บทที่ 4 การเอาชีวิตรอดคือชัยชนะ

บทที่ 4 การเอาชีวิตรอดคือชัยชนะ

บางคนถ้าไม่เริ่มต้นก็จะไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับการเริ่มต้น

เวลาตีสี่ มู่หยวนเริ่มมีพลังมากขึ้นเรื่อยๆ จิตวิญญาณของเขากระปรี้กระเปร่า

พลังในการพัฒนาหน่วยทหารของเขาเป็นกุญแจสำคัญในการหลุดพ้นจากสถานการณ์ที่ลำบากในปัจจุบันอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ยังมีหลายแง่มุมของพลังนี้ที่เขายังไม่เข้าใจ

มู่หยวนเริ่มเจาะลึกในเรื่องนี้

คะแนนวิวัฒนาการสามารถช่วยให้โครงกระดูกแปลงร่างได้ผ่านบางสิ่งที่คล้ายการได้รับพร แต่ความพยายามครั้งแรกของเขาล้มเหลว—เขาไม่มีคะแนนวิวัฒนาการเพียงพอ

เขาได้ยินคำใบ้ที่คลุมเครือจากสัญชาตญาณของเขา ความรู้สึกว่าเขาจำเป็นต้องสะสมคะแนนวิวัฒนาการ "1" คะแนน เพื่อกระตุ้นวิวัฒนาการ

และแหล่งที่มาของคะแนนวิวัฒนาการเหล่านี้คือกิจกรรมของโครงกระดูกตัวน้อยนั่นเอง

บางทีตราบใดที่โครงกระดูกตัวน้อยยังมีอยู่ มันก็อาจให้คะแนนวิวัฒนาการในที่สุด อย่างไรก็ตามจากการสังเกตและการทดลองบางอย่าง มู่หยวนค้นพบว่าโครงกระดูกที่ทำงานนั้นให้คะแนนวิวัฒนาการได้มากกว่าอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับโครงกระดูกที่ไม่ได้ใช้งาน

ทำนองว่ายิ่งทำงานยิ่งมีค่าสินะ

เขาต้องการที่จะศึกษาต่อ แต่โชคไม่ดี... มันกำลังจะรุ่งสาง มู่หยวนเพิ่งตระหนักในตอนนั้นว่าเขาต่อสู้มาตลอดทั้งคืนและไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไป

เขามึนงง มองเห็นภาพซ้อนแม้ในขณะที่จ้องไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์

ถ้าตอนนี้เขาไม่ได้นอนหลับ เขาก็กลัวว่าเขาจะล้มตายลงตรงหน้าคอมพิวเตอร์ของเขา

“ในเกมเหนือธรรมชาติ ตัวละครของฉันคือลอร์ด มีหน้าที่ปกป้องบ้านเกิดและขยายอาณาเขตของฉันและยังสามารถรวบรวมสมบัติพิเศษบางอย่างให้เป็นจริงได้... นี่คือสงครามแห่งการบั่นทอน การนอนดึกไม่ช่วยฉันเลย การรักษาระดับพลังงานให้อยู่ในระดับสูงสุดเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการรับมือกับการเปลี่ยนแปลงกะทันหัน”

“นอกจากนี้ โครงกระดูกตัวน้อยของฉันสามารถวิวัฒนาการได้ ไม่จำเป็นต้องเร่งรีบให้พวกมันออกไปสำรวจโลกภายนอกนอกหมู่บ้านในตอนนี้ การป้องกันดินแดนของเราโดยอาศัยซากปรักหักพังของหมู่บ้านเป็นทางเลือกที่ชาญฉลาด”

มู่หยวนยังคงกังวลอยู่บ้าง

เพราะเกมเหนือธรรมชาติไม่หยุดเมื่อเขาออกจากระบบ มันคือโลกแห่งความจริงที่ดำเนินไปตามกฎที่กำหนดไว้ล่วงหน้า แม้ว่าเขาจะไม่ได้เล่นอยู่ก็ตาม

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ดินแดนของเขาอาจถูกโจมตีได้ในขณะที่เขาพักผ่อนหรือไม่อยู่หน้าจอ

นี่คือความกลัวที่เลวร้ายที่สุดสำหรับผู้เล่นหน้าใหม่

“แต่โชคดีที่เมื่อดินแดนถูกศัตรูรุกราน แม้ว่าผู้เล่นจะไม่เข้าสู่ระบบ พวกเขาก็ยังจะได้รับคำเตือนและกองกำลังจะป้องกันโดยอัตโนมัติ”

ก่อนเข้านอน มู่หยวนอยากมอบหมายงานฝึกฝนบางอย่างให้กับโครงกระดูกหรือบางอย่างเพื่อสะสมคะแนนวิวัฒนาการเพิ่มเติม แต่เพื่อความปลอดภัย เขาจึงได้ระงับความคิดนั้นไป

โครงกระดูกตัวน้อยพวกนี้ค่อนข้างโง่ เขาเกรงว่าหากเขามอบหมายงานให้พวกมัน พวกมันอาจทำเรื่องต่างๆ เสียหายได้

เขายังกังวลว่าการฝึกจะส่งผลต่อสภาพของโครงกระดูกตัวน้อย ซึ่งอาจเป็นอันตรายต่อความปลอดภัยของดินแดนทั้งหมดได้

จะดีกว่าถ้าเล่นอย่างปลอดภัย ไม่จำเป็นต้องเร่งรีบ

เขาจะลองใหม่อีกครั้งในวันพรุ่งนี้

เขาสั่งให้โครงกระดูกคอยเฝ้าเขาและแท่นบูชาอาณาเขต จากนั้นเขาก็ปิดคอมพิวเตอร์ ข้ามขั้นตอนการล้างจานและเข้านอนทันที เมื่ออยู่ใต้ผ้าห่มและหลับตา เขาก็หลับสนิท

…

แต่คืนนั้น… วันนี้การพักผ่อนของ มู่หยวนไม่ได้สงบสุขอย่างที่เขาหวังไว้

เขาหมกมุ่นอยู่กับเกมเหนือธรรมชาติและในความฝัน เขาก็กลับมาที่หมู่บ้านที่พังทลาย เขาฝันถึงมังกรยักษ์ที่บินออกมาจากหมอก พุ่งลงมาและทำลายหมู่บ้านทั้งหมดด้วยลมหายใจมังกร

มู่หยวนตื่นขึ้นพร้อมด้วยเหงื่อเย็นหลังจากนั้น

เมื่อมองดูเวลา เขาก็รู้ว่าเขาหลับไปเพียงหกชั่วโมงเท่านั้น

หกชั่วโมงก็เพียงพอแล้ว ถึงเวลาต้องลุกขึ้นและกลับมาเล่นต่อ

มู่หยวนรีบไปที่คอมพิวเตอร์ของเขา เปิดเกมให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ จนกระทั่งเขาเห็นว่าหมู่บ้านที่พังทลายไม่ได้รับอันตราย จากนั้นเขาจึงเช็ดคราบสกปรกออกจากดวงตา

“ประสบการณ์การเล่นเกมที่ไม่สบายใจแบบนี้ จนกว่าดินแดนของฉันจะมีระบบป้องกันที่แข็งแกร่ง ฉันกลัวว่าจะไม่สามารถเพลิดเพลินกับการเล่นได้อย่างเต็มที่”

เมื่อมู่หยวนล็อกอินกลับเข้าสู่เกม ตัวละครของเขาก็ตื่นขึ้นในกระท่อมไม้ที่มีลมโกรก

โครงกระดูกตัวน้อยหลายตัวล้อมรอบเขา ขากรรไกรของพวกมันส่งเสียงกึกๆ

โครงกระดูกตัวน้อยตัวหนึ่งยังถือชิ้นส่วนของประตูไว้ด้วย

ไม่ใช่ประตู แต่เป็นโล่ที่ทำจากประตูต่างหาก

วันก่อน มู่หยวนได้สอนโครงกระดูกตัวน้อยให้ใช้ทรัพยากรให้เต็มที่และได้วางกับดักหลุมและกับดักเชือกแบบง่ายๆ ไว้หลายอัน ตอนนี้พวกมันได้นำคำสอนของเขาไปใส่ใจและทำสิ่งต่างๆ ด้วยตัวเองแล้วเหรอ นักเรียนที่ดีเลยนะเนี้ย!

มู่หยวนควบคุมตัวละครของตัวเอง แล้วแตะกะโหลกศีรษะที่เรียบเนียนของ โครงกระดูกตัวน้อยอย่างอ่อนโยนเพื่อแสดงความชมเชยและหันความสนใจไปที่ตัวอื่นๆ

พวกมันก็ดูเหมือนจะรอคอยคำชมเชยอย่างใจจดใจจ่อเช่นกัน

โครงกระดูกตัวน้อยตัวหนึ่งมีไม้หลายอันติดอยู่ระหว่างซี่โครง ดูเป็นศิลปะมาก อีกตัวหนึ่งพบถุงผ้าสีดำและวางไว้บนหัวของมัน ดูมีชีวิตชีวามาก อีกตัวหนึ่งกำลังทุบกระดูกของมันอย่างแข็งขันและดึงอันหนึ่งออกมาด้วยการดีด

มู่หยวน: “…..”

เขาไม่ควรคาดหวังอะไรกับโครงกระดูกตัวน้อยมากนัก เพราะตอนนี้มันแข็งแกร่งกว่าที่เขาคาดไว้แล้ว....จริงๆ นะ

มู่หยวนพูดว่าคะแนนวิวัฒนาการอย่างเงียบๆ และรหัสพิเศษก็ปรากฏขึ้นในเกม

‘คะแนนวิวัฒนาการโครงกระดูก: 0.71’

การปล่อยให้โครงกระดูกตัวน้อยตื่นตัวเท่านั้น โดยไม่ได้ใช้ ‘ศักยภาพ’ ของมันทั้งหมด ส่งผลให้ได้คะแนนวิวัฒนาการน้อยลง

ในขณะที่เขากำลังดูอยู่นี้ เขาจะทดสอบวิธีการสร้างคะแนนที่มีประสิทธิภาพก่อน

ส่วนการออกไปสำรวจนั้นมู่หยวนไม่รีบร้อน

ผู้เล่นคนอื่นๆ จำเป็นต้องเริ่มสำรวจในตอนนี้ หากพวกเขาไม่ก้าวไปข้างหน้า พวกเขาจะไม่มีวันแข็งแกร่งขึ้นและพวกเขาต้องเสี่ยง

แต่เขาแตกต่าง

เขากำลังสะสมคะแนนวิวัฒนาการอยู่ตลอดเวลา และตราบใดที่เขาสะสมได้เพียงพอสำหรับหน่วยหนึ่งที่จะพัฒนาเป็นทหารขั้นสูง จากนั้นเขาจะมองหาทรัพยากรเพื่อฆ่ามอนสเตอร์และเพิ่มระดับภายนอก นั่นจะปลอดภัยกว่ามาก

ไม่จำเป็นต้องต่อสู้สุดชีวิตในตอนนี้

การเอาชีวิตรอดคือชัยชนะ

โครงกระดูกตัวน้อยไม่จำเป็นต้องกิน สถานะของตัวละครในเกมนั้นเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับของเขาเอง กล่าวอีกนัยหนึ่ง หากเขาอิ่มท้องในความเป็นจริง ตัวละครในเกมจะไม่อดอาหารตาย ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องอาหาร

จากมุมมองนี้ การเริ่มต้นครั้งแรกด้วยโครงกระดูกตัวน้อย นั้นค่อนข้างดี

ระบบทำงาน24ชั่วโมงไม่หยุดเข้ากันได้ดีกับโครงกระดูกตัวน้อยเช่นกัน

มู่หยวนเปิดแผงอย่างเป็นทางการให้ผู้เล่นตรวจสอบรายละเอียด

‘มู่หยวน’

‘ตัวตน: ลอร์ดที่เลือกไว้ล่วงหน้า’

‘ดินแดน: ไม่ระบุชื่อ (จะสามารถครอบครองพลังของลอร์ดที่แท้จริงและควบคุมดินแดนได้หลังจากผ่านการทดสอบสำหรับมือใหม่)’

‘กองกำลังภายใต้การบังคับบัญชา: โครงกระดูกตัวน้อย ×10 (คลิกเพื่อดูรายละเอียด)’

‘ความจุพื้นที่มิติ: 0/3′

เหล่าผู้เล่น…ลอร์ดที่ถูกเลือกสามารถเก็บกองกำลังของตนในพื้นที่มิติและเรียกพวกเขาออกมาในโลกแห่งความเป็นจริง…นี่คือการแสดงพลังเหนือธรรมชาติพื้นฐานของเหล่าผู้เล่น

อย่างไรก็ตาม บทช่วยสอนระบุอย่างชัดเจนว่าการถอนทรัพยากรข้ามโลกนั้นมีค่าใช้จ่ายและการเรียกกองกำลังข้ามโลกนั้นยากยิ่งกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้สถานการณ์ที่อ่อนแอของผู้เล่น ไม่แนะนำให้ลอง

แน่นอนว่ามู่หยวนจะไม่ลอง

การเรียกกองกำลังข้ามโลกนั้นต้องใช้ทรายวิญญาณเป็นสื่อกลางและเขาไม่มีแม่แต่เม็ดเดียว

หากเขาลองบังคับกองกำลังของเขาจะต้องเจอกับปัญหาหรือตัวเขาเองต้องระเบิด

ไม่คุ้มค่า ไม่คุ้มค่า!

เขาไม่กล้าที่จะลดทอนการป้องกันอาณาเขตที่อ่อนแออยู่แล้วของเขาลงเมื่อตัวเขาเองก็อ่อนแอเช่นกัน

เขาต้องอดทนและมั่นคง

มู่หยวนควบคุมโครงกระดูกแต่ละตัวทีละตัว โดยมอบหมายการฝึกฝนหรืองานที่แตกต่างกันเพื่อสะสมคะแนนวิวัฒนาการ

กระบวนการนี้ช่างน่าเบื่อหน่าย แต่เขาไม่คิดว่ามันเหนื่อยเลย

คะแนนวิวัฒนาการที่เพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ แต่สม่ำเสมอเหล่านี้เป็นแหล่งความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา

มู่หยวนวางแผนที่จะซ่อนตัวอยู่จนกว่าโครงกระดูกตัวน้อยจะวิวัฒนาการเสร็จก่อนที่จะเริ่มสำรวจโลกภายนอก

แต่

สิ่งต่างๆ ไม่ได้เป็นไปตามแผนเสมอไป ทวีปนิรันดร์นั้นไม่ปลอดภัยนัก และดินแดนของผู้เล่นมักจะถูกคุกคามและโจมตี

รูนลึกลับสว่างขึ้นอย่างกะทันหันบนหลังมือของมู่หยวนปล่อยความร้อนจางๆ และความเจ็บปวดเล็กน้อย

เขาดูเหมือนจะเห็นหมาป่าสีเทาที่มีขนสกปรกแต่มีใบหน้าที่ดุร้ายออกมาจากหมอกหนาทึบ เดินอย่างระมัดระวังและแน่วแน่มายังซากปรักหักพังของหมู่บ้าน

จังหวะเวลาไม่สามารถแย่ไปกว่านี้อีกแล้ว!

——