เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 120 : ทำไมพวกเขากลับมาอยู่ที่นี่กันล่ะ.......

ตอนที่ 120 : ทำไมพวกเขากลับมาอยู่ที่นี่กันล่ะ.......

ตอนที่ 120 : ทำไมพวกเขากลับมาอยู่ที่นี่กันล่ะ.......


ตอนที่ 120 : ทำไมพวกเขากลับมาอยู่ที่นี่กันล่ะ.......

ฉู่หลิงชายตามองกลุ่มคุณชายเหล่านั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะก้าวเท้าเดินตามหลังฉวี่เสี่ยวปิงมุ่งหน้าตรงเข้าไปข้างใน

งานคอนเสิร์ตใหญ่ยังไม่ทันจะได้เริ่มการแสดงอย่างเป็นทางการ แต่ทว่าภายในลานจัดแสดงกลับอัดแน่นไปด้วยผู้คน แฟนคลับกว่าครึ่งต่างก็พากันเข้ามาจับจองที่นั่งกันเรียบร้อยแล้ว และก็ยังคงมีผู้คนอีกมากที่กำลังหลั่งไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

ฉวี่เสี่ยวปิงมองดูตั๋วแถวหน้าสุดในมือพลางส่งยิ้มหวานจนตาหยี บนใบหน้าของเธอก็อบอวลไปด้วยความสุขและความยินดีพลางพูดกับฉู่หลิงว่า “ตั๋วแถวหน้าสุดนี่มันดีจริงๆ เลย นายเก่งที่สุดเลย!”

รอไม่นาน คอนเสิร์ตใหญ่ในค่ำคืนนี้ก็พลันเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

แสงไฟทั่วทั้งสนามกีฬาก็พลันดับมืดลงในทันที จากนั้นแสงสปอตไลท์ที่สว่างจ้าดวงหนึ่งก็สาดส่องลงมาบนเวทีอย่างพอดิบพอดี

ซาวด์เอฟเฟกต์และดนตรีประกอบก็พลันดังกึกก้องขึ้นมาในชั่วพริบตา

ในจังหวะที่บรรดาแฟนคลับต่างพากันกลั้นหายใจด้วยความตื่นเต้นและระทึกใจ ทันใดนั้น ที่บริเวณใต้เวทีก็มีเงาร่างสายหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นมาสู่หน้าเวที

เงาร่างที่แสนจะงดงามและเย้ายวนใจนั้น ก็ขยับร่างกายร่ายรำไปตามจังหวะเสียงดนตรีประกอบอย่างพริ้วไหว

และแทบจะในพริบตาเดียว น้ำเสียงที่แสนจะไพเราะและหวานซึ้งก็พลันดังก้องขึ้นมา และแน่นอนว่ามันย่อมต้องเป็นเสียงของจื่อฉีนั่นเอง!

ในตอนนั้นทั้งเสียงตบมือ เสียงกรี๊ดด้วยความดีใจและเสียงเชียร์ ต่างก็พากันหลอมรวมกันจนดังสนั่นหวั่นไหว บรรยากาศทั่วทั้งงานคอนเสิร์ตใหญ่ก็พลันร้อนระอุขึ้นมาจนถึงขีดสุดในทันที!

และเมื่อการร้องเพลงของจื่อฉีเริ่มต้นขึ้น กิจกรรมบริจาคการกุศลก็พลันเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการด้วยเช่นกัน

อารมณ์ของบรรดาแฟนคลับในตอนนี้ก็ช่างร้อนแรงและกระตือรือร้นมาก ทุกคนต่างก็พากันฟังไอดอลและร้องเพลงไปพร้อมกับเธอ สองมือก็ออกแรงกดบนหน้าจอโทรศัพท์กันรัวๆ อย่างรวดเร็ว แล้วของขวัญก็ถูกส่งไปจนบินว่อนเต็มหน้าจอทันที

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนที่จื่อฉีสลัดเสื้อผ้าชั้นนอกแล้วโชว์ทักษะการเต้นที่แสนจะเร่าร้อนและเย้ายวนใจ ยอดการส่งของขวัญบริจาคนั้นก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้นราวกับจะบินขึ้นฟ้าอย่างไรอย่างนั้น

แฟนคลับทุกคนต่างก็พากันเคลื่อนไหวร่างกายไปตามจังหวะของจื่อฉีกันอย่างมีความสุข

บรรดาคุณชายที่เคยพยายามเข้าหาฉวีเสี่ยวปิงก่อนหน้านี้ ตั้งแต่กิจกรรมเริ่มขึ้น สายตาของพวกเขาก็แทบจะไม่ละไปจากหน้าจอโทรศัพท์เลยแม้แต่วินาทีเดียว สองมือก็ออกแรงกดหน้าจอกันรัวๆ ไม่หยุด

เพื่อให้ได้มาซึ่งตำแหน่งอันดับหนึ่งในวันนี้ ทุกคนต่างก็พากันคลุ้มคลั่งกันไปหมดแล้ว

บรรดาคู่ควงของเหล่าคุณชายต่างก็มองดูการกระทำที่แสนจะบ้าคลั่งของพวกเขา จนดวงตาแทบจะถลนออกมา

เงินตั้งมากมายขนาดนั้น แต่กลับใช้จ่ายออกไปอย่างหน้าตาเฉยเลยงั้นเหรอ?

บรรดาแฟนคลับที่นั่งอยู่ข้างๆ เมื่อเห็นดังนั้น ต่างก็พากันส่งสายตาอิจฉาขึ้นมาทันที ร่ำรวยกันจริงๆ!

คุณชายเหล่านั้นในตอนนี้ก็เริ่มทำท่าทางลำพองใจขึ้นมา พวกเขาแสร้งกวาดสายตามองสำรวจไปรอบๆ ด้วยสีหน้าที่แสนจะหยิ่งยโส ราวกับตัวเองเป็นราชาผู้ยิ่งใหญ่ที่กำลังมองสำรวจดินแดนของตัวเองอย่างไรอย่างนั้น

แล้วในไม่ช้า พวกเขาก็สังเกตเห็นฉวี่เสี่ยวปิงและฉู่หลิงที่นั่งอยู่ที่เบาะแถวหน้าสุดเช่นเดียวกับพวกเขาเข้าพอดี

แต่ทว่าฉู่หลิงกลับไม่ได้ทำท่าทางตื่นเต้นหรือพยายามส่งของขวัญบริจาคเหมือนคนอื่นๆ เลย แต่เขากลับเอาแต่พูดคุยหัวเราะอย่างอารมณ์ดีกับฉวี่เสี่ยวปิง และพากันดื่มด่ำไปกับคอนเสิร์ตอย่างมีความสุข

ฉวี่เสี่ยวปิงเองก็ทำตัวว่าง่ายและน่ารักราวกับเป็นภรรยาตัวน้อยที่แสนดี เธอแอบซุกศีรษะลงบนไหล่ของฉู่หลิงเบาๆ เป็นระยะๆ พร้อมกับคอยป้อนป็อปคอร์นเข้าปากฉู่หลิงอย่างต่อเนื่อง

ความหวานชื่นที่พรั่งพรูออกมาขนาดนั้น ก็ทำเอาคุณชายเหล่านั้นจ้องมองเขาจนดวงตาแทบจะถลนออกมาด้วยความอิจฉาทันที

ถ้าหากพวกเขาสามารถมีแฟนสาวที่สวยระดับนี้คอยอยู่เคียงข้างได้บ้างล่ะก็ พวกเขาจะมานั่งเสียเวลาดูคอนเสิร์ตใหญ่บ้าบอนี่ไปทำไมกันล่ะ? สู้พากันกลับบ้านไปทำเรื่องที่อยากทำร่วมกันไม่ดีกว่าเหรอ?

แล้วนี่ยังจะกล้ามาเดินแจกอาหารสุนัขส่งความหวานชื่นโชว์ต่อหน้าต่อตาคนอื่นอีก ช่างน่าเจ็บใจที่สุดเลย!

บรรดาคุณชายยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธแค้นขึ้นมา หน้าจอโทรศัพท์ก็แทบจะถูกนิ้วมือจิ้มจนทะลุไปหมดแล้ว!

ฉู่หลิงเพิ่งจะอ้าปากรับเอาป็อปคอร์นที่ฉวี่เสี่ยวปิงป้อนให้เข้ามาเคี้ยวเสร็จ จู่ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงสายตาร้อนแรงหลายคู่ที่กำลังจ้องเขม็งมาทางเขา เขาจึงหันไปมองดู

จากนั้น เขาก็มองเห็นกลุ่มคนรวยรุ่นที่สองกลุ่มหนึ่ง ที่กำลังจ้องมองมาทางเขาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธจัดและเดือดดาล

สายตาทั้งสองฝ่ายก็ประสานกันอย่างพอดิบพอดี คุณชายคนหนึ่งก็ทำท่าทางท้าทายพลางแกว่งโทรศัพท์โชว์หน้าจอการบริจาคในมือให้ฉู่หลิงดู จากนั้นเขาก็ใช้นิ้วชี้ไปทางจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ที่แสดงอันดับการบริจาคแล้วหัวเราะออกมาอย่างเย็นชา

ฉู่หลิงก็เข้าใจความหมายของอีกฝ่ายได้ในทันที ดูท่าทางคนพวกนี้กำลังพยายามถลุงเงินกันอย่างสุดชีวิตอยู่สินะ

ฉู่หลิงส่งยิ้มให้แล้วพยักหน้าให้เบาๆ เพื่อเป็นการขอบคุณที่ร่วมบริจาคเงินช่วยเหลือสังคมในครั้งนี้

หลังจากนั้นฉู่หลิงก็หันมาโอบไหล่ของฉวี่เสี่ยวปิงและพากันดูคอนเสิร์ตต่อดื้อๆ ปล่อยให้พวกคุณชายเหล่านั้นโกรธจัดจนแทบจะคลั่งต่อทันที ราวกับปล่อยให้พวกเขาออกหมัดชกใส่อากาศไปอย่างนั้น

แล้วในจังหวะนั้นเอง บรรดานักเต้นประกอบบนเวทีก็พลันขยับตัวเข้ามาปิดล้อมรอบตัวของจื่อฉีไว้ตรงกลาง

แล้วจู่ๆ เสียงลมพายุก็ดังขึ้น เพียงไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น บรรดานักเต้นประกอบก็พลันสลายตัวกระจายออกไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว

ทว่าจังหวะการขยับตัวของพวกเขานั้น กลับทำเอาบรรดาผู้ชมทั่วทั้งคอนเสิร์ต ต่างก็พากันตกตะลึงจนต้องแผดเสียงกรี๊ดด้วยความตื่นเต้นจนดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นมาทันที

จื่อฉีที่ก่อนหน้านี้ยังคงสวมชุดหนังสีดำรัดรูปเต้นอย่างเร่าร้อนและเย้ายวนใจอยู่แท้ๆ แต่ทว่าวินาทีต่อมา เธอกลับสับเปลี่ยนมาสวมชุดราตรีเกาะอกสีเงินขาวส่องประกายงดงามไร้ที่ติเรียบร้อยแล้ว!

นี่มันจะสวยเกินไปแล้ว!

บรรดาแฟนคลับต่างก็พากันสติแตกทันที ทุกคนต่างก็พากันจ้องมองไปทางจื่อฉีที่อยู่บนเวทีพลางแผดเสียงร้องตะโกนอย่างบ้าคลั่งและระดมบริจาคให้ไม่หยุด

ด้วยบรรยากาศที่ดุเดือดขนาดนี้ มันก็เลยบีบบังคับให้คุณชายกลุ่มนั้นต้องเร่งขยับนิ้วกันอีกครั้ง

ของขวัญชิ้นใหญ่หลากสีสันก็บินว่อนอย่างต่อเนื่อง รายชื่อบนกระดานจัดอันดับก็พลันสับเปลี่ยนหมุนเวียนไปมากันไม่หยุด

สีหน้าท่าทางของคุณชายเหล่านั้นก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาพัลวัน สองมือก็รีบกดหน้าจอโทรศัพท์รัวถี่ขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

แล้วในจังหวะที่ใกล้จะถึงช่วงท้ายของการแสดง บรรดาคุณชายก็เริ่มสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจนแทบจะรับไม่ไหว การแข่งขันในครั้งนี้ พวกเขาต้องยอมควักเงินบริจาคออกไปมากกว่าล้านหยวน ถึงจะสามารถยึดตำแหน่งอันดับหนึ่งของกระดานจัดอันดับมาได้อย่างหวุดหวิด

แต่ทว่าโชคดีที่ผลสุดท้ายพวกเขาก็ยังคงรักษามันไว้ได้อย่างมั่นคง!

บรรดาหญิงสาวคู่ควงรวมถึงแฟนคลับสาวๆ ที่อยู่ข้างๆ ต่างก็พากันเปลี่ยนสายตาที่มองมาทางพวกเขาให้เป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชมและอิจฉา

คุณชายกลุ่มนั้นที่สัมผัสได้ถึงสายตาทุกคู่ที่กำลังจดจ้องมองมา ในใจก็พลันมีความรู้สึกที่แสนจะลำพองใจพรั่งพรูออกมา พวกเขาพากันหันไปมองทางฉู่หลิงแวบหนึ่ง แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับยังคงทำท่าทางเรียบเฉยไม่ไหวติงเลยแม้แต่น้อย

แถมยังไม่แม้แต่จะปรายตาหันมามองพวกเขาเลยแม้แต่นิดเดียว

ในตอนนี้เอง ก็มีเจ้าหน้าที่สต๊าฟของงานเดินมุ่งหน้าเข้ามาหาพวกเขา แล้วเอ่ยปากเชิญให้พวกเขาเดินทางไปยังห้องพักด้านหลัง

สายตาของคุณชายเหล่านั้นก็จ้องมองตรงไปยังฉู่หลิงทันที ใบหน้าของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจอย่างถึงที่สุด

พวกเขาไม่รีบร้อนพาสาวๆ เดินทางไปยังห้องพักด้านหลังในทันที แต่ทว่าพวกเขากลับแสร้งทำท่าทางยียวนเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของฉวี่เสี่ยวปิงพลางจ้องมองใบหน้าที่แสนจะสวยงามของเธอแล้วพูดว่า “คนสวย ไปกันเถอะ สนใจไปที่ห้องพักด้านหลังด้วยกันไหม?”

ฉวี่เสี่ยวปิงหัวเราะเยาะออกมาแล้วพูดว่า “ถ้าหากฉันคิดอยากจะไปที่ห้องพักด้านหลังล่ะก็ แฟนของฉันก็จะพาฉันเข้าไปเอง ทำไมฉันต้องให้นายพาไปด้วย?”

คุณชายคนนั้นเมื่อได้ยินเช่นนั้น ก็ราวกับได้ยินเรื่องที่น่าตลกที่สุดในโลกอย่างไรอย่างนั้น เขาจ้องมองฉู่หลิงพลางพูดว่า “แค่มันเนี่ยนะ? จะมีปัญญาพาเธอไปที่ห้องพักด้านหลังได้? คนสวย เธอระวังอย่าเสียใจภายหลังก็แล้วกันนะ!”

หลังจากพูดจบ คุณชายคนนั้นก็ใช้สายตาที่แสนจะดูถูกปรายตามองสำรวจฉู่หลิงแวบหนึ่ง ก่อนจะพาผู้คนเดินจากไปอย่างโดดเด่น

ฉู่หลิงจ้องมองผู้คนในงานที่เริ่มทยอยเดินออกจากงานอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย เขาจึงหันไปบอกกับฉวี่เสี่ยวปิงว่า “พวกเราก็ไปถ่ายรูปกันเถอะ”

ในตอนนี้พวกคุณชายเหล่านั้นก็ได้เดินไปถึงห้องพักด้านหลังเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เจ้าหน้าที่สต๊าฟของงานก็เอ่ยปากพูดอย่างมีมารยาทว่า “รบกวนทุกท่านช่วยรอตรงนี้สักครู่นะคะ อีกเดี๋ยวจื่อฉีจะมาหาทุกคนเองค่ะ!”

คุณชายคนหนึ่งก็พูดออกมาว่า “ไม่เป็นไร พวกเรารอได้อยู่แล้ว”

บรรดาหญิงสาวคู่ควงที่อยู่ข้างๆ พอคิดว่าตัวเองกำลังจะได้ถ่ายรูปคู่กับจื่อฉีแล้ว ภายในใจของพวกเธอก็พลันมีความรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันทีแล้วทุกคนก็เอาแต่เฝ้ารอคอยด้วยความใจจดใจจ่อ

ถ้าหลังจากนี้พวกเธอสามารถนำรูปคู่ที่ถ่ายคู่กับจื่อฉีไปอวดให้เพื่อนดูได้ล่ะก็ พวกเธอก็คงสามารถเอาไปโอ้อวดได้อีกนานเลยล่ะ!

เพียงแค่จินตนาการถึงภาพนั้น ในใจของพวกเธอก็แทบจะทนรอต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆ!

ผ่านไปพักใหญ่ เจ้าหน้าที่สต๊าฟก็เดินก้าวเข้ามาจากข้างนอก และบอกกับทุกคนว่าจื่อฉีได้เดินทางมาถึงห้องพักด้านหลังเรียบร้อยแล้ว และทุกคนก็กำลังจะได้ถ่ายรูปแล้ว

หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่สต๊าฟก็เดินนำทางทุกคนมุ่งหน้าตรงไปยังห้องพักด้านหลังทันที

ทุกคนต่างก็พากันแย่งชิงวิ่งกรูเข้าไปข้างในด้วยความตื่นเต้นดีใจทันที กลุ่มคุณชายนั้นก็เดินนำอยู่หน้าสุด ในขณะที่คิดในหัวไปด้วยว่า “หึหึ ยัยผู้หญิงโง่เอ๊ย ใครใช้ให้เธอไม่ยอมเลือกเดินตามหลังพวกเรามาล่ะ คราวนี้เธอไม่มา โอกาสหายากแบบนี้ ชาตินี้ทั้งชาติก็อย่าหวังว่าจะได้รับมันอีกเลย........”

ลำพังแค่พึ่งพากำลังของไอ้แฟนหนุ่มจนๆ ไร้น้ำยาคนนั้นน่ะ ชาตินี้ทั้งชาติมันก็ไม่มีวันที่จะมีปัญญาพาเธอมาถ่ายรูปคู่กับจื่อฉีที่นี่ได้หรอก!

ดังนั้นก็จงแอบมโนในฝันต่อไปซะเถอะ!

ไม่นานเจ้าหน้าที่สต๊าฟที่เดินนำอยู่ข้างหน้า ก็ได้เปิดประตูห้องออกแล้ว ทุกคนต่างก็แย่งชิงวิ่งกรูกันเข้าไปข้างในทันที แต่ทว่าทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้องเข้าไป สายตาทุกคู่ก็พลันเห็นภาพของจื่อฉีที่ยังไม่ได้เปลี่ยนชุดราตรีออก กำลังยืนถ่ายรูปคู่กับคนสองคนอยู่อย่างมีความสุข

และคนทั้งสองคนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นฉู่หลิงและฉวี่เสี่ยวปิงนั่นเอง.......

จบบทที่ ตอนที่ 120 : ทำไมพวกเขากลับมาอยู่ที่นี่กันล่ะ.......

คัดลอกลิงก์แล้ว