บทที่ 16 ซื้อกระเป๋าให้หลี่จื่อหราน

บทที่ 16 ซื้อกระเป๋าให้หลี่จื่อหราน

"ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหมคะ? คุณลูกค้าต้องการซื้อ 100 แพ็คเลยเหรอคะ?"

พนักงานขายสาวมีสีหน้าเหลือเชื่อ เธอถามย้ำเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง

หลินเฉินหัวเราะเบาๆ "ใช่ครับ หรือว่าที่ร้านมีของไม่พอเหรอครับ?"

"หลินเฉิน ซื้อเยอะไปหรือเปล่า?"

หลี่จื่อหรานที่ควงแขนเขาอยู่เอ่ยถามเสียงเบา

หลินเฉินยิ้ม "ซื้อตุนไว้ที่บ้านไง วันหลังจะได้ไม่ต้องออกมาซื้อบ่อยๆ!"

"แต่ก็ไม่เห็นต้องซื้อตั้ง 100 แพ็คทีเดียวเลยนี่คะ ฉันว่ามันเยอะเกินไปหน่อยนะ" หลี่จื่อหรานกล่าว

หลินเฉินตอบว่า "ไม่เยอะเลย คุณลองคำนวณดูสิ หนึ่งแพ็คมี 40 ชิ้น ลูกๆ แต่ละคนใช้ประมาณวันละ 10 ชิ้น!"

"ลูกสี่คนก็ตกวันละ 40 ชิ้น!"

"ก็หมายความว่าผ้าอ้อมหนึ่งแพ็คใช้ได้แค่วันเดียวเท่านั้นเอง"

"ผ้าอ้อม 100 แพ็คดูเหมือนจะเยอะ แต่จริงๆ แล้วก็ใช้ได้แค่สามเดือนเท่านั้นเองนะ"

เมื่อได้ฟังการวิเคราะห์ของหลินเฉิน หลี่จื่อหรานก็รู้สึกว่ามีเหตุผล

จริงด้วย ซื้อตุนไว้ที่บ้านจะได้ไม่ต้องวิ่งออกมาซื้อบ่อยๆ แถมผ้าอ้อมก็ไม่ได้หมดอายุเร็วเหมือนนมด้วย อายุการเก็บรักษามันนานจะตายไป

"ตกลงค่ะ งั้นเอา 100 แพ็คเลยค่ะ!"

หลี่จื่อหรานยิ้มและพูดกับพนักงานขายสาว

"คุณลูกค้าพูดจริงเหรอคะ?"

พนักงานขายสาวยังคงคิดว่าทั้งสองคนกำลังล้อเล่นอยู่ เหตุผลหลักก็คือ 100 แพ็คมันดูเวอร์เกินไป เหมือนมาเหมาซื้อยังไงยังงั้น

"จริงค่ะ เพราะว่าเรามีลูกสี่คน ปริมาณการใช้ผ้าอ้อมในแต่ละวันก็เลยเยอะมากน่ะค่ะ" หลี่จื่อหรานยิ้มแหยๆ

ลูกสี่คน?

คุณพระช่วย... พนักงานขายสาวตกตะลึงไปเลย!

หญิงสาวคนสวยตรงหน้าดูเด็กกว่าเธอด้วยซ้ำ แต่กลับมีลูกสี่คนแล้วเนี่ยนะ??

เธอเป็นแม่คนตอนอายุเท่าไหร่กันเนี่ย?

ยิ่งไปกว่านั้น รูปร่างของหลี่จื่อหรานก็เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบสุดๆ!

ไม่มีตรงไหนเปลี่ยนไปเลยสักนิด ดูไม่เหมือนผู้หญิงที่เพิ่งคลอดลูกมาเลย!

"ได้ค่ะ... เชิญทางเคาน์เตอร์ชำระเงินเลยค่ะ" พนักงานขายสาวได้สติกลับมาและส่งยิ้มบางๆ

จากนั้น หลินเฉินก็ตามพนักงานขายสาวไปที่เคาน์เตอร์เพื่อเตรียมชำระเงิน

"คุณลูกค้าคะ ยอดรวมทั้งหมดแปดพันหยวนค่ะ! และเนื่องจากยอดซื้อครั้งนี้เกินห้าพันหยวน คุณลูกค้าจึงได้รับการอัปเกรดเป็นสมาชิกระดับวีไอพีของทางร้านโดยอัตโนมัติ ในการมาซื้อสินค้าครั้งต่อไป คุณลูกค้าจะได้รับส่วนลด 30% ทันทีค่ะ" พนักงานขายสาวพูดพร้อมรอยยิ้ม

"โอเคครับ"

หลินเฉินพยักหน้า จากนั้นเขาก็โชว์รหัสคิวอาร์โค้ด และด้วยเสียง 'ติ๊ง' การชำระเงินก็เสร็จสมบูรณ์!

สิ่งที่เขาขาดน้อยที่สุดในตอนนี้ก็คือเงิน เงินแค่แปดพันหยวนไม่ได้ทำให้หลินเฉินรู้สึกสะทกสะท้านเลยสักนิด

หลังจากชำระเงินเสร็จ หลินเฉินก็นึกขึ้นได้อีกเรื่องหนึ่งจึงถามพนักงานขายสาวว่า "มีบริการส่งถึงบ้านใช่ไหมครับ?"

"ใช่ค่ะคุณลูกค้า คุณลูกค้าทิ้งที่อยู่ไว้ได้เลยค่ะ แล้วช่วงบ่ายฉันจะจัดการให้คนนำของไปส่งให้ถึงที่ค่ะ" พนักงานขายสาวตอบ

"ได้ครับ"

หลินเฉินจดที่อยู่ทิ้งไว้ให้ ก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับหลี่จื่อหราน

"ตรงนั้นมีร้านขายของแบรนด์เนมอยู่หลายร้านเลย อยากแวะเข้าไปดูไหม?"

หลินเฉินจับมือหลี่จื่อหรานแล้วถามพลางมองหน้าเธอ

หลินเฉินคิดว่าในเมื่ออุตส่าห์พาภรรยาออกมาข้างนอกทั้งที ก็ควรจะซื้ออะไรให้เธอสักหน่อย!

อีกอย่าง ตอนนี้เขาก็มีเงินเหลือเฟือแล้วด้วย

"เอ๊ะ ร้านแบรนด์เนมเหรอ?"

หลี่จื่อหรานมองไปที่ร้านรวงต่างๆ ซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก มีทั้งร้านขายกระเป๋าถือ เครื่องสำอาง สร้อยคอ!

แต่หลี่จื่อหรานก็ส่ายหน้าพร้อมกับยิ้ม "ช่างเถอะ! ฉันเพิ่งคลอดลูก ยังไม่ต้องใช้ของพวกนี้หรอก"

อันที่จริง ต่อให้เธอใช้ได้ หลี่จื่อหรานก็ไม่ได้คลั่งไคล้ของแบรนด์เนมเป็นพิเศษอยู่แล้ว

เธอเป็นผู้หญิงที่มีความต้องการทางวัตถุน้อยมาก ถึงแม้ครอบครัวจะมีฐานะร่ำรวย แต่หลี่จื่อหรานก็แตกต่างจากพวกคุณหนูไฮโซทั่วไป

เธอไม่เคยวิ่งตามกระแสหรือใช้จ่ายฟุ่มเฟือยไปกับของแบรนด์เนม

"ไม่เป็นไรน่า ตอนนี้ยังไม่ได้ใช้ วันหลังเดี๋ยวก็ต้องใช้อยู่ดี!"

พูดจบ หลินเฉินก็ไม่เปิดโอกาสให้หลี่จื่อหรานได้ปฏิเสธ เขาจับมือเธอและเดินเข้าไปในร้านขายกระเป๋าแบรนด์เนมทันที

"สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับค่ะ!"

พนักงานขายสาวสวยหลายคนรีบเข้ามาต้อนรับทันที พวกเธอใส่ชุดยูนิฟอร์ม สวมถุงน่องสีดำ และมีเรียวขาที่สวยงามกันทุกคน!

"จื่อหราน เลือกตามสบายเลยนะ ถูกใจใบไหนก็บอกผม"

หลินเฉินพูดด้วยท่าทีป๋าๆ

หลี่จื่อหรานไม่มีทางเลือกอื่น จึงยอมเชื่อฟังหลินเฉินอย่างว่าง่าย เธอเริ่มเดินดูและเลือกกระเป๋าแบรนด์เนมที่มีให้เลือกมากมาย

แต่เธอก็เมินกระเป๋าราคาแพงหูฉี่ใบละหลายแสนไปเสียดื้อๆ

ในความคิดของหลี่จื่อหราน กระเป๋าราคาแพงขนาดนั้นก็เหมือนกับการจ่ายภาษีคนโง่นั่นแหละ

และก็ไม่มีความจำเป็นต้องซื้อกระเป๋าแพงขนาดนั้นด้วย

หลี่จื่อหรานคิดว่าซื้อใบละไม่กี่พันก็พอแล้ว

แต่พอเดินดูรอบๆ ร้าน เธอก็พบว่ากระเป๋าใบที่ถูกที่สุดก็ยังราคาหลายหมื่นหยวนอยู่ดี

"คุณผู้หญิงคะ ใบนี้เป็นคอลเลกชั่นใหม่ล่าสุดของชาแนลเลยค่ะ ฉันคิดว่ามันเหมาะกับบุคลิกของคุณผู้หญิงมากเลยนะคะ"

"ส่วนใบนี้ก็เป็นรุ่นใหม่ล่าสุดของแอลวีค่ะ เหมาะกับคุณผู้หญิงมากๆ เหมือนกัน ฉันทำงานที่นี่มาสองปี นี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะที่เห็นลูกค้าที่มีความสง่างามขนาดนี้!"

ในขณะเดียวกัน พนักงานขายสาวๆ ก็ช่วยกันนำเสนอและเชียร์สินค้าให้หลี่จื่อหรานฟังอย่างออกรส

ระหว่างที่ขายของ พวกเธอก็ไม่ลืมที่จะเอ่ยชมความงามของหลี่จื่อหราน ทำเอาเธอถึงกับเขินอายไปเลยทีเดียว

"หลินเฉิน คุณว่าสามใบนี้ ใบไหนเหมาะกับฉันที่สุด?"

หลังจากเลือกอยู่พักหนึ่ง หลี่จื่อหรานก็ถือกรรมเป๋าสามใบมาถามหลินเฉิน

"ผมว่ามันก็สวยทุกใบเลยนะ!"

หลินเฉินพูดความจริง

หลี่จื่อหรานสวยเกินไป คนสวยใส่อะไรก็ดูดี ต่อให้เป็นกระสอบปุ๋ยขาดๆ ก็ยังดูดีเลย

"ไม่ได้สิ... คุณต้องเลือกมาใบเดียว"

"ถ้าคุณชอบ งั้นก็เหมาหมดนี่แหละ!"

หลินเฉินยิ้มบางๆ คำพูดสไตล์ป๋าๆ ของเขาทำเอาพนักงานขายสาวถึงกับอึ้งไปเลย!

"รบกวนช่วยห่อสามใบนี้ให้ผมทีครับ แล้วก็สรุปยอดทั้งหมดมาให้ด้วย"

หลินเฉินหันไปพูดกับพนักงานขายสาว

"เอ่อ..."

กว่าหลี่จื่อหรานจะตั้งสติได้ กระเป๋าในมือก็ถูกพนักงานขายเอาไปคิดเงินเรียบร้อยแล้ว

"สวัสดีค่ะ... ยอดรวมทั้งหมดหนึ่งแสนห้าหมื่นหยวนค่ะ!"

"ติ๊ด! ชำระเงินเรียบร้อย!"

"ไปกันเถอะ!"

หลังจากจ่ายเงินเสร็จ หลินเฉินก็หิ้วถุงกระเป๋า จูงมือหลี่จื่อหรานที่ยังคงงุนงง และเดินออกจากร้านไป!

และเมื่อมองตามแผ่นหลังของพวกเขาทั้งสองคน สายตาของพนักงานขายสาวทุกคนก็เต็มไปด้วยความอิจฉา!

พระเจ้าช่วย!!!

จะมีใครส่งแฟนหนุ่มแบบนี้มาให้พวกเราบ้างไหมเนี่ย!

"พ่อหนุ่มรูปหล่อคนนี้ดีกับแฟนเกินไปแล้ว!"

"ฉันอิจฉาจนน้ำตาจะไหลอยู่แล้วเนี่ย!"

"ใครบอกว่าผู้ชายหล่อและรวยต้องเป็นพวกเจ้าชู้ทุกคนล่ะ?"

"การถูกรักก็เหมือนถูกหวยนั่นแหละ ฉันอิจฉาผู้หญิงคนนั้นจังเลย"

"ฮือออออ ฉันก็อิจฉาเหมือนกัน!"

"นี่ บอกฉันทีสิ ทำไมพวกเราถึงไม่เคยเจอผู้ชายแบบนี้บ้างนะ?"

แล้วพนักงานขายสาวทุกคนก็พากันซึมเศร้าไปตามๆ กัน... หลี่จื่อหรานไม่คิดเลยว่าหลินเฉินจะเหมาซื้อกระเป๋าทั้งสามใบโดยไม่ลังเลเลยสักนิด

ถ้ารู้แบบนี้ เธอน่าจะเลือกแค่ใบเดียวก็พอ

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้จะรู้สึกจนใจอยู่บ้าง แต่ในใจของหลี่จื่อหรานก็ยังคงมีความสุขมากอยู่ดี

"รองเท้าส้นสูงล่ะ อยากได้สักคู่ไหม?"

หลินเฉินถาม

"ไม่อ่ะ ฉันมีรองเท้าส้นสูงเยอะแล้ว"

"งั้นวันหลังใส่ให้ผมดูหน่อยสิ?"

"รอให้ฉันหมดช่วงอยู่ไฟก่อนนะ"

หลี่จื่อหรานกลอกตาใส่หลินเฉิน เธอรู้ดีว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

แต่เพราะเธอรักหลินเฉินมาก เธอจึงเต็มใจที่จะให้ความร่วมมือและตามใจเขา

"เราน่าจะกลับกันได้แล้วนะ ลูกๆ ใกล้จะตื่นแล้วล่ะ!"

หลี่จื่อหรานกล่าว

หลินเฉินพยักหน้า "อืม! งั้นเรากลับกันเถอะ!"