เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 20 : หลิงหลานเป็นคนตะกละ

ตอนที่ 20 : หลิงหลานเป็นคนตะกละ

ตอนที่ 20 : หลิงหลานเป็นคนตะกละ


หลานหลัวเฟิงและหลิงหนานหยี่ ยืนอยู่ข้างๆหลิงหลานและคอยสังเกตท่าทางและสภาพร่างกายของหลิงหลานอย่างใจจดใจจ่อ เพราะว่าของเหลวนี้จำเป็นต้องแช่ในขณะที่ยังมีสติอยู่จึงจะมีประสิทธิภาพสูงสุด ประสิทธิภาพจะลดลงอย่างมากถ้าผู้ใช้หมดสติไปและอาจจะเกิดผลร้ายแรงตามมาได้

หลิงหนานหยี่เห็นว่าแม้ว่าหน้าผากน้อยๆของหลิงหลานนั้นจะมีรอยย่นอยู่ แต่การแสดงออกทางสีหน้าของเธอไม่ได้แสดงให้เห็นถึงความเจ็บปวดอะไรเหมือนเด็กคนอื่นๆ ที่ได้แช่ของเหลวเหล่านี้ เธอพยักหน้าตามที่คาดหวังไว้สำหรับลูกของหลิงเซียวความอดทนระดับนี้นั้นไม่ธรรมดา ถ้าเขายังอยู่เขาคงจะรู้สึกยินดีที่มีลูกที่สามารถเชื่อถือได้

ทุกครั้งที่หลิงหลานขมวดคิ้วด้วยความเจ็บปวด หลานหลัวเฟิงอยากจะอุ้มหลิงหลานกลับไปยังอ้อมแขนของเธอ เธอทนไม่ได้กับการที่เห็นหลิงหลานเจ็บปวด แต่หลิงหลานก็ยืนหยัดที่จะอยู่ต่อไป เธอไม่เคยลืมสิ่งที่หลิงเซียวเคยบอกกับเธอเกี่ยวกับของเหลวที่เป็นสมุนไพรนี้ เขาบอกว่ามันมีประสิทธิภาพมากแต่ระหว่างนั้นมันก็ทำให้เกิดความเจ็บปวดอย่างมากเช่นกัน

 

หลานหลัวเฟิงจ้องมองไปด้วยความเศร้าโศกและน้ำตาที่ไหลส่องประกายในดวงตาของเธอ

หลิงหนานหยี่เข้าใจในความรู้สึกของหลนหลัวเฟิงและพยายามปลอบโยนเธอ “คุณผู้หญิงต้องทนรับมันให้ได้และปล่อยให้มันเป็นไปแบบนั้น มันจะช่วยสร้างรากฐานของนายน้อยให้เขามีชีวิตที่ดีขึ้นในอนาคต สุดท้ายผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะอยู่ในโลกใบนี้ได้ เราไม่สามารถที่จะปกป้องนายน้อยได้ตลอดไป”

หลานหลัวเฟิงพยักหน้า “ข้าเข้าใจแล้ว ไม่เป็นไรข้าทนได้ ข้าเชื่อว่าหลิงหลานจะสามารถผ่านมันไปได้” หลิงหนานหยี่พูด ใช่แล้วนายท่านต้องอดทนไว้เพื่อนให้นายน้อยสามารถมีชีวิตอยู่ได้อย่างอิสระในอนาคต

 

ในขณะเดียวกัน.....

 

“ข้าต้องไปหาสูตรนี้ มันน่าอัศจรรย์มาก! ถ้าข้าสามารถเข้าใจคุณสมบัติของสมุนไพรและวิธีการทำงานร่วมกันของมัน บางทีข้าอาจจะสามารถพัฒนายาตัวใหม่ขึ้นมาได้! ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ เจ้าแช่มันไว้ก่อนนะ…” โดยไม่รู้สึกผิดอะไร Little Four ทิ้งหลิงหลานให้อยู่คนเดียวและวิ่งออกไปที่ห้องปฏิบัติการวิจัยของเขาเพื่อหาข้อมูลของสมุนไพรที่ยอดเยี่ยมของเขาต่อไป

เจ้าบ้าา!! หลิงหลานหวังว่า Little Four จะคอยคุยกับเธอเพื่อแบ่งปันความเจ็บปวดของเธอ เธอโกรธจากการกระทำที่เห็นแก่ตัวของเขา และหลังจากนั้นเธอจะสอนบทเรียนให้ Little Four อย่างแน่นอน และจะทำให้เขารู้ว่าไม่มีอะไรสำคัญกว่านายของเขา

ความเจ็บปวดที่รุนแรงทำให้หลิงหลานไม่สามารถควบคุมร่างกายได้และก้มีเสียงร้อยเบาๆออกมาจากปากของเธอ  ทันใดนั้นเธอนึกขึ้นได้ว่าการออกกำลังลมปราณที่เธอเคยฝึกมาสามารถลดความเจ็บปวดแบบนี้ได้บ้าง เธอจึงเริ่มฝึกซ้อมอย่างรวดเร็ว มันช่วยได้จริงๆ ความเจ็บปวดนั้นเริ่มลดลงและเธอก็เริ่มสามารถรับมันได้อีกครั้ง

อาการดิ้นของหลิงหลานทำให้หลานหลัวเฟิงและหลิงหนานหยี่กังกลมากขึ้น พวกเขาไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป พวกเขารู้แค่ว่าอีกครึ่งชั่วโมงต่อจากนี้จะเป็นช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดของการแช่น้ำสมุนไพรนี้ เป็นส่วนที่ยากที่สุดที่จะทนได้ เมื่อถึงช่วงนี้เด็กๆส่วนมากจะเริ่มหมดสติไป แม้แต่นายของพวกเขาที่หมดสติไปกว่าครึ่งวันหลังจากที่ทนแช่ได้ครึ่งชั่วโมง

บางทีการฝึกพลังลมปราณของหลิงหลานได้ฝังลึกเข้าไปในจิตวิญญาณของเธอตั้งแต่เธออยู่ในครรภ์ หลิงหลานแล้วการเข้าฌานได้อย่างรวดเร็วเธอไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่อยู่รอบตัวเธอ แต่รู้สึกเหมือนกับว่าเธอจมอยู่ในความร้อน

เมื่อเห็นใบหน้าที่ดูปกติของหลิงหลาน หลานหลัวเฟิงก็รู้สึกผ่อนคลาย ดูเหมือนว่าหลิงหลานจะสามารถเอาชนะอุปสรรคนี้ไปได้

ในทางกลับกับหลิงหนานหยี่รู้สึกสับสนเนื่องจากเธอรู้คุณสมบัติของของเหลวในสมุนไพรพวกนี้ อาจเป็นไปได้ว่าสมุนไพรพวกนี้จะถูกดูดซึมหมดแล้ว? แต่สีของน้ำยังคงเป็นสีออกเขียวๆอยู่นั้นแสดงให้เห็นว่าสมุนไพรพวกนี้ยังคงมีอยู่

ถ้าเป็นเช่นนั้นความเจ็บปวดควรยังคงอยุ่และควรเพิ่มมากชึ้น ณ จุดนี้ดูเหมือนว่านายน้อยหลิงหลานของจะสามารถทนความเจ็บปวดได้มากกว่าเด็กคนอื่นๆ หรือไม่เธอก็สามารถทนได้น้อยกว่าค่าเฉลี่ยของเด็กทั่วไป

หลิงหนานหยี่ให้น้ำหนักไปทางที่จะเป็นไปได้เพราะมันเป็นเรื่องที่ไม่น่าเขื่อที่เด็กวัยครึ่งขวบจะสามารถทนกับความเจ็บปวดได้มากขนาดนี้ ความเข้าใจผิดของหลิงหนานหยี่จะส่งผลให้หลิงหลานประสบความทุกข์ทรมารมากขึ้นในการฝึกของเธอในอนาคต เนื่องจากครอบครัวหลิงพยามชดเชยความเจ็ยปวดที่เธอจะต้องเจอในอนาตค

หลังจากช่วงเวลาที่ไม่แน่นอนและยังคงมึนงงหลิงหลานรู้สึกว่าเธอถูกหยิบอุ้มขึ้นมาจากอ่างและวางไว้บนเตียง และมีบางคนกำลังนวดเธอเบาๆ หลิงหลานรู้สึกสบายมาก จนเธอเคลิ้มและหลับไป

หลังจากที่ไปส่งพวกทหารเสร็จหลิงฉินก็ยืนเฝ้าอยู่ข้างนอกตลอดเวลา เมื่อเห็นพวกเขาออกมาจากห้องเขาจึงถามอย่างตั้งใจ “ได้ผลแค่ไหน?”

หลิงหนานหยี่ไม่มีอารมณ์ร่วมเธอได้พยักหน้าอย่างแรงและบอกว่า “ได้ผลเกินกว่าที่คาดการณ์ไว้ อยู่ที่ประมาณ 30 ถึง 80 เปอร์เซ็นต์”

หลิงฉินหัวใจแทบหยุดเต้นกับคำพูดเหล่านั้น “จริงๆหรอ!?” ตลอดเวลาที่มีการแช่น้ำสมุนไพรนี้ ท่านหลิงเซียวได้บันทึกผลที่ดีที่สุดไว้ เพียงแค่ 10 ถึง 50 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น

เมื่อเห็นหลิงหนานหยี่พยักหน้ายืนยัน หลิงฉินไม่สามารถหยุดน้ำตาของเขาได้และล้มลงเขาได้พึมพำอย่ากระตือรือร้นว่า “ขอพระเจ้าทรงอวยพรให้ครอบครัวหลิง ขอให้พระเจ้าทรงอวยพรให้ครอบครัวหลิงของเราด้วยเถิดด”

หลิงหนานหยี่ได้คว้ามือของเขาเอาไว้ เธอรู้ว่าเรื่องนี้มีความหมายกับสามีของเธอมากแค่ไหน แม้ว่าหลิงเซียวจะเป็นหัวหน้าตระกูลหลิง แต่หลิงฉินก็รักหลิงเซียวเหมือนลูกชายของเขา

“ดูเหมือนนายน้อยจะได้รับการถ่ายทอดความสามารถจากหลิงเซียวอยู่มาก ทั้งความสามารถในการดูดซึมยากระตุ้นยีนได้ถึงสิบหลอดหรือแม้แต่ความสามารถในการแช่น้ำสมุนไพรได้นานกว่าคนอื่นๆ......” หลิงหนานหยี่พูดด้วยความประหลาดใจ

หลิงฉินยังคงรู้สึกซาบซึ้งอยู่กับความรู้สึกของเขาและพยักหน้าเห็นด้วยและยังคงมีน้ำตาอยู่ในดวงตาของเขา – พวกเขาไม่รู้เลยว่าผลที่น่าทึ่งของการแช่น้ำสมุนไพรนี้นั้นเป็นเพราะ การฝึกพลังลมปราณของหลิงหลานนั้นช่วยเพิ่มความสามารถในการดูดซึมยาและทำให้สามารถดูดซึมยาเข้าสู่ร่างกายได้อย่างรวดเร็วจึงส่งผลให้เกิดการทำลายสถิติอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

เหมือนกับหลิงหลานได้เริ่มชีวิตให้หลังจากที่ได้เข้าไปในห้องแช่สมุนไพร นอกจากนั้นเธอยังสามารถขยายขีดจำกัดในการทำท่าทางต่างๆ ได้ดีขึ้น แน่นอนเธอฝึกท่าทางเหล่านั้นอย่างลับๆ เพื่อไม่ให้แม่ของเธอตกใจ

 

 

หนึ่งปีผ่านไปหลิงหลานได้โตขึ้นอย่างช้าๆ ก่อนที่เธอจะรู้ว่าเธอนั้นเป็นคนตะกละ เธอสามารถกินอาหารทั้งวันของแม่ภายในมื้อเดียวได้!

โอ้ให้ตายเถอะ ถ้าขืนเป็นอย่างนี้ต่อไปเธอคงจะอ้วนเป็นหมูแน่ๆ!

ไม่!! วันนี้เธอต้องอดอาหารให้ได้!

เธอให้กำลังใจตัวเองและได้เห็นชามก๋วยเตี๋ยวชามใหญ่ที่อยู่ข้างหน้าเธอ เธอได้แต่คิดในใจว่ามันไม่มากเกินไปหรอ ขณะที่ท้องของเธอเรียกร้องที่จะต้องการมันแต่เธอก็ตัดสินใจที่จะไม่กิน

บ้าเอ้ยย!! ความหิวนี้เป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุด หลิงหลานจะต้องทนทุกข์กับความหิวแบบนี้หรอ

โอ้...เยี่ยม เธอวางแผนที่จะใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไป เธอจะหลายเป็นสุภาพบุรุษที่หล่อเหลาสง่างามและทรงพลังเป็นเหตุให้หญิงสาวทั่วโลกจะต้องมาตกหลุมรักเธอและต่อสู้เพื่อแย่งเธอตัวเธองั้นหรอ .... เพราะอย่างนั้นเธอจึงอยากจะกินให้อ้วนไปเลยจะได้หมดปัญหา

ฮ่า ฮ่า เธอชั่งเป็นคนอ่อนโยนจริงๆ!

เห็นได้ชัดว่าหลิงหลานเปลี่ยนมุมมองของเธออย่างรวดเร็วเพื่อให้เธอมีข้ออ้างที่จะดื่มด่ำกับความตะกละของเธอ...

******

ติดตามได้ที่ >>>> Facebook

จบบทที่ ตอนที่ 20 : หลิงหลานเป็นคนตะกละ

คัดลอกลิงก์แล้ว