บทที่ 27 เตาอบ

บทที่ 27 เตาอบ

ในค่ายพักแรมอีกแห่งหนึ่ง เฟิงซิงค่อนข้างพอใจที่เห็นว่าไอเทมเหล่านั้นสามารถแลกเปลี่ยนเป็นน้ำพุค้างคืนเข้มข้นได้ถึง 340 มิลลิลิตร

นอกเหนือจากวัสดุและสูตรการผลิตแล้ว เตียงไม้คู่และม่านกันแสงไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการอย่างเร่งด่วนในขณะนี้ การแลกเปลี่ยนพวกมันกับยาจึงถือเป็นข้อเสนอที่ยอดเยี่ยมมาก

ปริมาณ 340 มิลลิลิตรน่าจะเพียงพอต่อการรักษาอาการบาดเจ็บภายในของเขาหากไม่มีอะไรผิดพลาด และอาจจะเหลืออยู่อีกเล็กน้อยด้วยซ้ำ

ความจริงที่ว่า กู้หนิง สามารถนำสิ่งเหล่านี้ออกมาแลกเปลี่ยนได้หมายความว่าเธอจะต้องมีมากกว่านี้ ดังนั้นเขาจึงสามารถแลกเปลี่ยนเพิ่มเติมได้เมื่อมีโอกาสในภายหลัง

【เฟิงซิง: ตกลง ฉันส่งขวดไปให้คุณแล้ว】

【ใต้ต้นเลมอน: คุณต้องการไอเทมประเภทพื้นที่เก็บของไหม กระเป๋าเป้ผ้าลินิน (สีขาว) มีพื้นที่ 0.5 ลูกบาศก์เมตร สามารถบรรจุอะไรก็ได้ และลดน้ำหนักลง 50%】

【เฟิงซิง: ต้องใช้วัสดุอะไรในการผลิตบ้าง มีแบบคุณภาพสีเขียวไหม】

【ใต้ต้นเลมอน: วัสดุที่ต้องใช้คือ ป่าน 5 ส่วน ถ้าคุณมี ป่านสีเขียว 5 ส่วน ฉันสามารถผลิตให้คุณได้ ค่าธรรมเนียมการผลิตคือ แผ่นไม้สน 2 แผ่น】

ก่อนหน้านี้ค่าธรรมเนียมการผลิตของกู้หนิงคือวัสดุใดก็ได้ 3 ส่วน โดยตั้งใจเพื่อให้การแลกเปลี่ยนง่ายขึ้น แต่ตอนนี้เธอได้ปลดล็อกบ้านพักและสามารถสร้างบ้านไว้ข้างในได้แล้ว

แผ่นไม้สนเป็นสิ่งที่เธอต้องการสำหรับใช้เป็นวัสดุก่อสร้าง แม้ว่าเธอจะยังไม่รู้ว่าจะนำไปใช้ตรงไหน แต่การเตรียมไว้ให้มากเข้าไว้ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย

ดังนั้นเธอจึงเปลี่ยนค่าธรรมเนียมการผลิตเป็นแผ่นไม้สน 2 แผ่น หีบสมบัติไม้คุณภาพสีขาวสามารถย่อยสลายเป็นแผ่นไม้ได้ 2 แผ่น นี่ก็ผ่านไปสองวันแล้ว คงไม่มีใครที่ยังไม่ได้เปิดหีบสมบัติอย่างน้อยหนึ่งหีบหรอก

หากอีกฝ่ายไม่มีจริงๆ ก็ค่อยว่ากันอีกที

【เฟิงซิง: ได้ ฉันส่ง ป่าน (สีเขียว) ไปให้แล้ว】

กู้หนิงได้รับป่านคุณภาพสีเขียวจำนวน 5 ส่วนและตรงไปยังโต๊ะทำงานแบบง่ายเพื่อเริ่มผลิตทันที

แม้ว่าวัสดุจะไม่ใช่ของเธอ แต่ผ้าลินินและกระเป๋าเป้ผ้าลินินคุณภาพสีเขียวที่ผลิตได้นั้นเป็นไอเทมที่ยังไม่มีในคู่มือภาพของเธอ เธอจึงรู้สึกกระตือรือร้นเป็นธรรมดาเพราะนี่คือความคืบหน้าที่เพิ่มขึ้นถึง 2 แต้มโดยแทบไม่ต้องออกแรง

【ผ้าลินิน (สีเขียว): ผ้าลินินเนื้อนุ่มและระบายอากาศได้ดี เหมาะสำหรับการทำเสื้อผ้ามาก】

【กระเป๋าเป้ผ้าลินิน (สีเขียว): มีพื้นที่ภายใน 2 ลูกบาศก์เมตรและสามารถลดน้ำหนักของสิ่งที่บรรจุลงได้ 75% ความทนทาน: 120】

เก็บข้อมูลสำเร็จ ความคืบหน้าของคู่มือภาพ +2 กลายเป็น 22/1000

【ใต้ต้นเลมอน: เสร็จแล้ว เริ่มการแลกเปลี่ยนเลย】

หลังจากทำรายการแลกเปลี่ยนตามที่ตกลงกัน กู้หนิงได้รับสูตรการผลิตหมวกไม้ไผ่ (สีเขียว) 1 ชิ้น เตียงไม้คู่ (สีเขียว) 1 ชิ้น ม่านกันแสง (สีขาว) 1 ชิ้น ไม้สน (สีเขียว) 3 ชิ้น กิ่งไม้ (สีเขียว) 3 ชิ้น ป่าน (สีขาว) 5 ส่วน และแผ่นไม้สน (สีขาว) 2 แผ่น

เธอจัดเก็บไอเทมที่สามารถเก็บในคู่มือภาพได้ และนำที่เหลือออกมาเพื่อเก็บข้อมูล

ความคืบหน้า +3 อีกครั้ง กลายเป็น 25/1000

จากนั้น เธอเรียนรู้สูตรการผลิตหมวกไม้ไผ่และตรวจสอบความต้องการในการผลิต

มันมีตัวเลือกให้ถึงสองทาง คือใช้ป่าน 5 ส่วน หรือใช้ลำไม้ไผ่ 3 ลำ ใช้เวลาผลิต 1 นาที

เกิดอะไรขึ้นกันแน่

สูตรการผลิตนี้แตกต่างจากสูตรอื่นอย่างไร

กู้หนิงพิจารณาสูตรการผลิตทั้งหมดที่เธอมีอยู่ในปัจจุบัน ทั้งขวานหินแบบง่าย, พลั่วหินแบบง่าย, รองเท้าสานป่าน, กระเป๋าเป้ผ้าลินิน, เนื้ออบแห้ง, หมวกไม้ไผ่...

เดี๋ยวสิ เธอเหมือนจะเข้าใจแล้ว

ไอเทมที่มีชื่อวัสดุระบุอยู่ในชื่อน่าจะผลิตได้โดยใช้เฉพาะวัสดุนั้นเท่านั้น เช่น รองเท้าสานป่านผลิตได้ด้วยป่านเท่านั้น

สำหรับไอเทมอย่างเนื้ออบแห้งหรือหมวกไม้ไผ่ที่ไม่มีชื่อวัสดุระบุอยู่ในชื่อ สูตรจะจำกัดแค่ประเภทของวัสดุเท่านั้น เช่น เนื้ออบแห้ง ขอแค่เป็นเนื้อสัตว์ ไม่ว่าชนิดไหนก็ใช้ได้

หมวกไม้ไผ่เพียงแค่จำกัดไว้ให้ใช้ได้สองประเภทวัสดุเท่านั้น

ตามข้อสรุปนี้ กิ่งไม้ที่ใช้ในขวานหินแบบง่ายก็น่าจะสามารถแทนที่ด้วยกิ่งไม้แอปเปิลได้เช่นกัน

เธอทดลองดูและพบว่ามันสามารถแทนที่ได้จริงๆ

มองในแง่นี้ สูตรการผลิตที่ไม่มีชื่อวัสดุระบุอยู่อาจจะมีมูลค่าสูงกว่า

กู้หนิงจดบันทึกการค้นพบนี้ด้วยความดีใจ แม้ว่ามันอาจจะไม่ได้มีประโยชน์มากมายนักเพราะสูตรการผลิตก็ไม่ได้ราคาถูกแต่อย่างใด

แต่ความสำเร็จจากการค้นพบกฎเกณฑ์ด้วยตัวเองนั้นก็น่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อเสร็จสิ้นการวิจัย เธอก็ผลิตหมวกไม้ไผ่ต่อ

ในเมื่อวัสดุเพียงพอแล้ว เธอจึงผลิตออกมาอย่างละหนึ่งชิ้นเพื่อดูว่าหน้าตาเป็นอย่างไรและเก็บข้อมูลลงในคู่มือไปพร้อมกัน

ในไม่ช้า หมวกไม้ไผ่สองรูปแบบก็ถูกผลิตออกมา

สไตล์ของมันไม่ได้แตกต่างจากหมวกไม้ไผ่ที่เห็นในละครย้อนยุคมากนัก มันเป็นหมวกใบใหญ่ปลายแหลม คล้ายกับหมวกฟาง แต่สานแน่นหนากว่า หนาและใหญ่กว่า

หมวกที่สานจากหญ้ามีสีเหลืองคล้ายฟาง ส่วนหมวกที่สานจากไม้ไผ่มีสีเหลืองแกมเขียว

【หมวกสานหญ้า (สีขาว): หมวกไม้ไผ่ที่สานจากหญ้าป่าน กันฝนได้ระดับปานกลาง ความทนทาน: 30】

【หมวกไม้ไผ่ (สีขาว): หมวกไม้ไผ่ที่สานจากไม้ไผ่ แข็งแรงและทนทาน ความทนทาน: 60】

หลังจากเก็บข้อมูล ความคืบหน้าของคู่มือภาพ +2 กลายเป็น 27/1000

สิ่งนี้มีไว้สำหรับกันฝนและยังไม่จำเป็นในตอนนี้ กู้หนิงจึงจัดเก็บพวกมันไว้ในคู่มือภาพโดยตรง

จากนั้นเธอเปลี่ยนไปที่ไก่และเริ่มทำเนื้ออบแห้ง

【เนื้อไก่แห้ง (สีขาว): เนื้อไก่อบแห้งที่ปราศจากความชื้นแทบจะสิ้นเชิง】

เก็บข้อมูลสำเร็จ ความคืบหน้า +1 กลายเป็น 28/1000

จากนั้นเธอใช้กิ่งไม้แอปเปิลเพื่อสร้างขวานหินแบบง่าย ผลลัพธ์ที่ได้ยังคงเป็นขวานหินแบบง่าย ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

เธอเข้าใจแล้ว สำหรับบางไอเทม แม้หลังจากเปลี่ยนวัสดุแล้ว ผลิตภัณฑ์ที่ได้ก็ยังเหมือนเดิม

สิ่งนี้ทำให้การจัดเก็บสะดวกขึ้นเนื่องจากช่องในกระเป๋าเป้มีจำกัด ก็น่าเสียดายที่เธอไม่สามารถเพิ่มความคืบหน้าให้คู่มือภาพได้มากขึ้น

เวลา 20:15 น.

กู้หนิงทานเนื้อไก่ปรุงสุกขณะตรวจสอบข้อความในช่องแชทค่ายพักแรม

มันก็น่าสมเพชอยู่เหมือนกัน เธอตั้งใจเตรียมเนื้อไก่ปรุงสุกไว้ 5 ชิ้นสำหรับมื้อเย็น แต่เพิ่งทานไปได้เพียง 2 ชิ้นเท่านั้นกระแสหมอกก็ปรากฏขึ้น

หลังจากนั้น เธอก็ยุ่งอยู่กับการสำรวจกระแสหมอก การกลับมาเก็บไอเทมเข้าคู่มือ การผลิตสิ่งของ และการแลกเปลี่ยน

กว่าจะรู้ตัวว่าท้องเริ่มร้องเพราะมื้อเย็นเพิ่งทานไปได้เพียงเล็กน้อย เธอก็หยิบเนื้อไก่ขึ้นมาทานอย่างช้าๆ

หลังจากเลื่อนอ่านแชทอยู่หลายนาที ข้อความหนึ่งก็ดึงดูดความสนใจของเธอ

【ร้านอาหารจานด่วนเปิดแล้ว เตาอบอัตโนมัติ (สีเขียว) สามารถย่างอาหารได้อย่างสมบูรณ์แบบ ต้องเตรียมวัตถุดิบมาเอง ค่าธรรมเนียมการผลิตเพียงครั้งละวัสดุใดก็ได้ 2 ชิ้น ส่งข้อความส่วนตัวมาได้เลย】

เธอคลิกไปที่แชทส่วนตัวและส่งข้อความไป

【ใต้ต้นเลมอน: ขอดูคุณสมบัติของอาหารที่ย่างได้ไหม】

【เคเลอ: น่องไก่ย่าง (สีขาว) แค่คลิกเพื่อดูข้อมูลไอเทมได้เลย】

กู้หนิงคลิกดูข้อมูลไอเทมทันที

【น่องไก่ย่าง (สีขาว): น่องไก่ย่างที่สุกอย่างสมบูรณ์แบบ ด้านในไม่ดิบอย่างแน่นอน】

ยอดเยี่ยม นี่คือสิ่งที่เธอต้องการพอดี

【ใต้ต้นเลมอน: เตาอบของคุณขายไหม ฉันมีน้ำ 15 ลิตร หรือเสบียงอื่นๆ ที่คุณอาจต้องการ】

อีกฝั่งหนึ่ง หญิงสาวที่มีชื่อเล่นว่า เคเลอ รู้สึกตกใจ เธอเผลอคิดจะปฏิเสธไปตามสัญชาตญาณแต่ก็ลังเล เธอมีสิ่งที่ขาดแคลนอย่างเร่งด่วนอยู่จริงๆ จึงตัดสินใจถามกลับไปก่อนว่าอีกฝ่ายมีสิ่งนั้นไหม

【เคเลอ: ฉันต้องการสิ่งที่ช่วยเพิ่มช่องในกระเป๋าเป้ คุณมีบ้างไหม】

กู้หนิงดีใจมากที่ได้รับคำตอบ นี่มันบังเอิญอะไรขนาดนี้

หีบเก็บของไม้ (สีเขียว) ที่เธอได้มาในวันแรกยังอยู่ในกระเป๋าเป้ของเธอ เธอใช้มันเพียงครั้งเดียวตอนสำรวจกระแสหมอกและตอนนี้มันก็ว่างเปล่าอีกครั้ง

เธอมีคู่มือภาพอยู่ ขีดจำกัดเริ่มต้นที่ 1,000 สามารถทำให้เกือบเป็นอนันต์ได้โดยการดัดแปลงหน่วยการจัดเก็บ หลังจากอัปเกรดแล้ว ขีดจำกัดก็กลายเป็น 10,000 ทำให้เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเต็ม

การเก็บหีบเก็บของไว้อาจจะสะดวกกว่าเพียงเล็กน้อย แต่การนำไปแลกกับเตาอบถือเป็นกำไรมหาศาล

【ใต้ต้นเลมอน: หีบเก็บของไม้ (สีเขียว) แลกเปลี่ยน 1 ต่อ 1】

เคเลอคิดทบทวนแล้วตัดสินใจแลกเปลี่ยน

เดิมทีเธออยากใช้เตาอบเพื่อแปรรูปอาหารให้คนอื่นเพื่อหารายได้เป็นวัสดุ แต่กลับไม่มีคำขอเข้ามามากเท่าที่คาดไว้ แม้แต่คนที่สนใจก็ถอยเมื่อรู้ว่าต้องมอบไอเทมให้ก่อนแลกเปลี่ยน

และโอกาสในการแลกเปลี่ยนก็มีเพียง 10 ครั้งต่อวัน เธอยังต้องใช้แลกเปลี่ยนสิ่งจำเป็นอื่นและไม่สามารถสิ้นเปลืองไปกับการแปรรูปอาหารได้

มันดีกว่าที่จะแลกเปลี่ยนเป็นหีบเก็บของที่จำเป็นมาก พื้นที่เก็บของในค่ายพักแรมของเธอเต็มแล้ว และในกระเป๋าเป้ก็เหลือช่องว่างเพียงช่องเดียว หากเธอไม่สามารถเพิ่มช่องเก็บของได้ วันพรุ่งนี้เธอก็คงไม่สามารถแบกทรัพยากรใดๆ ที่พบกลับมาได้เลย

【เคเลอ: ตกลง มาแลกเปลี่ยนกันเถอะ】