บทที่ 29 ศัตรูผู้ทรงพลังในอดีตของมังกรร้าย

ที่แท้สิ่งที่มังกรร้ายพูดก่อนหน้านี้เกี่ยวกับการให้เธอสืบทอดตำแหน่ง "เทพมรณะฝึกหัด" นั้นเป็นเรื่องจริง

เธอคิดว่ามังกรแค่พูดเล่น เพราะตำแหน่ง "เทพมรณะฝึกหัด" ฟังดูไม่น่าเชื่อถือเลย

อาจเป็นเพราะเธอแทบไม่เคยออกจากเมืองหลวง หรืออาจเป็นเพราะเธอไม่เคยพบเจอผู้คนประหลาดๆ ที่มีพลังมากมายก่อน

และเหตุผลที่สำคัญที่สุดคือ เธอไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้หลายพันปี จึงไม่มีเวลาพอที่จะเพิ่มพูนพลัง

เมื่อไม่สามารถเพิ่มพลังได้ ก็ไม่มีโอกาสที่จะได้เล่นกับผู้แข็งแกร่งที่มีพลังมหาศาล

เมื่อไม่ได้เล่นด้วยกัน ก็ไม่มีโอกาสที่จะได้สัมผัสกับอาชีพแปลกๆ เหล่านั้น

ลูเซียรู้สึกขึ้นมาทันทีว่า การเป็นมังกรที่มีอายุยืนยาว ชอบเล่นสนุก และชอบท่องเที่ยวไปทั่วเพื่อปลดล็อคความสำเร็จนั้น ดูจะน่าสนใจจริงๆ

บางทีเธอควรจะพิจารณาความฝันข้อแรกที่พูดถึงเมื่อวานอย่างจริงจัง

การได้เป็นมังกรร้ายที่เก่งกาจเหมือนแลนซ์มังกรดำ

พอความคิดนี้ผุดขึ้นมา มังกรน้อยก็ยกอุ้งมือตบศีรษะล้านๆ ของเธอหนักๆ หลายที ความอิจฉาทำให้เธอกลายเป็นคนโง่ไปแล้ว มนุษย์จะกลายเป็นมังกรได้อย่างไร?

เวลาร้อยปี แค่ก้าวแรกของการเป็นมังกรก็ยังไม่ทันจะเริ่ม ชีวิตคนก็หมดแล้ว

ไม่ใช่ว่ามังกรทุกตัวจะสามารถเก่งกาจเหมือนแลนซ์ได้

แต่ก่อนทวีปนี้ก็มีมังกรอยู่มากมาย แต่ก็ไม่เคยได้ยินว่ามีมังกรตัวไหนที่เหมือนแลนซ์ ที่ชอบแต่เที่ยวเล่น ไม่สนใจงาน

มังกรในอดีตต่างหากที่เป็นมังกรที่แท้จริง ส่วนแลนซ์เป็นมังกรประหลาด

ไม่ใช่ว่ามังกรในอดีตผิดปกติ แต่มังกรแลนซ์ต่างหากที่ผิดปกติ

มังกรปกติไม่มีทางเป็นแบบแลนซ์แน่นอน

แน่นอนว่า ถ้าถามว่าเธอชอบอยู่กับมังกรปกติ หรือชอบอยู่กับมังกรผิดปกติอย่างแลนซ์ เธอจะตอบว่าเธอชอบอยู่กับมังกรผิดปกติอย่างแลนซ์มากกว่า

การอยู่กับมังกรผิดปกติทำให้ได้เรียนรู้อะไรมากมาย ส่วนการอยู่กับมังกรปกติ อาจจะทำให้ท้องได้

ถ้าแลนซ์จะทำให้เธอท้อง อย่างน้อยเขาก็จะรอให้เธอโตก่อน

อืม... น่าจะรอจนกระทั่ง... มังกรน้อยโตเต็มวัย?

ลูเซียไม่กล้ารับรอง

โอ๊ะ มังกรมองมาแล้ว

มังกรน้อยรีบหันไปมองภาพวาดบนผนังที่มุมห้อง เมื่อกี้เธอมัวแต่ตั้งใจฟังมังกรคุยกับเทพมรณะแห่งนรกคนนั้น

ไม่ได้สังเกตว่า "ศัตรู" ของแลนซ์หน้าตาเป็นอย่างไร

เอ๋?

ทำไมคนในภาพวาดที่มุมผนังถึงได้ปากเบี้ยว ตาเหล่

น่าเกลียดจัง

ศัตรูของแลนซ์หน้าตาน่าเกลียดขนาดนี้เลยหรือ?

หรือว่าตอนนั้นฝีมือวาดรูปของแลนซ์ยังไม่ดี?

คงไม่ใช่ปัญหาเรื่องฝีมือวาดรูปหรอก เมื่อกี้ภาพพี่สาวสวยที่มังกรวาดก็ออกมาดี

หรือว่ามังกรตั้งใจวาดศัตรูในอดีตให้น่าเกลียด?

ความเป็นไปได้นี้น่าจะมากกว่า

มังกรใจน้อย แถมยังขี้แค้น

การวาดศัตรูให้น่าเกลียดเป็นเรื่องที่เขาทำได้ลงคอจริงๆ

บรูด ดอนนาชิว

ที่มุมขวาของภาพมีชื่อนี้เขียนไว้

คงเป็นชื่อของคนในภาพ

บรูด ดอนนาชิว

ชื่อนี้ดูคุ้นๆ เหมือนเพิ่งเห็นที่ไหนมาเมื่อเร็วๆ นี้

มังกรน้อยเงยหน้าขึ้น พยายามนึกทบทวนในความทรงจำอย่างละเอียด

คนผู้นี้เป็นวีรบุรุษหรือผู้กล้าที่มีชื่อในประวัติศาสตร์?

ที่รู้สึกคุ้นกับชื่อนี้ แสดงว่า "ศัตรู" คนนี้ของแลนซ์ต้องเป็นผู้แข็งแกร่งที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์

เมื่อเร็วๆ นี้เห็นหรือได้ยินที่ไหนนะ?

คิดอยู่นาน ยังนึกไม่ออกสักที มังกรน้อยรู้สึกหงุดหงิด เธอกล้ารับรองว่าช่วงนี้เธอเพิ่งเห็นหรือได้ยินชื่อคนผู้นี้ที่ไหนสักแห่งแน่ๆ

ทำไมจู่ๆ ถึงนึกไม่ออกล่ะ?

หรือว่าโดนองค์หญิงบ้านั่นเอากะละมังครอบหัวตอนเด็กจนโง่ไปแล้ว?

องค์หญิงบ้า!!!

นึกออกแล้ว! เธอเคยเห็นชื่อคนผู้นี้ในห้องหนังสือขององค์หญิงบ้า!

องค์หญิงบ้ายังพูดว่า... คนผู้นี้คือเป้าหมายของเธอ และเป็นคนที่เธอต้องการจะก้าวข้าม

หลังจากนั้นเธอกลับมาที่วังของตัวเอง สั่งให้อีวาไปสืบเรื่องของคนผู้นี้ และพบว่าเขาเป็นคนโบราณเมื่อสองพันห้าร้อยกว่าปีก่อน

และยังเป็นบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ที่ก่อให้เกิดสงครามเทพเจ้า สร้างวิหารใหม่และจักรวรรดิใหม่

ลูเซียไม่กล้าวิจารณ์คนโบราณผู้นี้ และไม่รู้ว่าควรจะอธิบายเขาอย่างไร

องค์หญิงบ้าถือเอาคนผู้นี้เป็นเป้าหมาย และยังถือว่าเขาเป็นคนที่ต้องก้าวข้าม

ตอนนั้นเธอก็คิดว่าอาซีน่าองค์หญิงบ้าเสียสติไปแล้ว

ต้องรู้ว่าบรูด ดอนนาชิว ผู้เป็นคนโบราณผู้นี้ เป็นคนแรกที่ปฏิเสธการจ่ายภาษีให้วิหาร เขาเป็นคนบ้าบิ่น

เพื่อที่จะไม่ต้องจ่ายภาษีให้วิหาร เขาตั้งใจสร้างวิหารขึ้นมาในประเทศ และยังค้นหาเทพองค์หนึ่งจากบรรดาเทพทั้งหลาย นับถือพระองค์ แล้วใช้นามของเทพมาต่อต้านวิหารแห่งแสงสว่างที่ทรงพลังที่สุดในตอนนั้น

วิหารที่บรูด ดอนนาชิว สร้างขึ้นมีชื่อว่าวิหารเทพสงคราม

เขาเลือกที่จะนับถือเทพสงคราม

หลักความเชื่อของวิหารเทพสงครามคือ: การพึ่งพาตนเอง ไม่ยอมแพ้ ความยุติธรรม ความเที่ยงธรรม ความกล้าหาญ ความเข้มแข็ง เมื่อเผชิญกับการรังแก กล้าที่จะสู้แม้จะอ่อนแอกว่า ลุกขึ้นต่อต้าน

เทพสงครามที่ถูกคนโบราณผู้นี้ผลักดันอย่างแข็งขัน ตอนนั้นคงอยากจะยิงธนูศักดิ์สิทธิ์จากอาณาจักรเทพในตำนานมายิงบรูด ดอนนาชิว ให้ตายไปเลย

เพราะในยุคนั้น เทพสงครามก็เป็นหนึ่งในเทพที่วิหารแห่งแสงสว่างนับถือ

แล้วก็คือ... เทพสงครามนั้นเป็นสัญลักษณ์ของ: การพึ่งพาตนเอง ไม่ยอมแพ้ ความเข้มแข็ง ความกล้าหาญ ความยุติธรรม ความเที่ยงธรรม

การใช้เทพสงครามมาต่อต้านเหล่าเทพในวิหารแห่งแสงสว่าง

อืมๆ

มังกรน้อยอยากจะพูดแค่ประโยคเดียวว่า คนโบราณผู้นี้ไม่เพียงแค่เก่ง แต่ยังกวนประสาทด้วย

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเขาประสบความสำเร็จ

เทพสงครามคงไม่รู้ว่าจะลงโทษศาสนิกผู้นี้ด้วยข้อหาอะไร

ไม่เช่นนั้นองค์หญิงบ้าคงไม่เอาคนโบราณผู้นี้มาเป็นแบบอย่างที่ต้องการจะก้าวข้าม

เดี๋ยวก่อน

อาซีน่าองค์หญิงบ้าเอาคนโบราณผู้นี้มาเป็นแบบอย่างที่ต้องการจะก้าวข้าม

นางคงไม่ได้คิดจะก่อสงครามเทพขึ้นมาหรอกนะ?

วิหารต่างๆ ในเมืองหลวงก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น แต่ในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมา จักรวรรดิก็ต้องจ่ายภาษีให้กับวิหารที่ทรงอิทธิพลหลายแห่ง

พอคิดถึงตรงนี้ ลูเซียก็เริ่มเป็นห่วงองค์หญิงบ้าของเธอขึ้นมา

การต่อสู้กับวิหารหลายแห่ง

ถ้าพ่ายแพ้... ไม่ต้องพูดถึงการได้เป็นจักรพรรดิ แม้แต่ตำแหน่งองค์หญิงก็อาจจะรักษาไว้ไม่ได้

แลนซ์ที่แข็งแกร่งขนาดนั้นยังไม่กล้าไปยั่วยุวิหารเลย

องค์หญิงบ้ากล้าคิดแบบนี้ได้ยังไง?

คิดว่าตัวเองเป็นบรูด ดอนนาชิว คนโบราณผู้บ้าบิ่นคนนั้นหรือไง!

"เจ้ารู้จักเขาหรือ?"

"อืม ไม่ๆๆ ไม่รู้จักหรอก... แค่เห็นว่าคนในภาพดูน่าเกลียดไปหน่อย"

องค์หญิงลูเซียรู้จัก แต่มังกรน้อยไม่รู้จัก

และไม่มีทางรู้ด้วยว่าคนโบราณผู้นี้เคยทำเรื่องยิ่งใหญ่อะไรไว้บ้าง

การเล่าขานเรื่องราวของบรูด ดอนนาชิวในโลกมนุษย์นั้น ยังห่างไกลจากวีรบุรุษและผู้กล้าในประวัติศาสตร์มากนัก

ถ้าไม่ใช่เพราะสงสัยว่าทำไมองค์หญิงบ้าถึงอยากจะก้าวข้ามคนแบบนี้ เธอคงไม่ไปสืบค้นเรื่องราวของเขาด้วยซ้ำ

เธอแค่บังเอิญได้รู้เรื่องราวของคนโบราณผู้นี้อย่างผิวเผินเท่านั้น

แต่ตอนนั้นเธอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

"แลนซ์ เขาแข็งแกร่งมากเลยหรือ?"

"แข็งแกร่งมาก ถ้าไม่แข็งแกร่ง ข้าก็คงไม่ถือว่าเขาเป็นศัตรูที่แข็งแกร่ง"

"ท่านสู้เขาไม่ได้หรือ?"

"ตอนนั้นสู้ไม่ได้"

"แล้วตอนนี้ล่ะ?"

"ตีเขาง่ายเหมือนตีเด็ก"

มังกรต้องโม้แน่ๆ คนโบราณที่กล้าใช้แม้แต่เทพสงครามคงไม่กลัวมังกรอย่างแลนซ์หรอก

(จบบท)