บทที่ 73 แผนการ

บทที่ 73 แผนการ

หลี่เจิ้งรู้ดีว่าความแตกต่างของระดับชั้นนั้นมากมายเพียงใด อีกทั้งฝ่ายตรงข้ามก็มีอาวุธประจำกาย ซึ่งพลังของอาวุธวิเศษทั้งสองฝ่ายก็หักล้างกันไป

หากต้องการลบช่องว่างนี้ มีเพียงทางเดียว...

อินเจี้ยนเซินเห็นหลี่เจิ้งพลันชูกาน้ำชาทองสัมฤทธิ์ขึ้นมา แล้วยกดื่มอึกหนึ่ง ทันใดนั้นพลังที่แผ่ออกมาจากร่างก็เปลี่ยนไป พุ่งขึ้นหนึ่งระดับสู่ขั้นห้า

การก้าวกระโดดข้ามระดับชั้นเช่นนี้ ช่างเป็นวิชาที่ร้ายกาจยิ่งนัก

สมแล้วที่เป็นสำนักบู๊ตึ๊ง รากฐานลึกซึ้งเกินคาด มิอาจดูแคลนได้

หลี่เจิ้งใช้วิชาเผาพลังเลือด เพื่อรักษาสภาพการต่อสู้ต่อเนื่อง จึงดื่มเลือดวิเศษของราชาลิงที่มีสายเลือดของสัตว์เทพที่เก็บสะสมไว้

"นี่คือพลังกระบี่ขั้นห้าหรือ?" รู้สึกถึงพลังกระบี่ที่ไหลเวียนในร่างดั่งสายน้ำเชี่ยวกราก พลังเพิ่มขึ้นมหาศาล เกิดความมั่นใจว่าไร้ผู้ใดต้านทานได้

หลี่เจิ้งรู้ว่านี่เป็นเพียงภาพลวงตาจากพลังที่พุ่งสูงขึ้นอย่างฉับพลัน

แต่เขาก็ชื่นชอบความรู้สึกนี้ยิ่งนัก

เขายิ้มให้อินเจี้ยนเซินพลางกล่าว "ข้าพร้อมแล้ว เริ่มกันเถอะ!"

พูดจบก็พุ่งตัวหายวับ กระบี่แทงตรงสู่ลำคออินเจี้ยนเซิน

"เร็วเหลือเกิน!"

ความเร็วเป็นเพียงส่วนหนึ่ง สิ่งสำคัญกว่าคือเขาพบว่าระดับวิชากระบี่ของหลี่เจิ้งสูงส่งดังข่าวที่ได้ยินมาจริง ๆ สูงยิ่งกว่าเขาผู้เป็นนักกระบี่แท้ ๆ เสียอีก

การโจมตีครั้งนี้ เขาไม่อาจหลบเลี่ยง ต้องรับมือตรง ๆ

นี่แสดงว่าวิชากระบี่ของอีกฝ่ายเหนือกว่าเขา!

วัยเยาว์เพียงนี้ กลับมีวิชากระบี่ระดับนี้!

พรสวรรค์เช่นนี้ ช่างน่าอิจฉายิ่งนัก!

อินเจี้ยนเซินถูกบีบ จำต้องถอยกรูดออกนอกประตู พร้อมกับแทงกระบี่กลับ กระบี่เต้นระบำดั่งผีเสื้อ งดงามประดุจความฝัน ตอบโต้อย่างเดือดดาล

หลี่เจิ้งไล่ติดตามไม่ลดละ ไล่อินเจี้ยนเซินออกจากห้อง ทั้งสองประมือกันไปทั่วโรงเตี๊ยมฉางเล่อ

"โครม! โครม! โครม!" คลื่นพลังจากการปะทะของกระบี่ดังสนั่น ฝุ่นคลุ้งรอบตัวทั้งสอง เศษหินกระเด็น ทิ้งหลุมลึกไม่ถึงหนึ่งจั้ง ยาวกว่าสิบจั้งไว้เป็นระยะ

ทุกที่ที่ผ่าน อาคารในโรงเตี๊ยมฉางเล่อไม่ว่าจะงดงามเพียงใดล้วนพังทลาย

แขกและคนรับใช้ในหอเพิ่งรู้ตัวถึงความวุ่นวาย ต่างวิ่งหนีออกประตูใหญ่

โชคดีที่ซุนเฉิงจัดการล่วงหน้าไว้ จึงอพยพผู้คนที่ทะลักออกจากหออย่างเป็นระเบียบ ไม่เกิดการบาดเจ็บล้มตายที่ไม่จำเป็น

...

ในขณะที่หลี่เจิ้งหยิบไหทองสัมฤทธิ์ออกมา เข็มทิศเลือดที่คอของจินไล่ฟู่พลันร้อนผ่าว

เมื่อหลี่เจิ้งดื่มเลือดวิเศษที่มีสายเลือดสัตว์เทพ ความร้อนลดลงหลายระดับ เหลือเพียงอุ่น ๆ

เข็มบนเข็มทิศชี้ไปทางตะวันออกเฉียงใต้

"ทิศทางนั้นคือ ทางที่หลี่เจิ้งบินไป"

การเคลื่อนไหวอันยิ่งใหญ่ของหลี่เจิ้ง ผู้คนในโรงเตี๊ยมเฉียนไหลย่อมเห็นชัดเจน!

แม้จะวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่าง ๆ นานา ไม่รู้ว่าทำไมหัวหน้าถึงบินไปทางตะวันออกเฉียงใต้ด้วยท่าทีดุดัน แต่วิชาเหาะเหินของหลี่เจิ้งก็ยิ่งเพิ่มภาพลักษณ์ผู้แข็งแกร่งในใจพวกเขา

"หัวหน้าเก่งจริง ๆ ถึงกับเหาะเหินได้"

"กล้าทำให้หัวหน้าโกรธ ไม่รู้ว่าใครจะโชคร้ายถึงเพียงนั้น"

"หัวหน้าเป็นถึงศิษย์เขาบู๊ตึ๊ง ย่อมเก่งกาจอยู่แล้ว!"

"ฮ่า ๆ หัวหน้าเก่งขนาดนี้ ต่อไปใครจะกล้ามาหาเรื่องพวกเรา!"

"ถ้าหัวหน้าเป็นที่หนึ่งในเมืองอี้ซาน พวกเราก็เป็นแก๊งที่หนึ่งไม่ใช่หรือ?"

"แน่นอนอยู่แล้ว!"

"ตามหัวหน้ามาถูกทางจริง ๆ !"

"หัวหน้าเก่งกาจ หัวหน้าไร้เทียมทาน!"

จินไล่ฟู่ยืนริมหน้าต่าง มองไปทางตะวันออกเฉียงใต้ รอคอยการกลับมาของหลี่เจิ้ง

รอต่อไปไม่ได้แล้ว ต้องเปิดเผยความจริง

จากที่ได้รู้จักหลี่เจิ้งช่วงนี้ เขาคงไม่ทำเรื่องหักหลังฆ่าคนชิงของหรอก

...

ตั้งแต่หลี่เจิ้งมา จางเฉิงก็รู้สึกซาบซึ้งใจอย่างลึกซึ้ง

ตอนนี้ยิ่งเพื่อเขา ถึงกับปะทะกับโรงเตี๊ยมฉางเล่อและผู้จัดการที่ดูลึกลับ

ยิ่งทำให้เขาซาบซึ้งจนอดคิดถึงวลี 'ตายเพื่อผู้รู้ใจ' ไม่ได้

แต่ก่อนเมื่อเห็นประโยคนี้ เขาดูแคลนในใจ คิดว่าการที่คน ๆ หนึ่งยอมตายเพื่อผลประโยชน์ของผู้อื่นเป็นเรื่องโง่เขลา ไร้เหตุผล

แต่เมื่อได้ประสบด้วยตนเอง จึงเข้าใจว่า บางคนนั้นคู่ควรให้เราลุยไฟบุกน้ำเพื่อเขาโดยไม่ลังเล

หลี่เจิ้งไล่ตามอินเจี้ยนเซินออกไปแล้ว ดูเหมือนอีกฝ่ายจะรักษากติกา ไม่มีใครมาทำร้ายพวกเขาก่อนที่ทั้งสองจะตัดสินแพ้ชนะ

จางเฉิงนึกขึ้นได้ถึงต้นเหตุครั้งนี้ หากไม่จับตัวหลินเย่าจู้ให้ได้ ก็จะผิดต่อหัวหน้าเกินไป

"หลินเย่าจู้ ต่อไปท่านมีแผนอย่างไร?"

"แผนการรึ?" หลินเย่าจู้ส่ายหน้า นึกถึงเรื่องเลวร้ายที่ตนทำมาสองปี ถอนหายใจพลางกล่าว "ข้าเป็นเช่นนี้แล้ว จะมีแผนอะไรได้ ข้าละอายต่อบรรพบุรุษนัก"

แม้หลินเย่าจู้จะแซ่หลิน แต่ไม่มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดกับตระกูลหลินแห่งเมืองอี้ซาน

"หากไม่มีที่ไป มาช่วยข้าไหม? ท่านก็รู้ว่าข้าตามหลี่เจิ้ง แต่หลี่เจิ้งมีงานมากมาย ข้าแบ่งกายไม่ได้ พอดีต้องการคนมาช่วย ข้าเห็นแววท่าน เป็นไง จะมาไหม?"

หลี่เจิ้งมีบุญคุณช่วยชีวิตหลินเย่าจู้ เขากำลังคิดว่าจะตอบแทนอย่างไร แต่เขาสิ้นเนื้อประดาตัว ไม่เหลือทรัพย์สินใด ๆ นอกจากความรู้ความสามารถ ไม่รู้จะตอบแทนหลี่เจิ้งอย่างไร

ข้อเสนอของจางเฉิงตรงใจพอดี จึงตอบรับทันที ค้อมกายคำนับ "ข้าน้อยเพิ่งมาใหม่ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วย"

จางเฉิงค้อมกายตอบ "ไม่กล้ารับ ไม่กล้ารับ พวกเราช่วยเหลือกันภายใต้การนำของหัวหน้า พยายามร่วมกันเถิด"

ได้แม่ทัพคนสำคัญมาอีกคน หัวหน้า การประสานงานครั้งนี้ของข้าเป็นอย่างไรบ้าง ไม่ทำให้ท่านผิดหวังใช่ไหม?

...

ปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ได้

อินเจี้ยนเซินพบว่าวิชาลับของหลี่เจิ้งผิดธรรมดา ผ่านมานานขนาดนี้ยังไม่มีผลข้างเคียง

วิชาระเบิดพลังเช่นนี้ ช่างเหนือธรรมชาติ

บางที นี่อาจไม่ใช่วิชาระเบิดพลัง แต่เป็น...

พลังของหลี่เจิ้งกลับยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ยืนยันความคิดนี้

เป็นยาวิเศษ!

ยาวิเศษในตำนานที่ทำให้คนก้าวขึ้นระดับได้ในพริบตา!

นั่นหมายความว่า หลี่เจิ้งขึ้นสู่ขั้นห้าตามปกติ ไม่ใช่ใช้วิชาลับเพื่อครองระดับขั้นห้าชั่วคราว

บัดซบ หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ ยิ่งนานยิ่งเสียเปรียบ

เวลายิ่งนาน เขาต้องแพ้แน่!

ปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ได้!

ต้องจบเร็ว ๆ !

ต้องใช้ท่าไม้ตายแล้ว!

พลังกระบี่พลุ่งพล่านรอบกายอินเจี้ยนเซิน ลมพัดกระหน่ำออกจากตัวเขา กวาดฝุ่นทั้งหมดออกไป เผยร่างทั้งสองชัดเจนต่อหน้าผู้ชม

เห็นกระบี่ประจำตัวของอินเจี้ยนเซินพุ่งแทง รอบกระบี่มีภาพลวงตามากมาย แยกไม่ออกว่าอันไหนคือกระบี่จริง พุ่งตรงสู่ลำคอหลี่เจิ้ง...

ทุกคนที่เห็นภาพนี้มีความคิดเดียว!

หลี่เจิ้ง อันตราย!