บทที่ 49 อืม... จะกลายเป็นมังกรน้อยโง่เง่าแล้ว

ยิ่งคาถาลึกลับมากเท่าไร พลังก็ยิ่งมหาศาลมากเท่านั้น

ตามตำนานเล่าว่า คาถาที่ทรงพลังบางอย่างมีจิตสำนึกของตัวเอง คาถาประเภทนี้แม้แต่จอมเวทคาถาที่แข็งแกร่งก็ต้องระมัดระวังในการใช้งาน

จอมคำสาปแห่งความมืด เป็นชื่อที่คนทั่วไปเรียกพวกเขา แต่ความจริงแล้ว พวกเขาคือจอมเวทคาถา

ความแข็งแกร่งของจอมเวทคาถาขึ้นอยู่กับคาถาที่พวกเขาครอบครอง ยิ่งคาถามีพลังมากเท่าไร จอมเวทคาถาก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น

คาถาแปลงร่างมังกร เป็นคาถาที่นางพบในวิหารร้างแห่งหนึ่ง หลังจากที่พบมัน นางก็ถือว่ามันเป็นคาถาเอาชีวิตรอด

นางจะใช้คาถาแปลงร่างมังกรก็ต่อเมื่ออยู่ในสถานการณ์คับขัน หรือเมื่อชีวิตตกอยู่ในอันตรายเท่านั้น

แต่เดิมนางคิดว่าจะได้ใช้คาถาแปลงร่างมังกรในวันที่ถูกส่งตัวไปขึ้นแท่นประหาร

ทว่าไม่คาดคิดว่า แท่นประหารยังมาไม่ถึง กลับมีองค์หญิงองค์หนึ่งมาเยือนเสียก่อน

นางไม่มีวันลืมคำพูดแรกที่องค์หญิงลูเซียตรัสกับนาง

"จอมเวทมืดผู้ทรงพลัง ท่านช่วยทำให้ข้ากลายเป็นฝันร้ายของผู้อื่นได้หรือไม่?"

ในตอนนั้น นางไม่เข้าใจว่าทำไมองค์หญิงลูเซียถึงอยากกลายเป็นฝันร้ายของผู้อื่น นางคิดเพียงว่าองค์หญิงลูเซียสนใจในสถานะจอมเวทมืดของนาง และต้องการใช้ประโยชน์จากสถานะนี้ให้นางช่วยทำเรื่องสกปรกบางอย่างที่ไม่อาจเปิดเผย

การที่องค์หญิงช่วยนางออกจากคุก นางย่อมต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ นางจึงตอบว่า "ได้ ข้าสามารถทำให้องค์หญิงกลายเป็นฝันร้ายของผู้อื่นได้"

จากนั้นองค์หญิงลูเซียก็พานางออกจากคุก ในคืนนั้นเอง องค์หญิงลูเซียก็เรียกนางไปที่ห้องบรรทม และถามว่าจะทำอย่างไรถึงจะกลายเป็นฝันร้ายของผู้อื่นได้

นางถามองค์หญิงลูเซียว่าต้องการสังหารใคร?

องค์หญิงลูเซียงุนงงอยู่นาน เมื่อรู้ตัวก็รีบโบกมือปฏิเสธ บอกว่าไม่ได้อยากฆ่าใคร แค่อยากเข้าไปในความฝันขององค์หญิงอาซีน่าพี่สาวของนาง เพื่อหลอกหลอนพี่สาวเท่านั้น ไม่ได้อยากฆ่าพี่สาวที่น่ารำคาญนั่น

ในตอนนั้นเองที่นางเพิ่งรู้ว่า ที่องค์หญิงลูเซียบอกว่าอยากเป็นฝันร้ายของผู้อื่น ก็คือต้องการเป็นฝันร้ายจริงๆ

แต่ "ผู้อื่น" ไม่ได้หมายถึงคนทั่วไป แต่หมายถึงองค์หญิงอาซีน่าพี่สาวของนางเท่านั้น

ยิ่งใช้เวลาอยู่กับองค์หญิงลูเซียนานขึ้น นางก็ยิ่งพบว่า องค์หญิงลูเซียแท้จริงแล้วไม่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไร ทั้งเซ่อซ่า โง่เขลา และน่ารักน่าเอ็นดู

แม้แต่การอยู่ร่วมกับนางที่เป็นจอมเวทมืด ก็ไม่ได้ระแวงนางแต่อย่างใด ยังบอกว่าเมื่อนางบรรลุนิติภาวะแล้ว จะให้นางเป็นอัศวินผู้พิทักษ์ของนาง

อัศวินพิทักษ์แห่งความมืด

ได้ยินแต่เพียงการรับสมัครอัศวินผู้ซื่อตรง เปี่ยมด้วยแสงสว่างและจิตวิญญาณแห่งอัศวินมาเป็นอัศวินผู้พิทักษ์ ไม่เคยได้ยินว่ามีผู้ใดรับจอมเวทมืดมาเป็นอัศวินผู้พิทักษ์

การนำคาถาแปลงร่างมังกรที่ใช้เพื่อเอาชีวิตรอดมาใช้กับองค์หญิงลูเซีย นางไม่เสียใจ

แม้จะสูญเสียคาถาเอาชีวิตรอดที่แข็งแกร่งที่สุดไป นางก็ไม่รู้สึกเจ็บปวด สิ่งที่นางกลัวตอนนี้คือ องค์หญิงลูเซียที่กลายเป็นมังกร อาจไม่สามารถกลับคืนร่างมนุษย์ได้อีก และจะกลายเป็นมังกรตัวจริง

การเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาดของคาถาแปลงร่างมังกร ทำให้นางตระหนักว่า บางทีนางอาจไม่เคยเข้าใจคาถาที่ได้มาโดยบังเอิญนี้อย่างแท้จริง

คาถาที่บิดเบือนเปลี่ยนแปลงและหายไปจากความทรงจำโดยอัตโนมัติ เดิมทีคิดว่ามีแต่ในตำนานเท่านั้น

ไม่คิดว่านางจะได้พบกับมันเข้า

การเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาดของคาถาแปลงร่างมังกร สำหรับองค์หญิงลูเซียแล้วไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน

อีวาเป็นห่วงว่าหากเวลาผ่านไปนาน แม้แต่ทางวิหารก็อาจไม่สามารถแก้ไขคาถาแปลงร่างมังกรบนตัวองค์หญิงลูเซียได้

พลังของคาถาอาจจะหลอมรวมเข้ากับร่างขององค์หญิงลูเซียอย่างสมบูรณ์

"จิตวิญญาณก็จะกลายเป็นรูปร่างมังกรด้วยหรือ?"

รอยยิ้มในดวงตาขององค์หญิงอาซีน่าหายไป ร่างกายกลายเป็นมังกรไม่เป็นไร แต่ถ้าจิตวิญญาณก็กลายเป็นมังกรด้วย แล้วจะต่างอะไรกับมังกรแท้?

นางยอมรับได้ที่ร่างกายจะกลายเป็นมังกร แต่ไม่อาจยอมรับได้ที่จิตวิญญาณจะกลายเป็นมังกร

ให้นางกลายเป็นมังกรเล่นๆ ก็ได้ แต่ให้นางเป็นมังกรไปทั้งชีวิต ไม่ได้เด็ดขาด

เมื่อเทียบกับการเป็นมังกร นางชอบที่จะเป็นมนุษย์มากกว่า

"ใช่"

"หากพลังคำสาปหายไป จิตวิญญาณของนางจะกลับคืนมาได้หรือไม่?"

"หากพวกเราสามารถตามหาองค์หญิงลูเซียกลับมาได้ในเวลาอันสั้นที่สุด อาจจะยังมีโอกาสกำจัดพลังคำสาปบนตัวองค์หญิงได้ แต่หากเวลาผ่านไปนานเกินไป องค์หญิงลูเซียอาจไม่สามารถกลับมาเป็นมนุษย์ได้อีก"

องค์หญิงอาซีน่าขมวดคิ้ว "รุนแรงถึงเพียงนี้เชียว? เจ้าเป็นคนสาปนาง แต่กลับแก้คำสาปบนตัวนางไม่ได้หรือ"

"คาถาแปลงร่างมังกรเกิดการเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาดโดยที่ข้าไม่รู้ตัว ตอนนี้ข้าไม่มีกำลังควบคุมคาถาแปลงร่างมังกรได้ อีกทั้งคาถาแปลงร่างมังกรจะหายไปจากความทรงจำของข้าได้ทุกเมื่อ เมื่อถึงตอนนั้น ข้าจะจำได้เพียงว่าตัวเองเคยได้รับคาถาแปลงร่างมังกรที่ทรงพลังมาก แต่ไม่สามารถนึกถึงรูปแบบของคาถาแปลงร่างมังกรได้"

"คาถาควบคุมไม่ได้? ข้าเคยได้ยินเรื่องพลังงานควบคุมไม่ได้ แต่คาถาควบคุมไม่ได้นี่เพิ่งได้ยินเป็นครั้งแรก"

"ไม่ใช่ควบคุมไม่ได้ แต่เป็นการหายไป... ก็เหมือนกับ... เหมือนกับ... ภารกิจ! ใช่แล้ว! เหมือนกับว่าคาถาแปลงร่างมังกรได้ทำภารกิจของมันสำเร็จแล้ว จากนั้นก็หายไป กลับไปหาเทพเจ้าแห่งคำสาป"

"???"

คำอธิบายนี้แปลกใหม่ทีเดียว

"พอเข้าใจได้บ้าง อย่าไปโยนทุกอย่างให้เทพเจ้าเลย ถึงองค์หญิงผู้แพ้พ่ายจะกลับมาเป็นมนุษย์ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร พอช่วยนางกลับมาได้ ข้าอาจจะลองทำสัญญาอัศวินมังกรกับนางดู

ก็ดีนะ เจ้าไม่ต้องมีความกดดันทางจิตใจ พยายามเต็มที่ก็พอ เจ้าสาปนางให้กลายเป็นมังกรก็เพื่อหวังดีกับนาง ไม่ได้มีเจตนาร้าย ดังนั้น อย่าได้รู้สึกผิด

อีวา การที่ข้าจะได้เป็นอัศวินของ 'องค์หญิงผู้แพ้พ่าย' หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว"

องค์หญิงอาซีน่ากลับมามีท่าทีเหมือนไม่สนใจอะไรเหมือนเดิม ราวกับว่าเรื่องใหญ่โตเพียงใดเมื่อตกมาอยู่ที่นาง ก็กลายเป็นเรื่องเล็กน้อยไปเสียหมด

การทำสัญญาอัศวินมังกรกับน้องสาวที่กลายเป็นมังกร

อีวารู้สึกว่าองค์หญิงอาซีน่าช่างมีจิตใจกว้างขวาง แต่การรับใช้นางก็ให้ความรู้สึกสบายใจอย่างประหลาด

"คืนนี้รีบเข้านอนเถอะ หนังสือเกี่ยวกับมังกรร้ายที่เหลือ ค่อยอ่านพรุ่งนี้ การตามหามังกรดำและช่วยองค์หญิงผู้แพ้พ่ายลูเซียกลับมา คงต้องเป็นสงครามยืดเยื้อ พักผ่อนเร็วหน่อยเถอะ ข้าจะไปนอนแล้ว"

"ฝันดี"

"อืม หวังว่าคืนนี้จะได้ฝันว่าข้าขี่องค์หญิงผู้แพ้พ่ายที่กลายเป็นมังกรไปขยายอาณาเขตให้จักรวรรดิฟาโรแลนด์"

"..."

วันที่ 21 เดือน 6 ปี 3455 แห่งปฏิทินมังกรดำ ท้องฟ้ามีเมฆมากแล้วเปลี่ยนเป็นแจ่มใส

เช้านี้มังกรร้ายล้มเลิกการสอนมังกรน้อยลูเซียเรียนอักษรมังกรด้วยพินอิน เขาเปลี่ยนมาใช้วิธีที่แปลกประหลาดกว่าเดิมในการสอนมังกรน้อย

การถ่ายทอดความทรงจำ

มังกรร้ายเตรียมจะดึงความทรงจำสืบทอดเกี่ยวกับอักษรมังกรและภาษามังกรในสมองของเขาออกมา ยัดเข้าไปในสมองของมังกรน้อยลูเซีย

ให้มังกรน้อยลูเซียค่อยๆ ซึมซับ

ตอนนี้ลูเซียกำลังตื่นตระหนก

หากใส่ความทรงจำสืบทอดของมังกรยักษ์เข้าไปในร่างของมนุษย์ที่ไม่ใช่มังกรน้อยตัวจริง จิตวิญญาณของมนุษย์ผู้นั้นจะไม่สลายเพราะทนรับความทรงจำสืบทอดของมังกรยักษ์ไม่ไหวหรือ?

ในฐานะองค์หญิง ลูเซียเคยได้ยินเรื่องเช่นนี้มามากมาย ความทรงจำสืบทอดเป็นสิ่งที่ดี แต่ก็ต้องดูว่าอีกฝ่ายจะรับไหวหรือไม่

หอคอยจอมเวทที่มีประวัติยาวนานบางแห่งก็มีการถ่ายทอดความทรงจำ แต่การถ่ายทอดของพวกเขาล้วนอ่อนโยน รับเพียงปีละนิดหน่อย ใช้เวลาหลายปี บางทีก็สิบกว่าปี ค่อยๆ รับการถ่ายทอดอันยาวนานของหอคอยจอมเวท

ความทรงจำสืบทอดอักษรมังกรของมังกรร้าย... หากนางทนรับข้อมูลความทรงจำสืบทอดมหาศาลนั้นไม่ไหว แล้วกลายเป็นมังกรน้อยโง่เง่าจะทำอย่างไร?

┭┮﹏┭┮

ข้าไม่อยากกลายเป็นมังกรน้อยโง่เง่านะ!

"มัง... มังกรร้าย ท่านแน่ใจหรือว่าการยัดก้อนแสงความทรงจำสืบทอดก้อนใหญ่ขนาดนี้เข้าไปในสมองข้า ข้า... ข้า... ข้าจะไม่ถูกความทรงจำสืบทอดของท่านกระแทกจนกลายเป็นมังกรน้อยโง่เขลา?"

(จบบท)