บทที่ 256 มังกรน้อย เรียกข้าว่าพ่อให้นางฟังหน่อย (ฟรี)

มังกรน้อยที่ตนจะเลี้ยงในอนาคตจำพินอินได้หรือ?

ดูท่าคงเป็นมังกรน้อยที่เขาจะเลี้ยงในอนาคตจริงๆ ถ้าไม่ใช่ลูกที่เขาเลี้ยง คงไม่สามารถอ่าน "อา โอ เอ อี อู อวี่" ได้อย่างคล่องแคล่ว

รู้พินอินแล้วก็สะดวก การเรียนภาษาปีศาจจะง่ายขึ้นมาก

"ตำราภาษาปีศาจขั้นต้น ข้าจะกำกับพินอินให้ ทุกเช้าเจ้าต้องตื่นเร็วขึ้นครึ่งชั่วยาม ยืนที่ระเบียงท่องเรื่องสั้นในตำราภาษาปีศาจ"

ตำราภาษาปีศาจขั้นต้นเป็นตำราที่เขาแต่งเอง เหมาะสำหรับเผยแพร่ในโรงเรียนปีศาจชั้นต้น ที่เขาได้รับการยกเว้นให้เข้าเรียนในโรงเรียนปีศาจ นอกจากผลการเรียนที่โดดเด่นแล้ว ตำราชั้นต้นที่เขาแต่งก็มีส่วนช่วยด้วย

แลนซ์ส่งตำราภาษาปีศาจที่มีอยู่แล้วให้มังกรน้อย

มังกรน้อยรับตำราภาษาปีศาจมา เห็นปีศาจน้อยการ์ตูนบนปกหนังสือ ในสมองนึกถึงภาพการ์ตูนของตัวเอง

พรสวรรค์ในการวาดของมังกรร้ายนั้นเก่งจริงๆ

ถ้าปีศาจมีหน้าตาเหมือนในปกหนังสือ นางคงไม่รู้สึกว่าปีศาจน่ากลัวดุร้าย กลับจะรู้สึกว่าน่ารักเสียด้วยซ้ำ

ตำราภาษา

สามตัวอักษรนี้เป็นตัวอักษรปีศาจ ปกติแล้วนางคงไม่รู้จักแน่นอน แต่ตัวอักษรปีศาจเหล่านี้มีพินอินกำกับ นางอ่านตามพินอิน ก็อ่านออกมาเองโดยธรรมชาติ

การออกเสียงแน่นอนว่าสู้ปีศาจไม่ได้ ก็นางไม่ใช่ปีศาจนี่

เปิดหน้าปก ตัวอักษรประหลาดมากมายปรากฏต่อสายตา ทั้งหมดมีพินอินกำกับ สามสี่หน้าแรกไม่มีเรื่องสั้นให้ท่อง

จนถึงหน้าห้าหกถึงมี

มีภาพประกอบด้วย

ในภาพมีสิ่งเล็กๆ ว่ายอยู่ในน้ำ... ดูเหมือนลูกอ๊อด

นางเคยเห็นพวกนี้ในเขตน้ำของเซนต์บลู มีเยอะแยะมากมาย

ตัวอักษรปีศาจเยอะพอสมควร เป็นบทเรียนที่สามารถท่องได้

ลองอ่านดู ดูว่าเป็นเรื่องอะไร

ชื่อเรื่อง: 【xiao ke dou zhao ma ma】

เอ๊ะ?

ลูกอ๊อดตามหาแม่?

เรื่องนี้ในโลกมนุษย์ก็มี ถูกบรรจุในตำราด้วย ในโลกมนุษย์เรื่องสั้นที่ชื่อ "ลูกอ๊อดตามหาแม่" นี้ถูกจัดอยู่ในหมวดนิทาน

【ในสระน้ำมีลูกอ๊อดฝูงหนึ่ง หัวโต ตัวดำ สะบัดหางยาวๆ ว่ายไปมาอย่างสนุกสนาน

ลูกอ๊อดว่ายไปเรื่อยๆ ไม่กี่วันก็งอกขาหลังสองขา พวกมันเห็นแม่ปลาสอนลูกปลาจับเหยื่อ จึงว่ายเข้าไปถาม "ป้าปลาขา แม่ของพวกเราอยู่ที่ไหนคะ?"

แม่ปลาพูดกับลูกของนาง "หิวแล้วเหรอ พวกเจ้ากินลูกอ๊อดก็ได้นะ"

ลูกอ๊อดได้ยินคำพูดของแม่ปลา รีบว่ายหนีไปอย่างรวดเร็ว】

ท่องมาถึงตรงนี้ มังกรน้อยไม่ท่องต่อแล้ว ไม่ถูกต้อง มีบางอย่างไม่ถูกต้อง เรื่อง "ลูกอ๊อดตามหาแม่" นี้ต่างจากเวอร์ชันในโลกมนุษย์โดยสิ้นเชิง...

นางจำได้รางๆ ว่าในโลกมนุษย์ "ลูกอ๊อดตามหาแม่" พบแม่ปลาไน แม่ปลาไนใจดียังบอกลูกอ๊อดด้วยว่าแม่ของพวกมันหน้าตาเป็นอย่างไร

ทำไมเวอร์ชันปีศาจของ "ลูกอ๊อดตามหาแม่" ถึงเป็นแบบนี้?

นี่ไม่ใช่นิทานเลย!

"ไม่เลวไม่เลว อ่านพินอินพวกนี้ได้ แสดงว่าเจ้าน่าจะจบชั้นประถมแล้ว"

ชั้นประถม?

ดูถูกใครกันแน่?

มังกรร้ายเคยบอกว่านางพร้อมเข้าชั้นมัธยมได้ทุกเมื่อ อย่าลืมสิ นางเรียนรู้แม้ขณะหลับ แม้แต่ในฝันก็ยังเรียน

เรียนไม่ดี ในฝันยังโดนมังกรร้ายเอาไม้บรรทัดฟาดฝ่ามือ เจ็บนะรู้ไหม

"ตอนนี้ปิดพินอินพวกนี้ เจ้าจำตัวอักษรปีศาจได้กี่ตัว?"

มังกรน้อยยิ้มแหย "ไม่รู้จักสักตัว"

"???"

"ข้าชอบความรู้สึกที่ความรู้ผ่านสมองไปแต่ไม่ทิ้งร่องรอย ข้าว่าที่ดวงตาข้าใสกระจ่าง คงเป็นเพราะไม่เคยโดนความรู้เปื้อนมาก่อนมั้ง...อ๊า เจ็บ เจ็บ เจ็บ..."

ดวงตาของมังกรน้อยมีน้ำตาคลอ นางแค่เอาคำที่มังกรร้ายแลนซ์อายุสามพันสี่ร้อยห้าสิบหกปีเคยพูดกับนาง มาพูดกลับไปหามังกรร้ายในตอนนี้ ทำไมถึงต้องต่อยหัวนางทันที...

เจ็บนะ

เจ็บจริงๆ...

นึกว่ามังกรร้ายที่ยังไม่โตเต็มที่จะอารมณ์ดีกว่า ไม่คิดว่าอารมณ์ร้อนกว่าตอนโตเต็มที่เสียอีก

แลนซ์มองกำปั้นของตัวเองอีกครั้ง แปลก แปลกจริงๆ อีกแล้ว ไม่ได้ตั้งใจต่อยมังกรน้อย แต่กำปั้นเคลื่อนไหวเอง...

เขาไม่ได้คิดจะทำ แต่กำปั้นขยับเอง

แต่มังกรน้อยก็ซนดี อนาคตของเขาคงตามใจเด็กคนนี้เกินไป ไม่งั้นนางคงไม่กล้าไม่เกรงใจเขาขนาดนี้

พอเจอหน้าก็อยากให้เขาเรียก "พี่สาว"

"คราวหน้าอย่าซนอีก ไม่งั้นจะอดใจไม่อยากตีเจ้าไม่ได้"

แลนซ์อยากถามมังกรน้อยว่าในอนาคตเขาเคยตีนางหรือไม่ นึกขึ้นได้ว่าที่นี่คือโรงเรียน จึงตัดสินใจรอกลับบ้านก่อนค่อยถาม

"แลนซ์มนุษย์มังกรดำ! เจ้ากล้าทุ่มข้า!"

"ขออภัย ไม่ได้ตั้งใจ ถ้าเจ้าโกรธมาก ข้าจะให้โอกาสเจ้าทุ่มข้าคืนก็ได้"

"ดี!"

มังกรน้อยเห็นคริสตินเจ้าหญิงปีศาจสาวปรากฏตัวหน้าแลนซ์ มือหนึ่งจับข้อมือแลนซ์ อีกมือจับแขนแลนซ์ ก้มตัวยกก้นออกแรง พยายามจะทุ่มแลนซ์ลงพื้น

ยกก้นออกแรง แลนซ์ยืนอยู่กับที่ไม่ขยับเขยื้อน

ยกก้นออกแรงต่อ แลนซ์ก็ยังยืนอยู่กับที่ไม่ขยับเขยื้อน...

เท้าของแลนซ์ราวกับงอกติดอยู่กับพื้น

"องค์หญิง ให้โอกาสแล้วเจ้าก็ไม่เอาไหนนะ"

"บังอาจนัก! ปีศาจชั้นต่ำเช่นเจ้า กล้าล้อเลียนราชวงศ์?!"

ปีศาจหนุ่มที่มีเขาสีขาวหิมะบนหัวยกมือขวาขึ้น วงแหวนเวทสีขาวบริสุทธิ์ปรากฏขึ้นในอากาศทันที "เพลิงขาวทำลายล้าง!"

เปลวเพลิงสีขาวบริสุทธิ์พุ่งออกจากวงแหวนเวท มังกรน้อยที่เดิมนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม่รู้ว่าปรากฏตัวอยู่หลังแลนซ์ตั้งแต่เมื่อไร

นางยกโล่สีดำแดงขนาดใหญ่ขึ้น รับเปลวเพลิงสีขาวที่พุ่งใส่แลนซ์

แรงมหาศาลทำให้นางถอยหลังไปหลายก้าว

รับการโจมตีนี้แล้ว มังกรน้อยรีบเก็บโล่ด้วยความเร็วเหนือเสียง แล้วหยิบค้อนสายฟ้าออกจากเหรียญทองแห่งโชค ฟาดใส่ปีศาจที่โจมตีแลนซ์หนึ่งที

พลังสายฟ้าสีดำแดงอันบ้าคลั่งแผ่ไปทั่วห้องเรียนทันที วงแหวนเวทที่ปีศาจสร้างขึ้นถูกสายฟ้าทำลาย

ปีศาจที่โจมตีแลนซ์โดนโจมตีสองเท่า ทั้งถูกพลังสายฟ้าและโดนมังกรน้อยฟาดด้วยค้อนหนัก

ปีศาจหนุ่มปากพ่นควันไหม้ นอนชักกระตุกบนพื้น

"อย่าคิดจะแอบโจมตีแลนซ์ต่อหน้าข้า"

ฮึ

มังกรร้ายอายุสามพันสี่ร้อยห้าสิบหกปี...นางอาจปกป้องไม่ได้

แต่มังกรร้ายเมื่อสองพันปีก่อน นางยังพอช่วยได้บ้าง

มังกรร้ายในวัยนี้ คงยังไม่แข็งแกร่งถึงขั้นปราบปีศาจทั้งห้วงลึกได้พร้อมกัน

นางจะไม่ยอมมองดูมังกรร้ายถูกพวกปีศาจห้วงลึกรังแก

ทุบปีศาจที่โจมตีแลนซ์จนสลบ มังกรน้อยเก็บค้อนสายฟ้า หยิบโล่ออกมา วิ่งไปข้างหลังแลนซ์ ชูโล่ มองปีศาจรอบข้างอย่างระแวดระวัง

เฮ้...

ผมของพวกเขาถูกไฟฟ้าช็อตจนตั้งชัน ปีศาจบางตนนิ้วยังกระตุกโดยไม่รู้ตัว

แลนซ์ชี้นิ้วเป็นดาบ แทงหลังคริสติน คริสตินครางเบาๆ มือที่จับแขนขวาแลนซ์ปล่อยออกโดยไม่รู้ตัว เอามือกุมเอว...

นางสงสัยว่าแลนซ์มนุษย์มังกรดำทำให้ไตนางพัง

แลนซ์หันตัวลูบหัวมังกรน้อย สมกับเป็นลูกที่เขาจะเลี้ยงในอนาคต ถึงกับรู้จักปกป้องเขา

แม้ว่าเมื่อครู่เขาไม่ต้องการการปกป้องของนาง

"อุบัติเหตุระดับนั้น ข้ารับมือได้"

"เฮ้ รู้สึกว่าเจ้ายังหนุ่ม อาจเสียเปรียบ..."

"พอแล้ว ตรงนี้ไม่มีธุระอะไรของเจ้าแล้ว ไปอ่านหนังสือต่อตรงโน้น พยายามจำตัวอักษรปีศาจในเรื่อง 'ลูกอ๊อดตามหาแม่' ให้ได้ทั้งหมดก่อนค่ำ จะเขียนได้ยิ่งดี"

"อ้อ"

ภายใต้สายตาของปีศาจหนุ่มสาวสิบกว่าคน มังกรน้อยกลับไปที่นั่ง พลิกอ่าน "ตำราภาษาปีศาจ" ที่มังกรร้ายเตรียมให้ต่อ

นอกจาก "ลูกอ๊อดตามหาแม่"

ข้างหลังยังมีเรื่องสั้นอีกสองสามเรื่อง

เรื่องหนึ่งคือ "แพเล็ก"

อีกเรื่องคือ "ปีศาจน้อยตัดผม"

สองเรื่องสั้นนี้เด็กมากเลย

ให้เด็กหกเจ็ดขวบท่องยังพอไหว

ให้นางท่องก็เหมือนมองนางเป็นเด็กไปหน่อย

องค์หญิงบ้านไหนอายุปูนนี้แล้ว ยังมาท่องเรื่องสั้นนิทานอีก?

ถ้าอาซีน่าพี่หญิงผู้น่ารังเกียจรู้เข้า คงหัวเราะเยาะนางตาย

ไม่อยากท่อง

แอบมองมังกรร้ายทีหนึ่ง

มังกรร้ายแลนซ์ลากปีศาจที่สลบไปนอกห้องเรียน ทุ่มไปมา

มังกรร้ายตอนหนุ่มๆ...อารมณ์ดูจะไม่ค่อยดี...

แต่ท่าทุ่มปีศาจแบบนี้ดูคุ้นตา

นึกออกแล้ว เขาเคยทุ่มมังกรทองแบบนี้มาก่อน

"เจ้ากับแลนซ์มนุษย์มังกรดำมีความสัมพันธ์อะไรกัน?"

คริสตินเจ้าหญิงปีศาจปรากฏตัวหน้ามังกรน้อย

มังกรน้อยมองเจ้าหญิงปีศาจตรงหน้า รู้สึกว่าเจ้าหญิงในวัยนี้ช่างไร้เดียงสา

ถ้านางฟาดเจ้าหญิงองค์นี้หนึ่งค้อนทันที...

จะเกิดอะไรขึ้น?

อืม...

คงโดนปีศาจในห้องเรียนนี้รุมซ้อม...

รอออกจากที่นี่แล้วค่อยแอบโจมตีเจ้าหญิงองค์นี้ดีกว่า

"อืม...สัตว์เลี้ยงปีศาจ...อืม...ข้าเป็นสัตว์เลี้ยงปีศาจของแลนซ์มนุษย์มังกรดำ"

ในสถานการณ์แบบนี้ ถ้านางบอกว่าตัวเองเป็นลูกที่มนุษย์มังกรดำเลี้ยง เจ้าหญิงองค์นี้อาจคิดว่านางกำลังล้อเล่น เย้ยหยันนาง

"ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงปีศาจ แต่เป็นลูกที่ข้าเลี้ยง เจ้าถือว่านางเป็นลูกสาวข้าก็ได้"

สัตว์เลี้ยงปีศาจกับลูกเป็นคนละความหมาย

ลองลิ้มรสความลำบากในการเลี้ยงลูกล่วงหน้าก็ไม่เลวเหมือนกัน

คริสตินโกรธแล้ว มนุษย์มังกรดำบ้านี่ไม่เพียงไม่สนใจฐานะเจ้าหญิงของนาง ยังกล้าโจมตีนางต่อหน้านักเรียนในโรงเรียน ทุ่มนางข้ามไหล่

ไม่รู้ว่าเขาบ้าจริงหรือต้องการใช้วิธีแปลกๆ นี้ดึงดูดสมาชิกราชวงศ์มากขึ้น

ไม่ว่าเขามีจุดประสงค์อะไร ตอนนี้ไม่สำคัญแล้ว ตอนนี้นางโกรธที่สุด มนุษย์มังกรดำชั้นต่ำที่ไม่รู้จักประมาณตนผู้นี้ถึงกับเย้ยหยันนาง บอกว่ามังกรน้อยที่อายุไล่เลี่ยกับนางเป็นลูกสาวเขา

ต่อให้เขาบอกว่ามังกรน้อยตัวนี้เป็นน้องสาว นางก็คงไม่โกรธขนาดนี้

"ดูถูกข้าถึงเพียงนี้ แลนซ์มนุษย์มังกรดำ...เจ้าคิดว่าพลังที่ข้าแสดงออกมามีแค่นั้นจริงๆ หรือ?

ดีมาก คำพูดเมื่อครู่ของเจ้าทำให้ข้าโกรธจนสุดทน แลนซ์มนุษย์มังกรดำ ตอนนี้ข้าจะให้เจ้าดูว่า ข้าคริสตินมีดีมาก คำพูดเมื่อครู่ของเจ้าทำให้ข้าโกรธจนสุดทน แลนซ์มนุษย์มังกรดำ ตอนนี้ข้าจะให้เจ้าดูว่า ข้าคริสตินมีพลังปราบปีศาจชั้นต่ำเช่นเจ้าหรือไม่!"

"ไม่เชื่อหรือ?" สายตาของแลนซ์จับจ้องที่มังกรน้อย "มังกรน้อย เรียกข้าว่าพ่อให้นางฟังสักหน่อย"

บนลานแท่นบูชาเทพปีศาจ แลนซ์เห็นตัวเองในดวงตาแห่งเทพปีศาจพูดกับมังกรน้อยแบบนั้น ก็โกรธขึ้นมา

มังกรน้อยยังไม่เคยเรียกเขาว่าพ่อเลย ตัวเขาเมื่อสองพันปีก่อนกลับดี เปิดปากก็ให้มังกรน้อยเรียกเขาว่าพ่อ

คิดถึงความรู้สึกของตัวเองในอนาคตบ้างหรือไม่?

แล้วยังมังกรน้อยโง่ๆ ของเขา พอเจอเขาตอนหนุ่มๆ สิ่งแรกที่ทำกลับให้เขาเรียกนางว่า "พี่สาว"

จดไว้ในสมุดบันทึก กลับมาต้องตีสักยก

อีกอย่างยังมีเรื่องแปลกอีกเรื่อง ในเมื่อมังกรน้อยได้พบเขาในประวัติศาสตร์ ทำไมในความทรงจำของเขาตอนนี้...ถึงไม่มีความทรงจำช่วงนั้น?

เป็นเพราะยังไม่อัพเดต?

หรือว่าดวงตาแห่งเทพปีศาจ...จะแก้ไขลบทิ้งโดยอัตโนมัติ?

(จบบท)