บทที่ 16 คลาสที่แย่ที่สุด

ถานชิงอวี่รู้สึกหวาดกลัวเมื่อเธอเห็นผู้ฝึกตนวิถีกระบี่นอนระเนระนาดอยู่เต็มพื้นไปหมด

ต้องมีคนนอนอยู่ตรงนั้นมากกว่าสองร้อยคนแน่ๆ ใช่ไหม?

พวกเขาถูกเจียงไป๋ซัดจนหมอบหมดเลยงั้นเหรอ?

อาจารย์ที่ปรึกษาจะจัดการกับเจียงไป๋ยังไง? ทางวิทยาลัยจะจัดการกับเจียงไป๋ยังไง?

ถานชิงอวี่รู้สึกเป็นกังวลอย่างถึงที่สุด ในขณะที่เจียงไป๋ยังคงมองดูเรียวขาของสาวสวยบนถนน

"เจียงไป๋"

อู๋หว่านหรูเรียกชื่อเจียงไป๋

"อาจารย์ที่ปรึกษา เชิญพูดมาได้เลยครับ"

"เธอคิดไว้หรือยังว่าจะจัดการเรื่องนี้ยังไง?" อู๋หว่านหรูเอ่ยถาม

เจียงไป๋ผงะไป "อาจารย์หมายความว่ายังไงครับที่บอกว่าจะจัดการเรื่องนี้ยังไง? ผมไม่ได้ละเมิดกฎของโรงเรียนสักหน่อย อาจารย์ต้องการอะไรจากผมล่ะครับ? หลังจากนี้ผมต้องไปกินข้าวนะ"

"เธอซัดคนจากคลาสวิถีกระบี่ไปตั้งมากมายด้วยตัวคนเดียว แล้วเธอยังจะบอกว่าไม่ได้ละเมิดกฎของโรงเรียนอีกงั้นเหรอ?" อู๋หว่านหรูแทบจะสติแตกอยู่แล้ว แล้วเธอยังอยากจะกินข้าวเย็นอีกงั้นเหรอ?

"ใช่ครับ โรงเรียนระบุไว้อย่างชัดเจนว่า ในหมู่นักศึกษาชั้นปีเดียวกัน หากนักศึกษาที่อ่อนแอกว่าไปหาเรื่องนักศึกษาที่แข็งแกร่งกว่า นักศึกษาที่แข็งแกร่งกว่าสามารถซัดนักศึกษาที่อ่อนแอกว่าได้อย่างเหมาะสมโดยไม่ทำให้เกิดความเสียหายถาวร"

"แล้วสมาชิกคลาสวิถีกระบี่กว่าสองร้อยคนนั่นไปล่วงเกินเธอหมดทุกคนเลยหรือไง?"

เจียงไป๋พยักหน้ารัวๆ "จริงๆ แล้ว ตอนแรกมีแค่ฉู่รุ่ยจื้อคนเดียวที่มาหาเรื่องผม ดังนั้นผมก็เลยสู้แค่กับฉู่รุ่ยจื้อ แต่พอสู้กันไปเรื่อยๆ คนกลุ่มนี้กลับเป็นฝ่ายริเริ่มที่จะพุ่งเข้ามาและโจมตีผมก่อน มันก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอครับที่ผมจะสู้กลับน่ะ"

"คนกว่าสองร้อยคนพุ่งเข้ามาโจมตีหมดเลยงั้นเหรอ?"

"ไม่หมดหรอกครับ มีบางคนที่กลัวจนไม่กล้าเข้ามาด้วยซ้ำ แต่อาจารย์ในคลาสวิถีกระบี่เป็นคนดีกันทุกคนเลย พวกเขาเห็นว่าผมยังสู้ไม่จุใจ ก็เลยปล่อยให้นักศึกษาพวกที่ไม่ยอมเข้ามาเข้ามาด้วยเหมือนกัน ตอนนั้นแหละครับที่ผมรู้สึกจุใจในที่สุด"

อู๋หว่านหรู...

"อาจารย์ที่ปรึกษา ไม่ต้องกังวลไปหรอกครับ ผมยั้งมือเอาไว้แล้ว คนพวกนั้นดูย่ำแย่และเจ็บปวดกันมากก็จริง แต่พวกเขาไม่มีแขนหรือขาหักอย่างแน่นอนครับ"

"ถ้าโรงเรียนคิดว่าผมทำผิด พวกเขาต้องให้เหตุผลที่ผมสามารถยอมรับได้ครับ หลังจากนั้น ผมยินดีรับบทลงโทษอะไรก็ได้ตามที่ผมต้องการ"

มันไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลย อย่างมากที่สุด ฉันก็แค่โดนลงโทษทางวินัย ซึ่งมันก็รุนแรงกว่าการไม่ทำการบ้านนิดหน่อยเอง

"เธอค่อนข้างชิลเลยนะเนี่ย อาจารย์คงต้องไปถามคณบดีของเราก่อน ท่านคงต้องเป็นคนจัดการเรื่องนี้"

อู๋หว่านหรูกดโทรหาเบอร์โทรศัพท์ของคณบดีของคลาสต่อสู้ประชิดตัว

"ท่านคณบดีคะ ฉันเสี่ยวอู๋ค่ะ ฉันมีเรื่องอยากจะรายงานให้ท่านทราบค่ะ"

"มันไม่ได้มีเรื่องร้ายแรงอะไรหรอกค่ะ แค่ข้อพิพาทเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างนักศึกษาเท่านั้น ให้ฉันเล่าให้ท่านฟังนะคะ มีนักศึกษาใหม่คนหนึ่งในคลาสต่อสู้ประชิดตัวของเราชื่อเจียงไป๋ ก่อนหน้านี้เขามีความขัดแย้งกับฉู่รุ่ยจื้อจากคลาสวิถีกระบี่ และเขาก็ได้ซัดฉู่รุ่ยจื้อไป ใช่ค่ะ ใช่ ฉู่รุ่ยจื้อคนนั้นจากคลาสวิถีกระบี่ที่มีพรสวรรค์ระดับเทพนั่นแหละค่ะ"

"มันเป็นเรื่องปกติที่จะมีความขัดแย้งเกิดขึ้นระหว่างนักศึกษา แต่ฉู่รุ่ยจื้อกลับส่งนักศึกษาปีสองจากสภานักศึกษาไปหาเรื่องเจียงไป๋ เจียงไป๋ก็เลยโกรธจัดและบุกไปที่คลาสวิถีกระบี่แล้วซัดฉู่รุ่ยจื้ออีกครั้งค่ะ"

"ใช่ค่ะ อาการไม่ได้สาหัสอะไร แค่บาดแผลภายนอกเท่านั้นค่ะ"

"นี่ก็เป็นความเลือดร้อนของวัยรุ่นเหมือนกัน พวกในคลาสวิถีกระบี่เองก็มีความเลือดร้อนของวัยรุ่นค่อนข้างมาก พอพวกเขาเห็นฉู่รุ่ยจื้อถูกซัด พวกเขาทุกคนก็เลยพุ่งเข้าไปเพื่อจะซัดเจียงไป๋ค่ะ"

"ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะท่านคณบดี เจียงไป๋ไม่เป็นอะไรเลย เพียงแต่... เพียงแต่ว่าครั้งนี้เจียงไป๋ต่อสู้กับคนจำนวนมากไปหน่อย แต่ท่านจะไปโทษเขาก็ไม่ได้นะคะ เขาแค่พยายามจะปกป้องตัวเอง..."

"คลาสวิถีกระบี่มีทั้งหมดสี่คลาส และนักศึกษาทุกคนต่างก็ถูกซัดจนหมอบไปหมดแล้วค่ะ..."

เจียงไป๋เหลือบมองอู๋หว่านหรูด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย เธอเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาที่มีความสามารถจริงๆ ด้วย

แบบนี้ก็เยี่ยมไปเลย!

"ฮ่าฮ่าฮ่า!!!"

ทันใดนั้น เสียงหัวเราะที่ดังกึกก้องราวกับฟ้าร้องก็ดังกังวานไปทั่วทั้งมหาวิทยาลัยอู๋เซียง

เสียงหัวเราะนั้นดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของโลก ความเบิกบานใจของมันแผ่กระจายไปทั่วทั้งฟ้าดิน

"หัวเราะงั้นเหรอ? แกหัวเราะบ้าอะไร? หลี่เทียนไห่ เราไปสู้กันบนฟ้าเถอะ!"

เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นมาในทันที และประกายกระบี่ไร้เทียมทานก็พุ่งเข้าเติมเต็มท้องฟ้าในชั่วพริบตา โอบล้อมมหาวิทยาลัยอู๋เซียงทั้งมวลเอาไว้ท่ามกลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยประกายกระบี่

"ฮ่าฮ่าฮ่า เธอคิดว่าฉันกลัวเธอหรือไง? จัดไปสิ!"

ลำแสงสองสายพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าในชั่วพริบตา และเสียงหัวเราะก็ดังมาจากเบื้องบนอันสูงส่ง

เจียงไป๋ตกใจจนสะดุ้ง "อาจารย์ที่ปรึกษา นี่มันเรื่องอะไรกันครับเนี่ย?"

อู๋หว่านหรูยิ้มและกล่าวว่า "คณบดีของเราไปมีเรื่องต่อสู้กับคณบดีของคลาสวิถีกระบี่ ไม่ต้องเป็นห่วงนะ เธอไม่เป็นไรหรอก"

เจียงไป๋คิดกับตัวเอง "ฉันก็สบายใจค่อนข้างมากอยู่แล้วนะ"

ดูเหมือนว่าคณบดีของคลาสต่อสู้ประชิดตัวจะเป็น... อืม... ชายผู้มีอารมณ์รุนแรงนะ!

ทั้งสามคนกลับมาที่ห้องพักอาจารย์ และอู๋หว่านหรูก็เริ่มอธิบายให้เจียงไป๋ฟังว่าเขาควรจะทำอะไรบ้างในฐานะหัวหน้าคลาส

โดยพื้นฐานแล้ว มันจะแบ่งออกเป็นสองประเภท: ภายในและภายนอก ภายในนั้นเกี่ยวข้องกับการจัดการกิจการของคลาสและนักศึกษา และยังต้องมีความรับผิดชอบต่ออาจารย์ด้วย

ส่วนภายนอกนั้นเกี่ยวข้องกับการติดต่อหัวหน้าคลาสจากคลาสอื่นๆ และสภานักศึกษาเพื่อจัดกิจกรรมต่างๆ

ในขณะเดียวกัน บนฟอรัมของโรงเรียน

วิดีโอจากกล้องวงจรปิดถูกอัปโหลดและปักหมุดไว้ที่ด้านบนสุดของฟีด

ชื่อคลิปคือ: 【ช็อก! คลาสวิถีกระบี่ที่อ่อนแอที่สุดในมหาวิทยาลัยอู๋เซียง!】

บนฟอรัม ยอดผู้เข้าชมโพสต์นี้พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ทุกคนต่างก็สงสัยว่าใครกันที่หยิ่งผยองถึงขั้นกล้าพูดจาเกี่ยวกับผู้ฝึกตนวิถีกระบี่ที่แสนเย่อหยิ่งแบบนั้น พวกเขาไม่กลัวตายกันหรือไง?

เมื่อเหลือบมองดูไอดีอย่างรวดเร็วก็พบว่าเป็น หวังอู๋ตี้ ซึ่งได้รับการยืนยันว่าเป็น: รองคณบดีคลาสวิถีกระบี่, ศาสตราจารย์, อาจารย์ที่ปรึกษาระดับปริญญาเอก, ขอบเขตฟ้าดินครึ่งก้าว, ผู้นำนิกายกระบี่ไร้พ่าย...

ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เป็นไรแล้ว

นี่ศาสตราจารย์หวังกำลังแกล้งถ่อมตัวแบบแวร์ซายส์หรือเปล่าเนี่ย?

มีนักศึกษาคนหนึ่งเปิดวิดีโอดู เหลือบมองมันเพียงแวบเดียว จากนั้นก็ระเบิดอารมณ์ออกมา

หวังอู๋ตี้ (ชั้น 1): นี่มันเป็นคลาสวิถีกระบี่ที่แย่ที่สุดเท่าที่ฉันเคยสอนมาจริงๆ น่าอับอายขายหน้าชะมัด!

A (ชั้น 2): เชี่ยเอ๊ย!

การบุกโจมตีหมู่บ้านแม่ม่ายยามวิกาล (ชั้น 3): เชี่ยเอ๊ย!!

บะหมี่ต้นตำรับ (ชั้น 4): เชี่ยเอ๊ย!!!

วิดีโอแสดงให้เห็นเจียงไป๋กำลังซัดนักศึกษาคลาสวิถีกระบี่ทั้งสี่คลาสอย่างโหดเหี้ยม และตอนนี้มันก็ถูกนำมาเผยแพร่อย่างเปิดเผยบนฟอรัมของโรงเรียนเพื่อให้นักศึกษาทุกคนได้รับชม

ในวิดีโอ ฉู่รุ่ยจื้อถูกซัดอย่างหนักจนมีสภาพที่ดูไม่ได้เลย

ฉากที่มีคนมากกว่าสองร้อยคนล้มลงไปกองกับพื้นนั้นค่อนข้างน่าตื่นตาตื่นใจทีเดียว

ยอดดาวน์โหลดของวิดีโอเริ่มพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

ขณะที่เจียงไป๋เดินออกจากห้องพักอาจารย์ที่ปรึกษาของเขา เขาก็สัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติ เพราะนักศึกษาบางคนเริ่มมองมาที่เขาด้วยสายตาแปลกๆ

มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

เจียงไป๋ค้นพบคำตอบอย่างรวดเร็ว

ในแชตกลุ่มของหอพัก 213 ฉินเฉิงเฟิงได้โพสต์วิดีโอและแท็กเจียงไป๋เรียบร้อยแล้ว

ฉินเฉิงเฟิงมักจะอยู่แถวหน้าในเรื่องของการนินทาเสมอ เขาเป็นคนดังในอินเทอร์เน็ตตัวจริงเสียงจริง

เจียงไป๋ปรายตามองวิดีโอและรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง เขาคิดว่าเขาจะหล่อขึ้นซะอีก แต่ปรากฏว่ามันก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย

"หัวหน้าคลาส นายอยากจะไปกินข้าวด้วยกันไหม?" ถานชิงอวี่ถามด้วยรอยยิ้ม

เธอเป็นสาวสวยที่น่าทึ่ง มีรูปร่างผอมบางและมีเครื่องหน้าที่โดดเด่น เธอคือเด็กผู้หญิงที่สวยที่สุดในคลาสต่อสู้ประชิดตัวอย่างไม่ต้องสงสัย และสามารถเทียบเคียงกับเด็กผู้หญิงที่สวยที่สุดในวิทยาลัยได้ทั้งวิทยาลัย

แต่มันใช้ไม่ได้ผลกับเจียงไป๋หรอก

"ฉันไม่ไปกินด้วยหรอก ฉันมีคนกินข้าวด้วยแล้ว"

ดวงตาของถานชิงอวี่ฉายแววความไม่พอใจในทันที "ช่างเป็นหัวหน้าคลาสที่ไร้หัวใจอะไรเช่นนี้! ฉันเป็นสาวสวยขนาดนี้นะ แต่นายกลับปฏิเสธอย่างเด็ดขาดเลยเนี่ยนะ"

"ชิ!"

ถานชิงอวี่...

ก็ได้ งั้นฉันไม่กินก็ได้! ฮึ่ม!

หลังจากที่ถานชิงอวี่เดินจากไป เจียงไป๋ก็หยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วกดโทรหาอันเหอเหอ

"ไปกินข้าวเย็นกันเถอะ!"

"อืม โอเค คือ...คือว่า..."

"มีอะไรจะพูดก็รีบๆ พูดมาสิ!"

"ชิงชิงอยากจะไปกินข้าวกับพวกเราด้วยน่ะ" อันเหอเหอกล่าว โดยรวบรวมความกล้าของเธอขึ้นมา

"โอเค เธอจ่ายของเธอเองก็แล้วกัน"

"อ้อ นายอยู่ไหนเหรอ?"

"โรงอาหารที่สอง ชั้นสอง ฉันสั่งอาหารไว้แล้ว มาจ่ายบิลด้วยล่ะ"

"สั่งให้น้อยลงหน่อยนะ"

"อย่าแม้แต่จะคิดเชียวนะ!"

เจียงไป๋สั่งอาหารมาเยอะมาก วางกองพะเนินจนเต็มโต๊ะ นี่ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร นักศึกษาหลายคนที่เสร็จสิ้นการฝึกตนของพวกเขาก็มักจะกินกันแบบนี้ทั้งนั้นแหละ

อันเหอเหอสวมเสื้อผ้าชุดใหม่และสะพายกระเป๋าผ้าใบใบใหม่มาแล้วตอนที่เธอเดินเข้ามา เธอยังสระผมมาด้วย และไม่ว่าเธอจะเดินไปทางไหน เธอก็ดึงดูดสายตาจากทั้งเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงอยู่บ่อยครั้ง

เจียงไป๋ก็เห็นอันเหอเหอเช่นกัน เธอสวมเสื้อแขนสั้นเข้ารูปมีลวดลายและกระโปรงสีขาว ขอบเอวยางยืดเน้นให้เห็นเอวที่คอดกิ่วและรูปร่างที่อวบอิ่มของเธอ ทำให้เธอดูลสง่างามอย่างถึงที่สุด

ผมที่ยาวสลวยของเธอถูกมัดรวบไว้อย่างเรียบง่าย เผยให้เห็นเครื่องหน้าที่อ่อนโยนและงดงามของเธอ ราวกับสาวงามที่ก้าวออกมาจากภาพวาด

เจียงไป๋ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ารูปลักษณ์ของอันเหอเหอในชุดนี้สามารถคุกคามความหล่อเหลาของเขาได้เลยทีเดียว แน่นอนล่ะว่า นั่นคือตอนที่เธอยังไม่ได้สระผมน่ะนะ

แต่ถ้าเจียงไป๋สระผมล่ะก็ เขาจะต้องดูดีที่สุดในโลกอย่างแน่นอน!