บทที่ 23 สไลม์ประกายแวววาวที่ฉันชอบ

บทที่ 23 สไลม์ประกายแวววาวที่ฉันชอบ

เมื่อกลับถึงดินแดนของเขา เวลาก็ล่วงเลยมาเกือบสองทุ่มในโลกแห่งความเป็นจริง แต่บนทวีปนิรันดร์ท้องฟ้ายังคงสว่างไสวและมู่หยวนก็ไม่มีแผนที่จะออกไปข้างนอกอีก

เขาต้องหาจุดสมดุลระหว่างการทำงานและการพักผ่อน

และตอนนี้ก็ถึงเวลาพักผ่อน… ไม่รอช้า

ถึงเวลานับสิ่งของที่ได้จากสงครามแล้ว

เขาได้นับคร่าวๆ ที่ค่ายก็อบลินไปแล้ว แต่การอยู่กลางป่านั้นอันตรายเกินไปสำหรับเขาที่จะมองดูอย่างใกล้ชิด ตอนนี้เองที่เขาจึงหยิบวัสดุเหล่านี้ออกมาทีละชิ้น

“ในบรรดาของต่างๆ มีผลเลือดแดงอยู่ 11 ลูก ยังไงก็ตามพวกมันถูกพบในค่ายก็อบลิน... โอ้ ไม่เป็นไรหรอก ตอนฉันเจอมัน พวกมันยังดูสะอาดดีอยู่ ไม่ใช่ความผิดของผลไม้”

“ยังมีผลเติมพลัง ผลกระดูกเสริมความแข็งแกร่ง และผลไม้ประเภทอื่นๆ อีกด้วย ผลไม้เหล่านี้สามารถย่อยภายในได้โดยเหล่าโครงกระดูกและเดธโบน”

เมื่อแยกสมบัติออกสู่โลกแห่งความเป็นจริง ค่าจัดส่งข้ามมิติค่อนข้างสูง ดังนั้น เขาจะพยายามย่อยภายในให้มากที่สุดและหากไม่ได้ผล เขาจะคิดที่จะขายมันเพื่อแลกกับทรัพยากร

“โอ้ จริงสิ เมื่อวานฉันไม่ได้บอกเหรอว่าฉันจะไปที่สมาคมวันนี้เพื่อขายเศษวิญญาณ?”

“ลืมมันไปก่อนแล้วกัน พรุ่งนี้ฉันจะปล่อยให้ภารกิจที่ท้าทายนี้ตัวเองจัดการมันเอง”

มู่หยวนเรียงเศษวิญญาณทีละชิ้น

เศษวิญญาณแบบสุ่มจำนวนหกชิ้น วิญญาณก็อบลินสองชิ้น วิญญาณสไลม์ใหญ่สามดาวหนึ่งชิ้นและเศษวิญญาณแบบสุ่มสามดาวที่เก็บเกี่ยวได้ก่อนหน้านี้

จำนวนเศษวิญญาณทั้งหมดได้เพิ่มขึ้นเป็นสองหลักแล้ว

เขาวางแผนที่จะรับสมัครวิญญาณสไลม์ใหญ่เพื่อตัวเองเพื่อดูว่ามันมีลักษณะอย่างไร

สำหรับเศษวิญญาณแบบสุ่ม เขาจะแลกเปลี่ยนมันโดยพยายามเอาไว้หาวิญญาณโครงกระดูกตัวน้อยเป็นการแลกเปลี่ยน สำหรับวิญญาณก็อบลิน...

“ดูเหมือนว่าพวกมันจะไม่มีค่ามากนักใช่ไหม?”

“ปล่อยให้เป็นอย่างนั้นไปแล้วกัน พวกมันน่าจะขายได้เป็นทรายวิญญาณบ้าง…หรอกเนาะ?”

“และเครื่องรางอันนี้…”

ในโลกเกม เขามีเครื่องรางอยู่แล้ว มู่หยวนวางแผนที่จะนำอันนี้มาสู่โลกแห่งความเป็นจริงและสวมใส่กับตัวเอง

เพื่อให้ร่างกายที่อ่อนแอของเขารู้สึกปลอดภัยมากขึ้นอีกหน่อย

“ในบรรดาสมบัติที่ได้มาก่อนหน้านี้ นอกจากวิญญาณสไลม์ใหญ่และไม้เท้าหมอผีแล้ว หินมรดกนี้มีค่ามากที่สุด”

นี่คือหินสัญลักษณ์ที่ส่องประกายแสงสีเขียวและสลักลวดลายลึกลับไว้ ภายในนั้น สามารถมองเห็นร่างที่หลังค่อมได้เลือนลาง

หมอผีก็อบลิน!

“หินมรดก (หายาก)”

“คำอธิบาย: หินมรดกที่บรรจุอาชีพ ‘หมอผีก็อบลิน’ ซึ่งสามารถทำให้ผู้ถูกเลือกได้รับอาชีพนี้และเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองผ่านการฝึกฝน”

“หมายเหตุ: พลเรือนทั่วไปสามารถใช้หินมรดกได้เช่นกัน แต่มีโอกาสล้มเหลว”

ผู้เล่นมีเส้นทางหลักหลายเส้นทางที่จะแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่องและได้รับพลังพิเศษ

การรับการเลี้ยงดูสั่งสอนจากทหารเป็นเส้นทางหนึ่งในนั้นและการใช้หินมรดกเป็นอีกเส้นทางหนึ่ง

สำหรับผู้เล่นพเนจร จำนวนทหารประเภทที่พวกเขาสามารถปกครองได้นั้นมีจำกัด การพึ่งพาจากการเลี้ยงดูสั่งสอนเพื่อพัฒนาตนเองนั้นต้องใช้เวลา ยิ่งไปกว่านั้น การเลี้ยงดูจะเสริมความแข็งแกร่งให้กับด้านพื้นฐานเช่นร่างกายและจิตวิญญาณสำหรับผู้เล่นเท่านั้น แต่ไม่สามารถมอบความสามารถพิเศษเช่นการพ่นไฟหรือน้ำให้กับผู้เล่นได้

แต่หินมรดกสามารถทำได้

ตามชื่อที่บอกไว้ หลังจากใช้งานแล้ว ผู้เล่นจะได้รับอาชีพทหารประเภทนั้น และสามารถดูดซับทรายวิญญาณเพื่อเพิ่มระดับและฝ่าด่านได้อย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตามการใช้หินมรดกก็มีข้อเสียเช่นกัน เมื่อใช้แล้วผู้เล่นจะยึดติดกับอาชีพนี้อย่างแน่นอน ซึ่งยากที่จะเปลี่ยนแม้ว่าพวกเขาต้องการใช้วิธีเดิมเพื่อแทนที่ด้วยอาชีพระดับสูงกว่าก็ตาม

ดังนั้นผู้เล่นจึงระมัดระวังอย่างยิ่งเมื่อใช้หินมรดกและโดยทั่วไปแล้ว ไม่มีผู้เล่นคนใดจะใช้หินมรดกสำหรับอาชีพหนึ่งดาวหรือสองดาว

“หมอผีก็อบลิน เป็นทหารเกรดหายาก★ ดังนั้นหินมรดกของมันจึงมีค่ามากและไม่ขาดแคลนตลาดในการจะขายมัน ยังไงก็ตามมีการกล่าวกันว่าผู้เล่นที่ใช้หินมรดกจะค่อยๆ มีรูปลักษณ์ของทหารประเภทนั้น”

“การเปลี่ยนแปลงนั้นเล็กน้อยในระดับต่ำ แต่ถ้าผู้เล่นฝ่าลำดับไปถึงลำดับหนึ่ง(มืออาชีพ)หรือลำดับสาม(ชั้นสูง) พวกเขาอาจ… อาจมีลักษณะสำคัญบางอย่างของอาชีพนั้น”

ลักษณะของหมอผีก็อบลินคืออะไร?

ตัวเตี้ย หลังค่อม ผิวสีเขียว ผมบาง มีริ้วรอยเต็มไปหมด...

คุณสมบัติเหล่านี้ทำให้รูปลักษณ์ภายนอกดูแย่ลง ซึ่งโดยธรรมชาติแล้วทำให้คุณค่าของหินมรดกลดน้อยลงตามไปด้วย

“หินมรดกที่ผู้เล่นใช้กันทั่วไปมักมาจากทหารที่เป็นมนุษย์ ในขณะที่หินประเภทอื่นเช่นเอลฟ์ธรรมชาติและนักบวชเอลฟ์มักมีราคาสูงกว่าหินประเภทเดียวกันมาก”

ผู้เล่นหญิงหลายคนและแม้แต่ผู้เล่นชายจำนวนไม่น้อยต่างก็ต้องการหินมรดกจากซีรีส์เอลฟ์

ใครจะไม่สนล่ะ? ในเมื่อเอลฟ์ส่วนใหญ่เป็นชายหล่อและสาวสวย โดยเฉพาะพวกที่มีลำดับสูงกว่า

อาชีพหมอผีก็อบลินก็ไม่ใช่สิ่งที่น่าปรารถนาแม้แต่น้อย ทหารประเภทต่างๆ เช่นหมาป่าน้ำแข็ง สุนัขโลกันต์และผู้พิทักษ์ต้นไม้อาจแข็งแกร่ง แต่ผู้เล่นไม่กี่คนจะใช้พวกมัน เพราะทหารประเภทเหล่านี้ไม่ใช่มนุษย์ด้วยซ้ำ ทำให้เข้ากันได้ไม่ดี

มู่หยวนกำลังค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับหินมรดกในฟอรัมไท่ซวน โดยหลักแล้วเพื่อตรวจสอบแนวโน้มราคา

ทันใดนั้นเขาก็สังเกตเห็นหินมรดกที่น่าสนใจสองสามก้อน

หินมรดกแม่มด

“แม่มดเป็นทหารประเภทที่หายากในหมู่มนุษย์ เชี่ยวชาญในคาถาต่างๆ และทรงพลังมาก อย่างไรก็ตามสิ่งพิเศษเกี่ยวกับทหารประเภทแม่มดก็คือพวกเธอทั้งหมดเป็นผู้หญิง”

“และเมื่อผู้เล่นชายใช้หินมรดกนี้แล้ว มันก็จะ…”

สัมผัสกับการเปลี่ยนแปลงที่น่าทึ่งมากมาย

เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับองค์กรในต่างประเทศที่รู้จักกันในชื่อเหล่าพี่สาวน้องสาวแม่มด แต่เขาไม่รู้เลยว่ามีแม่มด...แบบนั้นกี่คนในบรรดาผู้เล่นแม่มด

นอกจากนี้ยังมีหินมรดกที่คล้ายกันซึ่งมีพลังมหัศจรรย์ เช่นหินมรดกสาวน้อยเวทมนและหินมรดกขันที...เป็นต้น

…

ในอาณาเขตของเขา ที่แท่นบูชา

มู่หยวนวางเศษวิญญาณ★★★ ไว้บนแท่นบูชาและเริ่มกระบวนการคัดเลือกโดยสื่อสารกับสวรรค์และโลก

'ติ๊ง!'

'คำถาม: คุณต้องการบริโภค 'เศษวิญญาณ★★★×1' และ 'ทรายวิญญาณ 15g' เพื่อคัดเลือกกองกำลังสามดาว 'สไลม์ใหญ่' อย่างตรงเป้าหมายหรือไม่? '

'ใช่!'

…

แสงที่คุ้นเคยปรากฏขึ้น ทำให้เกิดระลอกคลื่นในพื้นที่โดยรอบ

ในไม่ช้าสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่สูงสองถึงสามเมตรที่ดูเหมือนสิ่งมีชีวิตคล้ายวุ้นสีน้ำเงินก็ตกลงบนแท่นบูชา

มันและมู่หยวนยืนเผชิญหน้ากัน ดวงตาใหญ่จ้องไปที่ดวงตาเล็กๆ

“อุ้กกิ้ว~”

“อุ้กกิ้ว อุ้กกิ้ว~”

ร่างใหญ่ของมันสั่นเหมือนลูกบอลน้ำที่เต็มไปด้วยน้ำ กลิ้งเข้าหาเขา

มู่หยวนทำได้แค่ใช้การเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่วและหลบไปด้านข้าง

ก้อนสไลม์นี้ไม่ได้ฉลาดนักใช่ไหม? แต่ก็เป็นเรื่องที่คาดไว้ได้ เพราะมันยังไม่ได้ปลุกสติปัญญา 'อุ้กกิ้ว อุ้กกิ้ว' เป็นเพียงส่วนหนึ่งของสัญชาตญาณทางชีววิทยาของสไลม์เท่านั้น

แม้แต่สไลม์ธรรมดาๆ ที่เป็นทหารสามดาวก็ไม่สมควรได้รับความสนใจมากนัก

ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ทำลายสถิติสองหลักสำหรับทหารสามดาวของเขาไปแล้ว

มู่หยวนไม่คิดว่าสไลม์ใหญ่ที่เขาคัดเลือกมาจะพิเศษเหมือนเดธโบนได้ มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน?

เขาต้องเรียนรู้ที่จะคุ้นเคยกับทหารที่น่ารักและธรรมดาเหล่านี้

โชคดีที่เขามีมือขวาอย่างเดธโบนคอยดูแลทุกอย่าง ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องกังวลเรื่องใดๆ

เขาส่งสไลม์ใหญ่ให้กับฝ่ายจัดการของเดธโบนและเปลี่ยนหน้าจอไปที่ฟอรัมผู้เล่นข้างๆ

ณ จุดนี้ในทวีปนิรันดร์..

เดธโบนยังรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยกับภารกิจใหม่ที่ท่านลอร์ดของเขามอบหมายให้ ไม่ใช่ว่าเขาไม่เต็มใจ แต่การจัดการโครงกระดูกตัวอื่นเป็นงานที่ง่ายสำหรับโครงกระดูกอย่างเขา เนื่องจากพวกมันเข้าใจวิธีการและพฤติกรรมของกันและกัน แต่การดูแลสไลม์...

เขาไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร?

ท้ายที่สุดแล้วมันก็ผ่านไปเพียงสามวันนับตั้งแต่ที่เขาลืมตาดูโลก ดังนั้นเขาจะรู้ได้อย่างไรว่าเจลลี่เด้งดึ๋งนี่คืออะไร... สไลม์ที่อยู่ตรงหน้าเขา?

เดธโบนกังวล ไฟวิญญาณของเขากำลังลุกโชนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าในการต่อสู้ เขากำลังขบคิดและคิดอยู่ตลอดเวลา

แต่พวกมันเหล่าโครงกระดูกไม่จำเป็นต้องกินอะไรเลย สไลม์ก้อนโตนี้จำเป็นต้องกินหรือเปล่า? และถ้าจำเป็น มันต้องการอะไรล่ะ?

นั่นไง!

เดธโบนผลักวัสดุที่รวบรวมมาบางส่วนไปข้างหน้าสไลม์ใหญ่ การขาดความรู้ไม่ใช่ปัญหา เขาสามารถปล่อยให้ปัญหากับผู้ที่รู้ว่าต้องทำอย่างไรได้

ดวงตาที่กลมโตของสไลม์ใหญ่ เบิกกว้างขึ้น “อุ้กกิ้ว?”

เดธโบน: “อะ… อุ้กกิ้ว…?”

บางทีอาจมีการสื่อสารบางอย่างระหว่าง ‘อุ้กกิ้ว’ ก็ได้ สไลม์ใหญ่ขยับร่างกายทันทีและตักวัสดุที่แวววาวใส่กองหนึ่ง เปิดปากใหญ่ของมันและกลืนมันในครั้งเดียว

ดวงตาของมันหรี่ลงเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว

ดวงตาที่แวววาวจ้องมองไปที่เดธโบนราวกับกำลังพูดว่า: มีอีกไหม? มีอีกไหม?

เดธโบนเข้าใจภาษากายของสไลม์และรู้แจ้ง “นั่นเป็นอาหารของสไลม์สินะ”

…

มู่หยวนไม่รู้เลยว่าสไลม์ ของเขาค่อนข้างแปลกและไม่กินหญ้า แต่ชอบกลืนของที่แวววาวแทน ถ้าเขารู้ เขาคงบอกว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตที่สิ้นเปลือง

ทำไมเขาถึงเลือกกองทหารสไลม์? ไม่ใช่แค่เพราะสไลม์สามารถอยู่รอดโดยหญ้าได้ ซึ่งหาได้ง่ายและคุ้มต้นทุนมาก ทำให้เป็นตัวเลือกที่เหมาะสำหรับคนงาน 24 ชม.ที่ทำงานหนักไม่ใช่หรอ?

สายเลือดของสไลม์ตัวนี้ไม่บริสุทธิ์เกินไป!

แต่เขาต้องเลี้ยงสไลม์ที่เขาคัดเลือกมา แม้ว่าจะต้องใช้ความพยายามก็ตาม

มู่หยวนยังไม่กลับไปที่หน้าจอเกม เขาค่อนข้างมั่นใจในเดธโบนในตอนนี้ เขากำลังเข้าร่วมในส่วนของผู้มาใหม่ในฟอรัมไท่ซวนและเล่นเน็ตอย่างมีความสุข