บทที่ 7 ผู้อาวุโสเก๋อเยี่ยกล่าวด้วยความจนใจว่า

บทที่ 7 ผู้อาวุโสเก๋อเยี่ยกล่าวด้วยความจนใจว่า

"ท่านผู้นำตระกูลเซียว ข้าทราบดีว่าเรื่องนี้ออกจะลำบากใจอยู่บ้าง แต่เห็นแก่หน้าท่านประมุขยวิ๋น ได้โปรดยกเลิกการหมั้นหมายในครั้งนี้เถิด!"

"กร๊อบ กร๊อบ กร๊อบ..."

เซียวจ้านกำหมัดแน่น ปราณยุทธ์ในร่างพลุ่งพล่าน แสงสีฟ้าอ่อนปกคลุมไปทั่วร่าง ปรากฏเป็นภาพเงาหัวสิงโตเลือนรางอยู่เหนือศีรษะ

เมื่อเห็นเช่นนั้น สีหน้าของผู้อาวุโสเก๋อเยี่ยก็เคร่งเครียดขึ้นมาทันที เขาดึงน่าหลันเยียนหรานไปหลบด้านหลัง สองมืองอเล็กน้อยคล้ายกรงเล็บอินทรี ปราณกระบี่อันคมกริบแผ่ออกมาจากปลายนิ้ว

"ถ้าเจ้าอยากจะยกเลิกการหมั้นหมาย ก็ได้!"

จังหวะที่เซียวจ้านกำลังจะลงมือ เสียงทุ้มกังวานดุจหยกก็ดังขึ้น ดึงดูดความสนใจของทุกคน

ผู้พูดไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นพระเอกของเหตุการณ์ยกเลิกการหมั้นหมายในครั้งนี้ ทว่าเซียวเฟิงกลับไม่ได้แสดงความโกรธเกรี้ยวออกมา ตรงกันข้าม เขากลับดูสงบนิ่งอย่างประหลาด

อย่าโกรธ!

ความโกรธมีแต่จะทำให้การตัดสินใจมืดบอด และเปิดโอกาสให้ศัตรูฉวยประโยชน์!

"เฟิงเอ๋อร์ เจ้า..."

ก่อนที่เซียวจ้านจะพูดจบ เซียวเฟิงก็ขัดขึ้น "ท่านพ่อ ข้าคิดมาตลอดว่าการคลุมถุงชนมันไม่แน่นอน

ตอนที่ท่านปู่ยังอยู่ ตระกูลเซียวของเรามียอดฝีมือระดับโต้วหวังคอยคุ้มครอง ถือว่าเหมาะสมกับตระกูลน่าหลัน การหมั้นหมายระหว่างข้ากับคุณหนูน่าหลันจึงเป็นเรื่องที่เข้าใจได้

แต่หลังจากท่านปู่จากไป ตระกูลเซียวก็เริ่มตกต่ำลง การที่ตระกูลน่าหลันต้องการฉีกสัญญาก็เป็นเรื่องธรรมดา

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้คุณหนูน่าหลันยังเป็นถึงนายน้อยแห่งพรรคอวิ๋นหลาน อนาคตอย่างน้อยก็คงจะก้าวไปถึงระดับโต้วหวง สามีของนางก็ควรจะเป็นยอดฝีมือระดับโต้วหวง หรือไม่ก็ระดับโต้วจง ใช่ไหมล่ะ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของเซียวเฟิง สีหน้าของน่าหลันเยียนหรานก็เปลี่ยนไปมาเดี๋ยวซีดเดี๋ยวแดง ดูไม่ได้เลยทีเดียว

ถึงแม้เซียวเฟิงจะเหมือนพูดเข้าข้างนาง แต่คำพูดของเขาทั้งทางตรงและทางอ้อม ล้วนสื่อความหมายเพียงอย่างเดียว นั่นคือตระกูลน่าหลันเป็นพวกประจบสอพลอ

"คุณหนูน่าหลัน ข้าเข้าใจความคิดของเจ้านะ ข้าเองก็เชื่อในเรื่องความรักอิสระเหมือนกัน"

เซียวเฟิงไม่สนใจสีหน้าของน่าหลันเยียนหราน และแสร้งทำเป็นลำบากใจ "แต่การหมั้นหมายระหว่างเจ้ากับข้า ท่านปู่ของข้ากับท่านปู่น่าหลันเจี๋ยเป็นคนกำหนดขึ้น ต่อให้เราอยากจะยกเลิกการหมั้นจริงๆ ท่านปู่น่าหลันเจี๋ยก็น่าจะมาที่ตระกูลเซียวเพื่อจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเองไม่ใช่หรือ?

ยังไงเสีย ท่านปู่น่าหลันเจี๋ยกับท่านปู่ของข้าก็เคยเป็นสหายร่วมเป็นร่วมตายกันมา คงไม่ใจจืดใจดำถึงขนาดไม่ไว้หน้าตระกูลเซียวของเรากระมัง?"

"เจ้า..."

เมื่อสัมผัสได้ถึงน้ำเสียงประชดประชันของเซียวเฟิง น่าหลันเยียนหรานก็โกรธจนพูดไม่ออก นางตัดสินใจพูดออกไปโดยไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม "เซียวเฟิง อย่าดึงท่านปู่ของข้าเข้ามาเกี่ยว เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับท่านปู่ ข้าเป็นคนตัดสินใจมาที่ตระกูลเซียวเพื่อยกเลิกการหมั้นด้วยตัวเอง

ข้าไม่ได้ดูถูกตระกูลเซียวของพวกเจ้า ข้าแค่ไม่อยากแต่งงานกับคนที่ไม่เคยรู้จักเพียงเพราะถูกคลุมถุงชน!"

"อ้อ อย่างนี้นี่เอง! ในเมื่อท่านปู่น่าหลันเจี๋ยไม่รู้เรื่องนี้ แสดงว่าที่คุณหนูน่าหลันมาที่นี่ ไม่ได้มาในฐานะตัวแทนของตระกูลน่าหลัน แต่มาในฐานะนายน้อยแห่งพรรคอวิ๋นหลานสินะ"

เซียวเฟิงพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง "ถ้างั้นก็ง่ายเลย แค่ตกลงเรื่องค่าชดเชยให้ลงตัว เราก็ยกเลิกการหมั้นหมายกันได้อย่างสบายใจแล้ว"

พอได้ยินเซียวเฟิงพูดแบบนั้น น่าหลันเยียนหรานก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกดูถูกเขาอยู่ในที

สุดท้ายแล้ว เซียวเฟิงก็เป็นแค่คนธรรมดาที่อยากจะไต่เต้า นางไม่มีวันแต่งงานกับคนแบบนี้เด็ดขาด!

"เรื่องนั้นแน่นอนอยู่แล้ว"

เมื่อผู้อาวุโสเก๋อเยี่ยพูดจบ เขาก็ยกมือขวาขึ้นโบก ขวดหยกสองขวดก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะตรงหน้าเขาทันที

ท่ามกลางสายตาอยากรู้อยากเห็นของทุกคน ผู้อาวุโสเก๋อเยี่ยอธิบายด้วยความภาคภูมิใจว่า "ยาเม็ดในขวดหยกสองขวดนี้ คือผงรวมปราณและยาเม็ดทลายปราการใจม่วงอย่างละหนึ่งเม็ด ขอเพียงตระกูลเซียวยอมยกเลิกการหมั้นหมาย ยาเม็ดทั้งสองขวดนี้ก็จะเป็นของตระกูลเซียวทันที"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเซียวจ้านและผู้อาวุโสทั้งสามก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เผยให้เห็นความขัดแย้งในใจ

ผงรวมปราณและยาเม็ดทลายปราการใจม่วง ล้วนเป็นยาเม็ดระดับ 4 แต่ละเม็ดมีมูลค่าอย่างน้อยหลายแสนเหรียญทอง

ผงรวมปราณช่วยให้ผู้ที่มีพลังปราณระดับเก้า สามารถทะลวงผ่านไปสู่ระดับโต้วเจ่อได้สำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์ เหมาะอย่างยิ่งสำหรับศิษย์สายเลือดใหม่ที่โดดเด่นของตระกูลเซียว

ส่วนยาเม็ดทลายปราการใจม่วง เป็นยาเม็ดระดับ 4 ขั้นสูงสุด สามารถช่วยให้ยอดฝีมือระดับต้าโต้วซือเลื่อนระดับขึ้นไปได้อีกหนึ่งดาวโดยไม่มีผลข้างเคียง

พูดง่ายๆ ก็คือ ถ้ายอดฝีมือระดับต้าโต้วซือมียาเม็ดทลายปราการใจม่วงสองเม็ด เขาก็สามารถเลื่อนระดับขึ้นไปได้ถึงสองดาวอย่างมั่นคง

ปัจจุบัน ในตระกูลเซียวมีเพียงเซียวจ้านคนเดียวที่อยู่ในระดับต้าโต้วซือ ยาเม็ดทลายปราการใจม่วงเม็ดนี้จึงเหมือนเตรียมไว้ให้เขาโดยเฉพาะ

"ฮ่าฮ่าฮ่า..."

ขณะที่น่าหลันเยียนหรานคิดว่าชัยชนะอยู่แค่เอื้อม เซียวเฟิงก็หลุดหัวเราะออกมา

"เจ้าหัวเราะอะไร?"

คิ้วเรียวของน่าหลันเยียนหรานขมวดเข้าหากัน ลางสังหรณ์ไม่ดีก่อตัวขึ้นในใจ

"หึ!"

เซียวเฟิงแค่นเสียง "ข้าขำที่นายน้อยแห่งพรรคอวิ๋นหลานมีค่าแค่นี้เองน่ะสิ?"

"เจ้า..."

"ข้าพูดอะไรผิดงั้นหรือ?"

เซียวเฟิงขัดจังหวะน่าหลันเยียนหราน แล้วหันไปพูดกับผู้อาวุโสเก๋อเยี่ยว่า "ผู้อาวุโสเก๋อเยี่ย ท่านเพิ่งบอกเองว่าประมุขยวิ๋นให้ความสำคัญกับคุณหนูน่าหลันมาก ถึงขนาดตั้งใจจะปั้นนางให้เป็นประมุขคนต่อไป

นั่นหมายความว่า ถ้าข้าไม่ยอมยกเลิกการหมั้นหมาย ในอนาคตข้าก็จะได้ภรรยาเป็นยอดฝีมือระดับโต้วหวง แถมยังได้เป็นสามีของประมุขพรรคอวิ๋นหลานผู้มีอำนาจล้นฟ้า

ถามจริงๆ เถอะ ถ้าท่านเป็นข้า ท่านจะยอมยกเลิกการหมั้นหมายนี้ แลกกับยาเม็ดระดับ 4 แค่สองเม็ดไหม?"

"เอ่อ..."

ผู้อาวุโสเก๋อเยี่ยได้ยินดังนั้นก็เถียงไม่ออก

ไร้สาระน่า!

ถ้าผู้อาวุโสเก๋อเยี่ยเป็นเซียวเฟิง เว้นแต่ว่าสมองจะกระทบกระเทือน เขาไม่มีทางยอมยกเลิกการหมั้นนี้แน่นอน!

เมื่อเห็นท่าทางโลภมากของเซียวเฟิง น่าหลันเยียนหรานก็ยิ่งรังเกียจเขามากขึ้น นางข่มความโกรธไว้แล้วถามว่า "แล้วเจ้าต้องการค่าชดเชยอะไร?"

"ค่าชดเชยที่ข้าต้องการง่ายมาก ขอแค่พวกเจ้ามอบเคล็ดวิชาบ่มเพาะระดับดำขั้นสูงสองวิชา ทักษะยุทธ์ระดับดำขั้นสูงห้าวิชา และทรัพยากรบ่มเพาะที่เพียงพอให้ท่านพ่อของข้าทะลวงเข้าสู่ระดับโต้วหวัง ข้าก็พร้อมจะยกเลิกการหมั้นหมายเดี๋ยวนี้เลย"

"เจ้า... เจ้ามันไร้ยางอาย!!!"

น่าหลันเยียนหรานแทบจะระเบิดอารมณ์ออกมา หน้าอกของนางกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง

ทุกคนลองฟังดูสิ สิ่งที่เจ้านี่พูดออกมา มันใช่ภาษาคนเสียที่ไหน?

อย่าว่าแต่น่าหลันเยียนหรานเลย แม้แต่เซียวจ้านและคนอื่นๆ ก็ถึงกับพูดไม่ออก ข้อเรียกร้องที่สูงลิ่วของเซียวเฟิงนั้นมันน่ากลัวเกินไปแล้ว

แต่ในทางกลับกัน ถ้าพรรคอวิ๋นหลานยอมรับเงื่อนไขที่เกินจริงขนาดนี้ได้ เซียวจ้านและคนอื่นๆ ก็คงไม่ขัดข้องหากเซียวเฟิงจะยกเลิกการหมั้นหมายกับน่าหลันเยียนหราน

ในมหาพิภพโต้วชี่ การที่ผู้ชายถูกผู้หญิงบุกมายกเลิกการหมั้นถึงบ้าน ถือเป็นเรื่องที่น่าอับอายมาก แต่ตราบใดที่ค่าชดเชยคุ้มค่า คนนอกก็จะไม่คิดว่าตระกูลเซียวเสียหน้า กลับจะมองว่าพวกเขาได้กำไรก้อนโตเสียมากกว่า