บทที่ 849 สิบปีและโคมวิญญาณ
บทที่ 849 สิบปีและโคมวิญญาณ
"พวกท่านทั้งสองมาได้จังหวะพอดี ลั่วผู้นี้กำลังจะร่ายเวทเพื่อทำให้ช่องทางนี้เสถียร เอฉฏฉขิพอพวกท่านได้เห็นแล้ว ก็น่าจะคลายความสงสัยไปได้บ้างล่ะนะ"
ในตอนนดั้นเอง เสียงถ่ายทอดพลังเวทของลั่วหงก็ดังมาจากในหมอกหนา
เมื่อเซี่ยงจือหลี่และไป๋อวิ๋นโจวได้ยินดังนั้น ตฐฮฝฏก็เร่งความเร็ววิชาหลบหนีขึ้นพร้อมกัน พุ่งทะลวงผ่านกำแพงหมอกเข้าไปพบกับลั่วหงในพริบตา
"ศิษย์พี่เซี่ยง สหายเต๋าไป๋ ลั่วผู้นี้เสียมารยาททีโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์่ไม่ได้ออกไปต้อนรับทพทธชภุทม หวังว่าคงจะให้อภัย!"
เมื่อเจอกันนฉ ลั่วหงก็รีบกล่าวทักทายอย่างมีมารยาททันที
"ศิษย์น้องลั่วไม่ต้องมากพิธีหรอก พี่โดนสหายเต๋าไป๋เซ้าซี้มาตลอดทางจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว เจ้ารีบอธิบายวิชาเหินเซียนของเจ้าให้เขาฟังหน่อยเถอะ"
ชูตถยหสฟณเซี่ยงจือหลี่ส่ายหน้า แล้วชี้มือไปที่ไป๋อวิ๋นโจวรัวๆ
"โอ้? ศิษย์พี่เซี่ยงไม่ได้เล่าเรื่องที่ลั่วหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาผู้นี้บอกท่านให้สหายเต๋าไป๋ฟังหรอกหรือ?"
ลั่วหงถามด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
"ผีเฒ่าเซี่ยงนี่เอาแต่บอกว่าเจ้าสามารถสร้างช่องทางเหินเซียนยุคโบราณขึ้นมาใหม่ได้ แต่ไม่ยอมบอกว่าใช้วิธีไหน แบบนี้จะให้ไป๋ผู้นี้เชื่อได้ยังไงล่ะ?"
ไป๋อวิ๋นโจวขมวดคิ้วจ้องหน้าเซี่ยงจือหลี่แวบหนึ่ง ก่อนจะมองไปยังกลุ่มแสงสีเงินที่หมุนวนอยู่เหนือหุบเขา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยพอใจนักว่า
"สหายเต๋าลั่ว ที่เจ้ามาตั้งค่ายกลอยู่ที่นี่ คงไม่ได้เลือกจุดเชื่อมต่อมิติแห่งนี้หรอกนะ?
ที่นี่น่ะไม่เสถียรยิ่งกว่าของอสูรเฒ่าเชอเสียอีก ะปมขืนพวกเราเข้าไป มีหวังตายสถานเดียวแน่!"เจใปทบอะฒะ
ต่างจากเซี่ยงจือหลี่ นอกจากเรื่องของอินเฉี่ยวแล้ว ไป๋อวิ๋นโจวกับลั่วหงก็แทบไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลย ดังนั้นเขาจึงไม่ค่อยเชื่อใจลั่วหงเท่าไหร่นัก
แต่เห็นได้ชัดว่าเขาไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ถึงได้ยอมเดินทางไกลมาถึงเทียนหนานทั้งๆ ที่ในใจเต็มไปด้วยความสงสัย
พยถแตรแฐ"ถูกต้องแล้ว สำหรับวิชาเหินเซียนของลั่วผหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาู้นี้ จุดเชื่อมต่อมิติแหาม่งนี้เหมาะสมที่สุด
ลั่วผู้นี้ใช้วิธีการบางอวฉึยอฐออย่างตรวจสอบจนแน่ใจหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาแล้วว่า ทางออกของจุดเชื่อฟจมต่อนี้ในแดนวิญญาณ อยู่ใกล้กับเมืองเทียนหยวน
ด้วยเหตุนี้ ลั่วผู้นี้เพียงแค่ต้องกระตุ้นหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาค่ายกลบนหินเหินเซียน ก็จะสามารถเชื่อมต่อกับหินเฐสภหินเซียนในเมืองเทียนหยวนได้
เมื่อถึขณหคคงตอนนั้น อาศัยอิทธิฤเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นทธิ์ของหินเหินเซียนฝั่งแดนวิญญาณษธฐท พวกเราก็จะสามารถเหินเซียนขึ้นสู่แยยฝูไฎีีดนวิญญาณได้อย่สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นางปลอดภัยไร้กังวล!"
ลั่วหงพูดไปพลางเรียกแผ่นแปดเหลี่ยมวารีอัคคีออกมา
พลังปราณดั้งเดิมแห่งฟ้าดินจำนวนมหาศาลที่อยู่ในสมบัติวิญญาณเชื่อมสวรรค์ชิ้นนี้ เหมาะอย่างยิ่งที่จะนำมากระตุ้นหินเหินเซียน
ขณะนี้ เห็นเพียงเขาตบฝ่ามือลงบนด้านหลังของแผ่นแปดเหลี่ยมวารีอัคคี กลุ่มหมอกสีน้ำเงินและแดงก็พุ่งออกมาจากตรงกลางอย่างต่อเนื่อง
กลุ่มหมอกเหล่านี้พุ่งเข้าไปในหินเหินเซียนก้อนหนึ่งอย่างรวดเร็ว ทำให้มันปรากฏอักขระคาถามากมาย และเปล่งแสงวิญญาณสว่างขึ้นเรื่อยๆ
ในเวลานี้ ค่ายกลที่ลั่วหงวางไว้ก็สว่างไสวขึ้นมาเช่นกัน มีเสาแสงสีเงินหกต้นพุ่งขึ้นมาจากขอบค่ายกลีลลก แทงทะลุเข้าไปเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงในจุดเชื่อมต่อมิติเบื้องบน
ทันใดนั้น ษกฟงดลั่วหงก็บังคับให้ตัวเองพ่นโลหิตบริสุทธิ์จากปลายลิ้นออกมาคำหนึ่ง รดลงไปบนหินเหินเซียน คลื่นพลังปราณวิญญาณของหินเหินเซียนก้อนนั้นก็รุนแรงขึ้นอีกหลายส่วนทันทีศฟฟอฉรฮ
วินาทีต่อมาาภฝีโฑจงึี ก็ได้ยินเสียง "วี้ง" ดังขึ้น เสาแสงอันเจิดจ้าพุ่งทะลุจุดเชื่อมต่อมิติราวกับดาบอันคมกริบดษใฝณ
เมื่อลั่วหงเห็นดังนั้น ืเขาก็แค่นเสียงเย็นชา แล้วใช้พลังเวทจากฝ่ามือขวากระตุ้น ทำให้แผ่นแปดเหลี่ยมวารีอัคคีปล่อยพลังปราณดั้งเดิมแห่งฟ้าดินออกมาเร็วขึ้นอีกสามส่วน
เมื่อเห็นเช่นนั้น เซี่ยงจือหลี่กับไป๋อวิ๋นโจวที่อยู่ข้างๆ ก็อดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้ หลังจากได้ฟังคำอธิบายของลั่วหงเมื่อครู่ ตอนนี้พวกเขาพฑิณคีตก็รู้แล้วว่า ขอเพียงเสาแสงพลังปราณดั้งเดิมที่หินเหินเซียนยิงออกไปได้รับการตอบสนองฉฐฮพขอขฮว การเหินเซียนของพวกเขาก็จะถือวหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา่าสำเร็จไปแล้วกว่าครึ่ง
ในทางกลับกัน ถ้าไม่มีการตอบสนอง งานนี้ก็คงเป็นได้แค่ฝันสลาย
คศแแคด้วยความรู้สึกกังวลอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับเช่นนี้ ทำให้รู้สึกว่าเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้ามาก แค่สองสาฑมนคทชยมชั่วยาม ทั้งสองเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นคนก็รู้สึกราวกับรอคอยมานานนับปี บนใบหน้าเต็มไปด้วยความกระวนกระวายใจ
โชคดีที่หลังจากผ่าขาุลไนไปอีกหนึ่งชั่วยาม ในที่สุดจุดเชื่อมต่อมิติก็มีการตอบสนอง
เห็นเพียงกลุ่มแสงสีเงินนั้น ค่เฮจนตลอยๆ ถูกย้อมด้วยแดถสงวิญญาณห้าสี เบนงในยไม่นานทั้งสามคนก็ได้ยินเสียงดังกึกก้องราวกับฟ้าร้องดังมาเป็นระลอก
จากนั้น ณเสฝสฮีฒถโกลุ่มแสงสีเงินก็ถูกแสงวิญญาณห้าสีกลืนกินไปจนหมดสิ้น เสาแสงห้าสีที่มีขนาดเท่ากับจุดเชื่อมต่อมิติก็สาดส่องลงมา คลุมหินเหินเซียนทัฟสฒฒผษ้งหกก้อนไว้ทั้งหมด
ตอนนี้ ไม่ต้องให้ลั่วผหงลงมือกระตุ้น นอกจากหินเหินเซียนก้อนที่ยิงเสาแสงพลังปราณดั้งเดิมออกไปเมื่อครู่แล้ว หินเหินเซียนอีกห้าก้อนที่เหลือต่างก็ปรากฏอักขระคาถา และส่งเสียงดังหึ่งๆ ราวกับว่าแค่เหยียบลงไป ก็จะสามารถเหินเซียนขึ้นสู่แดนวิญญาณได้ทันที
เมื่อเซี่ยงจือหลี่กับไป๋อวิ๋นโจวเห็นดังนั้น ยุไไทั้งคู่ก็มีสีหน้าดีใจสุดขีด ตื่นเต้นจนแทบจะควบคุมสติไม่อยู่
นี่ก็โทษพวกเขาไม่ได้หรอก ท้ายที่สุดแล้วต้องติดอยู่ในโลกมนุษย์มาตั้งหลายปี ตอนนี้โอกาสที่จะได้เหินเซียนก็มาอยู่ตรงหน้าแล้ว การที่ยังไม่ได้พุ่งเข้าไปในทันที ก็นับว่าจิตใจเึคข้มแข็งมากแล้ว
แต่ช่วงเวลาแห่งความสุขมักจะอยู่ได้ไม่นาน ชั่วครู่ต่อมา เสาแสงห้าสีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางกว่าร้อ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับอยจั้งนั่น ก็หยุดลงแโคืลธฒกะทันหัน เหลือเพียงหินเหินเซียนก้อนที่ถูกลั่วหงร่ายเวทใส่เท่านั้น ที่ยังคงยิงเสาแสงพลังปราณดั้งเดิมใส่จุดเชื่อมต่อมิติอยู่
"เอ๊ะ! สหายเต๋าลั่ว ตบถนี่คือล้มเหลวอย่างนั้นหรือ? หรือว่าเมื่อกี้พวกเราควรจดฉงฝยะรีบเหินเซียนขึ้นไปเลย?!"
ไป๋อวิ๋นโจวเบิกตากว้าง เกือบจะถูกความรู้สึกเสียใจเข้าครอบงำ รีบถามเสียงหลง
"ศิษย์น้องลั่ว นี่เป็นเรื่องปกติใช่ไหม?"
เมื่อเซี่ยงจือหลี่เห็นวกง่าลั่วหงยังมีสีหน้าปกติ เขาก็โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ขมวดคิ้วถามด้วยความสงบกว่าเล็กน้อย
"พวกท่านสองลจโีธลคเภคคนวางใจเถอะ เรื่องนี้อยู่ในความคาดหมายของลั่วผู้นี้อยู่แล้วยทึทฮิ
เมื่อครู่นี้เป็นเพียงปรากฏการณ์ที่เกิดจากการเยนฮเลึษชื่อมต่อกันอีกครั้งของหินเหินเซียนจากสองเขตแดน ไม่ใช่ภาพที่เกิดขึ้นตอนเหินเซียนตามปกติหรอก ไม่อย่างนอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับั้นถ้าทุกครั้งที่เหินเซียนต้องสูญเสียพลังปราณดั้งเดิมแห่งฟ้าดินมากมายขนาดนั้น ต่อให้แดนวิญญาณจะมั่งคั่งแค่ไหนก็คงไม่พอใช้แน่
าคะพขโณขบตอนนี้ ขอแค่หินเหิเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงนเซียนก้อนนี้ยังคงเชื่อมต่อกับก้อนที่เมืองเทียนหยวนอยู่ก็เพียงพอแล้ว
ค่ายกลบนพื้น ได้เชื่อมโยงหินเหินเซียนทั้งหกก้อมฐืงธษนนี้เข้าด้วยกันเป็นหนึ่งเดียวแล้ว เมื่อพวกเราพร้อมที่จะเหินเซียน ก็เพียงแค่ใช้พลังปราณดั้งเดถถใิมแห่งฟ้าดินกระตุ้นอีกครั้ง ก็จะสามารถอาศัยหินเหินเซียนคนละก้อน พุ่งตรงสู่แดนวิญญาณได้เลย!หฬ
น่าเสียดายที่ตอนที่แบ่งมันออกมา วิธีการค่อนข้างหยาบ ทำให้จิ้นจื้อของมันเสียหาย และตอนที่พวกเราจะใช้งาน ก็ต้องใช้โลหิตบริสุทธิ์กระตุ้นอย่างแรง ทำให้หินเหินเซียนพวกนี้กลายเป็นของใช้แล้วทิ้ง ใช้ก้อนหนึ่งก็ลดไปก้อนหนึ่ง"
เนื่องจากหินเหินเซียนที่เมืองเทียนหยวนคอยส่งพลังปราณดั้งเดิมแห่งฟ้าดินมาหล่อเลี้ยง ะดใคโลั่วหงจึงไม่ต้องกระตุ้นแผ่นแปดเหลี่ยมวารีอัคคีเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นอีกต่อไป
แม้จะไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีการสูญเสียเลย แต่หินเหินเซียนก้อนหนึ่งก็ยังสามารถรักษากีาฟแฏฬบารเชื่อมต่อนี้ไว้ได้นานถึงสองถึงสามร้อยปี ซึ่งก็ไม่เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงมีปัญหาอะไร
และเมื่อรวมกับหินอีกก้อนหนึ่ง ก็เพียงพอที่จะจับจุดเชื่อมต่อมิติแห่งนี้ไว้ได้นานถึงห้าหกร้อยปีเลยทีเดียว
ขอเพียงศิษย์พี่หญิงสามารถบรรลฉหเฑภทแุขอบเขตแปลงเทพได้ในช่วงเวลานี้ นางก็สามารถใช้หินเหินเซียนก้อนที่เหลือเหินเซียนตามไปได้ฉ
แต่ถ้าทำไม่ได้ อายุขัยของนางก็คงจะหมดลงก่อนที่หินเหินเซียนทั้งสองก้อนจะพังอยู่ดี
แม้ว่าจำนวนหินเหินเซียนจะไม่ตรงกับจำนวนคนของพวกเขา แต่เซี่ยงจือหลี่กับไป๋อวิ๋นโจวก็ฉลาดพอที่จะมองข้ามเรื่องนี้ไปลึณ
เโขบสศิลการที่พวกเขาเองได้รับสิทธิ์คนละหนึ่งที่ก็พอใจมากแล้ว ส่วนสิทธิ์อีกสองที่ที่เหลือ ต่อให้ลั่วหงอยากจะทิ้งมันไปเปล่าๆ พวกเขาก็คงไม่ปริปากพูดอะไรหรอก
ท้ายที่สุด สมบัติวิเศษสำคัญที่ใช้กระตุ้นหินเหินเซียน ก็อยู่ใหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมานกำมือของลั่วหงมาตลอดดบฒฎถฑ
"แบบนี้ก็ดีเลย!"
หลังจากที่ไป๋อวิ๋นโจวถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก เขาก็ประสานมือคารวะลั่วหงแล้วพูดว่า
"แม้ว่าการที่สหายเต๋าลั่วเลือกไป๋ผู้นี้จะมีจุดสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นประสงค์แอบแฝงโตฬส แต่การที่ไป๋ผู้นี้จะได้เหินเซียนสู่แดนวิญญาณก็เป็นเรื่องจริง บุญคุณครั้งใหญ่คราวนี้ ชบธฑศนยึอยไป๋ผู้นี้จะจดจำไว้ในใจแน่นอน!"
"สหายเต๋าไป๋พูดเกินไปแล้ว แดนวิญญาณไม่ใชวหฒฒฎใบศ่สถานที่สงบสุข หลังจากพวกเราเหินเซียนไปแล้ว ก็ยังต้องร่วมมือร่วมใจกันอยู่ดี!"
ลั่วหงประสาสศสสนมือคารวะตอบ
ะหขใฑ"ศิษย์น้องลั่ว ในเมื่อวิชาสำเร็จแล้ว เจ้าเตรียมจะเหินเซียนเมื่อไหร่ล่ะ?งธผ
พี่มาครั้งนี้เตรรคบอึซฎียมตัวมาพร้อมแล้ว ทางต้าจิ้นนั่นก็จัดการไว้เรียบร้อยแล้ว ต่อให้พวกเราหายตัวไปพร้อมกัน เฒ่าปีศาจหูพวกนั้นก็จะเพ่งเล็งมาที่พี่คนเดียวืะุญ จะไม่ลามไปถึงครอบครัวและมิตรสหายของศิษย์น้องที่เทียนหนานแน่นอน"อน
เดิมทีเซี่ยงจือหลี่ก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมลั่วหงถึงไม่อยากออกหน้าในเรื่องนี้ แต่พอเห็นหินเหินเซียนอีกสองก้อนที่เหลือ เขาก็เข้าใจกระจ่างแจ้งเลยทีเดียว
"ทางลั่วผู้นี้ก็ไม่มีอะไรให้ต้องห่วงแล้ว อย่างช้าที่สุดอีกหนึ่งปี ก็คงจะออกเดินทางได้แล้วล่ะ"
ลั่วหงพยักหน้าฎจฟวซชศนยว ก่อนจะหันไปมองไป๋อวิ๋นโจวที่อยู่ข้างๆ
"พูดแล้วกาชึตวูผรบ็น่าละอาย ไป๋ผู้นี้ไม่คิดว่าการเดินทางครั้งนี้จะราบรื่นขนาดนีู้ฉ เรื่องในสำนักยังต้องกลับไปจัดการให้เรียบร้อย อย่างน้อยๆ ก็หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาต้องเสียเวลาสักสิบปี"
ที่ไป๋อวิ๋นโจวมาครั้งนี้ก็แค่อยากจะมาลองเสี่ยงดวงดู ไม่คิดเลยว่าจะได้เหินเซียนจริงๆ เป็นเรื่องที่น่ายินดีเกินคาด การเตรียมตัวก็ออเลยยังไม่ได้ทำ
"ไม่เลฉฟถสฐฬปเหป็นไร ไยิบปตฒูแค่สิบปีเอง เซี่ยงผู้นี้ยอรอได้ จะไปเป็นเพื่อนสหายเต๋าทตฝธไป๋อีกสักรอบก็แล้วกัน!"
เซี่ยงจือหลี่โบกมือแล้วพูดด้วยรอยยิ้มถกธฝร
"หึ! ผีเฒ่าเซี่ยงอย่างเจ้า ไม่ไว้ใจไป๋ผู้นี้สินะ!
เรื่องที่เกีเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริง่ยวกับการเหินเซียน เจ้าคิดว่าไป๋ผู้นี้จะโง่จนทำให้เกิดเรื่องแทรกซ้อนขึ้นหรือไง? เจ้าอยากตามก็เชิญตามมาเลย!"
ไป๋อวิ๋นโจวฟังจบก็รู้ทันทีว่าเซี่ยงจือหลี่ตั้งใจจะไปเฝ้าจับตาดูเขานืา จึงพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยพอใจนัก
"หึหึ เซี่ยงผู้นี้ก็แค่กันไว้ดีกว่าแก้ สหายเต๋าไป๋อย่าถือสาเลยนะ"
ปากก็บสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นอกว่าอย่าถือสา แต่เซี่ยงจือหลี่ไม่ได้มีความคิดที่จะเปลี่ยนใจเลยแม้แต่น้อย
"ช่างเถอะ ตอนนี้ไป๋ผู้นี้กำลังอารมณ์ดี จะไม่ต่อล้อต่อเถียงกับเจ้าแล้วกัน
เรื่องนหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาี้ชักช้าไม่ได้ สหายเต๋าลั่ว ไป๋ผู้นี้ขอตัวก่อน อีกสิบปีข้างหน้าในวันเดียวกันนี้ พวกเราค่อยมาเจอกันที่นี่!"
หลังจากประสานมือทำความเคารพ หไป๋อวิ๋นโจวก็กลายเป็นแสงวิญญาณสีขาวพุ่งทะยานจากไปทันที
เซี่ยงจือหลี่พยักหนภ้าให้ลั่วหงเล็กน้อย ก่อนจะรีบตามไปติดๆ
และเมื่อทั้งสองคนเพิ่งจะพ้นระยะสัมผัสเทวะของลั่วหงฮลฑไศปรฑจุ เขาก็ตบถุงหมื่นสมบัติ หยิบเอาวัตถุดิบวิเศษที่ใช้สร้างค่ายกลออกมามากมสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นาย และเริ่มง่วนอยู่รอบๆ จุดเชื่อมต่อมิติทันที
ก่อนหน้านี้ ที่นี่มีแค่จุดเชื่อมต่อมิติอย่างเดียว ก็เลยต้องใช้แค่ค่ายกลปิดบังกับให้ศใณมซฮึฐธอหิษย์ขอบเขตหลอมแกนสามคนอยู่เฝ้าก็พอ
แต่ตอนนี้ หินเหินเซียนได้เข้ญะาไปอยู่ในค่ายกลแล้ว ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้อีก จึงต้อ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับองกางค่ายกลตัดขาดเพื่อปกป้องที่นี่
แน่นอนว่า ค่ายกลเคลื่อนย้ายก็จำเป็นเหมือนกัน เพื่อความสะดวกให้ศิษย์พโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ี่หญิงหมืั่นมาตรวจดูสถานการณ์ในภายภาคหน้า
เพื่อลดความผิดพลาดในการสร้างค่ายกลครั้งนี้ ลั่วหงถึงกับงัดเอาวิชาความรู้ทั้งหมดที่มีในชีวิตออกมาใช้ เขาใช้เวลาไปถึงคอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับรึ่งค่อนปีกฟดึ กว่าจะออกจากหุบเขาปีศาจร่วงหล่นได้
สิบกว่าวันต่อมาอแยฐตจฎฎ ณ เกาะวิญญาณโพ้นทะเลของหวงเฟิงกู่ อวี๋รั่วซีกำลังฝึกฝนอยู่ในถ้ำเซียนที่เพิ่งสร้างใหม่
นับตั้งแต่ก้าวเข้าสู่ขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดระยะปลาย นางก็หลอมสกัดไอเย็นแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นตอนควบแน่นวิญญาณแรกกำเนิดได้สำเร็จ ทำให้สามารถเดินทางออกจากยอดเขาฮว่าเสยินไปไหนมาไหนข้างนอกได้อย่างอิสระแล้ว
และเกาะวิญญาณแห่งนี้ก็จะเป็นศูนย์กลางของหวงเฟิงกู่ในอนาคต ส่วนเขาอู้ซานจะค่อยๆ พัฒนากลายเฒไปชป็นสาขาย่อย ดตืพฉิฏภภดังนั้นหลังจากที่ลั่วหงปิดด่านเพื่อหลอมสกัดโเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นลหิตวิญญาณแท้จริงบริสุทธิ์ได้ไม่นาน นางก็ย้ายมาอยู่ที่นี่
หลังจากโคจรพลังครบหนึ่งรอบใหญ่ เปลือกตาของอวี๋รั่วซีก็กระตุกสองครั้ง นางสัมผัสได้ถึงกฒซจฝึจปชบลิ่นอายที่คุ้นเคย
นางรีบหยุดการฝเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นึกทันที แล้วสัมผัสอย่างละเอียด ซก่อนจะยิ้มมุมปากแล้วพุ่งตัวออกจากถ้ำเซียน
เมื่อมาถกแภจูชดเธปึงยอดเขา อวี๋รั่วซีกวาดสายตามองไป ก็เห็นชายสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นคนหนึ่งยืนอยู่ริมหน้าผาูุใอถบานุ เพียงแค่มองแผ่นหลังนางก็จำได้ทันทีว่าเป็นใคร นางจึงพูดด้วยนุ้ไใผปปไฐำเสียงอ่อนโยนว่า
"ท่านพี่ ถทำไมถึงไม่ใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายล่ะ อุตส่าห์บินมาถึงที่นี่ หรือว่ารู้สึกอยู่นิ่งนานเกินไป เลยอยากจะออกเดินทางท่ฟฉฝทฮทิองเที่ยวบ้างแล้วหรือ?"
"พี่ไม่ได้คิดแบบนั้นหรอก แต่พอศิษย์พี่หญิงพูดขึ้นมา พี่ก็เหมือนจะยังไม่เคยได้ชื่นชมทิวทัศน์ของเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงเทียนหนานอย่างเต็มที่จริงๆ ฝตมนั่นแหละ"
ฟฒีดปสงซลั่วหงหันกลับมา มองไปยังหญิงงามตรงหนเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง้าแล้วพูดขึ้น
เมื่อได้ยิินเช่นนั้น อวี๋รั่วซีก็ดีใจในตอนแรก แต่จู่ๆ ก็เหมือนนึกอะไรขึ้เนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงนได้ ืโงชณเญฬิสีหน้าของนางก็เศร้าหมองลงแล้วพูดว่า
"ท่านพี่ใกล้จะจากไปแล้วใเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นช่ไหม?"
"กำหนดวันแล้วล่ะ อีกสิบปีฟฒฮหฉชเาฏไ สิบปีให้หลังพี่ก็จะต้องไปจากโลกมนุษย์แล้วล่ะ"
ลั่วหงถอนหายใจเบาๆิไะืหสท จากนั้นก็พลิกฝ่ามือนสต หยิบป้ายจิ้นจื้อกับแผ่นแปดเหลี่ยมวารีอัคคีออกมาแล้วพูดว่า
"นี่คือป้ายจิ้นจื้อของค่ายกลใหญ่ที่อยู่รอบๆ จุดเชื่อมต่อมิติ ตฟไปฎตถปณแล้วก็สมบัติวิเศษที่จำเป็นต้องใช้ในการกระตุ้นหินเหินเซียน
หลังจากที่พี่ไปแล้ว ศิษย์พี่หญิงแค่ต้องไปที่นั่นทุกๆู หนึ่งรอบกาลถขฒใ เพื่อเติมพลังปราณดั้งเดิมแห่งฟ้าดินให้หินเหินเซียน ก็จะสามารถรักษากระแสพลังของเส้นทาิฮเฬผวงเหินเซียนสายนี้ให้คงอยู่ต่อไปได้
รอจนกว่าศิษย์พี่หญิงจะก้าวเุพขึข้าสู่ขอบเขตแโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ปลงเทพได้สำเร็จ พวกเราสองสามีภรรยาก็จะได้พลุกใสะฒผคกลับมาเจอกันที่แดนวิญญาณ!"
"แม้อนาคตจะคาดหวังได้ แต่พอเห็นของต่างหน้าก็ทำให้อดคิดถึงเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงไม่ได้ฮอข ท่านพี่พอไปถึีงแดนวิญญาณแล้ว มทฒฏจต้องจำไว้ให้ดีว่าให้ทำอะไรอย่างระมัดระวัง อย่าได้ไป..."
"อย่าได้ไปยุ่งกับเทพธิดาพวกนั้น พี่รู้แล้วน่า!"
ไม่รอให้อวี๋รั่วซีพูดจบ ลั่วหงก็แทรกขึ้นมาทันที ทำให้อีกฝ่ายหัวเราะออกมาดังพรืด
"ท่านพี่ก็เก่งแต่เรื่องหลอกข้า ญญฝึฟฮคภถึงท่านไปยุ่งกับพวกนางจริงๆ ข้าจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ?"
อวี๋รั่วซีค้อนขวับใสโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์่ลั่วหงแล้วพูดว่า
"ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีวิธีรู้หรอกนะ ที่พี่มาที่นี่ก็เพื่อจะทิ้งโคมวิญญาณคู่กายไว้บนเกาอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับะนี้แหละ เมื่อถึงตอนนั้น ศิษย์พี่หญิงก็สามารถสังเกตซงรญนฏรฒความเปลี่ยนแปลงของไฟวิญญาณ เพื่อรับรู้สถานการณ์ญศใสฎฒืของพี่ในแดนวิญญาณได้"
ตอนที่ฮั่นเหล่าม๋อเหินเซียนไม่ได้ทิ้งโคมวิญญาณเอาไว้ ก็เพราะเขากำลังเอาชีวิตไปเดิมพัน และไม่อยากให้เรื่องเลวร้ายของตัวเองไปกระทบถึงหนานกงหว่าน
แต่ลั่วหงนั้นมั่นใจกว่าเขามาก เขาไม่เพียงแต่เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงจะทิ้งโคมวิญญาณไว้เท่านั้น แต่ยังจะเอาไปวางไว้ในที่ที่ทุกคนมองเห็นด้วย!
ยอดเขาหลักแห่งนี้ ไีนับว่าเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้อเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงงสงสัย!
"เจ้าหแงเฉซสตนูลั่ว ใจป้ำดีนี่! เทพธิดาผฬภดษุปงศแู้นี้ชอบ!
ในเมื่อเจ้าคิดจะทิ้งโคมวิญญาณไว้ล่ะก็ สู้เอามุกกำหนดเขตแดนไปทำเป็นไส้ตะเกียงเลยสิ ผลลัพธ์จะดีขึ้นหลายเท่าเลยนะ!"
จู่ๆ ณฎึงคษนอาเทพธิดาอิ๋นก็พูดแทรกขึ้นมา
เดี๋ยวสิ ความจริงก็ไม่ต้องดญฐโีขนาดนั้นก็ได้มั้ง!
งืหน้าลั่วหงกระตุก แอบรู้สึกเสียใจขึ้นมาทันที
โใภแต่เมื่อครู่เทพธิดาอิ๋นไม่ได้ใช้วิธีถ่ายทอดเสียง คำพูดนั้นจึงดังเข้าหูอวีเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น๋รั่วซีไปแล้ว เขาไม่มีทางที่จะกลับคำได้อีกแล้ว
ไม่มีทเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงางเลือก ลั่วหงทำได้เพียงฝืนยิ้ม แล้วเรียกไข่มุกวิญญาณออกมาจากตันเถียน
พร้อมกับกระทืบเท้า ใช้พลังเบญจธาตุสร้างแท่นบูชาขหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาึ้นมาบนยอดเขาฒมลฐถพฟเ
จากนั้นสขฮณปธภตค ลั่วหงก็โยนไข่มุกวิญญาณเบาๆ ให้ออกไปลอยอยู่เหนือแท่นบูชา แล้โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์วก็เริ่มร่ายคาถาตามวอุะลิธีที่เทพธิดาอิ๋นสอนไว้
ในเวลานั้นเอง แสงสีเงินสายหนึ่งก็พุ่งออกมาจากอกของลั่วหง กลายเป็นหญิงสาวตัวเล็กๆ สูงไม่กี่ชุ่น มองดูการเปลี่ยนแปลงที่จะศลชฐหะคซคธเกิดขึ้นต่อไปด้วยความสนใจ
ฟฮตฑปเห็นเพียงว่าเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริง ทันทีที่คาถาสุดท้ายพุ่งเข้าไปในไข่มุกวิญญาณ อักขระคาถาเล็กๆ มากมายก็ทะลักซิฎวะปฝนฉปออกมาจากไข่มุก เรียงตัวกันเป็นรูปแบบคล้ายกับใยแมงมุม
ภทมแสนรตะซวินาทีต่อมา พลังเฉียนคุนที่ถูกลั่วหงกดทับไว้ก็ปะทุออกมาจากไข่มุกวิญญาณ ทำให้พื้นที่รอบๆ เกิดรอยร้าวขึ้นมาทันที
และดูเหมือนจะเป็นเพราะการมีอยู่ของอักขระคาถาเหล่านั้น กนิฏดณาเฑงรอยแยกมิติพวกนั้นจึงทอดยาวไปตามลวดลายของอักขระคาถา และรวมตัวกันเป็นใยแมงมุมเส้นใยสีดำหศงฒพภ แถมยังแผ่ขยายออกเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงไปด้านนอกเรื่อยๆ ทำให้ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของมันขยายจากไม่กี่จั้ง กลายเป็นกว่าร้อยจั้งในพริบตา
แต่น่าแปลกที่ ษจณิอิฬแแฬต่อให้ถูกเส้นใยสีดำตัดผ่าน ขฎตูฝปแแท่นบูชาก็ไม่ได้พังทลายลงแต่อย่างใด ราวกเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงับรอยแยกมิติในรูปแบึิิบนี้มีความพิเศษในตัวเอง
"ยอดไปเลย เทพธิดาผู้นี้เพิ่งจะเคยเห็นตาข่ายมิติที่ใหญ่ขนาดนี้เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย!"
ความสนใจของเทพธิดาอิ๋นในฐานะจิตวิญญาณอาวุธของสมบัติเซวียนเทียนประเภทมิตินั้น คนธรรมดายากที่จะเข้าใจได้จริงๆิฏพกก
ไม่กอญฉวขผืนาน วฟพตาข่ายมิติสีดำก็หยุดการขยายตัว หขอลฑฏฬฑและนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหม่
เห็นเพยียงว่า จู่ๆ "ใยแมงมุม" สีดำเส้นนี้ก็ราวแุมฐูงิกับมีชีวิตขึ้นมา มันหดและขยายตัว เคลื่อนไหวราวกับกำลังหเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นายใจอยู่
ศูมใอด----------