บทที่ 13 องค์หญิงลูเซียจะกลับมาพร้อมท้องป่องหรือไม่?

องค์หญิงลูเซียถูกมังกรร้ายจับตัวไปแล้วหนึ่งวันหนึ่งคืน หากไม่สามารถช่วยองค์หญิงกลับคืนมาจากเงื้อมมือมังกรร้ายได้โดยเร็ว ใครจะรู้ว่าครั้งหน้าที่ได้พบองค์หญิงลูเซีย พระองค์จะกลับมาพร้อมพระครรภ์ป่องหรือไม่

มังกรร้ายนั้นมากด้วยราคะ

สิ่งมีชีวิตเพศเมียที่มีรูปโฉมงดงามนั้น มังกรร้ายล้วนชื่นชอบ ในหนังสือบันเทิงมักกล่าวว่ามังกรร้ายชอบเจ้าหญิงที่งดงาม

แท้จริงแล้ว รสนิยมความงามของมังกรร้ายนั้นแตกต่างจากมนุษย์อยู่บ้าง

อย่างเช่นในสายตาของอัศวินแห่งจักรวรรดิและองค์หญิงรองอาซีน่า องค์หญิงลูเซียที่กลายร่างเป็นมังกรน้อยอาจดูน่าเกลียดไปบ้าง

แต่ในสายตาของมังกรร้าย องค์หญิงลูเซียที่กลายร่างเป็นมังกรน้อยอาจจะดูงดงามน่าหลงใหล

ดังนั้นหากมังกรร้ายเกิดตัณหาราคะต่อองค์หญิงลูเซีย และจักรวรรดิฟาโรแลนด์ไม่สามารถช่วยองค์หญิงลูเซียกลับคืนมาจากมังกรร้ายได้ทันเวลา

ผลที่ตามมาอาจร้ายแรงยิ่งนัก

อีวาเป็นห่วงลูเซีย นางไม่อยากให้ความบริสุทธิ์ขององค์หญิงลูเซียต้องถูกมังกรร้ายย่ำยี

ในใจของนาง องค์หญิงลูเซียผู้ทรงความกรุณาและน่ารักเช่นนี้ สมควรมีอนาคตที่งดงาม แม้จะไม่ได้ขึ้นครองบัลลังก์จักรพรรดิ ชะตากรรมของพระองค์ก็ไม่ควรต้องถูกมังกรร้ายจับตัวไป

"สมแล้วที่เจ้าเป็นอัศวินผู้ซื่อสัตย์ที่สุดของน้องสาวผู้พ่ายแพ้ของข้า คิดได้ในสิ่งที่แม้แต่ข้าก็ยังนึกไม่ถึง การขอยืมตำราเกี่ยวกับมังกรร้ายจากวิหารต่างๆ ในเมืองหลวง หากเจ้าไม่พูดขึ้นมา ข้าก็คงนึกไม่ถึง"

องค์หญิงรองอาซีน่าทรงตบเบาะที่ว่างข้างพระองค์ เป็นสัญญาณให้อีวานั่งลงสนทนาข้างพระองค์

"องค์หญิงอาซีน่า ข้าเป็นจอมเวท พระองค์ไม่ทรงเกรงว่าข้าจะฉวยโอกาสควบคุมพระองค์หรือ?"

"เจ้าสาบานจงรักภักดีต่อข้าแล้ว ข้าจะกลัวไปไย? มานี่ นั่งลง มาคุยกันเรื่องน้องสาวผู้พ่ายแพ้ของข้าที่กลายร่างเป็นมังกร"

อีวาไม่ได้ปฏิเสธ นางเดินไปนั่งข้างองค์หญิงอาซีน่า

ต้องยอมรับว่า องค์หญิงรองพระองค์นี้ก็มีเสน่ห์เฉพาะพระองค์ แม้จะเป็นคู่ต่อสู้ นางก็แทบจะเกลียดชังองค์หญิงพระองค์นี้ไม่ลง

ในเรื่องการแย่งชิงบัลลังก์ พระองค์มองการณ์ไกลกว่าลูเซีย ตั้งแต่ต้นจนจบ องค์หญิงอาซีน่าพระองค์นี้ก็ครองความได้เปรียบเด็ดขาดมาโดยตลอด

จะว่าเป็นการแย่งชิงบัลลังก์กับลูเซียก็ไม่เชิง กลับเป็นการแกล้งเล่นกับองค์หญิงลูเซียด้วยวิธีการเฉพาะตัวมากกว่า

"น้องสาวผู้พ่ายแพ้ของข้าที่กลายร่างเป็นมังกรนั้น ร่างมังกรของนางจะคงอยู่ได้นานเท่าใด?"

"ข้าไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ"

"เจ้าสาปนางให้กลายเป็นมังกร เจ้าไม่รู้ผลลัพธ์หรือ?"

"ไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ แต่คำสาปให้กลายร่างเป็นมังกรนั้นเป็นคำสาปที่แข็งแกร่งที่สุดที่ข้าครอบครอง แต่เดิมคำสาปนี้ข้าเก็บไว้ใช้กับตัวเอง องค์หญิงทรงทราบว่าข้าเป็นจอมเวทมืด ข้าต้องการคำสาปที่ทรงพลังเพื่อให้แน่ใจว่าตัวเองจะหลบหนีได้เมื่อเผชิญอันตรายถึงชีวิต

การกลายร่างเป็นมังกรยักษ์ที่มีพลังเหนือกว่า ย่อมเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย"

องค์หญิงรองอาซีน่าทรงพยักพระพักตร์เห็นด้วย ในสถานการณ์ปกติ การกลายร่างเป็นมังกรยักษ์นั้นสามารถสังหารศัตรูได้จริงๆ

ความคิดของอีวาไม่ผิด คำสาปนั้นสามารถทำร้ายผู้อื่นได้ และก็ช่วยชีวิตผู้อื่นได้เช่นกัน

แน่นอน ในสายตาของคนส่วนใหญ่ คำสาปเป็นพลังที่มืดมนยิ่งนัก สามารถทำให้ผู้คนตายในความทรมานแสนสาหัส หรือตายอย่างไม่มีวี่แววก็ได้

ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงเกลียดชังจอมเวทคำสาป

น้องสาวผู้พ่ายแพ้ของพระองค์นั้นเป็นคนแปลก ไม่เพียงช่วยอีวาจอมเวทคำสาปที่กำลังจะถูกแขวนคอออกจากคุกมืด แต่ยังยอมรับคำสาบานจงรักภักดีของนางอีกด้วย

ความจริงพิสูจน์แล้วว่าสายตาของน้องสาวผู้พ่ายแพ้นั้นไม่เลว อีวาสมกับ "บุญคุณที่ช่วยชีวิต" อย่างน้อยเมื่อน้องสาวผู้พ่ายแพ้ตกอยู่ในอันตราย อีวาก็ไม่ได้ทรยศหักหลัง

กลับยังจัดเตรียมเส้นทางหลบหนีไว้ให้ ทำให้นางมีความสามารถในการปกป้องตัวเองระดับหนึ่ง

เพียงแต่ไม่คาดคิดว่า น้องสาวผู้พ่ายแพ้ที่กลายร่างเป็นมังกรด้วยคำสาป จะถูกมังกรร้ายจับตัวไปอย่างกะทันหัน

อีวาคงไม่คิดเช่นกันว่าเส้นทางหลบหนีที่นางเตรียมไว้ให้น้องสาวผู้พ่ายแพ้ จะกลายเป็นเส้นทางที่ไม่มีวันหวนกลับ

"น้องสาวผู้พ่ายแพ้ที่กลายเป็นมังกรจะพ่นลมหายใจมังกรได้หรือไม่?"

"ข้าไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ"

อีวาไม่รู้จริงๆ คำสาปที่ทรงพลังที่สุดนี้ นางเองก็ยังไม่เคยใช้ หากเคยใช้นางอาจจะรู้ แต่เมื่อไม่เคยใช้ ก็ไม่รู้ว่าเมื่อกลายร่างเป็นมังกรแล้วจะมีความสามารถพื้นฐานของมังกรหรือไม่

ตามหลักการแล้ว น่าจะมีความสามารถพื้นฐานของมังกร

เมื่อวานองค์หญิงลูเซียก็กระพือปีกบินขึ้นสู่ท้องฟ้าไม่ใช่หรือ?

มีความสามารถในการบินของมังกร การพ่นลมหายใจมังกรก็น่าจะไม่มีปัญหา

"บริการหลังการขายของเจ้าแย่เหลือเกิน"

องค์หญิงรองอาซีน่าทรงล้อเลียนอีวา แค่ไปซื้อดาบใหญ่จากร้านอาวุธ ยังมีบริการหลังการขาย

มาถึงอีวา ส่งมอบของขวัญแห่งการทะยานขึ้นฟ้าให้เลย แล้วก็จบ ส่วนจะลงจอดได้อย่างราบรื่นหรือไม่ ก็เสี่ยงชีวิตกันไป

น้องสาวผู้พ่ายแพ้โชคไม่ดี วินาทีก่อนยังประกาศก้องว่า "นางจะต้องกลับมา" วินาทีถัดมาก็ถูกมังกรร้ายที่ร่วงลงมาจากฟ้าจับตัวไป

การจะกลับมาได้หรือไม่กลายเป็นเรื่องที่ไม่แน่นอน

เมื่อนึกถึงภาพที่น้องสาวผู้พ่ายแพ้เพิ่งประกาศก้องเสร็จก็ถูกมังกรร้ายจับตัวไป อาซีน่าก็อดหัวเราะไม่ได้

คนหยิ่งผยอง มังกรร้ายมาเก็บ

"องค์หญิงอาซีน่า พวกเราควรรีบไปขอยืมตำราเกี่ยวกับมังกรร้ายจากวิหารต่างๆ ในเมืองหลวง หากทำเช่นนี้แล้วยังหาข้อมูลเกี่ยวกับมังกรร้ายตัวนั้นไม่พบ อาจต้องขอความช่วยเหลือจากวิหารในภายหลัง"

"ไม่ต้องร้อนใจ ตราบใดที่น้องสาวผู้พ่ายแพ้ยังไม่กลับร่างเป็นมนุษย์ในเร็ววัน มังกรร้ายก็คงไม่เกิดจิตใจชั่วร้ายกับนาง เพราะในร่างมังกรนางดูน่าเกลียดเหลือเกิน"

"..."

"เมลิสซ่า นำพระราชโองการของข้าไปวิหารต่างๆ ในเมืองหลวง บอกพวกเขาว่าข้าต้องการยืมตำราเกี่ยวกับมังกรร้าย เมื่อวานมังกรร้ายบุกเมืองหลวง วิหารทั้งหลายคงทราบแล้ว

ข้าต้องการยืมตำราไปทำอะไร พวกเขาน่าจะเดาได้ ส่วนเรื่องที่น้องสาวผู้พ่ายแพ้ของข้ากลายร่างเป็นมังกรน้อยนั้น ให้ปิดบังต่อไป อย่าเปิดเผยออกไป เมื่อวานข้าออกคำสั่งห้ามเปิดปาก ผู้ที่รู้ว่าน้องสาวผู้พ่ายแพ้กลายเป็นมังกรมีไม่มากนัก"

"น้อมรับพระบัญชา"

เมลิสซ่าในชุดเกราะสีเงินรับคำสั่ง รับตราประทับจากองค์หญิงรองอาซีน่า แล้วออกจากอุทยานราชวัง

"อีวา คำสาปให้กลายร่างเป็นมังกรของเจ้าจะใช้กับคนจำนวนมากได้หรือไม่?"

"ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ คำสาปให้กลายร่างเป็นมังกรใช้ได้เพียงครั้งเดียว และการจะกลายร่างเป็นมังกรได้สำเร็จนั้น ยังต้องใช้ 'เมล็ดพันธุ์' ด้วย"

"เมล็ดพันธุ์?" อาซีน่าทรงฉงน "เมล็ดพันธุ์อะไร?"

"เมล็ดพันธุ์แห่งความไว้วางใจพ่ะย่ะค่ะ จะต้องไว้ใจข้าผู้เป็นจอมเวทคำสาปอย่างสุดหัวใจ ไม่มีความสงสัย ไม่ต่อต้าน คำสาปให้กลายร่างเป็นมังกรจึงจะสำเร็จ"

"เงื่อนไขของเจ้าช่างยากเย็นนัก"

ในโลกนี้ไม่มีใครไว้ใจจอมเวทคำสาป ยิ่งไม่มีใครเต็มใจรับคำสาปจากจอมเวทคำสาป

ในใจผู้คน คำสาปอาจน่ากลัวยิ่งกว่ามังกรร้ายเสียอีก

"อีวา เจ้าว่าน้องสาวผู้พ่ายแพ้ของข้ากำลังทำอะไรอยู่?"

"อาจจะ...กำลังร้องไห้?"

"ข้าว่านางคงกำลังด่าข้าอยู่"

"..."

องค์หญิงลูเซียที่กลายร่างเป็นมังกรน้อยกำลังแย่งซาลาเปากับหมานรกสองหัวที่ชื่อเอ้อโกวจื่อ

เอ้อโกวจื่อหมานรกสองหัวนี้กินซาลาเปาได้ครั้งละสองลูก ส่วนนางกินได้ทีละลูกเท่านั้น

มังกรร้ายแลนซ์นึ่งซาลาเปายี่สิบลูก เอ้อโกวจื่อหมานรกตัวนี้กินไปแปดลูกในพริบตา

นางเพิ่งกินได้สี่ลูกเอง

"อย่ากินแต่ซาลาเปา ดื่มโจ๊กบ้าง"

"ให้เอ้อโกวจื่อดื่มเถอะ"

"โฮ่งๆ โฮ่งๆ——"

เอ้อโกวจื่อทั้งสองหัวใช้ภาษาสุนัขด่าทอมังกรน้อยลูเซียอย่างเดือดดาล เมื่อวานยังกลัวมันจนตัวสั่น วันนี้ก็เริ่มมาแย่งซาลาเปากินแล้ว พรุ่งนี้จะทำอะไรกับมันที่เป็นสุนัขนรกอีก มันคิดไม่ออกเลย

(จบบท)