บทที่ 34 เทพมรณะที่ต้องการต่อสัญญากับมังกรร้าย

กล้าด่าว่ามังกรร้ายขี้เหร่เสียงดังและไร้ความเกรงใจขนาดนี้ แสดงว่าความสัมพันธ์ระหว่างเทพมรณะแห่งนรกกับมังกรร้ายคงจะดีไม่น้อย

ก็สมควรอยู่ เพราะพวกเขาร่วมงานกันมาเกือบพันปีแล้ว การที่จะพัฒนาความสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นก็เป็นเรื่องปกติ

แต่ว่า เทพมรณะแห่งนรกสามารถปรากฏตัวในตอนกลางวันได้ด้วยหรือ?

ตามตำนานไม่ใช่ว่าเทพมรณะจะปรากฏตัวได้แค่ตอนกลางคืนหรอกหรือ?

ลองฟังดูว่าเทพมรณะแห่งนรกมาหามังกรร้ายทำไม

"เอ๊ะ? แลนซ์ ภาพลวงของเทพมรณะแห่งนรกหายไปไหนแล้ว?"

"ข้าปิดมันไป มาด่าว่าข้าขี้เหร่แล้วยังจะให้ข้าฟังมันพูดอีก เทพมรณะตัวน้อย ช่างน่าขัน"

มังกรร้ายแลนซ์คิดว่าตัวเองหน้าตาก็ไม่เลวนัก แม้จะไม่ใช่มังกรดำที่หล่อที่สุดในโลกนี้ แต่ด้วยรูปลักษณ์ของเขา อย่างน้อยในหมู่มังกรร้ายและกลุ่มมังกรดำก็ต้องติดอันดับท็อปเทน

เคียวเทพมรณะที่ลอยอยู่กลางอากาศเริ่มมีควันดำลอยออกมาอีกครั้ง การสนทนาผ่านภาพลวงที่มังกรร้ายปิดไปถูกเปิดขึ้นใหม่

ร่างของโซโลมอนเทพมรณะแห่งนรกปรากฏขึ้นในภาพลวง

"แลนซ์ เจ้ากล้าปิดการสนทนาผ่านภาพลวงที่ข้าเป็นคนเริ่ม!!! เจ้า-"

ร่างของเทพมรณะโซโลมอนหายไปจากการสนทนาผ่านภาพลวงอีกครั้ง

มังกรร้ายปิดการสนทนาผ่านภาพลวงอีกครั้ง

เทพมรณะโซโลมอนเผด็จการ

มังกรร้ายแลนซ์หยิ่งยโสและดื้อรั้น

ไม่ให้เกียรติแม้แต่เทพมรณะ ช่างหยิ่งยโสเหลือเกิน

มังกรน้อยรู้สึกอิจฉา อยากจะหยิ่งยโสได้เหมือนมังกรร้ายบ้าง

ไม่นานนัก ภาพลวงของเทพมรณะโซโลมอนก็ปรากฏขึ้นบนเคียวอีกครั้ง

"อย่าปิด อย่าปิด อย่าปิด แลนซ์ แลนซ์ที่รัก ข้ายอมรับว่าเมื่อครู่ข้าพูดเสียงดังไปนิดหน่อย หยุดเถอะ!!! ข้าขอโทษแล้วไม่พอหรือ? ขออภัยที่บอกว่าเจ้าขี้เหร่ตอนแปลงร่างเป็นมังกร ความจริงเจ้าหล่อเหมือนตอนเป็นมนุษย์นั่นแหละ พอใจหรือยัง? คุยกับข้าดีๆ ได้หรือยัง?"

"!!!"

ลูเซียที่นอนอยู่บนโขดหินตกตะลึง เธอคิดว่าโซโลมอนเป็นเทพมรณะแห่งนรกที่เผด็จการ ไม่คิดว่าจะเป็นเทพมรณะที่ค่อนข้าง...ค่อนข้าง...ค่อนข้าง "อ่อนโยน"

แม้แต่กับเทพมรณะฝึกหัดที่ไม่ใช่เทพมรณะฝึกหัดคนอื่นยังมีท่าทีดีขนาดนี้

ช่างไม่น่าเชื่อ

ในใจของเธอ เทพมรณะต้องเย็นชา พูดน้อย และโหดร้าย

เทพมรณะโซโลมอนอาจจะมีความเป็นกันเองแบบนี้เฉพาะตอนอยู่ต่อหน้ามังกรร้ายเท่านั้น

"ข้าก็เป็นผู้บังคับบัญชาของเจ้า ให้เกียรติข้าหน่อยได้ไหม? มังกรน้อยที่เจ้าเลี้ยงก็อยู่ข้างๆ ด้วย ให้หน้าข้าหน่อย"

"เจ้าเป็นความทรงจำของปลาหรืออย่างไร? เมื่อคืนข้าลาออกจากตำแหน่งเทพมรณะฝึกหัดไปแล้ว เจ้าก็เห็นด้วย ดังนั้นเจ้าไม่ใช่ผู้บังคับบัญชาของข้าอีกต่อไป"

"เมื่อคืนที่มาหาเจ้าก็เพื่อจะบอกเรื่องนี้ ข้าต่อสัญญาให้เจ้าใหม่แล้ว เจ้ายังคงเป็นเทพมรณะฝึกหัดที่มีสัญญากับเทพมรณะแห่งนรก

เคียวเทพมรณะของเจ้ายังไม่ได้กลับนรก นั่นคือหลักฐานว่าสัญญาของพวกเรายังคงอยู่ แลนซ์ เทพมรณะฝึกหัดที่แข็งแกร่งที่สุดใต้บังคับบัญชาของข้า ข้ามีภารกิจรางวัลที่ต้องการให้เจ้าช่วยทำให้สำเร็จสักหน่อย"

"???"

เทพมรณะโซโลมอนต่อสัญญาเทพมรณะฝึกหัดให้เขาอีกครั้ง?

น่าแปลกที่เช้านี้เขายังรู้สึกถึงสัญญาเทพมรณะฝึกหัดที่ทำไว้กับฝ่ายนรก

"เรื่องภารกิจรางวัลเอาไว้ก่อน ถ้าข้าจำไม่ผิด เมื่อคืนเจ้ายกเลิกสัญญาเทพมรณะฝึกหัดของข้า หลังจากนั้นก็น่าจะได้เซ็นสัญญากับเทพมรณะฝึกหัดที่เก่งๆ หลายคนแล้วใช่ไหม?"

"พูดถึงเรื่องนี้ข้าก็โมโห จอมเวทวิญญาณที่มีความสามารถที่ข้าหมายตาไว้และอยากจะฝึกฝนพร้อมทำสัญญาด้วยถูกเทพมรณะคนอื่นแย่งไป ส่วนสองคนที่ไม่ถูกแย่งไปนั้นก็ทำสัญญาเทพมรณะฝึกหัดกับข้า

จากนั้นเพื่อให้พวกเขาได้ผลงานเร็วๆ เมื่อคืนข้าก็มอบภารกิจรางวัลให้พวกเขาไปทำ ไม่คิดว่าไม่นานข้าก็เจอพวกเขาในนรก

พวกเขาเป็นเทพมรณะฝึกหัดได้ไม่ถึงสามชั่วโมงก็ตายแล้ว บัตรประจำตัวเทพมรณะฝึกหัดยังไม่ทันอุ่นดี

ตอนทำสัญญากับข้า พวกเขาบอกว่าประสิทธิภาพการทำงานของพวกเขาใช้ได้แค่สามคำ: เร็ว แม่น โหด

ใครจะคิดว่าจะเป็นตายเร็ว ตายแม่น ตายโหด พูดจริงๆ นะ ข้าเป็นเทพมรณะในนรกมาหลายปีแล้ว เทพมรณะฝึกหัดที่อายุสั้นก็เคยเห็นมาไม่ใช่น้อย แต่ไม่เคยเห็นใครอายุสั้นเท่าสองคนนี้มาก่อน

เป็นเทพมรณะฝึกหัดยังไม่ถึงสามชั่วโมงก็ตาย เจ้าเชื่อไหม?"

"..."

แลนซ์ฟังจนอึ้ง ยังมีเทพมรณะฝึกหัดที่อายุสั้นขนาดนี้ด้วยหรือ?

เขาเป็นเทพมรณะฝึกหัดมาก็นาน ยังไม่เคยเห็นเทพมรณะฝึกหัดที่อายุสั้นขนาดนี้มาก่อน

ตอนกลางคืนเพิ่งเป็นเทพมรณะฝึกหัด ยังไม่ทันเห็นพระอาทิตย์วันถัดไปก็ตายแล้ว ความเร็วในการตายนี้ก็เร็วเกินไปแล้ว

"เจ้าให้พวกเขาทำภารกิจรางวัลระดับไหน?"

"ระดับตายปานกลาง"

ภารกิจรางวัลของนรกแบ่งเป็นสามระดับ: [ยาก] [ตาย] [นรก]

ภารกิจรางวัลระดับยาก: เทพมรณะฝึกหัดอาจได้รับบาดเจ็บ แต่ไม่จำเป็นต้องตาย

ภารกิจรางวัลระดับตาย: เทพมรณะฝึกหัดมีโอกาสตาย แต่ไม่จำเป็นต้องตายจริงๆ

ภารกิจรางวัลระดับนรก: นรกยินดีต้อนรับ ขอแสดงความยินดีกับเทพมรณะฝึกหัดที่ได้เลื่อนตำแหน่งและขึ้นเงินเดือน

ใช่แล้ว ภารกิจรางวัลของนรกไม่มีง่าย มีแค่ [ยาก] [ตาย] [นรก] สามระดับเท่านั้น

แม้แต่ภารกิจระดับ [ยาก] ที่ง่ายที่สุด เทพมรณะฝึกหัดก็มีความเสี่ยงที่จะตาย

ส่วนภารกิจระดับ [ตาย] นั้น รับภารกิจนี้ไป ทางนรกอาจจะกำลังเตรียมจัด [พิธีเข้าทำงาน] ให้เจ้าแล้ว

ภารกิจระดับ [นรก] คนที่กล้ารับ

ต้องการให้ได้เลื่อนตำแหน่งและขึ้นเงินเดือนทั้งนั้น

ตามหลักการแล้ว เทพมรณะฝึกหัดรับภารกิจระดับ [ตาย] ระดับกลางก็ถือว่าปกติ

แต่การตายเร็วขนาดนี้ก็ดูจะผิดปกติไปสักหน่อย

"ดีแล้ว เลื่อนตำแหน่งและขึ้นเงินเดือนให้พวกเขาเลย"

"ไม่ได้หรอก เพิ่งตายก็จะให้เลื่อนตำแหน่งและขึ้นเงินเดือน ข้าจะถูกตรวจสอบ"

"ข้าไม่มีเวลารับภารกิจรางวัลในช่วงนี้ ข้าต้องสร้างความสัมพันธ์กับมังกรน้อย"

"จะสร้างความสัมพันธ์กับมังกรน้อย เจ้าก็ต้องกล้าใช้เงินสิ ไม่ใช้เงินกับมังกรน้อย เจ้าจะเป็นอัศวินมังกรได้เมื่อไหร่? ภารกิจรางวัลนี้ให้รางวัล 35 เหรียญทอง เงินเดือนของเจ้าแค่ 20 เหรียญทองเท่านั้น

เจ้าไม่ได้รับเงินเดือนมาหลายร้อยปีแล้ว ตัวเจ้าก็คงไม่มีเงินเหลือแล้วสินะ? ถ้ามีเงิน เจ้าก็คงไม่มาอยู่ในป่าเขาลึกแบบนี้

เพื่อน ถึงเวลาออกไปขยับแข้งขยับขาแล้ว ด้วยพลังของเจ้า ไปถึงที่หมายแค่สามถึงห้านาทีก็ทำภารกิจรางวัลนี้สำเร็จแล้ว

เจ้าฉลาดหน่อย อย่าบังคับให้ข้าเทพมรณะแห่งนรกต้องเลื่อนตำแหน่งและขึ้นเงินเดือนให้เจ้าเลย"

"..."

"ตามกฎเดิม ภารกิจรางวัลข้ารับได้ แต่เจ้าอย่ายุ่งว่าข้าจะใช้วิธีไหนทำภารกิจให้สำเร็จ เมื่อทำภารกิจสำเร็จ เงื่อนไขเพิ่มเติมเล็กๆ น้อยๆ ที่ข้าเสนอ เจ้าต้องตกลง"

"ตกลง!"

เทพมรณะโซโลมอนตกลงกับแลนซ์อย่างรวดเร็ว เมื่อคืนได้ยินเพื่อนเทพมรณะคุยกันว่าเบื้องบนอาจจะส่งเทพมรณะบางคนไปรับผิดชอบเก็บวิญญาณของสิ่งมีชีวิตในอาณาจักรปีศาจ

เขาซึ่งเป็นเทพมรณะระดับหนึ่งอาจจะถูกส่งไปด้วย ตอนนั้นเขาต้องการเทพมรณะฝึกหัดที่แข็งแกร่งคนหนึ่งช่วยปราบปรามปีศาจดุร้ายในอาณาจักรปีศาจและวิญญาณร้ายที่อาละวาดอยู่ในนั้น

แลนซ์เทพมรณะฝึกหัดผู้แข็งแกร่งที่มีชีวิตมาพันกว่าปีนี้เหมาะสมมาก

"ในนรกเจ้าเคยเห็นมนุษย์คนนี้ไหม?"

กรงเล็บมังกรของแลนซ์แตะที่หน้าผากเบาๆ ภาพลวงของมนุษย์คนหนึ่งลอยออกมาจากหน้าผากของเขา เป็นรูปลักษณ์ของบรูด ดอนนาชิว

"ไม่เคยเห็น เป็นอย่างไร?"

"ศัตรูที่แข็งแกร่งของข้า ดูซิว่าเขาอยู่ในนรกหรือไม่ ถ้าอยู่ก็อยากเรียกเขาขึ้นมาให้ไปทำภารกิจรางวัลนี้"

"???"

(จบบท)