บทที่ 347 โซเฟียพลาดทำให้มังกรดำตาย

เทพแห่งการพิพากษาก็เป็นเทพที่ทรงพลังองค์หนึ่ง แม้จะเป็นเทพมาไม่นาน แต่สถานะในอาณาจักรเทพก็ไม่ได้ต่ำต้อยเลย

ในคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์บันทึกไว้ว่า เทพแห่งการพิพากษาเคยพบกับราชันย์เทพแห่งแสงสว่าง และได้รับตำแหน่งเทพแห่งการพิพากษาต่อหน้าเหล่าทวยเทพ หลังจากที่ราชันย์เทพแห่งแสงสว่างและเทพสงครามได้ปรึกษากัน

พิพากษาความไม่เป็นธรรมในโลก

ราชันย์เทพแห่งแสงสว่างไม่ได้ตำหนิเทพแห่งการพิพากษาที่ทำให้ราชสำนักแห่งแสงสว่างล่มสลาย แต่นั่นก็ไม่ได้ห้ามให้นักบวชในวิหารแห่งแสงสว่างเกลียดชังเทพองค์นี้ และเรียกพระองค์ว่าเทพผู้ทรยศ

เรื่องราวของเทพแห่งการพิพากษาอาจยังคงเล่าขานในวิหารแห่งแสงสว่างจนถึงทุกวันนี้ แต่ในโลกมนุษย์ คนที่จำเรื่องราวของเทพองค์นี้ได้มีไม่มากแล้ว บางคนอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าในอาณาจักรเทพยังมีเทพที่พิพากษาความไม่เป็นธรรมในโลกอยู่

สถานที่ที่บูชารูปเคารพของเทพองค์นี้ คงมีแค่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเทพสงครามและสถานที่ในเครือของวิหารเทพสงคราม

อืม... บ้านเกิดของเทพแห่งการพิพากษาก็อาจมีรูปเคารพของพระองค์บูชาอยู่

กล้าต่อต้านราชสำนักแห่งแสงสว่างอย่างเปิดเผยในยุคที่วิหารแห่งแสงสว่างรุ่งเรือง และยังทำสำเร็จในการลดทอนอำนาจของราชสำนักแห่งแสงสว่าง ทำให้เทพระดับสูงทั้งหมดแยกตัวออกมาเป็นอิสระ หากไม่มีพลังมากพอ จะทำเรื่องยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้หรือ?

ในตอนนั้นราชสำนักแห่งแสงสว่างมีทั้งอัศวินศักดิ์สิทธิ์ นักพรตผู้ทรงพลัง และยังมีกองทัพอัศวินที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก

แม้กระนั้นก็ยังไม่สามารถเอาชนะเทพแห่งการพิพากษาได้ นี่เป็นหลักฐานยืนยันถึงความแข็งแกร่งของเทพแห่งการพิพากษา

การได้รับการยอมรับจากเทพสงคราม ย่อมต้องมีจุดเด่นมากมาย

เชิญเทพองค์นี้ลงมา ใช้พลังของพระองค์ปราบมังกรดำ?

ก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้

แค่ไม่รู้ว่าจะเชิญเทพองค์นี้ลงมาจากอาณาจักรเทพได้หรือไม่

ศิลปะเชิญเทพจะแข็งแกร่งหรือไม่ขึ้นอยู่กับเทพที่เจ้าเชิญลงมา

การเชิญเทพไม่ใช่ว่าจะเชิญเทพองค์ไหนก็ได้

ถ้าเทพกำลังยุ่งกับการสังสรรค์ เที่ยวเล่น หรือกำลังรดน้ำต้นไม้ ปลูกยาและสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ เทพก็จะปฏิเสธ

นางเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน

ดังนั้น ทุกครั้งหลังจากเชิญเทพ เมื่อกลับไปที่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเทพสงคราม นางก็จะนำของถวายหรือหาของแปลกๆ น่าสนใจจากโลกมนุษย์ไปขอบคุณเทพด้วยความศรัทธา

สำหรับเทพที่นางรบกวน นางก็จะไปขอโทษ

ศิลปะเชิญเทพ ไม่ควรใช้บ่อยเกินไป

เทพก็มีธุระของตนเองที่ต้องทำ

วันนี้โชคดี เชิญเทพธิดานักรบลงมาได้

เดิมคิดว่าจะใช้พลังของเทพธิดานักรบทำให้ความปรารถนาที่จะตีก้นมังกรดำให้บวมสำเร็จ

ไม่คิดเลยว่ามังกรดำจะรู้จักเทพธิดานักรบ และยังมองเห็นเทพธิดานักรบได้

ถึงขั้นกล้าแสดงท่าทีรำคาญเทพธิดานักรบต่อหน้าพระองค์

นางไม่เคยเห็นสิ่งมีชีวิตใดกล้ารำคาญเทพมาก่อน

ปฏิกิริยาของเทพธิดานักรบก็ทำให้นางตกตะลึง เมื่อถูกมังกรดำรำคาญ พระองค์เพียงแค่ลงมือตีมังกรดำสักยก โดยไม่มีการกระทำใดเพิ่มเติม

สำคัญคือ สีหน้าและแววตาของภาพลวงเทพธิดานักรบมีชีวิตชีวาขึ้นหลังจากได้ยินคำพูดไม่กี่ประโยคของมังกรดำ

ไม่ว่านางจะคิดอย่างไร ก็คิดไม่ออกว่าทำไมมังกรดำตนหนึ่งถึงได้รู้จักเทพธิดานักรบ?

เทพธิดานักรบตั้งแต่ต้นจนจบก็ให้ความสำคัญกับมังกรดำเท่าเทียมกัน

เมื่อเผชิญหน้ากับมังกรดำ ภาพลวงของเทพธิดานักรบไม่มีความสูงส่งเหนือธรรมดาของเทพ ปฏิกิริยาของพระองค์เหมือนเพื่อนเก่าที่ไม่ได้พบกันมาหลายปี

น่าโมโห!

นางยังไม่กล้ามีท่าทีไม่เคารพใดๆ ต่อภาพลวงของเทพธิดานักรบเลย แต่มังกรดำกลับสามารถ "พูดคุยอย่างสนุกสนาน" กับเทพธิดานักรบได้

นั่นคือเทพธิดานักรบนะ ไม่ใช่เทพมังกรเสียหน่อย!

มังกรดำมีสิทธิ์อะไร

โซเฟียขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน นี่เป็นครั้งแรกที่นางรู้สึกอิจฉา ริษยา และเกลียด

ก่อนหน้านี้ นางไม่เคยมีอารมณ์เหล่านี้มาก่อนเลย

ฮู้—

โซเฟียถอนหายใจยาว หลับตาลง เริ่มปรับอารมณ์ตัวเอง อิจฉาริษยาเกลียดชังได้ แต่ต้องไม่ให้อารมณ์เหล่านี้ครอบงำ

นางเป็นเทพธิดาของภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเทพสงคราม ต้องไม่ให้อารมณ์ด้านลบมีอิทธิพล

ลืมตาขึ้น แววตาของโซเฟียกลับมาใสกระจ่าง อารมณ์ด้านลบทั้งหมดถูกนางกลืนกินไป การยอมรับความเก่งกาจของมังกรดำไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

ยอมรับความเก่งกาจของผู้อื่น ยอมรับความธรรมดาของตนเอง ทำได้เช่นนี้ ก็จะมีความกังวลน้อยลง

"มังกรดำ การต่อสู้ของเราสองคน ยังไม่จบ"

โซเฟียยังไม่คิดจะใช้ศิลปะเชิญเทพอีกครั้ง การใช้ศิลปะเชิญเทพติดต่อกันสองครั้งไม่ค่อยดี

หอกเทพสงครามปรากฏในมือนางอีกครั้ง

แลนซ์ยิ้มกว้าง โบกกรงเล็บให้โซเฟีย

"อาณาเขต: ทะเลดาว!"

โซเฟียใช้หอกยาวฟาดใส่มังกรดำ ดึงมังกรดำเข้าไปในอาณาเขตของตน

แลนซ์มองสำรวจอาณาเขตของโซเฟีย ที่นี่ไม่มีการแบ่งฟ้าดิน เหนือศีรษะคือท้องฟ้าที่ประดับด้วยดวงดาวระยิบระยับ

ใต้เท้าก็เป็นท้องฟ้า ยังเห็นลูกกลมเรืองแสงหมุนวนอยู่ในท้องฟ้า

ไม่ธรรมดาเลย อาณาเขตของโซเฟียจำลองทะเลดาวนอกโลก เขายังไม่เคยไปทะเลดาวนอกโลก ไม่รู้ว่าอาณาเขตทะเลดาวของโซเฟียจะเหมือนทะเลดาวจริงหรือไม่

"เจ้าเคยเห็นทะเลดาวหรือ?"

แลนซ์ถามโซเฟีย

"ไม่เคย แต่ข้าพอรู้โหราศาสตร์บ้าง ตอนศึกษาโหราศาสตร์ ข้าเคยปรากฏตัวในพื้นที่แปลกๆ ชั่วครู่ นั่นเป็นสถานที่ที่ส่วนใหญ่ถูกความมืดปกคลุม มีลูกกลมขนาดใหญ่มากมายหมุนวน

ลูกกลมส่วนใหญ่มีแสง ตอนนั้นข้าอยู่ๆ ก็คิดว่า ลูกกลมเรืองแสงเหล่านี้อาจเป็นดวงดาวที่พวกเราเห็นในยามค่ำคืน?

ที่นั่นกดดันหนาวเย็นมืดมิด แต่ก็มีเสน่ห์แปลกๆ เป็นของตัวเอง ตอนนั้นข้าก็คิดว่า ถ้าตกแต่งที่นี่สักหน่อย อาจจะดูดีก็ได้

ข้าไม่มีความสามารถเปลี่ยนแปลงพื้นที่นั้น แต่ตอนสร้างอาณาเขต นึกถึงภาพนั้นขึ้นมา ก็สร้างอาณาเขตแบบนี้ออกมาโดยไม่รู้ตัว

มังกรดำ อาณาเขตทะเลดาวของข้าไม่เพียงสวยงาม แต่ยังอันตรายด้วย"

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว—

ลำแสงสีทองหลายสิบสายพุ่งออกมาจากทั้งบนฟ้าและใต้พื้น พุ่งเข้าชนร่างใหญ่โตของแลนซ์

บริเวณที่แลนซ์อยู่เกิดการระเบิดครั้งใหญ่ โซเฟียไม่ได้หยุดแค่นั้น ลูกกลมขนาดมหึมาที่เปล่งรัศมีสีทองลอยลงมาจากฟ้า กึกก้องหนึ่งครั้งก่อนจะพุ่งชนลงไปในบริเวณที่แลนซ์อยู่

เพื่อทำให้แลนซ์มังกรดำตนนี้หมดสภาพต่อสู้อย่างถาวร ดวงดาวบนพื้นก็กลายเป็นลำแสงพุ่งชนเข้าใส่บริเวณที่เกิดการระเบิดใหญ่

ถูกดวงดาวบดขยี้ มังกรดำจะแข็งแกร่ง

แค่ไหนก็คงได้รับบาดเจ็บสินะ?

นางเพิ่มแรงโน้มถ่วงของดวงดาวในทะเลดาว ครั้งนี้ มังกรดำต้องกระดูกหักแน่ๆ

อืม?

เสียงอะไรน่ะ?

ดูเหมือนจะเป็น... เสียงกระดาษปลิวร่วง

โซเฟียมองดูอย่างตั้งใจ จริงๆ ด้วย มีกระดาษแผ่นหนึ่งสีดำสนิทปลิวออกมาจากบริเวณที่ระเบิด ค่อยๆ ปลิวมาทางนางอย่างส่ายไปมา

นางรับกระดาษดำที่ปลิวมาหยุดตรงหน้าด้วยสองมือโดยไม่ทันคิด หลังจากเก็บหอกเทพสงครามในมือขวา

พอได้มอง ตกใจจนร้องกรี๊ด โยนกระดาษดำในมือทิ้งไป

นี่มันกระดาษที่ไหนกัน!!!

นี่มันชัดๆ คือมังกรดำที่ถูกบีบจนแบน!!!

มังกรดำถูกดวงดาวสองดวงในอาณาเขตของนางบีบจนแบนเป็นแผ่นกระดาษ!!!

แย่แล้ว แย่แล้ว แย่แล้ว!

นางไม่ได้ตั้งใจจะทำให้มังกรดำเป็นแบบนี้ จากพลังที่มังกรดำแสดงออกมาก่อนหน้า นางคิดว่าการโจมตีของนางครั้งนี้อย่างมากก็แค่ทำให้มังกรดำกระดูกหัก หรือบาดเจ็บสาหัส ถ่มเลือดบ้าง

ไม่คิดว่ามังกรดำจะถูกนางทำจนเหลือแค่หนังมังกรที่ยังคงสภาพสมบูรณ์

"กระดาษมังกรดำ" ที่ถูกโซเฟียโยนออกไป ลอยไปลอยมาในอาณาเขตสักพัก ก็ปลิวกลับมาหาโซเฟียอีก

โซเฟียเห็นแบบนั้นก็หันหลังวิ่งหนี นางอยู่มาตั้งนาน ไม่เคยเห็นการตายที่น่าเวทนาขนาดนี้มาก่อน ยิ่งไม่เคยคิดว่าคนที่ทำให้เกิดเรื่องนี้จะเป็นนางเอง

"อย่ามา อย่ามา อย่ามา ข้าไม่ได้ตั้งใจ ข้าไม่ได้ตั้งใจจริงๆ แม้แต่เทพธิดานักรบยังทำร้ายท่านไม่ได้ ข้าคิดว่าการโจมตีที่แรงที่สุดของข้าคงทำร้ายท่านไม่ได้เช่นกัน ถึงจะทำร้ายได้ก็คงไม่ถึงขั้นทำให้ท่านเสียชีวิต

อย่าไล่ตามข้าเลย อย่าไล่ตามข้าเลย ข้าไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ท่านไปอย่างสงบเถิด เมื่อข้ากลับไปภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเทพสงคราม ข้าจะสวดมนต์อวยพรให้ท่าน จะจัดงานศพให้ท่านอย่างสมเกียรติ

ข้า... ข้า... ข้าจะดูแลทายาทของท่านเอง ข้าขอร้องละ อย่าไล่ตามข้าอย่างนี้เลย"

ตูม!

มังกรดำที่ถูกบีบจนเป็นกระดาษลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงสีนรก โซเฟียที่ตกใจจนหน้าซีดเห็นภาพนั้นแล้ว ใบหน้าแทบจะเขียวด้วยความกลัว

ตายตาไม่หลับ!

มังกรดำนี่ตายตาไม่หลับ!

โซเฟียอยากจะยกเลิกอาณาเขตตามสัญชาตญาณ แต่นึกขึ้นได้ว่าเป็นความผิดพลาดของนางเองที่ทำให้มังกรดำต้องตายอย่างน่าเวทนาเช่นนี้

นางที่กำลังหนีหยุดฝีเท้า หันกลับไปมองหนังมังกรที่ยังคงปลิวมาหา "ข้า... ข้าไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ข้าแค่อยากจะตีท่านสักยกเท่านั้น ไม่ได้คิดจะฆ่าท่าน ท่าน... ถ้าท่านมีคำสั่งเสียอะไร โปรดบอกข้า ตราบใดที่อยู่ในวิสัยที่ข้าทำได้ ข้าจะทำตามความปรารถนาทั้งหมดของท่าน

ข้าขอสาบานในนามเทพธิดาแห่งวิหารเทพสงคราม"

มังกรดำที่กลายเป็นกระดาษไม่พูดอะไร เพียงแต่ลอยวนรอบๆ โซเฟีย บางครั้งก็ส่งเสียงน่าขนลุก

ทำให้ทะเลดาวกลายเป็นสีนรกอันน่าสยดสยอง

ภาพนี้ยิ่งทำให้โซเฟียกลัว นางขนลุกซู่

นางไม่กลัววิญญาณ และมักจะจัดการกับวิญญาณร้ายอยู่บ่อยๆ แต่วิญญาณและวิญญาณร้ายเหล่านั้นไม่ได้ตายด้วยน้ำมือนาง

ดังนั้นเมื่อเห็นสิ่งเหล่านั้น นางจึงไม่กลัว

มังกรดำไม่เหมือนกัน

ตายด้วยน้ำมือนาง แม้นางจะไม่ได้ตั้งใจ แต่สภาพอันน่าเวทนานี้ก็เกิดจากนางอย่างแท้จริง

นางสงสัยว่ามังกรดำอาจจะยังไม่ตาย

แต่กลายเป็นกระดาษไปแล้ว... จะยังมีชีวิตได้อย่างไร?

"เฮ้อ"

ในอาณาเขตทะเลดาวพลันมีเสียงถอนหายใจดังขึ้น พร้อมกับลมเย็นที่พัดผ่านใบหน้าโซเฟียไม่หยุด

นี่... นี่... นี่เป็นเสียงของมังกรดำ

วิญ... วิญญาณมังกรดำยังไม่ได้ออกจากอาณาเขตของนาง

"มัง... มังกร..."

"ไม่ต้องกลัว ข้าจะไม่ทำร้ายเจ้า เจ้าเป็นเด็กสาวมนุษย์ที่มีจิตใจดี ข้ารู้สึกได้ว่าสถานการณ์ตอนนี้... ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าต้องการ

ข้าถอนหายใจ... เพราะถูกคำพูดของเจ้าสะเทือนใจ"

ในทะเลดาวเงียบไป ผ่านไปครู่หนึ่ง ในทะเลดาวก็มีเสียงถอนหายใจดังขึ้นอีก "ข้ามีลูก นางใจดีเหมือนเจ้า แต่ไม่ฉลาดเท่าเจ้า ไม่แข็งแกร่งเท่าเจ้าด้วย พูดตามตรง หากไม่มีข้าคอยดูแล... นางอาจจะอยู่ในโลกนี้ไม่ได้

ปล่อยให้นางอยู่ตัวคนเดียวในโลกนี้ ข้าไม่วางใจ"

"ข้าจะช่วยดูแลลูกของท่าน! รับรองว่าจะไม่ให้ใครรังแกนางได้!"

"เจ้าพูดแบบนี้... ข้าเชื่อใจเจ้า แต่ข้าไม่อยากให้นางต้องพึ่งพาการปกป้องของผู้อื่นตลอดไป ข้าอยากให้นางเป็นเหมือนเจ้า สามารถเดินไปในโลกนี้ได้อย่างอิสระ ไม่ถูกผู้อื่นรังแก

การจะทำเช่นนั้นได้ ต้องแข็งแกร่งด้วยตัวเอง หากไม่มีข้า... คงไม่มีใครอดทนสอนนาง

โซเฟีย... ข้าอยากให้นางมีพลังป้องกันตัว และศิลปะการต่อสู้ วิชาดาบ รวมถึงเวทมนตร์ต่างๆ ที่ข้ารู้ ล้วนต้องใช้เวลา

หากจะให้นางมีพลังป้องกันตัวในเวลาอันสั้น เว้นแต่นางจะได้เรียนวิชาป้องกันตัวสักอย่าง ก่อนหน้านี้ ข้าไม่เชื่อว่าในโลกจะมีวิชาป้องกันตัวที่แข็งแกร่งเช่นนี้

จนกระทั่งได้เห็นเจ้าเชิญเทพลงมาจากอาณาจักรเทพได้ ข้าถึงตระหนักว่า โลกนี้ยังมีวิชาป้องกันตัวที่แข็งแกร่ง เป็นข้าที่คับแคบเอง

โซเฟีย ข้าอยากได้ศิลปะเชิญเทพของเจ้า ถ่ายทอดให้ลูกมังกรของข้า วางใจเถิด ข้าจะบอกนางผ่านความฝัน

ดังนั้น... เจ้าจะถ่ายทอดศิลปะเชิญเทพให้ข้าได้หรือไม่? เมื่อข้าออกจากที่นี่ ข้าจะถ่ายทอดศิลปะเชิญเทพให้ลูกมังกรของข้าผ่านความฝัน"

???

มังกรดำอยากได้ศิลปะเชิญเทพของนาง?

โซเฟียที่หลับตาอยู่ค่อยๆ ลืมตาขึ้น มังกรดำที่โลภมากต้องการศิลปะเชิญเทพของนาง?

แกล้งตาย?

นางรู้สึกไม่ถึงลมหายใจของมังกรดำ

ทำไมนางถึงตกใจเมื่อเห็นมังกรดำที่เหลือแค่หนังเพียงแผ่นเดียว

เพราะนางรู้สึกไม่ถึงลมหายใจของมังกรดำแล้ว ในอาณาเขตทะเลดาว นอกจากนาง ไม่มีลมหายใจที่สองอีกแล้ว

ตายไปแล้วยังโลภมากขนาดนี้เลยหรือ?

ดูเหมือนจะพูดแบบนี้กับพ่อคนหนึ่งไม่ได้...

มังกรดำต้องการศิลปะเชิญเทพของนางเพื่อลูกของเขา

ไม่ใช่เพื่อตัวเอง

เขาเป็นแบบนี้แล้ว ถึงเรียนศิลปะเชิญเทพได้ ก็ไม่มีประโยชน์อะไร

และถึงแม้จะเรียนศิลปะเชิญเทพได้ ก็ไม่แน่ว่าจะเชิญเทพลงมาได้ บางทีอาจจะโดนเทพลงโทษเพราะทำให้โกรธก็ได้

"เรียนศิลปะเชิญเทพก็ไม่มีประโยชน์ ที่ข้าใช้ศิลปะเชิญเทพได้ เพราะข้ามีสถานะพิเศษ ข้าจะบอกความจริงกับท่าน ข้าไม่ใช่คนธรรมดา ข้าคือเทพธิดาแห่งภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเทพสงคราม ตอนนี้ท่านคงเข้าใจแล้วว่าทำไมข้าถึงใช้ศิลปะเชิญเทพเรียกเทพลงมาจากอาณาจักรเทพได้สินะ?"

"ข้าเดาความมหัศจรรย์และข้อเสียของศิลปะเชิญเทพได้บ้าง ไม่เป็นไร ข้าไม่ได้คิดจะให้ลูกมังกรเชิญเทพจากอาณาจักรเทพ เมื่อนางเรียนศิลปะเชิญเทพ ข้าอยากให้นางเชิญเทพมังกร"

"..."

โซเฟียพูดไม่ออกกับคำพูดของมังกรดำที่ตายไปแล้ว เชิญเทพมังกร?

คนธรรมดาอาจไม่รู้สถานะของเทพมังกร แต่นางที่เป็นเทพธิดาแห่งภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเทพสงครามรู้ดีว่า สถานะของเทพมังกรเทียบเท่ากับราชันย์เทพแห่งแสงสว่าง

เชิญเทพมังกร...

เท่ากับเชิญราชันย์เทพแห่งแสงสว่างลงมาจากอาณาจักรเทพ

"ท่านเป็นมังกร คงรู้ว่าสถานะของเทพมังกรสูงส่งเพียงใด..."

"อืม ข้ารู้ แต่นี่เป็นสิ่งสุดท้ายที่พ่อคนหนึ่งจะทำเพื่อลูกได้แล้ว ดังนั้น โซเฟีย ถ้าเป็นไปได้ เจ้าจะถ่ายทอดศิลปะเชิญเทพให้ข้าได้หรือไม่? หรือออกไปถ่ายทอดให้ลูกมังกรของข้า?

ช่างเถอะ เจ้าถ่ายทอดให้ข้าเลยดีกว่า ข้าไม่อยากให้ลูกมังกรรู้ว่าเป็นเจ้าที่พลาดทำให้ข้าตาย ข้าไม่อยากให้นางใช้ชีวิตอยู่กับความเกลียดชัง"

มังกรดำผู้มีจิตใจดีงาม...

โซเฟียรวบรวมความกล้า แตะต้องมังกรดำที่กลายเป็นกระดาษ ไม่มีความอบอุ่น มีแต่ความเย็นเยียบ...

ไม่มีลมหายใจด้วย...

ตายจริงๆ แล้ว...

โซเฟียรู้สึกจมูกแสบร้อน แม้แต่เทพธิดานักรบยังฆ่ามังกรดำไม่ได้ แต่นางกลับพลาดฆ่ามังกรดำตาย...

"ขอโทษ ข้าจะถ่ายทอดศิลปะเชิญเทพให้ท่าน แต่ท่านต้องถ่ายทอดให้ลูกมังกรของท่านผ่านความฝันเท่านั้น"

"อืม"

โซเฟียปรับอารมณ์ เริ่มถ่ายทอดศิลปะเชิญเทพให้มังกรดำ ศิลปะเชิญเทพต้องใช้ร่วมกับคาถาศักดิ์สิทธิ์

ถ่ายทอดแค่ศิลปะเชิญเทพไม่พอ ต้องสอนคาถาศักดิ์สิทธิ์ให้มังกรดำด้วย

(จบบท)