ตอนที่ 225 ฮ่าๆๆ จักรพรรดิเต๋าบรรลุแล้ว!

บนท้องฟ้า ค้อนคู่เพชรและซุนหงอคงต่อสู้กันอย่างดุเดือด แม้ทั้งสองจะร่วมมือกันแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถเอาชนะซุนหงอคงได้ กลับถูกเขากดดันทุกทาง

เมื่อเห็นท่าไม่ดี ค้อนเล็กหันไปหาค้อนยักษ์แล้วรีบพูดว่า “พี่ใหญ่ ไม่ไหวแล้ว ลิงตัวนี้เก่งเกินไป เราต้องใช้พลังอภินิหารแล้ว!”

ทั้งสองคนไม่สามารถเอาชนะลิงตัวเดียวได้ จากที่เคยดูถูก ตอนนี้กลับกลัวขึ้นมา พวกเขารู้แล้วว่าลิงตัวนี้ไม่ธรรมดาอย่างที่คิด

“ได้!” ค้อนยักษ์พยักหน้า ทั้งสองถอยออกไปพร้อมกัน แล้วมายืนเคียงข้างกัน

ไกลออกไป ซุนหงอคงขมวดคิ้วแล้วพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว เขาต้องไม่ปล่อยให้ทั้งสองใช้พลังอภินิหารได้ แม้ไม่รู้ว่าคือพลังอะไร แต่ย่อมไม่เป็นผลดีกับเขาแน่

“สั่นสะเทือนฟ้าดิน!” ค้อนคู่เพชรตะโกนพร้อมกัน ร่างกายจู่ๆ ก็ใหญ่โตมหึมา สูงถึงหนึ่งหมื่นจั้ง! “ร่างเทียมฟ้า!” ซุนหงอคงไม่ลังเล ใช้ร่างเทียมฟ้าอีกครั้ง แม้วิชานี้จะสิ้นเปลืองพลังวิญญาณอย่างมาก แต่ตอนนี้ทำได้แค่เปิดใช้แล้ว

“โจมตีพวกมันเต็มกำลัง อย่าให้พวกมันใช้พลังอภินิหารได้” ซุนหงอคงตะโกนบอกทุกคน

เมื่อจักรพรรดิมังกรลั่วเทียนและคนอื่นๆ ได้ยิน ก็ไม่มีใครลังเล พุ่งออกไปทันที วิชาและพลังอภินิหารต่างๆ ระดมโจมตีใส่ค้อนคู่เพชรทั้งสองคน

แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด ค้อนคู่เพชรเหมือนอยู่ในสภาพที่ไม่อาจถูกวิชาใดๆ ทำลายได้ กระบี่หรือหอกก็แทงไม่เข้า วิชาหรือพลังอภินิหารมากมายกลับไม่ได้ผลเลย เหมือนชกไปโดนสำลี ถูกต้านทานไว้ทั้งหมด

“แปลง!” ซุนหงอคงดึงเส้นขนบนศีรษะออกมา เป่าเบาๆ ก็เกิดร่างแยกที่เหมือนกันทุกประการขึ้นมานับไม่ถ้วน เพียงแต่ขนาดตัวเท่าเดิม

นี่คือหนึ่งในพลังอภินิหารของซุนหงอคง ร่างนอกกาย

ดึงเส้นขนออกมาก็สามารถเรียกร่างแยกของตนเองออกมาสู้ได้ ร่างแยกมีพลัง 80% ของเขา แต่ไม่อาจต้านทานได้มากนัก โดยพื้นฐานแล้วแค่หนึ่งกระบวนท่าก็ทำลายร่างแยกได้แล้ว

ซุนหงอคงตัวเล็กนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าไปเหวี่ยงและขยายกระบองทองคำ ชกกระแทกค้อนคู่เพชร พวกมันที่มีพลัง 80% ของซุนหงอคง ทำเอาค้อนคู่เพชรกัดฟันกรอด

“น่าชัง เจ้าลิงสมควรตาย ข้าจะเอาชีวิตเจ้า!!!” ค้อนยักษ์เดือดดาลเต็มที่ พลังอภินิหารบรรลุขั้นสมบูรณ์ เขายกค้อนยักษ์ขึ้นแล้วฟาดลงไปยังอากาศอย่างรุนแรง

โครม! ฟ้าดินสะเทือนรุนแรง ดุจเสียงกลองดังสนั่น แก้วหูกึกก้อง พลังวิญญาณระเบิดออกมา ซุนหงอคงตัวเล็กนับไม่ถ้วนถูกพลังวิญญาณสลายไปโดยตรง ทุกคนกระเด็นถอยออกไป แม้แต่ซุนหงอคงเองก็ถอยไปหลายล้านเมตร

พลังอภินิหารประจำกาย แข็งแกร่งไร้เทียมทาน

พลังอภินิหารของค้อนคู่เพชรก็เทียบได้กับดวงตาสวรรค์ของหยางเจี้ยน เป็นพลังอภินิหารประจำกาย พลังอภินิหารแต่กำเนิดเช่นนี้มักแข็งแกร่งกว่าพลังอภินิหารที่ฝึกเองหลายร้อยเท่า ไม่เช่นนั้นค้อนคู่เพชรคงสร้างชื่อเสียงในโลกหวงเทียนไม่ได้

สั่นสะเทือนฟ้าดิน เป็นพลังอภินิหารที่เสริมความแข็งแกร่งให้ตนเองและค้อนสงคราม ทำให้พลังของตนเพิ่มเป็นสองเท่า และค้อนสงครามแข็งแกร่งดุจตัดไม่ขาด ทุกการโจมตีล้วนแฝงพลังสั่นสะเทือนฟ้าดิน

“พวกเจ้ารีบไปเร็ว” ซุนหงอคงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงตะโกนบอกมารทะเลคลั่งและคนอื่นๆ ทันที

คนพวกนี้อยู่ที่นี่ก็ไม่มีประโยชน์ แถมยังเป็นตัวถ่วงอีก

ทุกคนก็รู้ว่าตัวเองช่วยอะไรไม่ได้ จึงไม่ลังเล รีบจากไปทันที

“คิดจะหนีหรือ?!” ค้อนเล็กเห็นเข้าก็พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา คนพวกนี้เพิ่งสร้างความลำบากให้เขาไม่น้อย ตอนนี้ยังคิดจะหนีอีกหรือ? ชั่วพริบตา ค้อนเล็กมาถึงตรงหน้าทุกคน ชูค้อนคู่ขึ้นแล้วฟาดลงอย่างแรง

เคร้ง!!! ทุกคนหน้าถอดสี กระบองท่อนหนึ่งพุ่งมาอย่างรวดเร็ว ขวางการโจมตีของค้อนหนัก พลังวิญญาณปะทุออกมา ทุกคนถูกกระแทกจนถอยกระเด็นออกไป

หากไม่ใช่ซุนหงอคงเข้าขวางได้ทัน จักรพรรดิมังกรลั่วเทียนและคนอื่นๆ คงถูกค้อนเดียวทุบตายไปแล้ว

หนึ่งค้อนของจักรพรรดิสูงสุด ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ กับพวกเขาแน่

“เป็นเจ้าอีกแล้วไอ้ลิงเหม็น!” เห็นการโจมตีของตนถูกซุนหงอคงรับไว้ ค้อนเล็กร้อนใจแล้ว ลิงตัวนี้ขัดขวางเรื่องดีของพวกเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ครั้งนี้ต้องฆ่า!

“น้องชาย ฆ่าไอ้ลิงตายตัวนี้ก่อน คนอื่นค่อยฆ่าทีหลัง!” ค้อนยักษ์พูดด้วยเสียงโกรธ ก่อนพุ่งไปทางซุนหงอคง แล้วฟาดค้อนลง

รูม่านตาของซุนหงอคงหดเล็กลง รีบใช้สามเศียรหกกรทันที ต้านรับเอาไว้ แต่แรงของค้อนหนักยังเหนือกว่าเขาไม่น้อย แม้จะต้านไว้ได้ก็ยังถูกกระแทกถอยไปหลายล้านเมตร

ค้อนคู่เพชรพุ่งฉวัดเฉวียนไปอีกครั้ง ทั้งสองโจมตีประกบหน้าหลัง ค้อนยักษ์โจมตีใส่ศีรษะซุนหงอคง ค้อนเล็กโจมตีใส่หน้าท้อง ประสานงานกันอย่างรู้ใจกัน

ทั้งสามคนสู้กันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ซุนหงอคงตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ เมื่อค้อนคู่เพชรใช้พลังอภินิหารประจำกาย ทุกการโจมตีล้วนมาพร้อมพลังสั่นสะเทือนฟ้าดิน ทำเอาซุนหงอคงรับมือได้ยากเล็กน้อย

“ฮ่าๆๆ เจ้าลิงสมควรตาย สู้ไม่ไหวแล้วใช่ไหม ถ้ายอมแพ้ พวกเราจะไว้ชีวิตเจ้าได้” ค้อนยักษ์หัวเราะเย็นชา พลางฟาดค้อนลงไปอีกครั้ง

“ช่างเป็นความคิดเพ้อฝันเสียจริง” ซุนหงอคงพูดอย่างเรียบเฉย ยกกระบองทองคำขึ้นต้านไว้ ข้างๆ กันค้อนเล็กก็ฟาดมาสองค้อน โชคดีที่มีสามเศียรหกกรจึงต้านไว้ได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังยากจะสู้ค้อนคู่เพชรทั้งสองคนได้

ท้องฟ้าดังก้องไม่หยุดราวกับเสียงกลอง สั่นสะเทือนไปทั่วดาวสีน้ำเงิน ทุกคนได้ยินหมด และยังมองเห็นการต่อสู้บนท้องฟ้าอีกด้วย

“ลิงตัวนั้นเสียเปรียบแล้ว แต่เขายืนหยัดได้นานขนาดนี้ก็เก่งเกินไปแล้ว”

“ใช่เลย สองยักษ์ที่ถือค้อนคู่นั่น เดิมทีก็สู้ลิงตัวนั้นไม่ได้ ไม่รู้ว่าใช้พลังอภินิหารอะไรอยู่ๆ ถึงได้โหดขึ้นขนาดนี้”

“เทพเซียนเซียวเหยาอยู่ไหน ทำไมยังไม่มาอีก?”

“อาจจะกำลังยุ่งอยู่ก็ได้ แต่ดูแล้วลิงตัวนั้นไม่ค่อยดีเลย”

คนหัวเซี่ยทุกคนมองเห็นการต่อสู้บนท้องฟ้าได้ชัดเจน พวกเขาเห็นได้อย่างชัดว่า ซุนหงอคงค่อยๆ ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ

ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป เกรงว่าซุนหงอคงจะสู้สองคนนั้นไม่ไหว

สิ่งที่ทำให้พวกเขาแปลกใจก็คือ เทพเซียนเซียวเหยาไปไหนกันแน่? ทุกคนเริ่มเป็นห่วงขึ้นมาแล้ว เทพเซียนเซียวเหยาจะเกิดเรื่องอะไรหรือเปล่า

……

“การต่อสู้ของจักรพรรดิสูงสุดสามคน หาชมได้ยากยิ่งในชั่วชีวิตนี้”

“น่าเสียดาย ลิงคนนั้นคงแพ้แล้ว”

“จักรพรรดิสูงสุดแห่งดาวสีน้ำเงินยังไม่ออกมาอีกหรือ?”

“หรือว่าลิงคนนั้นกับจักรพรรดิสูงสุดแห่งดาวสีน้ำเงินไม่ใช่พวกเดียวกัน?”

แม้แต่คนในโลกเซียนครามก็ยังรู้สึกแปลกใจ ทำไมจักรพรรดิสูงสุดแห่งดาวสีน้ำเงินถึงยังไม่ปรากฏตัวเสียที

แล้วลิงคนนั้นเป็นใครกัน ถึงได้ปกป้องดาวสีน้ำเงินขนาดนี้

……

บนท้องฟ้า

พลังอภินิหารสามเศียรหกกรของซุนหงอคงหมดเวลาแล้ว เขากลับคืนสู่ร่างเดิม แต่พลังอภินิหารของค้อนคู่เพชรยังไม่หมดผล

“ฮ่าๆๆ ไอ้ลิงตาย คราวนี้แกตายแน่!” ค้อนยักษ์หัวเราะเย็นชา แล้วฟาดค้อนลงมา ซุนหงอคงต้านไว้ได้อย่างยากลำบาก

แต่ค้อนเล็กที่อยู่ด้านข้างกลับปรากฏตัวขึ้นด้านหลังซุนหงอคง ฟาดค้อนใส่กระดูกคอของเขา

โครม! ซุนหงอคงกระเด็นถอยออกไปในทันที แล้วกระแทกลงพื้นอย่างรุนแรง เกิดเสียงดังสนั่น

ในหลุมลึก ซุนหงอคงกัดฟันกรอด แต่ก็ลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ไพ่ตายของเขายังไม่ได้ใช้ นั่นคือการแปรอสูร

ถ้าแปรอสูร เขาย่อมฆ่าสองคนนี้ได้แน่นอน แต่ผลที่ตามมาก็ร้ายแรงเช่นกัน ไม่รู้ว่าจะอ่อนแอลงนานแค่ไหน และในช่วงเวลานั้นจะยังมีศัตรูอื่นเข้ามาอีกหรือไม่

“เห็นเจ้าอยู่ในสภาพอับจนเช่นนี้ ข้าก็ช่างยินดีนัก งั้นขอส่งเจ้าส่งท้ายเป็นครั้งสุดท้าย ไอ้ลิงตาย”

ค้อนคู่เพชรมาถึงตรงหน้าซุนหงอคงในพริบตา มองเขาด้วยรอยยิ้มเย็นชา เตรียมลงมือพร้อมกันเพื่อสังหารเขาให้สิ้น

โครมคราม! ทันใดนั้นฟ้าดินก็เปลี่ยนไป เมฆสายฟ้ากลายเป็นปั่นป่วนไม่สงบ ภายในมีสายฟ้าสีแดงราวกับสุนัขหลุดเชือก กำลังคำรามกึกก้อง

ค้อนคู่เพชรรู้สึกไม่ดีขึ้นมาทันที ราวกับว่าจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น

ขณะเดียวกันซุนหงอคงกลับเงยหน้ามองเมฆสายฟ้านั้น แล้วหัวเราะลั่น

“ฮ่าๆๆ จักรพรรดิเต๋า เจ้าหมอนั่นไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ กลายเป็นจักรพรรดิเต๋าแล้ว!”

(จบตอน)