บทที่ 407 - ความคาดหวังของอิสระ

เมื่อเทียบกับกองทัพสีเหล็กที่เป็นระบบกองทัพเหมือนกัน กลับมีข้อจำกัดมากมาย และศักยภาพก็ยังห่างไกลจากความแข็งแกร่งของ [องอาจ-บัญชาทัพ] อยู่มาก

เพราะถึงแม้กองทัพสีเหล็กจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ยังคงถูกจำกัดด้วยกฎการแข่งความเร็ว แต่ทว่าข้ารับใช้ขององอาจกลับไม่ถูกจำกัดด้วยกฎนี้

ไม่ต้องสงสัยเลย การปรากฏตัวของกองทัพข้ารับใช้องอาจ หมายความว่าฐานทัพของซูเหยี่ยนกำลังจะได้ครอบครองขุมกำลังระบบกองทัพรูปแบบใหม่ และมีความแข็งแกร่งในระดับแนวหน้า!

สำหรับความสามารถใหม่ขององอาจ ซูเหยี่ยนเอ่ยปากชมไม่หยุด หลี่เช่อเทียนยังคงมีสีหน้าสงบนิ่ง เขายิ้มและกล่าวว่า "เจ้านายชมเกินไปแล้วครับ การทุ่มเทแรงกายเพื่อส่วนรวมเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว ไม่กล้าหวังให้เจ้านายโปรดปรานไปมากกว่านี้หรอกครับ"

"ตื่นรู้!"

ซูเหยี่ยนยกนิ้วโป้งให้ ไม่มีอะไรจะพูดกับหลี่เช่อเทียนจริงๆ

ในบรรดาข้ารับใช้ทั้งหมด มีแค่องอาจที่ทำให้สบายใจที่สุด ศักยภาพก็สูง ความสามารถก็แกร่ง ทำงานก็เรียบร้อย แถมยังเด็ดขาดอีกต่างหาก

แม้แต่ในตอนนี้ ที่เขาได้รับความสามารถจากคุณลักษณะใหม่ เขาก็ยังไม่หยิ่งผยอง

และสิ่งที่ทำให้ซูเหยี่ยนรู้สึกพอใจที่สุดก็คือ แม้ความสามารถของ [องอาจ-บัญชาทัพ] จะปรากฏขึ้นมาแล้ว แต่บนหน้าต่างสถานะของหลี่เช่อเทียนก็ยังคงมีสัญลักษณ์ [ความสามารถคุณลักษณะยังปลดล็อกไม่สมบูรณ์] ปรากฏอยู่

เมื่อนับรวมกับข้อล่าสุดแล้ว หลี่เช่อเทียนก็มีความสามารถจากคุณลักษณะถึงหกข้อแล้ว!

ลองคิดดูสิว่าความภาคภูมิใจของติงเหอซาน ซึ่งเป็นคุณลักษณะที่สมบูรณ์แบบ กลับมีความสามารถที่เป็นรูปธรรมเพียงห้าข้อเท่านั้น แถมยังจำกัดอยู่แค่ตัวของติงเหอซานเองด้วย

"พูดจริงๆ นะ"

ซูเหยี่ยนมองหน้าต่างข้อมูลของหลี่เช่อเทียนอีกครั้ง อดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้ว "บางทีฉันก็มักจะคิดนะ ว่าในคุณลักษณะโอกาสทั้ง 100 แบบนี้ จะมีการแบ่งแยกความสูงต่ำด้วยหรือเปล่า?"

"ก็เหมือนกับการ์ด UR ที่การ์ด UR บางใบมีความแข็งแกร่งสูงมากและรักษามูลค่าได้ดีเยี่ยม อย่างการ์ดเตาหลอมกับคัมภีร์พันธสัญญายมทูตของฉัน ที่จนถึงตอนนี้ก็ยังเป็นแกนหลักพื้นฐานในการแข่งความเร็วของฉันอยู่ ความสำคัญของมันเหนือกว่าการ์ด UR ทั่วไปมาก"

"ถ้าอย่างนั้น ในขอบเขตของคุณลักษณะโอกาส จะมีการแบ่งแยกความแข็งแกร่งและอ่อนแอในระดับเดียวกันแบบนี้หรือเปล่า?"

ซูเหยี่ยนมองไปที่หลี่เช่อเทียน เพื่อขอความเห็นจากเขา

หลี่เช่อเทียนส่ายหน้าเบาๆ แล้วยิ้ม "เจ้านาย การใช้ความแข็งแกร่งและอ่อนแอมาแบ่งแยกคุณลักษณะ ดูเหมือนจะเป็นการไม่ให้เกียรติคุณลักษณะเลยนะครับ"

"ก็จริงนะ"

ซูเหยี่ยนชะงักไป แล้วก็ยิ้มออกมา

เขาเข้าใจความหมายของหลี่เช่อเทียน รวมๆ แล้วก็มีคุณลักษณะโอกาสแค่ 100 แบบ ต่อให้แบ่งระดับความสูงต่ำได้จริงๆ มันก็ไม่ได้มีความหมายอะไรมากมาย จำนวนทั้งหมดก็ไม่ได้เยอะอะไร

และตอนนี้ซูเหยี่ยนก็เริ่มเข้าใจแล้วว่า ความสามารถที่แฝงอยู่ในคุณลักษณะโอกาสใดๆ ล้วนแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ต่อให้มีการแบ่งระดับความสูงต่ำจริงๆ นั่นก็เป็นพลังระดับท็อปที่นำหน้าไปไกลลิบอยู่ดี

พูดง่ายๆ ก็คือ คนที่รวยเป็นอันดับเจ็ดของโลก จะไม่รวยงั้นเหรอ? มันก็ยังเป็นระดับความมั่งคั่งที่คนส่วนใหญ่ไม่มีทางทำได้แม้จะพยายามไปตลอดชีวิตอยู่ดีนั่นแหละ!

ในตอนนั้นเอง

จู่ๆ ก็มีเสียงของจิงดังมาจากด้านหลังของซูเหยี่ยน

"คุณลักษณะเกิดจากจิตใจคน เป็นทั้งจุดเด่นและเป็นทั้งความสามารถ ยิ่งไปกว่านั้นคือไม่สามารถหลุดพ้นไปจากพื้นฐานของความเป็นมนุษย์ได้"

ซูเหยี่ยนหันกลับไป ก็เห็นจิงยืนยิ้มอยู่ด้านหลัง

"มาพอดีเลย ตาเธอแล้วนะ"

ซูเหยี่ยนยิ้ม พลิกมือหยิบการ์ดใบเล็กออกมา แต่กลับเห็นหลี่เช่อเทียนลุกขึ้นขอตัว "เจ้านาย ผมขอตัวไปจัดระเบียบพวกนักยุทธ์ในสองช่องแชทก่อนนะครับ"

เขาไม่ได้ตั้งใจจะหลบเลี่ยง แต่เป็นเพราะภาระหน้าที่ที่รัดตัวเขาอยู่ก็มีไม่น้อย หากไม่ใช่เพราะต้องมาปลดล็อกความสามารถใหม่ หลี่เช่อเทียนก็อาจจะไม่มีเวลาปลีกตัวกลับมาที่นี่ด้วยซ้ำ

"อืม ลำบากหน่อยนะ มีอะไรก็แจ้งฐานทัพได้ตลอดเวลาเลย"

ซูเหยี่ยนพยักหน้า กำชับเสร็จก็มองส่งหลี่เช่อเทียนเดินจากไป

"จิง นี่การ์ดของเธอ"

ซูเหยี่ยนยื่นการ์ดใบเล็กในมือส่งไปให้ จิงรับมาแต่ยังไม่รีบร้อนใช้งาน เธอนั่งลงข้างๆ ซูเหยี่ยนแล้วจิบน้ำชา

เธอเองก็เห็นคุณค่าของเวลาพักผ่อนที่หาได้ยากนี้ แม้จะดูเหมือนปล่อยวางภาระหน้าที่หลายอย่างในพันธมิตรช่วยเหลือไปแล้ว แต่ก็ยังมีปัญหาอีกมากที่ถูกส่งมาให้จิงแก้ไขอย่างไม่ขาดสาย

ซูเหยี่ยนมองดูท่าทางสงบเสงี่ยมของเธอ จู่ๆ ก็ยิ้มออกมา "เมื่อกี้เธอบอกว่า คุณลักษณะคือจุดเด่นของคนงั้นเหรอ?"

"ใช่ค่ะ"

จิงยิ้ม "อิสระ องอาจ ความรู้ ความภาคภูมิใจ... เจ้านาย แบบนี้ยังไม่ชัดเจนอีกเหรอคะ?"

ทุกอย่างล้วนมีพื้นฐานมาจากความเป็นมนุษย์ หากปราศจากสิ่งรองรับนี้ มันก็จะดูไม่มีความหมายอะไรมากนัก

"ชัดเจนจริงๆ นั่นแหละ"

ซูเหยี่ยนพยักหน้า ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "แต่ว่า... ถ้าคุณลักษณะโอกาสล้วนมาจากจุดเด่นของคนล่ะก็ คนเราก็ไม่ได้มีแค่คุณสมบัติที่ดีเท่านั้นหรอกนะ"

"เจ้านายหมายความว่า ยังมีคุณลักษณะที่ไม่ค่อยดีอยู่ด้วยใช่ไหมคะ?"

จิงมองซูเหยี่ยน ซูเหยี่ยนไม่ตอบ แต่จิงกลับพูดเจาะใจดำถึงความกังวลในใจของเขา "คุณกำลังคิดว่า ถ้าคุณลักษณะมีการแบ่งแยกดีเลว งั้นก็อาจจะมีกลุ่มความสามารถของคุณลักษณะที่เป็นตัวแทนของความชั่วร้ายอยู่ด้วย"

"และบังเอิญว่า คุณลักษณะที่เจ้านายครอบครองอยู่ ส่วนใหญ่ก็เป็นไปในทางบวก แถมลึกๆ ในใจเจ้านายก็ยังเป็นคนดีด้วย"

"ถ้าเกิดมีคุณลักษณะที่เป็นตัวแทนของความชั่วร้ายอยู่จริงๆ เกรงว่า... มันจะเป็นศัตรูตามธรรมชาติของเจ้านายเลยนะคะ"

เมื่อซูเหยี่ยนได้ยินดังนั้น ก็ได้แต่เลิกคิ้วยิ้ม "ปิดบังอะไรเธอไม่ได้เลยจริงๆ"

"จริงๆ แล้วไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะ"

จิงส่ายหน้า "ความดีความชั่วของคนเรา มักจะเกิดขึ้นในชั่วพริบตา ไม่ใช่ว่าคนที่มีคุณลักษณะชั่วร้าย จะทำดีไม่ได้ และคนที่มีคุณลักษณะดี จะทำเรื่องเลวร้ายไม่ได้ ฉันคิดว่า ไม่จำเป็นต้องไปสนใจเรื่องการแบ่งแยกความดีความชั่วของคุณลักษณะให้มากนักหรอกค่ะ"

"เมื่อเทียบกับเรื่องที่ว่าคุณลักษณะมีการแบ่งแยกความดีความชั่วหรือไม่ ฉันคิดว่าสิ่งที่น่าสนใจกว่าก็คือ การมีอยู่ของคุณลักษณะ พลังของมันเกิดจากระบบ แต่กลับอยู่เหนือระบบ"

จิงหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "แม้จะไม่มีใครรู้ว่ามันต้องการทำอะไร แต่เห็นได้ชัดว่าเป้าหมายนี้ซ่อนอยู่เบื้องหลังคุณลักษณะทั้ง 100 แบบ"

ซูเหยี่ยนเงียบไป เขาเองก็เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนแล้ว

คุณลักษณะแยกจากคนไม่ได้ ทั้งยังมีพลังอันแข็งแกร่งทัดเทียมกับระบบ และบนเส้นทางไร้สิ้นสุดก็เต็มไปด้วยผู้คน... นี่ทำให้คนอดเดาไม่ได้ว่า ระบบมีไว้เพื่อเพาะแมลงพิษงั้นเหรอ? เพื่อการเพาะปลูก? หรือเพื่อบรรลุเป้าหมายอื่นใดกันแน่?

ไม่มีใครรู้ความจริง เหมือนที่จิงบอก มันอาจจะซ่อนอยู่เบื้องหลังการ์ดคุณลักษณะทั้ง 100 ใบก็ได้

"การจะได้การ์ดคุณลักษณะครบ 100 ใบ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ฉันแทบจะทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ"

ซูเหยี่ยนส่ายหน้า "เธอดูสิ ความภาคภูมิใจก็ไม่ได้อยู่ในมือฉันสักหน่อย"

"แต่ความภาคภูมิใจก็เกี่ยวข้องกับคุณนะคะ"

จิงยิ้ม "เจ้านายไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะ ถึงยังไงคนส่วนใหญ่ก็ยังเข้าไม่ถึงระดับนี้ด้วยซ้ำ พวกเราก็แค่ได้สัมผัสกับปริศนานี้ก่อนคนอื่นเท่านั้นเอง"

"เมื่อเจอปัญหา ไม่จำเป็นต้องรีบแก้ไขในทันที การปล่อยไว้ให้ได้คิดและสังเกตดูก็เป็นทางเลือกที่ดีไม่น้อยนะคะ"

เธอหยุดชะงัก เลิกคิ้วถามซูเหยี่ยน "จะว่าไปแล้ว เจ้านายคาดหวังให้ความสามารถของฉัน ออกมาเป็นแบบไหนล่ะคะ?"

ท่าทางของจิงในตอนนี้ ค่อนข้างเหมือนซูเหยี่ยน ทำให้เขามองอย่างอึ้งๆ แล้วก็ยิ้มออกมา "แบบนี้ก็อธิษฐานขอพรได้ด้วยเหรอ?"

"เจ้านายลองพูดมาสิคะ เผื่อว่ามันจะเป็นจริงขึ้นมา"

"นี่เป็นความสามารถแรกของเธอ ฉันก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากหรอก ขอแค่ทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้นบ้างก็พอแล้ว"

ซูเหยี่ยนหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเสริมว่า "ฉันหมายถึง การแข็งแกร่งขึ้นในระดับของกำลังรบน่ะ... ถึงยังไงในสถานะการแข่งความเร็ว พลังการต่อสู้ส่วนตัวของเธอก็ยังไม่มีการรับประกันที่มากพอ ตอนนี้ยังต้องพึ่งพาการฟื้นคืนชีพจากคัมภีร์พันธสัญญายมทูตและกองทัพคอยค้ำจุนอยู่"

แม้จะมีแผนการเพาะปลูกแบบขีดสุดอยู่เสมอ แต่ตำแหน่งของจิงภายในกลุ่มไม่ใช่นักรบ และเมื่อพิจารณาถึงการพัฒนาอย่างมีประสิทธิภาพ จิงก็ไม่เคยเพาะปลูกและยกระดับตัวเองอย่างจริงจังเลยสักครั้ง

แม้ว่าซูเหยี่ยนจะเคยพูดถึงเรื่องนี้เป็นการส่วนตัวหลายครั้ง แต่จิงก็ไม่อยากให้สิ้นเปลืองทรัพยากรการแข่งความเร็วไปกับตัวเอง ซึ่งถือเป็นการละเลยและเป็นตัวถ่วงในการพัฒนาโดยรวมของฐานทัพ

นานวันเข้า ซูเหยี่ยนก็ไม่พูดถึงเรื่องนี้อีกเลย

ถึงยังไงการพัฒนาของฐานทัพก็รวดเร็วมาโดยตลอด ต่อให้จิงยินดีจะทุ่มเทให้กับระบบแผนการเพาะปลูกจริงๆ ก็ต้องใช้แรงกายและเวลาไปอย่างมหาศาล สำหรับกลุ่มคนภายในแล้ว กลับกลายเป็นผลเสียซะอีก

"ฉันก็หวังแบบนั้นเหมือนกันค่ะ"

จิงยิ้ม ก้มหน้าลง จ้องมองการ์ดใบเล็กในฝ่ามือ แล้วค่อยๆ กำมันไว้

ไม่นานนัก ก็มีแสงสว่างวาบปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเธอ มันค่อยๆ สว่างขึ้น และปกคลุมไปทั่วร่างของเธอ

ภาพนี้ เหมือนกับตอนที่หลี่เช่อเทียนเพิ่งจะปลุกความสามารถจากคุณลักษณะใหม่ขึ้นมาไม่มีผิดเพี้ยน

แต่ในตอนที่ซูเหยี่ยนกำลังตั้งตารอคอยความสามารถแรกของอิสระอย่างใจจดใจจ่อนั้น กลับเห็นแสงสว่างวาบตรงหน้ายังคงไม่หยุดนิ่ง มันขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ และเจิดจ้ายิ่งกว่าเดิม!

"เชี่ย!"

ซูเหยี่ยนตกใจมาก "เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นงั้นเหรอ?!"

เขาสะดุ้งจนลุกขึ้นยืน แต่ในชั่วอึดใจนั้น แสงสว่างบนร่างของจิงก็แผ่ซ่านไปทั่วห้องกว่าครึ่ง!

ความรุนแรงของมันยังคงดุดัน ราวกับกองไฟที่ถูกจุดจนลุกโชน!