ตอนที่ 717 เจ้าขุดเจอขุมทรัพย์เข้าให้แล้วล่ะ

ตอนที่ 717 เจ้าขุดเจอขุมทรัพย์เข้าให้แล้วล่ะ

ณ โถงหลักของอุทยานเบย่า

"เย่หวัง 1320" อันหลิงน่ามองไปที่คะแนนประเมินที่เพิ่งอัปเดตใหม่ด้วยความรู้สึกเลื่อนลอย

มันยากที่จะไม่สังเกตเห็น

เพราะเธอและน้องสาวอันหลิงซา ต่างก็เฝ้าติดตามคะแนนการทดสอบด้านกิจการภายในของเสี่ยวอู่อย่างใกล้ชิด

ทันทีที่คะแนน 1102 ของเสี่ยวอู่อัปเดตขึ้นมา และทะยานขึ้นสู่อันดับ 3 ในตารางคะแนนรวม

เย่หวัง ก็กระโดดจากอันดับที่ร้อยกว่า ขึ้นมาติดท็อปเท็นในพริบตา!

คะแนนการทดสอบด้านกิจการภายในที่สูงปรี๊ดถึง 1320 ได้ทำลายสถิติคะแนนสูงสุดเดิมลงอย่างราบคาบ แถมยังทิ้งห่างไปมากกว่า 200 คะแนน!

มันช่างเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

"ข้าเห็นแล้ว" อันหลิงน่าตอบกลับรองเจ้าตำหนักย่าซือด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่ง

ในฐานะเจ้าตำหนักกิจการภายใน เธอรู้ดีว่าเกณฑ์การให้คะแนนเป็นอย่างไร

1000 คะแนน คือคะแนนเต็มอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ถ้าหากผู้เข้ารับการทดสอบมีความสามารถเกินเกณฑ์คะแนนเต็ม ระบบของโลกวิญญาณเสมือนก็จะมอบคะแนนโบนัสให้

เห็นได้ชัดว่าเย่หวัง สามารถปลดล็อกและทำผลงานในระดับความยากที่สูงมากได้สำเร็จ

คะแนนประเมินรวม 1100 บวกกับคะแนนโบนัสจากการปรับเพิ่มอีก 20% ถึงได้กลายเป็นคะแนนสูงสุดที่ 1320 อย่างที่เห็น!

"น่าเสียดายแทนเขาจริงๆ..." ผ่านไปพักใหญ่ อันหลิงซาถึงได้เอ่ยปากขึ้น

อันหลิงน่าเข้าใจในสิ่งที่น้องสาวกำลังสื่อ

ถ้าหากเย่หวังเลือกลงสมัครในการทดสอบสายปฏิบัติงานล่ะก็ ตอนนี้เขาไม่เพียงแต่จะสามารถคว้าอันดับหนึ่งมาครองได้อย่างง่ายดายด้วยคะแนนการทดสอบทั้งห้าหมวด

แต่เผลอๆ อาจจะสามารถจับจอง 1 ใน 3 ตำแหน่งรองเจ้าตำหนักเอาไว้ได้เลยด้วยซ้ำ

นั่นก็เป็นเพราะว่า ในการคัดเลือกสองครั้งก่อนหน้านี้ ไม่มีผู้สมัครคนไหนที่สามารถทำคะแนนได้สูงกว่าเขาเลยแม้แต่คนเดียว

"ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของท่านนายหญิงแล้วล่ะ" อันหลิงน่าปรายตามองไปยังซีไต้ "ด้วยคะแนนอันดับหนึ่งในการทดสอบด้านกิจการภายใน เย่หวังก็มีคุณสมบัติพอที่จะเข้าไปเป็นสมาชิกของตำหนักนายน้อยแล้ว ถ้าหากท่านนายหญิงเล็งเห็นถึงศักยภาพของเขา การจะแต่งตั้งให้เขาเป็นรองเจ้าตำหนักเป็นกรณีพิเศษ... มันก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เสียทีเดียว"

"ยาก" อันหลิงซากล่าว "ยิ่งเป็นเผ่าเทพที่อยู่ในระดับสูงมากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งให้ความสำคัญกับสายเลือดมากขึ้นเท่านั้น ถ้าหากเย่หวังเลือกลงสมัครในการทดสอบสายปฏิบัติงาน เขาก็คงจะได้เลื่อนขั้นอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ในเมื่อเขาเลือกผิด ท่านนายหญิงซีไต้ก็คงจะไม่ยอมแหกกฎเพื่อเขาหรอก"

อันหลิงน่าพยักหน้าเห็นด้วย "เสี่ยวอู่ก็เหมือนกัน ดังนั้นเธอถึงต้องคว้าอันดับหนึ่งในการทดสอบแบบผสมผสานให้ได้ เพื่อพิสูจน์ตัวเองและเอาชนะใจท่านนายหญิงให้จงได้"

"ข้าเป็นคนอบรมและสั่งสอนเธอมากับมือ เธอทำได้แน่" อันหลิงซากล่าว "ไม่ว่าจะเป็นเรื่องพลังการต่อสู้ ศักยภาพ หรือแม้กระทั่งความสามารถในการทำศึกสงคราม ในบรรดาพวกหัวกะทิเหล่านี้... เธอสามารถติดท็อป 3 หรือแม้กระทั่งคว้าอันดับหนึ่งมาครองได้สบายๆ"

"ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเธอเป็นพวกมีความทะเยอทะยานสูง และหวังจะคว้าตำแหน่งหัวหน้าผู้ช่วยนายน้อยมาครองล่ะก็..."

"แค่ลงสมัครในการทดสอบสายต่อสู้ เธอก็สามารถจับจอง 1 ใน 3 ตำแหน่งรองเจ้าตำหนักเอาไว้ได้อย่างแน่นอน"

...

อันหลิงอู่ยืนอึ้งและทำอะไรไม่ถูก

เธอจ้องมองคะแนนการทดสอบด้านกิจการภายในของเย่หวังอย่างเหม่อลอย

มากกว่าเธอถึง 218 คะแนน!

ต่อให้ไม่นับรวมคะแนนโบนัสจากการปรับเพิ่ม ก็ยังมากกว่าเธอตั้ง 150 คะแนน!

เป็นไปไม่ได้น่า!

การทดสอบสายปฏิบัติงานที่เธอถนัดและมั่นใจที่สุด กลับต้องมาพ่ายแพ้อย่างยับเยินขนาดนี้เลยเนี่ยนะ?

"ไปกันเถอะ" หวังเย่โบกมือไปมาตรงหน้าอันหลิงอู่ เธอถึงได้สติกลับคืนมา ดวงตากลมโตของเธอเบิกกว้างและเป็นประกาย เธอร้องอุทานออกมาดังลั่น พร้อมกับยกมือขึ้นมาหยิกและบีบแขนของเขาอย่างแรง นัยน์ตาสาดประกายความชื่นชมและยกย่อง "เจ้าเก่งเกินไปแล้ว เย่หวัง!"

จะชมก็ชมไปเถอะ... แต่ช่วยปล่อยแขนฉันก่อนได้ไหม...

หวังเย่ปรายตามองนิ้วของอันหลิงอู่ ที่กำลังหยิกและบีบแขนของเขาเอาไว้แน่น

"ก็ไม่ได้เก่งอะไรขนาดนั้นหรอกน่า" หวังเย่ตอบกลับไป

ก็แค่ทำตามปกติเท่านั้นแหละ

"ที่แท้... ผลงานและความสามารถของเจ้าที่ตำหนักกิจการภายใน... มันคือของจริงและเป็นของแท้ 100% เลยนี่นา!" อันหลิงอู่เอ่ยชมด้วยความทึ่ง

"แล้วเจ้าคิดว่าเป็นของปลอม หรือฉันแอบโกงมาหรือไงล่ะ?" หวังเย่ตอบกลับ

"ข้ายอมแพ้แล้วล่ะ!" อันหลิงอู่เป็นคนที่ตรงไปตรงมาและยอมรับความพ่ายแพ้อย่างลูกผู้ชาย เธอส่ายหน้าเบาๆ และพูดต่อว่า "ในเรื่องของงานสายปฏิบัติงาน ข้าคงจะไม่มีทางสู้เจ้าได้จริงๆ ถ้าหากข้าได้เป็นหัวหน้าผู้ช่วยนายน้อยล่ะก็... ข้าจะแต่งตั้งให้เจ้าเป็นเจ้าตำหนักกิจการภายในเลยคอยดู!"

"งั้นก็ขอบใจล่วงหน้าเลยนะ" หวังเย่ส่งยิ้มบางๆ เป็นการตอบรับมารยาท

"ตอนนี้เจ้าพุ่งขึ้นมาอยู่อันดับที่ 10 แล้วนะเนี่ย! ตอนแรกข้ายังแอบคิดเลยนะ ว่าแค่เจ้าสามารถเบียดเข้ามาติดท็อป 10,000 ได้... มันก็ถือว่าเก่งและสุดยอดมากแล้วนะ" อันหลิงอู่กล่าวด้วยความทึ่ง

มีใครพอจะมีเทปกาว หรือพลาสเตอร์ปิดปากบ้างไหม?

ฉันอยากจะเอามาปิดปากยัยเด็กนี่ชะมัดเลย

"เจ้าเองก็ขึ้นมาอยู่อันดับ 3 แล้วนี่นา ถ้าสามารถรักษามาตรฐานและทำคะแนนได้แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ... การจะได้เป็นสมาชิกของตำหนักนายน้อย และเป็นแคนดิเดตรองเจ้าตำหนัก ก็คงจะอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแล้วล่ะ" หวังเย่กล่าว

"อันดับ 3 มันก็แค่ชั่วคราวเท่านั้นแหละน่า" อันหลิงอู่ยิ้มอย่างมีเลศนัย "ข้าจะแอบบอกอะไรเจ้าให้นะ... เป้าหมายที่แท้จริงของข้า ก็คืออันดับ 1 ต่างหากล่ะ!"

ฉันก็ไม่ได้ตาบอดนะเฟ้ย... หวังเย่แอบคิดในใจ

ท่าทางและการกระทำของเจ้าน่ะ... มันฟ้องและชัดเจนซะขนาดนั้น ใครจะดูไม่ออกบ้างล่ะ

"ความจริงแล้ว การทดสอบก่อนหน้านี้ทั้งหมด... มันไม่ใช่จุดแข็งและไม่ใช่สิ่งที่ข้าถนัดเลยสักนิด" นัยน์ตาของอันหลิงอู่ทอประกายและลุกวาวขึ้นมาในทันที ริมฝีปากบางเฉียบของเธอเหยียดยิ้มอย่างมั่นใจ "สิ่งที่ข้าถนัดและมีความเชี่ยวชาญมากที่สุด ก็คือ... การทดสอบสายต่อสู้! การทดสอบ 3 หมวดสุดท้ายที่เหลืออยู่... มันคือเวทีและเป็นสนามเด็กเล่นของข้าอย่างแท้จริง! เป้าหมายของข้า ก็คือการกวาดอันดับ 1 ใน 3 ของการทดสอบทั้ง 3 หมวดให้เรียบ คว้าอันดับ 1 ในตารางคะแนนรวมมาครอง และอย่างน้อยๆ... ก็จะต้องคว้าอันดับ 1 ในหมวดใดหมวดหนึ่ง มาเป็นเครื่องการันตีความสามารถให้จงได้!"

"พยายามเข้าล่ะ" หวังเย่กล่าวให้กำลังใจด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบและไร้อารมณ์

เป็นไปได้ไหมนะ ที่จริงๆ แล้ว...

งานสายปฏิบัติงาน มันก็อาจจะไม่ได้เป็นสิ่งที่ฉันถนัดที่สุดเหมือนกัน?

หวังเย่แอบอมยิ้มอยู่ในใจ

...

ณ ตำหนักองครักษ์

ตำหนักที่เป็นผู้นำและเป็นอันดับหนึ่ง ในบรรดาทั้งแปดตำหนักของอุทยานราชวงศ์เทียนเจีย

หรือที่เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า 'ตำหนักเตรียมทหาร'

เมื่อใดก็ตามที่สามารถผ่านการคัดเลือกและเข้ามาอยู่ในตำหนักองครักษ์ได้ มันก็เปรียบเสมือนการก้าวเท้าเข้าไปอยู่ในกองทัพราชวงศ์เทียนเจียแล้วครึ่งตัว

สถานที่แห่งนี้... จะทำการสอนและฝึกอบรมในเรื่องของค่ายกล ยุทธวิธี และความเป็นผู้นำ

นอกเหนือจากเรื่องของพลังการต่อสู้ส่วนบุคคลแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องและจำเป็นต่อการทำศึกสงคราม... จะต้องถูกนำมาสั่งสอนและฝึกฝนทั้งหมด

นั่นก็เป็นเพราะว่า สำหรับพวกเผ่าเทพแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือสงคราม

กองทัพราชวงศ์เทียนเจีย ไม่เพียงแต่จะต้องเผชิญหน้าและต่อสู้กับพวกเผ่าความมืดเท่านั้น แต่พวกเขายังต้องออกไปทำศึกสงครามและเข่นฆ่ากับศัตรูในทะเลจักรวาลหงเมิงอันกว้างใหญ่ไพศาลอีกด้วย!

"พี่รองของข้าน่ะ... เป็นถึงผู้บัญชาการลำดับที่สามเลยนะ เธอคอยสอนและถ่ายทอดวิชาความรู้ให้ข้ามาเยอะแยะมากมาย" อันหลิงอู่กล่าวด้วยความมั่นใจเกินร้อย "ในโลกวิญญาณเสมือน... ไม่ว่าจะเป็นหลักสูตรและแบบทดสอบจำลองการทำศึกสงครามแบบไหน ข้าก็สามารถกวาดคะแนนเต็มมาได้ทั้งหมด การจัดทัพและวางค่ายกล... มันก็เป็นเรื่องที่ง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ สำหรับข้าแล้ว... การทดสอบในหมวดนี้ ข้ามีความมั่นใจเกิน 100% เลยล่ะ!"

"อืมๆ... เธอเก่งที่สุดเลย" หวังเย่เอ่ยปากชม

ยัยเด็กนี่... ชักจะพูดมากและคุยโวโอ้อวดเกินไปหน่อยแล้วนะ

และเหตุผลที่เธอทำแบบนี้ มันก็ไม่ได้เป็นเพราะว่าเธอมีความมั่นใจจริงๆ หรอกนะ

แต่ตรงกันข้ามเลย... มันเป็นเพราะว่า เธอถูกเขากดดันและถูกบดบังรัศมีจนหมดความมั่นใจต่างหาก

"เจ้าเองก็ต้องพยายามและสู้ๆ นะ เย่หวัง!" อันหลิงอู่หยิกและบีบแขนของหวังเย่อย่างแรง เพื่อเป็นการให้กำลังใจ "บอกตัวเองเอาไว้เสมอ ว่าเจ้าทำได้และจะต้องไม่เป็นไร!"

ฉันน่ะไม่เป็นไรหรอกนะ... แต่ถ้าขืนเธอยังหยิกและบีบแขนของฉันต่อไปแบบนี้ล่ะก็... แขนของฉันนี่แหละที่จะต้องเป็นอะไรไป!

เมื่อเดินผ่านช่องทางและก้าวเข้าสู่สถานที่ทดสอบ

หวังเย่ก็ยังคงรักษาสีหน้าและท่าทางให้ดูสงบนิ่งและเยือกเย็น

หลักสูตร?

แบบทดสอบจำลอง?

กระบะทราย?

สำหรับเขาแล้ว... สิ่งเหล่านี้ มันคือประสบการณ์จริงและเป็นสิ่งที่เขาเคยผ่านมาแล้วทั้งหมด!

ตั้งแต่สมัยที่เขายังอยู่ที่ดาวบลูสตาร์... เขาก็ต้องออกรบและทำศึกสงครามมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นการใช้ชีวิตอยู่ในค่ายทหาร การก้าวขึ้นเป็นผู้นำ การต่อสู้และเข่นฆ่ากับพวกเผ่าอสูร รวมไปถึงการรับมือและต่อกรกับเผ่าปีศาจ...

เขาเคยเป็นมาหมดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นทหารเลว เป็นสมาชิกของหน่วยปฏิบัติการพิเศษ หรือแม้กระทั่ง... การบุกตะลุยและฝ่าวงล้อมของศัตรูเพียงลำพังนับครั้งไม่ถ้วน...

การทดสอบระดับตำหนักองครักษ์ อย่างนั้นรึ?

นี่มันกำลังเดินมาเข้าทางและเข้าล็อกของเขาชัดๆ เลยไม่ใช่หรือไง?

ถ้าหากเขาไม่สามารถคว้าคะแนนเต็ม จากการทดสอบในหมวดนี้มาได้ล่ะก็... มันก็คงจะน่าเสียดาย และเป็นการหยามเกียรติของเผ่าปีศาจ ที่เขาเคยสังหารและปลิดชีพไปมากมายก่ายกองจริงๆ!

...

ณ โถงหลักของสถานที่ทดสอบ

"อ๊ากกก! น่าเบื่อชะมัดเลย!" เบย่าส่ายหัวไปมาอย่างแรง ก่อนจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะเสียงดังปัง

หลานเชี่ยนเอ๋อร์ ผู้มีใบหน้างดงามและสวยสะพรั่ง ปรายตามองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะก้มหน้าก้มตา และกลับไปให้ความสนใจกับหน้าที่ผู้ประเมินผลการทดสอบของตนเองต่อ

ในเมื่อเธอได้รับปากและตกลงที่จะช่วยเหลือเพื่อนสาวแล้ว เธอก็ย่อมต้องทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด

ขั้นตอนและกระบวนการประเมินผลของเธอนั้น ถือว่าผ่านไปได้อย่างรวดเร็วและราบรื่นเป็นอย่างมาก

ในตอนนี้... เธอก็สามารถจัดการและประเมินผลผู้เข้าสอบไปได้กว่า 80-90% แล้ว

"นั่วตี้ก็ยังคงครองอันดับ 1 อยู่ดี" หลานเชี่ยนเอ๋อร์เหลือบมองตารางคะแนนล่าสุด ก่อนจะหันไปบอกเบย่า

"อ๊ากกก! ห้ามพูดชื่อไอ้หมอนี่ให้ข้าได้ยินอีกนะ!" เบย่าฟุบหน้าลงกับโต๊ะ พร้อมกับยกมือขึ้นปิดหูทั้งสองข้าง "ไอ้คนน่ารำคาญ แค่เห็นหน้ามัน... ข้าก็หงุดหงิดและเสียอารมณ์จะแย่อยู่แล้ว!"

"แต่ท่านนายหญิงซีไต้... ทรงโปรดปรานและเอ็นดูเขามากเลยนะ" หลานเชี่ยนเอ๋อร์กล่าว "มีโอกาสเป็นไปได้สูงมาก ที่เขาจะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าผู้ช่วยนายน้อยของเจ้า"

"ถ้าจะต้องทนเห็นหน้าและทนอยู่กับไอ้หมอนั่นทุกวันล่ะก็... ข้ายอมตายซะยังจะดีกว่า" เบย่ากลอกตาบนอย่างเบื่อหน่าย

"แต่เขาก็เป็นคนที่มีความสามารถและมีฝีมือเก่งกาจจริงๆ นะ" หลานเชี่ยนเอ๋อร์พยักหน้ารับ "ถ้าหากเขาสามารถคว้าอันดับ 1 ในการทดสอบแบบผสมผสานมาครองได้ล่ะก็... ด้วยระดับสายเลือดและชาติตระกูลที่สูงส่งของเขา การจะก้าวขึ้นมารับตำแหน่งหัวหน้าผู้ช่วยนายน้อย มันก็ถือว่าเป็นเรื่องที่เหมาะสมและคู่ควรที่สุดแล้ว และเผลอๆ... ท่านนายหญิง อาจจะบังคับและจับคู่ให้เจ้าแต่งงานกับเขาก็ได้นะ"

"ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็ ข้ายอมเปลี่ยนเพศและกลายเป็นผู้ชายซะยังจะดีกว่า!" เบย่าฟุบหน้าลงกับโต๊ะด้วยท่าทางที่ดูหมดอาลัยตายอยาก "ถึงแม้ว่าข้าจะต้องมีไอ้ก้อนเนื้อหน้าตาหน้าเกลียดนั่นงอกออกมาก็เถอะ... แต่ข้าก็ยังสามารถที่จะแต่งงานกับเจ้าได้นี่นา เชี่ยนเป่า! และพอถึงตอนนั้น... ข้าก็จะทำให้เจ้าได้ลิ้มรสความยอดเยี่ยม และความร้ายกาจของข้า!"

"ถ้าขืนเจ้ายังพูดจาเหลวไหลและไม่ยอมหยุดอีกล่ะก็ ข้าจะไม่สนใจและไม่คุยกับเจ้าแล้วนะ" หลานเชี่ยนเอ๋อร์พูดด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ ก่อนจะหันกลับไปสนใจตารางคะแนนต่อ "แต่นั่วตี้ ก็ไม่ได้การันตี หรือมีสิทธิ์ขาด ว่าจะสามารถคว้าอันดับ 1 มาครองได้อย่างแน่นอนหรอกนะ ในตอนนี้... อันหลิงอู่ ซึ่งเป็นน้องสาวของอันหลิงซา ก็สามารถทะยานขึ้นมาติดอันดับ 3 ได้แล้ว แถมในการคัดเลือกรอบแรกที่ดินแดนเสินอยวี่... เธอก็ยังทำคะแนนได้เป็นอันดับหนึ่ง และทิ้งห่างคู่แข่งคนอื่นๆ ไปอย่างขาดลอยอีกด้วย"

"จริงเหรอ!?" เบย่าเงยหน้าขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นและดีใจ "น้องสาวของพี่อันอย่างนั้นเหรอ ดีจังเลย!"

"หืม?" ทันใดนั้นเอง หลานเชี่ยนเอ๋อร์ก็ชะงักและส่งเสียงอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

"มีอะไรเหรอจ๊ะ ที่รัก?" เบย่าเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"เจ้าลองดูคะแนนและรายชื่อ ในอันดับที่ 10 สิ" นัยน์ตาของหลานเชี่ยนเอ๋อร์ทอประกายและลุกวาวขึ้นมา

เบย่าก้มหน้าลงไปมองดูตารางคะแนนด้วยความสงสัย "เย่หวัง? ใครวะเนี่ย? ชื่อฟังดูอวดดีและอหังการชะมัด ไม่เคยได้ยินชื่อ หรือคุ้นหูมาก่อนเลย"

หลานเชี่ยนเอ๋อร์ถอนหายใจออกมาเบาๆ "ก็เผ่าเทพสองปีก ที่เจ้าบังเอิญไปช่วยชีวิตและพาตัวมาจากดินแดนเสินอยวี่นั่นไงล่ะ"

"ข้าไปช่วยชีวิตและพาตัวมันมาตั้งแต่ตอนไหนกัน?" เบย่ายกมือขึ้นเกาหัวแกรกๆ ก่อนจะชะงักและตบมือฉาดใหญ่ "อ้อ! ไอ้คนหน้าตาอัปลักษณ์นั่นเอง! ข้าก็ว่าอยู่ ว่าทำไมชื่อนี้มันถึงได้ฟังดูคุ้นหูนัก!"

หลานเชี่ยนเอ๋อร์จ้องมองรายละเอียด และคะแนนการทดสอบของหวังเย่ด้วยสีหน้าที่จริงจัง "ดูเหมือนว่า... เจ้าจะขุดเจอขุมทรัพย์ และเจอช้างเผือกเข้าให้แล้วล่ะนะ เขาน่ะ... เป็นคนที่บ้างานและมีความสามารถในการทำงานที่ยอดเยี่ยมมากเลยล่ะ ในการทดสอบสายปฏิบัติงานทั้งหมด เขาทำคะแนนได้มากกว่า 900 คะแนนทุกหมวดเลยนะ แถมในการทดสอบระดับตำหนักกิจการภายใน... เขาก็ยังสามารถทำคะแนนได้เกินคะแนนเต็ม และทะลุเพดานไปอีกต่างหาก"

"นี่ข้า... เป็นคนที่มีสายตาเฉียบแหลม และตาถึงขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย!" เบย่าฉีกยิ้มกว้างด้วยความดีใจและภาคภูมิใจ "ไอ้หมอนี่ก็เก่งไม่เบาเลยนะเนี่ย เอาไว้ในอนาคต ข้าจะอนุญาตให้มันเข้ามารับใช้ และทำงานถวายหัวให้กับข้าก็แล้วกัน!"

"เย่หวัง... อืม... ข้าจะจำชื่อของมันเอาไว้ให้ขึ้นใจเลยล่ะ!"

"ว้าว! ไอ้หมอนี่ มันไต่อันดับและทำคะแนนได้สูงขึ้นอีกแล้วเหรอเนี่ย?"

"ยอดเยี่ยม... ยอดเยี่ยมมาก!"

สีหน้าของหลานเชี่ยนเอ๋อร์แปรเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดและตึงเครียดขึ้นมาในทันที

อันดับ 5!

ในการทดสอบระดับตำหนักองครักษ์ ที่เพิ่งจะสิ้นสุดลงไปเมื่อครู่นี้ เย่หวัง... สามารถทำคะแนนและไต่อันดับขึ้นมาได้ถึง 5 อันดับ ในรวดเดียว!

และนี่ก็คือ... การเจาะทะลวงและทะยานขึ้นมาติดท็อปเท็นเลยนะเนี่ย!

"การทดสอบระดับตำหนักองครักษ์... ทำคะแนนได้เต็มอย่างนั้นรึ?" หลานเชี่ยนเอ๋อร์เม้มริมฝีปากแน่น

เธอรู้ดีว่านั่นหมายความว่ายังไง

เย่หวัง ไม่เพียงแต่จะเป็นคนเก่ง ที่มีความสามารถในเรื่องของงานสนับสนุน และงานสายปฏิบัติงานเท่านั้น

แต่ในเรื่องของการเป็นผู้นำ และการบัญชาการรบ... เขาก็ยังมีความสามารถและความเชี่ยวชาญ ที่ยอดเยี่ยมและหาตัวจับยากอีกด้วย! เขาคือสุดยอดอัจฉริยะ และเป็นผู้มีความสามารถรอบด้านอย่างแท้จริง!

สิ่งที่น่าเสียดายเพียงอย่างเดียว ก็คือ... ในตอนนี้ เขาเป็นเพียงแค่เผ่าเทพสองปีกเท่านั้น

แต่ถึงอย่างนั้น... อนาคตและเส้นทางของเขา ก็ยังคงทอดยาวและไร้ขีดจำกัด!

...

ไม่!

นี่มันต้องไม่ใช่ความจริงแน่ๆ!

อันหลิงอู่ยืนอึ้งและทำอะไรไม่ถูก

เธอไม่ได้ทำผลงานผิดพลาด หรือทำคะแนนได้ต่ำกว่ามาตรฐานเลยนะ

ในทางตรงกันข้าม... ภายใต้แรงกดดันและการกระตุ้นจากเย่หวัง เธอกลับสามารถทำผลงานและทำคะแนนได้ดีกว่าปกติเสียอีก!

เธอไม่เพียงแต่จะสามารถทำคะแนนได้สูงถึง 957 คะแนนเท่านั้น แต่เธอก็ยังได้รับคะแนนโบนัสจากการปรับเพิ่มอีก 15% ด้วย!

ทำให้คะแนนรวมของเธอ ในหมวดนี้... พุ่งสูงถึง 1,101 คะแนน!

แต่ทว่า... เธอกลับได้แค่อันดับสาม ในการทดสอบระดับตำหนักองครักษ์เท่านั้น

ซึ่งความจริงแล้ว... เรื่องแค่นี้มันก็ไม่ได้เป็นปัญหา หรือเป็นเรื่องใหญ่อะไรหรอก แต่ที่มันทำให้เธอรู้สึกเจ็บใจก็คือ...

คนที่ได้อันดับ 1... ก็คือเย่หวังอีกแล้ว!

1,120 คะแนน!

ถึงแม้ว่าจะมากกว่าเธอเพียงแค่ 19 คะแนน แต่เหตุผลที่เขาได้คะแนนมากกว่าเธอ ก็เป็นเพราะว่าเขาได้รับคะแนนโบนัสจากการปรับเพิ่มเพียงแค่ 12% เท่านั้น!

นั่นก็แปลว่า... ในการประเมินและการให้คะแนนจากระบบของโลกวิญญาณเสมือน เขาได้คะแนนเต็มอีกแล้วอย่างนั้นรึ!

พระเจ้าช่วย!

เมื่อนึกย้อนกลับไปถึงคำพูดโอ้อวด และคำพูดที่เธอใช้พูดให้กำลังใจเขา ในตอนก่อนที่จะเริ่มการทดสอบ...

อันหลิงอู่ก็รู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้า และรู้สึกละอายใจจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี

เขาน่ะไม่มีปัญหาอะไรหรอก!

แต่คนที่น่าจะมีปัญหา ก็คือตัวเธอเองนี่แหละ!

ทำไม... เขาก็เป็นแค่เผ่าเทพเลือดผสมระดับหก ธรรมดาๆ คนนึงแท้ๆ!

แต่ทำไมเขาถึงได้เก่งกาจและมีความสามารถมากมายขนาดนี้!

ไม่ว่าจะทำอะไร หรือทดสอบหมวดไหน เขาก็สามารถทำได้ดีกว่าเธอทั้งหมด!

ในหมวดการทดสอบสายปฏิบัติงาน... เขาก็สามารถเอาชนะและบดขยี้เธอได้อย่างราบคาบ!

และในตอนนี้ แม้กระทั่งการทดสอบระดับตำหนักองครักษ์... ซึ่งเป็นหนึ่งในหมวดที่เธอถนัดและมีความเชี่ยวชาญมากที่สุด เขาก็ยังสามารถเอาชนะและทำคะแนนได้สูงกว่าเธออีก!

อันหลิงอู่รู้สึกท้อแท้และหมดกำลังใจเป็นอย่างมาก

"ไฮ้!" หวังเย่ส่งยิ้มบางๆ และเอ่ยทักทายอันหลิงอู่

"น่าโมโหที่สุดเลย! ทำไมเจ้าถึงได้เก่งกาจและมีความสามารถขนาดนี้!" อันหลิงอู่กัดริมฝีปากแน่น พร้อมกับยกมือขึ้นมาหยิกและบีบแขนของหวังเย่อย่างแรง เพื่อระบายความโกรธและความเจ็บใจของตัวเอง

หวังเย่ถึงกับอึ้งและทำอะไรไม่ถูก

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?

แถมครั้งนี้... ยังมีการบิดและหมุนเกลียวเพิ่มเข้ามาอีกต่างหาก?

"ก็แค่พอเอาตัวรอดได้น่ะครับ..." หวังเย่ตอบกลับ "ขอแสดงความยินดีด้วยนะ ตอนนี้... เจ้าขึ้นมาอยู่อันดับ 2 แล้วนะ"

"อ๊ะ? ข้าขึ้นมาอยู่อันดับ 2 แล้วเหรอ?" อันหลิงอู่เพิ่งจะนึกขึ้นได้

พอก้มลงไปดูตารางคะแนน ก็พบว่าเป็นความจริง!

รอยยิ้มแห่งความดีใจและภาคภูมิใจ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอในทันที ความรู้สึกท้อแท้และผิดหวังเมื่อครู่นี้... ถูกลบเลือนและมลายหายไปจนหมดสิ้น!

ถึงแม้ว่าเธอจะต้องพ่ายแพ้ และทำคะแนนได้น้อยกว่าเย่หวังอีกครั้ง แต่คะแนนรวมของเธอ... ก็ยังคงสูงกว่าเขาอยู่ดี!

วิธีการ หรือกระบวนการจะเป็นยังไง มันไม่สำคัญหรอก สิ่งที่สำคัญที่สุด ก็คือผลลัพธ์ต่างหาก!

และในตอนนี้... เธอก็มีคะแนนตามหลังนั่วตี้ ที่อยู่ในอันดับ 1 เพียงแค่ไม่ถึง 100 คะแนนเท่านั้น!

ใกล้เข้ามาแล้ว!

ในการทดสอบหมวดต่อไป... เธอจะต้องสามารถไล่ตาม และแซงหน้านั่วตี้ขึ้นไปเป็นอันดับ 1 ได้อย่างแน่นอน!

อันหลิงอู่ปรายตามองดูปีกทั้งสองข้าง ที่อยู่ด้านหลังของหวังเย่แวบหนึ่ง ก่อนจะเผยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจออกมาอีกครั้ง

ในการทดสอบ 2 หมวดสุดท้ายที่เหลืออยู่... ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของพลังการต่อสู้ หรือศักยภาพ... เย่หวังก็ไม่มีทางที่จะสู้ หรือเทียบชั้นกับเธอได้อย่างแน่นอน!

นั่นก็เป็นเพราะว่า... เธอคือเผ่าเทพสี่ปีกระดับนิรันดร์ ที่มีพรสวรรค์และความสามารถที่ยอดเยี่ยมและหาตัวจับยากยังไงล่ะ!

คอยดูให้ดีเถอะ ว่าในท้ายที่สุดแล้ว... ใครกันแน่ ที่จะเป็นผู้ชนะและก้าวขึ้นไปยืนอยู่บนจุดสูงสุด!

[จบตอน]