บทที่ 73: ส่งมอบดาบ

บทที่ 73: ส่งมอบดาบ

เหตุผลที่จินอันถามนักพรตเต๋าเฒ่าเช่นนั้น

ไม่ได้เป็นการถามลอยๆ

เพราะตอนนั้นเขาสังเกตเห็นสีหน้าของนักพรตเต๋าเฒ่าดูลังเล

นักพรตเต๋าเฒ่าเลียริมฝีปากแล้วพูดว่า แม้ว่าหม้อไฟจะอร่อย แต่ก็ทำให้ปากแห้ง

หลังจากเลียริมฝีปากที่แห้งแตก นักพรตเต๋าเฒ่าจึงตอบคำถามของจินอัน

"หน้าผากหมายถึงบิดามารดา คุณชายนาม อี้หยุน มีรอยดำที่หน้าผาก แสดงว่าบิดามารดาตายแล้ว และยังเป็นการตายอย่างอนาถ ไม่ได้ตายจากอายุขัย"

"โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ที่ตำแหน่งที่บ่งบอกถึงบุตรหลานนั้น มีรอยดำคล้ำเลือนลามเข้ามาที่บริเวณหน้าผากที่บ่งบอกถึงบิดามารดา แสดงว่าบิดามารดาของเขาตายอย่างอนาถ และมีความเป็นไปได้สูงมากที่เกี่ยวข้องกับคุณชายน้อยอี้หยุน"

จินอันฟังคำอธิบายของนักพรตเต๋าเฒ่าจบ

สีหน้าของเขาแสดงความประหลาดใจออกมา

แล้วก็ขมวดคิ้ว

"ฆ่าพ่อฆ่าแม่ตนเองงั้นเหรอ? ข้าว่ามันเป็นไปไม่ได้นะ หากเป็นแบบนั้น คุณชายอี้หยุนก็คงไม่สามารถเป็นขุนนางที่มีความซื่อสัตย์ได้"

นักพรตเต๋าเฒ่าเลียริมฝีปากที่แห้งผากแล้วส่ายหัวไปมาพูดว่า "ไม่ใช่แบบนั้น ไม่ใช่แบบนั้น"

"อาจจะเป็นการฆ่าพ่อฆ่าแม่เพื่อความถูกต้อง?

"หรืออาจจะเป็นดวงชะตาที่ร้ายแรง ทำให้บิดามารดาต้องตาย?"

"หรือบิดามารดาอาจจะตายเพราะอุบัติเหตุก็ได้?"

"คนเราสามารถเปลี่ยนแปลงโหงวเฮ้งได้ และยังสามารถเปลี่ยนแปลงโชคชะตาได้ด้วย ในโลกนี้มีคนที่เชี่ยวชาญศาสตร์มืด สามารถเปลี่ยนแปลงโชคชะตาได้ จะรู้ได้แน่ชัดก็ต่อเมื่อคุณชายอี้หยุนยอมให้ข้าดูดวงชะตา"

หลังจากฟังที่นักพรตเต๋าเฒ่าพูดจบ จินอันก็รู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมา

คนที่เขาเจอในวัดร้างแห่งนั้น ไม่มีใครเป็นคนปกติเลย!

โชคดีเหลือเกินที่ตอนนั้นเขาไม่ตาย

จินอันคิดในใจด้วยความโล่งอก

เมื่อทั้งสองกลับถึงที่พักก็เกือบจะค่ำมืดแล้ว กำลังจะถึงเวลาห้ามออก

และพบว่ามีเจ้าหน้าที่คนหนึ่งสวมชุดข้าราชการ ยืนรออยู่หน้าประตูมานานแล้ว

เขาเงยหน้าขึ้นมองฟ้าเป็นระยะๆ เหมือนกับจะรีบกลับบ้านก่อนถึงเวลาห้ามออก

เจ้าหน้าที่คนนั้นอุ้มอะไรบางอย่างมาด้วย

แต่เนื่องจากใกล้จะมืดแล้ว และระยะทางค่อนข้างไกล จึงมองไม่เห็นชัดว่าเป็นอะไร

เหมือนจะได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านหลัง เจ้าหน้าที่ที่ยืนรออยู่หน้าประตูก็รีบหันกลับมา เมื่อเห็นจินอันและนักพรตเต๋าเฒ่ากลับมา เขาก็แสดงสีหน้าดีใจออกมา

เนื่องจากใกล้จะถึงเวลาห้ามออกแล้ว เจ้าหน้าที่จึงรีบบอกว่า "คุณชายจินอัน ท่านอาจารย์เฉิน เนื่องจากเทศกาลเชงเม้งใกล้ หัวหน้าเฟิงไม่อาจมาได้เอง จึงวานให้ข้ามาส่งของสิ่งนี้ให้คุณชายจินอันด้วยตัวเอง"

"ของของหัวหน้าเฟิงเหรอ?" จินอันรู้สึกสงสัยว่าหัวหน้ามือปราบเฟิงจะส่งอะไรมาให้เขา

ในขณะเดียวกัน นักพรตเต๋าเฒ่าก็ก้มหน้าขึ้นมามองด้วย

"หัวหน้าเฟิงฝากบอกมาว่า ครั้งที่ไปหมู่บ้านเฉิน เขามองเห็นดาบของคุณชายจินอันบิ่นแตก รู้สึกผิดจึงอยากจะชดเชยให้ท่าน เลยนำดาบเล่มนี้มาให้คุยจินอัน"

"ดาบเล่มนี้ชื่อว่า 'เสือสังหาร' เป็นของดาบมือหนึ่งจากทางเหนือ ที่ถูกศัตรูตามล่าและตายที่เมืองฉาง เนื่องจากไม่มีญาติมิตรที่เมืองฉาง จึงไม่มีใครมารับมรดก ดาบเล่มนี้จึงเก็บไว้ที่ที่ว่าการอำเภอ หัวหน้าเฟิงคิดว่าดาบเล่มนี้เหมาะกับคุณชายจินอัน จึงให้ข้านำมาให้ท่าน"

ขณะพูด เจ้าหน้าที่ก็กำลังเปิดกล่องที่ถืออยู่ไปด้วย

ภายในกล่องเป็นดาบยาวพร้อมฝัก

ฝักดาบและด้ามดาบเป็นสีทองแดง ซึ่งดูเข้ากับบรรยากาศอันโหดร้ายของดินแดนทางเหนือ

เมื่อเห็นว่าจินอันจะหยิบดาบในกล่อง เจ้าหน้าที่ก็เตือนด้วยความหวั่นๆ ว่า "คุณชายจินอัน ดาบเล่มนี้ดูน่ากลัวมาก ก่อนหน้านี้ หัวหน้าเจิ้งและหัวหน้าจ้าว ซึ่งเก่งเรื่องดาบที่สุดในสำนักก็เคยอยากได้ดาบเสือสังหารเล่มนี้ แต่สุดท้ายก็คืนดาบมาให้ที่ว่าการอำเภอ"

"เพราะว่าทุกคนที่เคยสัมผัสดาบเสือสังหารนี้ ไม่นานก็จะเห็นภาพหลอนในตอนกลางคืน เหมือนกับว่าดาบเล่มนี้จะรบกวนจิตใจของผู้คน"

"หัวหน้าเฟิงบอกว่า ไม่มีใครเหมาะสมกับดาบเล่มนี้เท่าคุณชายจินอันแล้ว"

"เพราะคุณชายจินอันและท่านอาจารย์เฉินต่างก็เป็นผู้มีความสามารถ"

หลังจากพูดจบ เจ้าหน้าที่ก็ชมเชยนักพรตเต๋าเฒ่าด้วย นี่แหละที่เรียกว่าพูดจาเข้าคน

นักพรตเต๋าเฒ่ายิ้มจนตาหยี ดูพอใจกับเจ้าหน้าที่คนนี้มาก จึงดูดวงให้ไม่คิดค่าเสียหาย นี่แหละที่เรียกว่า คนดีทำดี ย่อมได้รับสิ่งดีตอบแทน คนทำชั่ว ย่อมได้รับผลกรรม

ผลปรากฏว่า

นักพรตเต๋าเฒ่าขมวดคิ้วทันที

เนื่องจากตอนแรกแสงน้อยจึงไม่ได้สังเกตเห็น แต่พอสังเกตดูดีๆ ก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติ

"หากมีรอยดำที่ตาขาว นั่นเรียกว่าถูกผีเข้า เจ้าหรือเมียของเจ้าเคยเจอเรื่องแปลกๆ บ้างไหม เช่น เสียเงิน เสียของ หรือเจอเรื่องร้ายๆ อยู่บ่อยครั้ง อย่างเช่น เล่นการพนันแล้วแพ้ตลอด ดื่มน้ำก็สำลัก เดินไปไหนมาไหนก็สะดุดล้ม?

เมื่อได้ยินคำพูดของนักพรตเต๋าเฒ่า เจ้าหน้าที่ก็รู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมา กลางคืนมาพูดเรื่องแบบนี้ ทำให้เขาตัวสั่น "ท่านอาจารย์เฉิน ท่านหมายความว่าข้าถูกสิ่งชั่วร้ายเข้าสิงหรือขรับ?"

นักพรตเต๋าเฒ่าส่ายหัวแล้วพูดว่า "ไม่ใช่แบบนั้น"

"การถูกผีเข้ากับการถูกสิ่งชั่วร้ายเข้าสิงไม่เหมือนกัน การถูกสิ่งชั่วร้ายเข้าสิงมักจะเกิดจากสิ่งบางอย่างที่ไม่เข้ากับดวงชะตาของเรา อาการก็จะแตกต่างกันไป บางทีก็แค่ดวงไม่ดีไปสักระยะหนึ่ง พอหาสิ่งที่ทำให้เราถูกสิ่งชั่วร้ายเข้าสิงเจอก็แก้ไขได้"

"แต่หากเป็นการถูกผีเข้า จะไม่ใช่แค่เรื่องดวงไม่ดีหรือล้มลุกคลุกคลาน แต่อาจจะถึงฆาตได้"

หลังจากฟังจบ เจ้าหน้าที่ก็พยายามนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ แล้วบอกว่าไม่ได้เจอเรื่องแปลกๆ อะไร

ก็ไม่ได้เจออะไรแปลกๆ เลย

แล้วเขาก็ยังไม่ได้แต่งงาน มีแค่พ่อแม่ พี่ชาย และพี่สะใภ้อยู่ด้วยกัน ไม่มีใครนอนด้วย

หลังจากฟังที่เจ้าหน้าที่พูด นักพรตเต๋าเฒ่าก็พูดกับตัวเองว่า "ไม่น่าจะผิดนะ ข้าดูไม่ผิดแน่ หรือว่าช่วงนี้เจ้าจะไปเจออะไรมาสักอย่าง"

"ลองนึกย้อนกลับไปสี่ห้าวันนี้ดูสิ ว่าเจออะไรที่แปลกๆ บ้างไหม"

เนื่องจากเรื่องนี้อาจเกี่ยวข้องกับชีวิตของตนเอง เจ้าหน้าที่จึงพยายามนึกย้อนกลับไป แต่สุดท้ายก็จำไม่ได้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาก็ใช้ชีวิตตามปกติ ไปทำงาน กลับบ้าน นอนหลับเป็นเวลา

"ช่วงนี้ก็ไม่ได้ไปที่แปลกๆ เจอคนแปลกๆ หรือเจอสิ่งของแปลกๆ อะไรเลย"

"ท่านอาจารย์เฉิน ข้าจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม?" พอค่ำลงเรื่อยๆ เจ้าหน้าที่ก็รู้สึกกลัวขึ้นมา

ความจริงแล้ว เจ้าหน้าที่ก็อยากจะถามว่าท่านอาจารย์ดูผิดไปหรือเปล่า เพราะเขาไม่ได้เจอเรื่องแปลกๆ อะไรเลยในช่วงนี้

แต่ก็กลัวว่าถ้าพูดออกตรงๆ จะทำให้นักพรตเต๋าเฒ่าเสียหน้า

"เจ้ารู้จักคนฆ่าหมูไหม?"

"หากเจ้ารู้สึกว่าตัวเองดวงตก ทำอะไรก็ไม่ราบรื่น ลองไปซื้อมีดของคนฆ่าหมูมาแขวนไว้ตรงกลางประตูดูสิ มีดของคนฆ่าหมูนั้นมีพลังอำมหิต พอเอามาแขวนไว้ที่บ้านก็จะช่วยป้องกันสิ่งชั่วร้ายได้"

"มันจะช่วยป้องกันสิ่งชั่วร้ายได้ชั่วคราว"

"แต่เป็นเพียงวิธีแก้ปัญหาเฉพาะหน้า วิธีที่ดีที่สุดคือเจ้าต้องพยายามนึกให้ดีว่าช่วงนี้เจอเรื่องแปลกๆ อะไรบ้าง ข้าถึงจะหาทางแก้ไขได้ถูกจุด"

(ยังไม่จบ)