บทที่ 140 เริ่มสร้างเขตแดนแห่งที่สอง!!!
บทที่ 140 เริ่มสร้างเขตแดนแห่งที่สอง!!!
ทันทีที่เห็นฉากนี้ในเสี้ยววินาที
หลี่ซินหลินถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ!!!
แม้เธอจะเคยคิดไว้แล้วว่าการโจมตีของตนอาจถูกหนิงอวิ๋นรับมือด้วยวิธีต่างๆ นานา……แต่ไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะถูกลบล้างไปอย่างง่ายดายถึงเพียงนี้!!!
หนิงอวิ๋นถึงขั้นไม่ได้กางเขตแดนด้วยซ้ำ แค่พึ่งพาความร้อนที่ปะทุออกมาจากพลังของตนเอง……
ก็ทำให้การโจมตีที่เธอปล่อยลงมา ราวกับการลงทัณฑ์จากสวรรค์ ถูกระเหยหายไปจนหมดสิ้น!!!
แต่จากนั้นไม่นาน
เธอก็ได้สติกลับคืนมาทันที
การต่อสู้ระดับนี้……
ไม่เปิดช่องให้เธอเหม่อแม้แต่นิดเดียว!!!
แค่พลาดเพียงครั้งเดียว ก็อาจทำให้เธอพ่ายยับเยินได้!!!
คิดมาถึงตรงนี้ เธอสูดหายใจลึก แล้วฝืนกดความตกตะลึงต่อพลังนี้เอาไว้
จากนั้นก็เร่งกระตุ้นพลังสายฟ้าอันดุดันไร้เทียมทานภายในร่างอีกครั้ง!!!
ในชั่วพริบตา อาร์กสายฟ้าทั่วร่างก็พลิ้วไหวเต้นระบำไปมา!!!
เสียงดังสนั่นราวฟ้าผ่ากลางพื้นดินก็ดังขึ้นอย่างฉับพลัน!!!
ในตอนนี้
หลี่ซินหลินแปรเปลี่ยนเป็นแสงสายฟ้าสีน้ำเงินเข้ม!!!
สายฟ้าเส้นเล็กละเอียดดุจเส้นไหมพันรอบกาย!!!
เพียงชั่วอึดใจ แสงสายฟ้าที่เธอแปลงกายเป็นก็ทำลายความว่างเปล่า พุ่งเข้าหาหนิงอวิ๋นเพื่อสังหารทันที!
“นี่คือความเร็วของสายฟ้างั้นเหรอ……”
เมื่อเห็นดังนั้น หนิงอวิ๋นพึมพำเบาๆ แต่การเคลื่อนไหวของเขาไม่มีความลังเลหรือหยุดชะงักแม้แต่น้อย เพียงชั่วเสี้ยววินาทีก็ตอบสนองทันที แล้วสะบัดดาบฟันออกไปด้านหน้า!!!
คมดาบสีขาวหิมะกดลงไปข้างหน้าราวกับถ่วงน้ำหนัก!!!
เปลวไฟสีแดงฉานพลันลุกโหมขึ้นจากตัวดาบ!!!
หลี่ซินหลินไม่มีท่าทีจะหลบแม้แต่น้อย ยังคงพุ่งสังหารเข้าใส่ด้วยสภาพสายฟ้าอย่างแข็งกร้าว!!!
โครมคราม——!!!
ในตอนนี้
พลังสองสายที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงปะทะกันอย่างรุนแรงในความว่างเปล่า!!!
เปลวไฟร้อนระอุถึงขีดสุดแผ่พล่านไม่หยุด พ่นลิ้นไฟกลืนกินสายฟ้าจนหมดสิ้น!
ขณะเดียวกัน แสงสายฟ้าเจิดจ้ายังไม่หยุดยั้ง ค่อยๆ ขัดสีจนเปลวไฟร้อนระอุนั้นมอดดับ!
ท่ามกลางลมเพลิงและคลื่นความร้อน
แสงสายฟ้าพยายามฉีกม่านเพลิงออกเป็นช่องหนึ่ง!!!
แต่ในเสี้ยววินาทีถัดมา
ดวงตาของหนิงอวิ๋นก็หรี่ลงทันที
ขณะเดียวกัน
แรงกดดันที่แผ่ออกมาจากความร้อนนั้นก็เพิ่มขึ้นอย่างฉับพลันเป็นทวีคูณ!!!
ฉึก——!!!
ท่ามกลางสายตาอันไม่อยากเชื่อของหลี่ซินหลิน
เขาถือริวจินจักระไว้ในมือ ด้วยท่าทีที่ไม่มีสิ่งใดต้านทานได้……บังคับฉีกแสงสายฟ้าเจิดจ้าที่อยู่ตรงกลางร่างของหลี่ซินหลินจนขาดเป็นชิ้นๆ จากนั้นก็ฟาดฟันออกไปในแนวนอน!!!
แต่ในดวงตาของหลี่ซินหลิน
นอกจากความประหลาดใจเล็กน้อยแล้ว
กลับไม่มีแม้แต่ความหวาดกลัวหรือท่าทีถอยหนีเลย
และก็ในช่วงเวลานี้เอง
ทันทีที่คมดาบฟันลงมาบนร่างเธอ มันกลับเหมือนชนเข้ากับภาพลวงตาและฟองอากาศ ไม่มีสัมผัสใดๆ ของการฟันโดนเนื้อแท้ คมดาบฟันพลาดไปตรงๆ!!!
เมื่อเห็นฉากนี้
หนิงอวิ๋นราวกับจะเข้าใจอะไรบางอย่าง
เขาเงยหน้ามอง แล้วจ้องไปยังร่างกายที่ถูกตัดออกเป็นสองซีก แต่ยังคงมีแสงสายฟ้าและพลาสมาส่องประกายอยู่
“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ งั้นนี่คือความสามารถในการทำให้ร่างกายกลายเป็นธาตุของเธอสินะ?”
ความสามารถแบบเดียวกับผลเยือกแข็ง การแปรสภาพร่างกายเป็นธาตุ
สามารถใช้ความสามารถนี้หลบการโจมตีทางกายภาพได้แทบทั้งหมด……
แม้จะอยู่ในโลกที่ผลปีศาจแพร่หลายเช่นนั้น หากไม่มีวิธีโจมตีเชิงธาตุ วิธีเดียวที่สามารถรับมือกับความสามารถแบบนี้ได้ก็คือฮาคิเท่านั้น!!!
เมื่อเผชิญกับคำถามของหนิงอวิ๋น บนใบหน้าของหลี่ซินหลินไม่มีความยินดีปรากฏเลย สีหน้ายังคงเคร่งขรึมอย่างยิ่ง!!!
การโจมตีเมื่อครู่นี้ แม้เธอจะใช้ความสามารถแปรสภาพร่างกายเป็นธาตุหลบพ้นไปได้สำเร็จ……
แต่เธอก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนและตรงที่สุด……ว่าพลังของคมดาบเล่มนั้นน่ากลัวเพียงใด!!!
หากไม่ใช่เพราะความสามารถแปรสภาพร่างกายเป็นธาตุ เมื่อครู่คนนั้นอาจถูกฟันขาดครึ่งเอวไปแล้ว!!!
จากนั้น
เธอค่อยๆ พ่นลมหายใจยาว “ใช่ นี่คือความสามารถแปรสภาพเป็นธาตุของฉัน”
หนิงอวิ๋นยืนอยู่ที่เดิม เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบสงบว่า “เธอเป็นคนแรกที่ฉันเคยเจอ……ที่มีความสามารถแปรสภาพเป็นธาตุเหมือนกัน”
เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่ซินหลินก็ชะงักไปเล็กน้อย “เหมือนกัน……?”
“พูดง่ายๆ ก็คือ……ฉันก็มีความสามารถแปรสภาพเป็นธาตุเหมือนกัน”
ทันทีที่ประโยคนี้จบลง
หนิงอวิ๋นถือดาบด้วยมือขวา ส่วนมือซ้ายค่อยๆ ยกขึ้นไปข้างหน้า!!!
จากนั้น ด้วยตัวเขาเป็นศูนย์กลาง พลังสายหนึ่งที่ตรงข้ามกับแรงกดดันวิญญาณอันร้อนแรงแผ่กระจายออกไปทั่ว!!!
พลังสายนี้เยือกเย็นราวน้ำแข็งในแดนลึก เปลวผลึกน้ำแข็งค่อยๆ ก่อตัวขึ้นทีละส่วนตามครึ่งซ้ายของร่างเขา เพียงชั่วพริบตาก็แปรเปลี่ยนเป็นร่างผลึกน้ำแข็งอย่างสมบูรณ์!!!
“พลังการแปรสภาพเป็นธาตุนี่น่าสนใจจริงๆ……”
หนิงอวิ๋นก้าวไปข้างหน้า ยกมือขึ้น แล้วดาบยักษ์น้ำแข็งนับไม่ถ้วนก็รวมตัวเป็นรูปจากความว่างเปล่าทันที!
“แต่ว่า ฉันก็ไม่ได้ใช้พลังนี้อย่างจริงจังมานานแล้ว……”
ทันทีที่เสียงสิ้นสุดลง
ฉึก——!!!
โครมคราม——!!!
ดาบยักษ์น้ำแข็งนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าโจมตีหลี่ซินหลินตามวิถีที่กำหนดไว้!!!
ดวงตาคู่สวยของเธอเบิกกว้าง ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย!!!
ร่างกายเคลื่อนไหวว่องไว หลบหลีกต่อเนื่อง!!!
ความสามารถแปรสภาพเป็นธาตุของร่างกายแม้จะแข็งแกร่งมาก ทำให้การโจมตีทางกายภาพส่วนใหญ่ไร้ผลต่อเธอ!!!
แต่เมื่อเผชิญกับการโจมตีของหนิงอวิ๋นที่มีความสามารถแปรสภาพเป็นธาตุเหมือนกัน หลี่ซินหลินกลับไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย!!!
เธอไม่กล้าเสี่ยง!!!
ไม่กล้าเสี่ยงว่าการโจมตีของหนิงอวิ๋นจะส่งผลกับตนเองได้หรือไม่!!!
ดังนั้น
ในตอนนี้
เงาร่างของเธอได้เชื่อมโยงกับอาร์กสายฟ้านับไม่ถ้วนที่ลอยอยู่รอบตัวเกิดเป็นความสัมพันธ์บางอย่าง!!!
ทุกครั้งที่ดาบยักษ์น้ำแข็งเล่มหนึ่งกำลังจะแทงถูกเธอในเสี้ยววินาที
เงาร่างของเธอจะหายไปจากจุดเดิมทันที!!!
และในเสี้ยววินาทีถัดมา
เงาร่างของเธอก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งที่บริเวณอาร์กสายฟ้าที่เต้นระยิบอยู่จุดหนึ่งในเขตแดน!!!
เมื่อเห็นฉากนี้ หนิงอวิ๋นซึ่งเริ่มต่อสู้มาตั้งแต่ต้น ก็เผยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อยเป็นครั้งแรก
เขาย่อมมองออกว่า……
การเคลื่อนไหวหลบหลีกของหลี่ซินหลินรวดเร็วมาก แต่ไม่ใช่เพราะเธอแปรร่างตัวเองเป็นสายฟ้าที่เร็วถึงขีดสุด……
หากเป็นการเคลื่อนย้ายพริบตาจริงๆ!!!
ในเขตแดนที่เต็มไปด้วยอาร์กสายฟ้าแห่งนี้ เธอสามารถแปรร่างเป็นสายฟ้า อาศัยความเชื่อมโยงที่เกิดขึ้นระหว่างอาร์กสายฟ้าทุกเส้น……ทำให้เกิดการสลับตำแหน่งที่เทียบเท่ากับการเคลื่อนย้ายพริบตาอย่างสมบูรณ์!!!
และยังใช้พลังสิ้นเปลืองต่ำมากอีกด้วย!!!
น่าสนใจดี
ผลลัพธ์เกือบจะเทียบเท่าคามุย
แต่กลับใช้พลังน้อยกว่าคามุย
แถมวิชาต้องห้ามไร้ขอบเขต【อาโอ】ยิ่งเทียบไม่ได้เลย!!!
เอฟเฟกต์ของวิชา【อาโอ】แม้จะทำให้ตนเองมีความเร็วใกล้เคียงการเคลื่อนย้ายพริบตาได้ แต่สุดท้ายก็เป็นเพียงการใช้สิ่งที่มีขอบเขตจำกัดให้บีบอัดจนเข้าใกล้ความไร้ขอบเขต อันเป็นผลลวงของการเคลื่อนย้ายพริบตา……
ไม่อาจเอาไปเทียบกับความสามารถเคลื่อนย้ายพริบตาที่แท้จริงเช่นนี้ได้!!!
แน่นอน
สิ่งสำคัญที่สุดไม่ใช่ความสามารถเคลื่อนย้ายพริบตาแบบนี้
แต่เป็นความคิดที่ใช้พลังของตนเองเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด!!!
สมแล้วที่ได้ต่อสู้กับอัจฉริยะระดับท็อปอย่างหลี่ซินหลิน……มันสามารถได้รับประโยชน์ที่คาดไม่ถึงจริงๆ!!!
สัญชาตญาณการต่อสู้ของเธอ ก็อยู่ในระดับท็อปเช่นกัน!!!
คิดมาถึงตรงนี้ หนิงอวิ๋นก็ลบล้างดาบยักษ์น้ำแข็งทั้งหมดนั้นจนสิ้น!!!
จากนั้นเขาก็ค่อยๆ เอ่ยว่า “ต้องขอบคุณเธอ ที่ทำให้ฉันได้แรงบันดาลใจไม่น้อย”
“งั้นฉันขอลองดูบ้าง……สร้างเขตแดนที่สอง!”
(จบตอน)