกราตรีของหลินเฉินจึงเรียกได้ว่าถูกใจเขาอย่างจัง
หลินเฉิน: "???"
เขาหูฝาดไปหรือเปล่า?
พ่อตาของเขาบอกว่านี่คือของทำเลียนแบบงั้นเหรอ?
หลินเฉินงุนงงไปในทันที หรือว่าเขาจะสุ่มได้ของปลอมมาจากระบบกันแน่?
บ้าเอ๊ย!
เมื่อคิดได้ดังนั้น หลินเฉินก็รีบสื่อสารกับระบบในใจทันที:
"เจ้าระบบเฮงซวย ออกมาเดี๋ยวนี้นะ!"
ระบบ: "มีเรื่องอะไรหรือ?"
หลินเฉิน: "พ่อตาฉันบอกว่าไข่มุกราตรีที่ฉันสุ่มได้คราวก่อนเป็นของปลอมงั้นเหรอ?"
ระบบ: "เป็นของแท้ พ่อตาของคุณแค่ตาไม่ถึง มองของดีไม่ออกต่างหาก"
หลินเฉิน: "..."
เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก
"คุณลุงครับ ไข่มุกราตรีเม็ดนี้เป็นของแท้นะครับ"
หลินเฉินกล่าว
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เทียนหงก็ฉุนกึกขึ้นมาทันที "ฉันอยู่ในวงการของเก่ามาสิบกว่าปี เธอคิดว่าฉันจะดูไม่ออกเชียวหรือ?"
"หรือเธอคิดว่าคนแก่อย่างฉันหลอกง่ายงั้นสิ?"
เมื่อได้ยินดังนั้น หลินเฉินก็ถึงกับพูดไม่ออกทันที
ช่างเถอะ ถ้าคุณลุงคิดว่าเป็นของปลอมก็ปล่อยให้เป็นของปลอมไปก็แล้วกัน!
หลินเฉินไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม
อย่างไรก็ตาม หลี่เทียนหงดูเหมือนจะชอบของขวัญชิ้นนี้มาก แม้ว่าเขาจะคิดว่ามันเป็นของทำเลียนแบบเกรดพรีเมียมก็ตาม... หลินเฉินเดินกลับเข้ามาในห้องนอน
ในขณะนั้น อู๋เหยียนฟางและจื่อหรานกำลังหยอกล้อเล่นกับพวกเด็กๆ
"จริงสิ หลานๆ ตั้งชื่อกันหรือยังจ๊ะ?"
จู่ๆ อู๋เหยียนฟางก็เอ่ยถามขึ้นมา
"ตั้งแล้วค่ะ"
จื่อหรานกล่าว "คนโตชื่อหลินชิงเยว่ คนรองชื่อหลินเข่อซิน ส่วนคนที่สามชื่อหลินอี้ค่ะ"
"แล้วคนที่สี่ล่ะ?"
"หลินอวี่เวยค่ะ"
จื่อหรานตอบพร้อมกับส่งยิ้มให้อู๋เหยียนฟาง
"หลินอวี่เวย หลินอวี่เวย... ดี ชื่อพวกนี้ตั้งได้ดีมากเลย!"
ใบหน้าของอู๋เหยียนฟางเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม
"อี๊ ยา~~"
ทันใดนั้น หลานคนโตที่อยู่ในอ้อมกอดของอู๋เหยียนฟางก็หัวเราะออกมา
"ดูสิๆ หลานคนโตยิ้มหวานเชียว~"
รอยยิ้มของหลานคนโตทำเอาหลินเฉิน อู๋เหยียนฟาง และจื่อหรานอดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม
รอยยิ้มนี้ช่างเยียวยาจิตใจได้ดีเหลือเกิน!
"หลานคนโตโตขึ้นต้องสวยมากแน่ๆ เลย"
"ดูตากับจมูกสิ สวยจริงๆ!"
ทันใดนั้น อู๋เหยียนฟางก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้และพูดว่า "จริงด้วย ฉันต้องถ่ายคลิปติ๊กต็อกให้หลานๆ ซะหน่อยแล้ว!"