บทที่ 30: ไพ่ตายของครึ่งเทพแห่งโลกนินจา

บทที่ 30: ไพ่ตายของครึ่งเทพแห่งโลกนินจา

คมดาบอันทรงพลังที่น่าสะพรึงกลัวฟาดฟันเข้าใส่ลำคอของฮันโซอย่างดุดัน ฮันมะเมินเฉยต่อเคียวโซ่ที่พุ่งเป้ามายังตน เขารวบรวมพละกำลังโดยไม่ลังเลแล้วสับดาบลงไปอย่างหนักหน่วง!

สีหน้าของฮันโซแปรเปลี่ยนไปด้วยความตื่นตระหนก ผู้ที่ผ่านสมรภูมิรบมานับครั้งไม่ถ้วนเช่นเขาย่อมสัมผัสได้ถึงความผิดปกติจากกระแสอากาศที่เกิดจากคมดาบนั้นแล้ว

"ช่างเป็นพละกำลังที่ดุดันอะไรเช่นนี้! ไอ้สารเลวนี่ ที่ผ่านมามันออมมือไว้ตลอดเลยอย่างนั้นหรือ?"

เขารั้งพลังกลับอย่างคล่องแคล่ว พลิกตัวถอยฉากทิ้งระยะห่างจากฮันมะ พร้อมกับจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาระแวดระวัง

ฮันมะควงดาบโลหิตในมือเล่น พลางส่งยิ้มให้ฮันโซจากระยะไกล และเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน

"ข้าได้ยินมาว่าท่านฮันโซเลื่อมใสในวิถีบูชิโดมิใช่หรือ? ในสถานการณ์เช่นนี้ ท่านสมควรจะปะทะดาบกับศัตรูอย่างเด็ดเดี่ยวด้วยความมุ่งมั่นไม่ใช่หรืออย่างไร?"

ใบหน้าของฮันโซมืดทะมึน ภายในใจสบถด่าทออย่างบ้าคลั่ง

"หากข้าปล่อยให้ไอ้สารเลวอย่างเจ้าฟันข้าเข้าจริงๆ มันจะเหลือวิถีบูชิโดอันใดอีก? ตัวข้าคงขาดเป็นชิ้นๆ ไปแล้ว"

ฮันมะพุ่งทะยานเข้าใส่อีกครั้ง เขาระเบิดพลังออกมาอย่างไม่ปิดบัง ดาบโลหิตไม่ได้ถูกจำกัดด้วยกระบวนท่าอีกต่อไป มันถูกตวัดฟาดฟันอย่างบ้าคลั่งไร้แบบแผน

ฮันโซใช้วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนทิ้งภาพติดตาเอาไว้ เบื้องหลังของเขา คมดาบสีเลือดนับไม่ถ้วนฉีกกระชากผืนปฐพีจนสมรภูมิรบเต็มไปด้วยหลุมลึก

ต้องยอมรับเลยว่า วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาของฮันโซนั้นถือเป็นกระบวนท่าเอกลักษณ์ที่หาตัวจับยากในโลกนินจาอย่างแท้จริง

วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาไม่ใช่วิชานินจาที่วิเศษพิสดารอันใด มันเป็นเพียงทักษะที่ใช้พละกำลังของกล้ามเนื้อร่วมกับการรีดเร้นและอัดกระแทกจักระลงที่ฝ่าเท้า เพื่อสร้างความเร็วในการพุ่งทะยานอย่างฉับพลัน

อย่างไรก็ตาม สำหรับนินจาทั่วไป หลังจากใช้วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาเพียงหนึ่งหรือสองครั้ง การจะรักษาจุดศูนย์ถ่วงของร่างกายไว้ก็ถือว่ายากลำบากแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการโจมตีศัตรูอย่างแม่นยำในจังหวะต่อเนื่องเลย

ทว่าพรสวรรค์ในการใช้วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาของฮันโซนั้นถูกดึงออกมาจนถึงขีดสุด เขามีเส้นประสาทการเคลื่อนไหวที่พัฒนามาอย่างดีและมีพละกำลังอันเป็นเลิศ ทำให้เขาสามารถใช้วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาได้อย่างต่อเนื่อง พร้อมทั้งยังรักษารักษาความแม่นยำและอานุภาพของการโจมตีในจังหวะถัดไปไว้ได้อย่างสมบูรณ์

สถานการณ์ตกอยู่ในสภาวะชะงักงัน ฮันโซไม่สามารถสร้างบาดแผลให้แก่ฮันมะได้ และฮันมะเองก็ยากที่จะโจมตีถูกฮันโซ ในยามนี้ ทั้งสองฝ่ายไม่อาจทำอะไรอีกฝ่ายได้เลย

"หากยังมัวหยั่งเชิงกันอย่างไร้ความหมายเช่นนี้ต่อไป กำลังเสริมของโคโนฮะคงจะตามมาสมทบในไม่ช้า!"

จิตสังหารวาบผ่านนัยน์ตาของฮันโซ หากไม่นำไพ่ตายออกมาใช้ การต่อสู้ในวันนี้คงยากที่จะรู้ผลแพ้ชนะ

เพื่อแคว้นของเขาแล้ว เขาจะมายอมแพ้ในตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด!

เขากระโดดทะยานขึ้นไปเหยียบอยู่บนหัวของซาลาแมนเดอร์ สองมือประสานอินเพื่อรวบรวมจักระ

ฮันโซปรายตามองฮันมะอย่างท้าทาย ราวกับกำลังรอคอยให้เขาบุกเข้ามาโจมตี

"กลยุทธ์เมืองว่างเปล่างั้นหรือ? หรือว่าเขากำลังรวบรวมพลังเพื่อใช้วิชาอะไรบางอย่าง? คำอธิบายเกี่ยวกับฮันโซในเนื้อเรื่องต้นฉบับนั้นมีน้อยเกินไป ข้าจึงแทบไม่มีข้อมูลของเขาเลย"

ฮันมะหรี่ตาลงพลางลอบสังเกต ท่าทีเช่นนี้บ่งบอกชัดเจนว่าอีกฝ่ายกำลังจะงัดไพ่ตายออกมา

"ข้าควรจะเข้าไปขัดจังหวะดีหรือไม่? ช่างเถอะ ด้วยวิชาเคลื่อนย้ายพริบตาของเขา การจะลงมือสังหารโดยตรงย่อมเป็นเรื่องยาก ในสงครามที่กำลังจะมาถึง มีความเป็นไปได้สูงที่ซึนาเดะจะต้องเผชิญหน้ากับฮันโซ เช่นนั้นข้าจะช่วยรวบรวมข้อมูลของเขาให้นางก็แล้วกัน"

ซาลาแมนเดอร์พ่นก๊าซพิษปริมาณมหาศาลออกมาอีกครั้ง ภายใต้การควบคุมของวิชานินจา กลุ่มเมฆพิษสีม่วงเข้มก็ทะลักลงมาจากฝากฟ้าและโอบล้อมหมุนวนรอบกายฮันโซ ละอองหมอกที่โปรยปรายค่อยๆ จับตัวกัน ควบแน่นกลายเป็นมังกรพิษสีม่วงตัวเขื่อง

ฮันโซสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อ้าปากกว้าง และกลืนกินมังกรพิษสีม่วงนั้นเข้าไปในร่างโดยตรง เขาคำรามเสียงต่ำ ก๊าซพิษลอยฟุ้งออกมาจากทั่วทั้งร่าง นัยน์ตาของเขาเปลี่ยนจากสีดำขลับเป็นสีม่วงอันน่าสยดสยอง และมัดกล้ามเนื้อทั่วร่างกายก็ขยายใหญ่ขึ้นอีกระดับ

"โหมดจักระคาถาน้ำ: รูปลักษณ์ผสานพิษ!"

ฮันโซหัวเราะอย่างชั่วร้ายและกล่าวด้วยท่าทีโอหัง "ไอ้หนู จงจำเอาไว้ การปล่อยให้ศัตรูที่แข็งแกร่งมีเวลาหยุดพักหายใจ ก็เท่ากับการขุดหลุมฝังศพให้ตัวเองนั่นแหละ"

เขาพุ่งเข้าประชิดตัวฮันมะทันที เคียวโซ่ขนาดมหึมาถูกตวัดกวัดแกว่งอีกครั้ง

"ปัง!"

การปะทะพลังในครั้งนี้ ท้ายที่สุดก็ยังคงเป็นฮันโซที่ถูกกระแทกจนปลิวกระเด็นถอยหลังไป

"ไอ้สารเลวนี่ ไปเอาพละกำลังมหาศาลปานนี้มาจากไหนกัน! ไม่ถูกต้องสิ มันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ!"

"ในโลกนินจายุคปัจจุบัน มีเพียงไรคาเงะรุ่นที่ 3 แห่งคุโมะงาคุเระเท่านั้น ที่จะมีพละกำลังเหนือกว่าข้าในร่างนี้ได้!"

ฮันโซสัมผัสได้ถึงแรงกระแทกอันมหาศาลจากเคียวโซ่ด้วยความตกตะลึง ความคิดในหัวแล่นพล่าน ขณะเดียวกันก็พุ่งตัวเข้าใส่ฮันมะอีกครั้ง

เขาไม่เลือกที่จะปะทะด้วยพละกำลังตรงๆ อีกต่อไป โหมดจักระคาถาน้ำช่วยยกระดับความทนทาน ความเร็ว และพละกำลังของเขาขึ้นในทุกด้านอย่างสมดุลแม้จะเพียงเล็กน้อยก็ตาม

ทั้งสองพัวพันเข้าห้ำหั่นกัน เพียงชั่วพริบตา พวกเขาก็แลกหมัดและกระบวนท่ากันไปนับร้อยกระบวนท่า

แม้ฮันมะจะไม่ได้ตกเป็นรอง ทว่าความเร็วของฮันโซก็เริ่มทำให้เขารู้สึกตึงมือขึ้นมาบ้างแล้ว

ฮันโซสัมผัสได้ถึงความได้เปรียบทางด้านความเร็ว เขาจึงแสยะยิ้มเยาะ หมอกพิษเข้มข้นปริมาณมหาศาลปะทุออกมา จนพิษในอากาศแทบจะควบแน่นกลายเป็นของเหลว!

เคียวโซ่ที่ห่อหุ้มด้วยคลื่นพิษรุนแรง พุ่งทะยานเข้าจู่โจมประดุจเงาตามตัวอีกครั้ง

"ตราบใดที่ข้าถ่วงเวลาออกไปได้เรื่อยๆ พิษนี้ก็จะยิ่งแผลงฤทธิ์รุนแรงขึ้น รอคอยความตายไปเถอะ หมาป่าโลหิตแห่งโคโนฮะ" ฮันโซกระซิบด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม

ฮันมะรับรู้ได้ถึงร่างกายของตนเองที่เริ่มมีอาการชาหนึบ ความแข็งเกร็งของมัดกล้ามเนื้อก็ค่อยๆ ปรากฏชัดเจนยิ่งขึ้น

นั่นเป็นเพราะร่างกายเนื้อของเขามีความแข็งแกร่งเหนือมนุษย์มนา หากเขาเป็นเพียงนินจาสายกระบวนท่าทั่วไปที่ใช้จักระเสริมพละกำลังและความเร็ว ป่านนี้เขาคงล้มพับไปเพราะก๊าซพิษนานแล้ว

"อ่า มิน่าเล่าซึนาเดะและคนอื่นๆ ถึงยังเอาชนะฮันโซไม่ได้ในตอนนี้ เขาเป็นคู่ต่อสู้ที่รับมือยากจริงๆ"

ฮันมะก้าวถอยหลัง จักระคาถาสายฟ้าอันเดือดพล่านปะทุออกมา มันปะทะเข้ากับมวลอากาศอย่างรุนแรงและก่อตัวเป็นลูกบอลสายฟ้าขนาดยักษ์

การผสานเกราะปราณโลหิตเข้ากับจักระคาถาสายฟ้านั้นเป็นกระบวนท่าใหม่ที่เกิดขึ้นหลังจากการวิวัฒนาการของอาณาเขตนักล่า ฮันมะจึงยังไม่อาจเข้าสู่สภาวะนั้นได้ในทันที

ลูกบอลสายฟ้าขยายตัวใหญ่ขึ้น ปราณโลหิตสีแดงเข้มย้อมประกายอัสนีให้แปรเปลี่ยน และสายฟ้าสีเลือดก็ปรากฏขึ้นกลางสมรภูมิรบอีกครา!

ยามนี้ฮันโซรู้สึกหวาดระแวงขึ้นมาอย่างแท้จริง เขามองปริมาณจักระอันน่าสะพรึงกลัวที่อยู่ห่างออกไปด้วยความตื่นตระหนกในใจ

"โคโนฮะไปเอาวิชาโหมดจักระคาถาสายฟ้าที่เชี่ยวชาญถึงระดับนี้มาจากไหนกัน!"

"พวกสวะแห่งคุโมะงาคุเระเอ๊ย วิชานินจาประจำตระกูลของพวกแก คนนอกยังแตกฉานมากกว่าพวกแกเสียอีก!"

เขาแอบโปรยยันต์ระเบิดจำนวนมากไว้รอบตัวเพื่อสร้างค่ายกลป้องกัน ศัตรูผู้นี้มีพลังมากพอที่จะสังหารเขาได้ เขาจำต้องทุ่มเทสุดกำลัง!

"ตูม!"

อัสนีบาตที่กึกก้องคำรามค่อยๆ สงบลง ประกายแสงอันบ้าคลั่งผสานเข้ากับปราณโลหิต ควบแน่นกลายเป็นเกราะสายฟ้าสีเลือดที่ห่อหุ้มร่างของฮันมะไว้อย่างมิดชิด

ในยามนี้ ส่วนสูงของฮันมะเพิ่มขึ้นจนเกินสองเมตร มองดูคล้ายกับซูซาโนะโอขนาดย่อมก็ไม่ปาน

"เอาล่ะ นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่ข้าใช้กระบวนท่าผสานนี้ ปล่อยให้ท่านรอนานเกินไปแล้ว ท่านฮันโซ"

ความเร็วอันแสนดุดันกวาดผ่านผืนปฐพี มวลอากาศกรีดร้องคร่ำครวญราวกับไม่อาจทนรับแรงกดดันได้ มันเป็นเพียงหมัดธรรมดา ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความรุนแรงอันป่าเถื่อนและถึงขีดสุด หวังจะปลิดชีพฮันโซให้ตายตกในพริบตา!

"ปัง!!!"

เพียงหนึ่งหมัด ผืนแผ่นดินก็แหลกสลาย ทิ้งหลุมยักษ์ลึกสุดหยั่งเอาไว้ ฮันมะกวาดสายตามองไปรอบๆ เพื่อค้นหาเงาร่างของฮันโซ

"หมาป่าโลหิตแห่งโคโนฮะผู้นี้ ถึงกับมีพละกำลังแข็งแกร่งปานนี้เชียวหรือ! เหตุใดไอ้สัตว์ประหลาดพรรค์นี้ถึงยอมลดตัวไปเป็นหน่วยลับกัน!"

ฮันโซซ่อนตัวอยู่ในเงามืด พยายามสะกดกลั้นอาการบาดเจ็บจนใบหน้าเขียวคล้ำ โลหิตไหลซึมออกจากมุมปาก ในชั่วขณะนี้ เขาเกิดความเข้าใจผิดอย่างใหญ่หลวงเกี่ยวกับหน่วยลับของโคโนฮะเข้าให้แล้ว!

ถุงพิษของฮันโซนั้นอยู่ภายในร่างกาย ตามการตั้งค่าอย่างเป็นทางการของนารูโตะ หากถุงพิษแตกกระจายอยู่ภายใน ตัวเขาเองก็ไม่อาจทนรับได้ ดังนั้นตราบใดที่ถุงพิษยังไม่แตก การสูดดมก๊าซพิษเข้าไปเพียงอย่างเดียวย่อมไม่ส่งผลกระทบใดๆ ต่อเขา

มีคำอธิบายเกี่ยวกับเขาในเนื้อเรื่องต้นฉบับน้อยเกินไป เมื่อพิจารณาจากระดับความแข็งแกร่งของเขา ข้าจึงได้แต่งเติมกระบวนท่าบางอย่างให้เขา ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นการแต่งขึ้นเองทั้งสิ้น