บทที่ 179 【อสูรต้องห้าม】ความลับแห่งห้วงลึก

"อะไรกัน?

เพิ่งทำสัญญาร่วมชีวิตเสร็จก็เริ่มพูดจาใส่ร้ายอาจารย์ของข้าแล้วหรือ? พูดถึงอาจารย์ในแง่ร้าย?

ชื่อของอาจารย์มันจะไปอัปมงคลได้อย่างไร?

คำว่า 'อัปมงคล' ที่หลุดออกมาจากปากปีศาจ มันน่าขันไปหน่อยไหม?

ในสายตามนุษย์ ปีศาจต่างหากที่เป็นตัวแทนของความอัปมงคล

อาจารย์ของข้าก็แค่มีชีวิตอยู่มานานกว่าคนอื่นเล็กน้อยเท่านั้น

แล้วจะไปอัปมงคลตรงไหน?"

"ยูลิสซิส เจ้าจะพูดใส่ร้ายอาจารย์ข้าแบบนี้อีก อยากให้ข้าฆ่าตัวตายให้ดูไหม?"

"???"

'ช่างเป็นสัตว์จริงๆ

ทำสัญญาร่วมชีวิตกับเจ้าเพื่อให้เจ้าเอามันมาข่มขู่ข้างั้นหรือ?'

"ทำไมไม่พูดอะไรล่ะ? รู้ตัวแล้วสินะว่าตัวเองผิด?"

"ข้าคิดว่าให้ข้าเป็นภูติรับใช้ของเจ้าดีกว่า อย่างน้อยถ้าวันไหนเจ้าตาย ข้าก็ยังมีชีวิตอยู่"

อสูรจันทร์เลือดยูลิสซิสรู้สึกว่าตนเองใจร้อนไปหน่อย ถ้ารู้ว่าอันเดรเป็นคนแบบนี้ ก็ไม่ควรทำสัญญาร่วมชีวิตด้วยตั้งแต่แรก

สัญญาภูติรับใช้ก็พอแล้ว

"ยูลิสซิส ข้าไม่ใช่คนที่ชอบดูถูกชีวิตตัวเอง ข้า..."

"เจ้าไม่ใช่มนุษย์"

"หุบปาก! จะมนุษย์หรือไม่ก็ช่าง สิ่งที่ข้าอยากบอกเจ้าคือ ต่อหน้าข้า เจ้าห้ามพูดใส่ร้ายอาจารย์ของข้า ยิ่งพูดให้ข้าตัดขาดจากอาจารย์ยิ่งห้ามเด็ดขาด"

"พวกเรากำลังสื่อสารผ่านจิตวิญญาณ อาจารย์ของเจ้าไม่ได้ยินบทสนทนาของพวกเราหรอก"

"ทำไมถึงบอกว่าชื่อของอาจารย์ข้าอัปมงคล?"

"การออกเสียงชื่อของอาจารย์เจ้า...เหมือนกับการออกเสียง 'ชื่อต้องห้าม' ในห้วงลึกไม่มีผิด 'ชื่อต้องห้าม' นั้นถูกราชวงศ์แห่งห้วงลึกสาปแช่งไว้...นั่น...ช่างเถอะ มันเป็นความลับของห้วงลึก พูดมากไม่ได้

ข้าไม่รู้เรื่อง 'อสูรต้องห้าม' นั่นมากนัก ถ้าอาจารย์ของเจ้ามีชื่อเดียวกับ 'อสูรต้องห้าม' นั่น โชคคงไม่ค่อยดีนัก"

อันเดรถึงกับพูดไม่ออก

เพียงเพราะในห้วงลึกมี 'อสูรต้องห้าม' อยู่ตนหนึ่ง ก็บอกว่าชื่อของอาจารย์อัปมงคล

ช่างเหลวไหลในโลกมนุษย์ มีคนชื่อแลนซ์มากมายนับไม่ถ้วน

และในดินแดนนอกโลกมนุษย์ก็คงมีผู้ที่ชื่อแลนซ์อยู่ไม่น้อย

ไม่ว่าจะเป็นในอาณาจักรออร์ค อาณาจักรคนแคระ อาณาจักรเอลฟ์ เผ่านางเงือกในทะเลใหญ่ สัตว์ราชันย์ที่มีสติปัญญาในป่าโบราณ รวมถึงสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน

ถ้าการมีชื่อเดียวกับ 'อสูรต้องห้าม' ของห้วงลึกหมายถึงความอัปมงคล

คำสาปจากห้วงลึกนั้นช่างรุนแรงเกินไป

ไม่ต้องพูดถึงว่าคำสาปจากห้วงลึกไม่มีทางส่งผลถึงโลกมนุษย์ แม้จะส่งผลได้ก็ไม่แน่ว่าจะมีผลต่ออาจารย์ของข้า

"อสูรต้องห้ามในห้วงลึกของพวกเจ้าแข็งแกร่งเท่าอาจารย์ข้าหรือ?"

อสูรจันทร์เลือดยูลิสซิสถอนตัวออกจากการสื่อสารทางจิตวิญญาณ มนุษย์โง่เขลา

เขายอมรับว่าอาจารย์ของอันเดรแข็งแกร่งมาก แต่มนุษย์ผู้นี้ไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเอามาเปรียบเทียบกับ 'อสูรต้องห้าม' ในห้วงลึกของพวกเขา

'อสูรต้องห้าม' ผู้นั้นมีโอกาสได้เป็นราชวงศ์ด้วยซ้ำ

ราชวงศ์แห่งห้วงลึกมีพลังที่แข็งแกร่งเกินจะจินตนาการได้

และ 'อสูรต้องห้าม' ผู้นั้นทำให้ราชวงศ์ใหญ่แห่งห้วงลึกโกรธแค้นทั้งหมด

ราชวงศ์แห่งห้วงลึกกำลังตามล่าเขาอยู่อย่างลับๆ

อีกไม่นาน 'อสูรต้องห้าม' ผู้นั้นอาจถูกนำตัวกลับห้วงลึกเพื่อรับการพิพากษา

"สัญญาเสร็จสมบูรณ์แล้ว สัญญาร่วมชีวิต มนุษย์...ผู้แข็งแกร่ง เจ้าพอใจกับผลลัพธ์นี้หรือไม่?"

"ขอเพียงอันเดรพอใจก็พอ ข้าไม่สนใจ"

สัญญาร่วมชีวิตก็ดีอยู่หรอก

แค่มีจุดไม่ดีอยู่อย่างเดียว

อสูรจันทร์เลือดยูลิสซิสเป็นปีศาจเพศผู้

อย่างการทำสัญญาร่วมชีวิต เขารู้สึกว่า...ทำสัญญากับปีศาจเพศตรงข้ามจะน่าสนใจกว่า

อยู่ไปนานๆ อันเดรอาจได้แต่งงานกับปีศาจเพศเมียก็ได้

อันเดรกับเขาไม่เหมือนกัน

เขาไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นมังกรดำเลือดบริสุทธิ์

แม้จะมีชีวิตอยู่มานาน แต่ที่จริงเขาเพิ่งเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ได้ไม่นาน

อันเดรนั้นต่างออกไป สำหรับมนุษย์แล้ว เขาเป็นปีศาจแก่ตัวจริงๆ

ก็ได้ เขาแค่คิดเล่นๆ

เรื่องคู่ครองของศิษย์ เขาไม่อยากยุ่ง

"แลนซ์ กระทะใบใหญ่นี้ท่านจะเอาไหม?"

มังกรน้อยสวมถุงมือ เกาะขอบกระทะ กระทะใบนี้เคยต้มปีศาจมาแล้ว ต่อไปจะทำอาหารกินได้อีกหรือ?

มังกรร้ายเป็นโรคสะอาดจุ คงไม่เอากระทะใบนี้แล้วกระมัง?

ถ้าจะเอา...นางก็ต้องล้างกระทะใบนี้

อยู่กับมังกรร้ายมาครึ่งปี บางครั้งนางถึงกับลืมสถานะองค์หญิงแห่งจักรวรรดิของตนไปโดยไม่รู้ตัว

ต้องคอยเตือนตัวเองบ่อยๆ

บอกตัวเองว่านางคือองค์หญิงแห่งจักรวรรดิ

คนที่จะได้เป็นจักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิฟาโรแลนด์ในอนาคต

นอกจากช่วงแรกที่รู้สึกปรับตัวไม่ได้ ใช้ชีวิตอยู่ในความหวาดกลัวตลอดเวลา

ตอนนี้นางปรับตัวเข้ากับการอยู่ร่วมกับมังกรร้ายได้แล้ว

การใช้ชีวิตกับมังกรร้าย เวลาที่ควรมีความสุขก็ให้มีความสุข เวลาที่ควรทุกข์ก็ให้ทุกข์ เวลาที่ควรเล่นก็ให้เล่น

แค่บางทีเล่นไปเล่นมาก็มักจะถูกมังกรร้ายแกล้ง

ทั้งที่เป็นมังกรดำที่เข้าสู่วัยผู้ใหญ่แล้ว...แต่เวลาเล่นก็ยังทุ่มเทและบ้าคลั่งขนาดนั้น

ยังซุกซนกว่านางที่เป็นองค์หญิงที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะเสียอีก

บางครั้งนางก็คิดว่า บางทีตอนที่มังกรร้ายเป็นมังกรน้อย มังกรวัยรุ่น อาจจะยุ่งกับการเรียนรู้และฝึกฝน ไม่ได้เล่นสนุกอย่างเต็มที่

และส่วนใหญ่ก็อยู่ตามลำพัง ไม่มีเพื่อนเล่น...ดังนั้นพอเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ เวลาได้เล่นจึงทุ่มเทหมดใจ?

มังกรน้อยรู้สึกว่า หลังจากกินผลแห่งปัญญา นางก็พอเดาความจริงได้ราง ๆ

"ฆ่าเชื้อสักหน่อยก็น่าจะใช้ได้...ช่างเถอะ เอาไว้ที่นี่แหละ พอดีจะให้เป็นของขวัญอันเดร ดัดแปลงนิดหน่อย กระทะใบใหญ่นี้ก็จะกลายเป็นอ่างน้ำพุร้อน ให้อันเดรมาแช่น้ำพุร้อน"

มังกรน้อยคิดว่าความคิดของมังกรร้ายดีมาก

ไม่ต้องล้างกระทะแล้ว

ซึ้งนึ่งยังไม่ได้ใช้ เอากลับไปใช้ต่อได้

"ผู้แข็งแกร่งมนุษย์ ข้า...เราจะกลับห้วงลึกแล้ว"

"นั่นเป็นอิสระของเจ้า ไม่จำเป็นต้องขออนุญาตข้า"

ทำสัญญาร่วมชีวิตแล้ว แลนซ์ก็ไม่กลัวว่าอสูรจันทร์เลือดจะทำร้ายอันเดร ต่อไปพวกเขาต้องเป็นตายร่วมกัน

สัญญานี้เมื่อทำแล้ว จะยกเลิกได้ก็ต่อเมื่อทั้งสองฝ่ายยินยอม

ถ้าฝ่ายหนึ่งยินยอมแต่อีกฝ่ายไม่ยินยอม สัญญาร่วมชีวิตก็ไม่สามารถยกเลิกได้

ใต้เท้าของอสูรจันทร์เลือดยูลิสซิสปรากฏแท่นเวทสีเลือด

เมื่อแท่นเวทสีเลือดก่อตัวขึ้น อักขระปีศาจสีเลือดก็ลอยออกมาจากแท่นเวท ลอยค้างอยู่ในอากาศว่างเปล่า แล้วค่อยๆ จมหายเข้าไปในความว่างเปล่า

เมื่ออักขระสีเลือดทั้งหมดจมหายไป ในความว่างเปล่าก็ปรากฏรอยแยกสีเลือด เมื่อรอยแยกสีเลือดขยายใหญ่พอที่คนจะผ่านได้ อสูรจันทร์เลือดยูลิสซิสก็ก้มตัวเข้าไปในรอยแยกสีเลือด จากไปจากโลกใต้ดินแห่งนี้

แท่นบูชาแหล่งกำเนิดเลือด—

ปีศาจระดับกลางต้องการข้ามมิติมาโลกมนุษย์ ก็ต้องบูชายัญบางอย่าง

นี่คือเหตุผลหนึ่งที่ว่าทำไมปีศาจจึงไม่ค่อยปรากฏตัวในโลกมนุษย์บ่อยๆ

มนุษย์ที่สามารถเรียกปีศาจ ทำสัญญากับปีศาจ และได้รับพลังจากปีศาจ ต้องจ่ายราคาที่เกินกว่าที่มนุษย์ธรรมดาจะจินตนาการได้

แต่บางคนเพื่อแก้แค้น...เลือกที่จะร่วมมือกับปีศาจ...ก็พอเข้าใจได้

ปีศาจชอบดวงวิญญาณที่ถูกความแค้นครอบงำที่สุด เพราะคนแบบนี้เพื่อแก้แค้นยอมจ่ายทุกอย่าง...

ผลตอบแทนที่ได้เกินกว่าที่จ่ายไป...

"สมาชิกสมาคมแมงป่องงามที่รับภารกิจรางวัลสามารถไปได้แล้ว สมาคมอื่นๆ อีกไม่กี่สมาคมต้องเก็บกวาดขยะนอกนครทองคำ ซ่อมแซมถนนนอกนครทองคำให้เรียบร้อยก่อนถึงจะไปได้ สมาชิกสมาคมที่บาดเจ็บสามารถพาตัวกลับไปด้วย"

สมาชิกสมาคมแมงป่องงามได้ยินคำพูดของแลนซ์ ก็เก็บข้าวของอย่างง่ายๆ เตรียมพร้อมที่จะออกจากโลกใต้ดินนี้

ท่านแลนซ์น่ากลัวเหลือเกิน

เหมือนตัวร้ายในตำนานไม่มีผิด น่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจเสียอีก

ชำแหละศพ ดูดวิญญาณ ทำหุ่นเชิด...

รีบออกไปจากที่นี่เถอะ กลัวว่าช้าไป...หางแมงป่องจะถูก 'ท่านแลนซ์' ตัดไปทำยา

สมาชิกสมาคมแมงป่องงามออกจากโลกใต้ดินไป

สมาคมหมีดุ และอีกสามสมาคมที่ถูกอันเดรจับตัวไว้ก่อนหน้านี้ได้รับอิสรภาพ เพื่อที่จะออกจากที่นี่โดยเร็ว หลังจากสมาชิกสมาคมแมงป่องงามจากไปไม่นาน ทั้งสี่สมาคมก็ออกจากนครทองคำ

ทั้งเก็บกวาดขยะนอกนครทองคำ ซากสัตว์ประหลาด พร้อมกับซ่อมแซมถนนนอกนครทองคำไปด้วย

ล้วนเป็นผู้เหนือธรรมชาติ เมื่อทุ่มเทสุดกำลัง ใช้เวลาเพียงประมาณสี่ชั่วโมง ก็เก็บกวาดขยะนอกนครทองคำสะอาดเกลี้ยง ซ่อมแซมถนนเรียบร้อย

เพื่อให้ท่านแลนซ์ผู้น่ากลัวประทับใจ สมาชิกสมาคมหมีดุยังให้สมาชิกอีกสามสมาคมช่วยกันตกแต่งสภาพแวดล้อมนอกนครทองคำ

จัดการต้นไม้สองข้างทางให้สวยงามด้วย

อันเดรตรวจดูแล้วพอใจมาก จึงให้ทหารวิญญาณทองคำส่งพวกเขากลับ ก่อนกลับยังบอกกับสมาชิกทั้งสี่สมาคมว่า ถ้ามีเวลาว่างยินดีต้อนรับให้มาเที่ยวนครทองคำ

ในนครทองคำเหลือเพียงสมาชิกสมาคมทองแดง

ตอนนี้ สมาชิกสมาคมทองแดงกำลังปลอบเมริดิธที่ร้องไห้จนเกือบจะหมดสติ

หนึ่งชั่วโมงก่อน บนตัวเมริดิธงอกกระดองสีขาวขึ้นมา

นางเปลี่ยนจากสาวหูกระต่ายเป็นเต่าหูกระต่าย

อื้อฮือ—

ยอมรับไม่ได้

ยอมรับไม่ได้เลย ทำไมกระดองของมังกรน้อยถึงงอกบนหัว แต่พอมาถึงนาง กลับงอกบนตัว?

นางลองแล้ว หัวยังหดเข้าไปในกระดองได้...

กลายเป็นเต่าหูกระต่ายจริงๆ...

เมริดิธร้องไห้จนเกือบจะหมดสติในอ้อมอกของแอนนี่

กลับไปสมาคมแบบนี้ คงถูกสมาชิกคนอื่นหัวเราะตายแน่

หลุยส์ ดอลตัน บาเซล ทั้งสามคนก่อนหน้านี้ก็สิ้นหวังมาก แต่พวกเขาทั้งสามมีความอดทนทางจิตใจที่แข็งแกร่งกว่า

ด้วยว่ายาเหนือธรรมชาติของท่านชรา พวกเขาดื่มมาหลายครั้งแล้ว เคยเจอผลข้างเคียงมาทุกรูปแบบ

ครั้งนี้แค่มีกระดองงอกบนตัวเท่านั้น

นอกจากดูไม่ดี ยังไม่พบปัญหาด้านอื่น

ไม่ต้องพูดถึงว่าหดหัวเข้าไปในกระดอง...รู้สึกปลอดภัยสุดๆ ที่สำคัญคือขายาวของพวกเขาก็หดเข้าไปใต้กระดองได้ด้วย

พวกเขาทดสอบความแข็งของกระดองบนตัว ดาบใหญ่ที่ตีจากเหล็กกล้าก็ทำลายการป้องกันของกระดองไม่ได้

ลูกไฟ ก้อนน้ำแข็ง ก็ไม่สามารถทำลายกระดองบนหลังพวกเขาได้

พลังป้องกันของกระดองนี้ช่างน่าตกใจจริงๆ

เล่นก็เล่น ล้อก็ล้อ ถ้ามีสมาชิกสมาคมเรียกพวกเขาว่า 'คนเต่า' 'ชายเต่า'...

ใช้กระดองชนให้ตายเลย

ท่านชราแลนซ์เรียกพวกเขาว่า 'เต่าเทพ'...

สู้ไม่ได้ สู้ท่านชราไม่ได้จริงๆ ถ้าสู้ได้ พวกเขาอยากใช้กระดองชนท่านชราแลนซ์ลงกระทะให้แช่น้ำพุร้อน

"ท่าน...ท่าน...ท่านชรา...กระดองบนตัวข้าจะหายไปเมื่อไหร่? ผลข้างเคียงนี้ไม่เป็นมิตรกับข้าที่เป็นสาวหูกระต่ายเลย"

"ก่อนหน้านี้ข้าคิดว่าสี่ห้าวัน ผลข้างเคียงก็จะหายไป ตอนนี้ดูแล้ว...ผลข้างเคียงอาจจะอยู่นานเกือบหนึ่งเดือน..."

กระดองบนหัวลูกมังกรยี่สิบวันแล้วยังไม่หาย ดีที่สุดก็คงหนึ่งเดือน

ผลข้างเคียงของยาเหนือธรรมชาติครั้งนี้คงอยู่นานเกินคาด อาจเกี่ยวกับที่เขากลั่นเลือดของคุกุ

ถ้าไม่ได้กลั่น กระดองบนตัวพวกเขาอาจหายไปในไม่กี่วัน

หลังจากกลั่น ระยะเวลาที่ผลข้างเคียงคงอยู่ยาวนานขึ้นยี่สิบกว่าวันหรือหนึ่งเดือน นี่เป็นสิ่งที่เขาคาดไม่ถึง

ค่อยๆ รอไป กระดองบนตัวไม่ใช่ของไร้ประโยชน์ ยามคับขันอาจช่วยรับดาบแทนพวกเขาได้

สีของกระดองก็น่าสนใจ

กระดองบนหัวลูกมังกรเป็นสีอัญมณีม่วง

กระดองบนตัวสาวหูกระต่ายเมริดิธเป็นสีขาว เหมือนสีผมของนาง

เมริดิธเป็นกระต่ายขาว

ในเผ่ากระต่ายของพวกเขายังมีกระต่ายเทา กระต่ายดำ กระต่ายน้ำตาลเหลือง และกระต่ายลายผสม

ถ้าคนเผ่ากระต่ายพวกนี้ดื่มเทพสงครามสามนาทีเวอร์ชั่นอัพเกรด...กระดองที่งอกขึ้นมาอาจมีสีเดียวกับขนบนตัวพวกเขา

กระดองที่งอกบนตัวหลุยส์ บาเซล ดอลตัน ทั้งสามคนมีสีเดียวกับผมของพวกเขา

"สามสิบวัน!!!" เมริดิธหมดสติในอ้อมอกแอนนี่...

อันเดร องค์หญิงเอลูชา เห็นสมาชิกสมาคมทองแดงที่ดื่มยาเหนือธรรมชาติแล้วมีกระดองงอกบนตัวพวกนี้ อยากหัวเราะแต่ไม่กล้าหัวเราะ

พวกเขาหัวเราะทีหนึ่ง ใครจะรู้ว่าอาจารย์แลนซ์จะให้พวกเขาดื่มยาเหนือธรรมชาติแปลกๆ บ้างหรือเปล่า

"เต่าหูกระต่ายน่ารักดี ทำไมถึงหมดสติไปล่ะ?"

"ท่านชรา เทพสงครามสามนาทีเวอร์ชั่นอัพเกรด พวกเราไม่ต้องใช้แล้ว จะคืนให้ท่านตอนนี้ดีไหม?"

"เก็บไว้เถอะ บอกไม่ถูกว่าเมื่อไหร่จะได้ใช้ อย่ากลัวผลข้างเคียง"

"..."

สมาชิกสมาคมทองแดงเงียบๆ เก็บเทพสงครามสามนาทีเวอร์ชั่นอัพเกรดไว้ ท่านชราพูดมีเหตุผล เจออันตราย ใครจะกลัวผลข้างเคียงอะไร

เอาชีวิตรอดเป็นอันดับแรก

เก็บไว้ๆ

แลนซ์นั่งลงบนเก้าอี้ สายตามองไปที่อันเดรและองค์หญิงเอลูชา จะให้พวกเขาสองคนทำสัญญาเทพมรณะฝึกหัดกับเขา?

หรือจะให้ทำสัญญาเทพมรณะฝึกหัดกับเทพมรณะโซโลมอน?

ถ้าทำสัญญาเทพมรณะฝึกหัดกับเขา พวกเขาคงต้องเป็นเทพมรณะฝึกหัดนานพอสมควร แต่ถ้าทำสัญญาเทพมรณะฝึกหัดกับเทพมรณะโซโลมอน ผ่านไปหนึ่งสองร้อยปีพวกเขาอาจจะได้เป็นเทพมรณะแห่งนรกจริงๆ

เทพมรณะระดับหนึ่ง

ช่างเถอะ ให้พวกเขาทำสัญญากับเทพมรณะโซโลมอนเถอะ

เคียวเทพมรณะสีดำบินออกมาจากโอสถทองคำ ลอยค้างอยู่ในอากาศตรงหน้า แลนซ์ติดต่อเทพมรณะแห่งนรกโซโลมอน

ในสายตาสมาชิกสมาคมทองแดง อันเดร เอลูชา และคนอื่นๆ เคียวเทพมรณะสีดำเป็นเพียงไม้ท่อน

ประสาทสัมผัสและการมองเห็นของพวกเขาถูกพลังแห่งนรกบิดเบือนไป

ไม่นานร่างของเทพมรณะโซโลมอนก็ปรากฏในภาพลวง

เสื้อคลุมเทพมรณะบนตัวเทพมรณะระดับสองไม่ใช่สีดำล้วนอีกต่อไป แต่เป็นสีดำแดง เคียวเทพมรณะก็อัพเกรดเป็นสีดำแดงด้วย คงมีฟังก์ชั่นเพิ่มขึ้นอีกหลายอย่าง

เคียวเทพมรณะของเขาจะอัพเกรดเป็นเคียวเทพมรณะระดับสองได้ไหม?

"แลนซ์ เทพมรณะฝึกหัดที่เจ้าทำสัญญาด้วยก็แค่มังกรกระดูกวิญญาณนั่น เขาตกต่ำแล้ว"

"???"

ตกต่ำ?

"ตกต่ำยังไง?"

"ทุกวันกอดซัคคิวบัส หญิงงู สาวอีกา ปีศาจสาวเล่นไพ่นกกระจอก ตอนนอน ซัคคิวบัสโบกพัด สาวอีกาป้อนองุ่น หญิงงูนวดหลัง...อยู่อย่างสุขสบายยิ่งกว่าข้าที่เป็นเทพมรณะระดับสองของนรกเสียอีก"

???

กลายเป็นมังกรกระดูกวิญญาณไปแล้ว...ยังมีอารมณ์ทางเพศอีกหรือ?

ป้อนองุ่นเข้าปากไม่มีเนื้อ องุ่นเข้าปากคงตกพื้นแน่ๆ?

นวดหลัง

ร่างมังกรไม่มีเนื้อ มีแต่กระดูกมังกร

หญิงงูจะนวดหลังให้การ์เซียยังไง?

ใช้หางงูพันกระดูกหลังมังกร ใช้ท่า 'รัดตาย' มานวดให้กระดูกหรือ?

เจ้าชู้คงแค่เอาซัคคิวบัส สาวอีกา หญิงงูมาแขวนประดับบนร่างมังกรที่มีแต่กระดูก?

(จบบท)