บทที่ 9: ฉันหวังว่าเธอจะซื่อไร้เดียงสาแบบนี้ได้ตลอดไป

อินเทอร์เน็ตกำลังลุกเป็นไฟจากเรื่องนี้

ถังอี้มองดูแล้วรู้สึกสะใจเป็นอย่างยิ่ง

ในชาติก่อน ช่วงเวลาเดียวกันนี้ทั้งแพลตฟอร์มต่างรุมด่าทอเธอว่าเป็นผู้หญิงหน้าไม่อายที่คอยเสนอตัวให้ผู้ชาย

แต่ทว่าในตอนนี้ แฟนคลับจำนวนมากของจี้จื่อหังและเผยหว่านกลับหันมาเล่นงานพวกเขาเสียเอง

แน่นอนว่ายังมีแฟนคลับอีกไม่น้อยที่ถูกล้างสมองจนเชื่อสนิทใจว่าทั้งคู่เป็นผู้บริสุทธิ์ และเหล่าแฟนคลับคู่จิ้นก็ยังเชื่อมั่นว่าพวกเขาเป็นคู่ที่สวรรค์สร้างมาเพื่อกันและกัน

ในอีกด้านหนึ่ง ภายในรถคันหนึ่ง

ผู้จัดการวางสายโทรศัพท์แล้วนวดขมับตัวเอง

เผยหว่านถามอย่างกระวนกระวาย "พี่เฉิน เป็นยังไงบ้างคะ?"

"จะเป็นยังไงได้ล่ะ? พอมีข่าวฉาวเรื่องใหญ่แบบนี้ สัญญาจ้างพรีเซนเตอร์ที่กำลังจะเซ็นก็พับไปเรียบร้อยแล้ว ส่วนผู้กำกับก็โทรมาบอกว่าหานักแสดงที่เหมาะสมได้แล้ว ฉันใช้เวลาเตรียมการเรื่องพวกนี้มานานแค่ไหน แล้วดูตอนนี้สิ ทุกอย่างพังหมด ฉันคงเสียสติไปแน่ๆ ที่ยอมให้เธอไปสร้างกระแสคู่จิ้นกับจี้จื่อหัง"

"แต่เดิมเรายังอ้างได้ว่าเธอเองก็ถูกหลอก แต่ทำไมเธอถึงไปเชื่อถังอี้เรื่องบันทึกเสียงแล้วไม่ยอมแก้ตัวต่อหน้ากล้องล่ะ?"

ดวงตาของเผยหว่านเป็นประกาย "ในเมื่อถังอี้พูดเองว่าไม่มีบันทึกเสียง เราก็ออกแถลงการณ์ไปเลยค่ะว่าฉันเองก็ไม่รู้เรื่องนี้มาก่อนเหมือนกัน"

ผู้จัดการถอนหายใจยาวแล้วพูดว่า "มีทางเดียวก็ต้องทำแบบนั้นล่ะ ช่วงนี้อย่าเพิ่งติดต่อจี้จื่อหัง เพื่อไม่ให้ปาปารัสซี่ตามถ่ายรูปได้"

"วางใจเถอะค่ะ"

ในจังหวะนั้นเอง โทรศัพท์ของเผยหว่านก็ดังขึ้น นางเหลือบมองเห็นชื่อของจี้จื่อหังปรากฏอยู่บนหน้าจอ

นางตัดสายทิ้งทันที

นางเชื่อว่าจี้จื่อหังหลงรักนางมากขนาดนี้ ต่อให้นางโยนความผิดทั้งหมดไปที่เขา เขาก็ไม่มีวันแฉนางแน่

จี้จื่อหังโทรเข้ามาหลายสายแต่ไม่มีสายไหนรับ

ผู้จัดการของเขา พี่หลี่ พูดด้วยความหงุดหงิด "เลิกโทรเถอะ เห็นอยู่ชัดๆ ว่าเผยหว่านไม่ยอมรับสายเธอ เรื่องใหญ่ขนาดที่เธอคบกับถังอี้เธอยังไม่บอกฉันสักคำ เธอคิดจะทำอะไรกันแน่?"

"ต้องเป็นเพราะผู้จัดการของเธอไม่ยอมให้เธอรับสายแน่ๆ ผมจะโทรหาถังอี้เดี๋ยวนี้แหละ ให้เธอออกมาอธิบายว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเผยหว่าน"

พี่หลี่มองเขาด้วยสายตาราวกับมองคนโง่ "ถังอี้ประกาศความสัมพันธ์ของเธอต่อหน้ากล้องไปแล้ว แถมยังจงใจวางแผนดักทางเผยหว่านอีก เธอจะยอมออกมาแก้ต่างให้ในเวลานี้ได้ยังไงกัน?"

"ขอแค่เป็นสิ่งที่ผมพูด เธอจะยอมฟังเสมอ"

สีหน้าของพี่หลี่บอกไม่ถูกเลย

เขาไม่รู้ว่าควรจะเรียกว่าไอ้เด็กนี่ซื่อไร้เดียงสาหรือโง่เง่าดี

แต่ทางเดียวที่จะทำให้เรื่องนี้ซาลงได้ก็คือถังอี้ต้องออกมาพูด

ครั้งนี้สายถูกรับอย่างรวดเร็ว

"ถังอี้ ฉันเอง โพสต์ Weibo เดี๋ยวนี้เลย บอกไปว่าสิ่งที่เธอพูดไปทั้งหมดนั่นเป็นเรื่องไร้สาระ"

พอได้ยินเสียงจากอีกฝั่ง ถังอี้เกือบจะหัวเราะออกมาด้วยความโกรธ "จี้จื่อหัง อะไรทำให้เธอคิดว่าฉันจะช่วยเธอ? ฉันปล่อยรูปพวกเราต่อหน้ากล้องไปแล้วนะ ชาวเน็ตไม่ใช่คนโง่หรอกนะ คิดเหรอว่าพวกเขาจะเชื่อเพียงเพราะฉันพูดน่ะ?"

"อย่าลืมสิว่าเราเลิกกันแล้ว ฉันยังมีหลักฐานความเลวของเธออยู่ในมืออีกเยอะ ถ้าอยากขึ้นเทรนด์ร้อนแรงอีกรอบ ฉันช่วยได้นะ"

เสียงลมหายใจหนักๆ ดังมาจากอีกฝั่ง จี้จื่อหังเห็นได้ชัดว่ากำลังโกรธจัด "ถังอี้ ทำไมเธอต้องจ้องเล่นงานเธอด้วย?"

"ฉันไม่ได้เล่นงานนาง ฉันเล่นงานเธอต่างหาก อีกอย่างต่อให้ฉันเล่นงานนางแล้วทำไมล่ะ? นางรู้อยู่เต็มอกว่าเราคบกัน แต่นางไม่ยอมรับที่เห็นเธออยู่กับฉัน จึงจงใจพยายามแทรกกลางระหว่างเรา เธอเองก็รู้ว่าก่อนหน้านี้ไม่นานนางมาหาฉันเพื่อขอให้ฉันเลิกกับเธอ แต่เธอก็ยังแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องอีก"

จี้จื่อหัง: "นางแค่ชอบผม!"

"ชอบเธองั้นเหรอ? ฉันหวังว่าเธอจะซื่อไร้เดียงสาแบบนี้ได้ตลอดไปนะ" พูดจบถังอี้ก็วางสายทันที พร้อมกับบล็อกทั้งเบอร์โทร WeChat และ Weibo ของเขาไปจนหมดสิ้น

ในจังหวะที่เธอกำลังกดเลิกติดตามเขาใน Weibo ข้อความแจ้งเตือนหนึ่งก็เด้งขึ้นมา