บทที่ 57 มีสูตรโกงติดตัวมากขนาดนี้ ต่อให้นอนเฉยๆ ก็ยังใช้ชีวิตได้อย่างรุ่งโรจน์เฟื่องฟู

เมื่อเดินมาหยุดอยู่หน้าประตูห้อง นอกจากความตื่นเต้นและตื้นตันใจแล้ว ในใจของเธอก็ยังมีความประหม่าอยู่ด้วย

เธยื่นมือไปผลักประตูห้องออก สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือห้องโถงขนาดใหญ่ที่กว้างขวาง ภายในจัดวางตั่งนุ่มและโต๊ะเตี้ยเอาไว้ ตู้ที่อยู่ด้านข้างมีชุดชาหลากหลายรูปแบบวางเรียงรายอยู่สิบกว่าชุด

ห้องทางฝั่งซ้ายมือคือห้องนอน ที่หน้าประตูมีม่านลูกปัดกั้นเอาไว้ ภายในนอกจากเตียงป๋าปู้ซึ่งเป็นเตียงโบราณขนาดใหญ่ที่มีซุ้มแล้ว บริเวณริมหน้าต่างยังจัดวางโต๊ะเก้าอี้สำหรับเขียนหนังสือเอาไว้ชุดหนึ่ง ด้านข้างมีชั้นโบกู่ซึ่งเป็นชั้นวางของโบราณที่เต็มไปด้วยพู่กัน หมึก กระดาษ และจานฝนหมึก มองปราดเดียวก็รู้ว่าทั้งหมดล้วนไม่ใช่ของธรรมดาสามัญ

ห้องทางฝั่งขวามือคือห้องเก็บของ ภายในมีชุดโบราณหลากหลายรูปแบบ มีทั้งของบุรุษและสตรี ครบครันทั้งสี่ฤดูกาล อีกทั้งยังมีรองเท้าหลากชนิดที่เข้าชุดกัน นอกจากนี้ยังจัดวางเครื่องนอนสำหรับทั้งสี่ฤดูกาลเอาไว้ ซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นของใหม่เอี่ยมชนิดที่ดูออกเลยว่ายังไม่เคยผ่านการใช้งานมาก่อน

ที่ด้านหลังของบ้านหลังนี้ยังมีประตูหลังอีกบานหนึ่ง เมื่อเธอผลักประตูเดินออกไปก็พบว่าเป็นห้องครัว ภายในมีเตาไฟขนาดใหญ่สองเตาและขนาดเล็กหนึ่งเตา รวมเป็นสามเตา หม้อและชามรามไหต่างวางอยู่บนชั้นวางข้างๆ อย่างครบครัน

เมื่อชิงเหอเห็นดังนั้น ในใจก็กรีดร้องด้วยความตื่นเต้นดีใจเสียงหลงราวก้องอยู่ในอก นี่ฉันไปทำบุญด้วยอะไรมาถึงได้โชคดีขนาดนี้? มีสูตรโกงติดตัวมากมายขนาดนี้ ต่อให้นอนเฉยๆ โดยไม่ต้องดิ้นรนอะไร ก็ยังใช้ชีวิตได้อย่างรุ่งโรจน์เฟื่องฟูเสวยสุขได้สบายๆ

คราวนี้ความง่วงงุนที่มีก่อนหน้านี้มลายหายไปจนหมดสิ้น

สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจที่สุดก็คือ ผนังด้านหลังทั้งหมดของห้องครัวนี้ไม่มีกำแพงกั้นเลย นี่นับว่าเป็นการตามแฟชั่นหรือเปล่านะ? เหมือนกับนวัตกรรมการตกแต่งบ้านในยุคหลังที่ชอบทำเป็นห้องครัวแบบเปิด แแต่อันนี้เปิดโล่งแบบร้อยเปอร์เซ็นต์เลยทีเดียว เพราะสิ่งที่มองเห็นจากด้านหลังก็คือหน้าผาหินที่เขียวชอุ่มพุ่มไสว และตรงบริเวณที่จัดวางโต๊ะอาหารนั้น เพียงแค่เงยหน้าขึ้นมองก็สามารถมองเห็นตาน้ำพุตรงหน้าผาหินได้ทันที

นอกจากนี้ตรงจุดที่เธอเดินออกมายังมีบันไดสำหรับเดินขึ้นและลงด้วย เธอเลือกเดินขึ้นไปข้างบนก่อน ชั้นบนเป็นห้องโถงขนาดใหญ่ห้องหนึ่ง รอบๆ เต็มไปด้วยชั้นวางที่จัดวางเครื่องดนตรีหลากหลายชนิดเอาไว้ ตรงริมหน้าต่างมีตั่งนุ่มและโต๊ะเตี้ยสำหรับให้นั่งพักผ่อน เพียงแค่ผลักหน้าต่างออกไปก็จะมองเห็นลำธารที่ไหลผ่านหน้าบ้าน รวมถึงภูเขาและที่ดินทำกินที่อยู่ฝั่งตรงข้าม เธอชอบที่นี่เหลือเกินจริงๆ

นิ้วมือเรียวบางลูบไล้ผ่านเครื่องดนตรีเหล่านั้นแผ่วเบา แววตาของเธอเปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นมาทันที เครื่องดนตรีมีตั้งแต่ขลุ่ยตี๋จื่อ, ขลุ่ยเซียว, ซวิ่น, เซิง, สั่วณ้า ไปจนถึงผีผา, ซานเสียน, เยวี่ยฉิน, หลิ่วฉิน, พิณหร่วน ซึ่งมีทั้งจงหร่วนและเสี่ยวหร่วนที่มีน้ำหนักเบาและพกพาง่ายกว่าผีผา, ซอเอ้อร์หู ตลอดจนแผ่นไม้เคาะไผ่ป่าน, แผ่นไม้ประกอบจังหวะไคว่ป่าน, กลองเล็ก, กลองแบน และแม้กระทั่งกระดิ่งหรือฉาบขนาดเล็กก็ยังมีพร้อม

ยิ่งไปกว่านั้น เครื่องดนตรีแต่ละชนิดไม่ได้มีแค่ชิ้นเดียวหรือชุดเดียวเท่านั้น นี่เจ้าของคนก่อนจะต้องชื่นชอบเครื่องดนตรีมากขนาดไหนกัน ถึงได้ตั้งอกตั้งใจสะสมมากมายถึงเพียงนี้

แต่น่าเสียดายที่ในบรรดาเครื่องดนตรีเหล่านี้ เธอเล่นเป็นแค่ขลุ่ย ผีผา และซอเอ้อร์หูเท่านั้น ส่วนชิ้นอื่นๆ เล่นไม่เป็นเลย ไว้ในอนาคตหากมีเวลาก็ค่อยหาคนสอนให้เรียนรู้ดูสักหน่อย อย่างน้อยๆ เวลาที่อยู่ในมิติคนเดียวจะได้ไม่เหงาอย่างไรเล่า

เธอเดินลงมาจากชั้นบนและก้าวตามขั้นบันไดมุ่งหน้าลงสู่ชั้นใต้ดิน สิ่งที่น่าประหลาดใจก็คือด้านล่างนี้ไม่มีแสงไฟส่องสว่าง และเธอก็ไม่ได้ใช้พลังจิตเลย ทว่ากลับสามารถมองเห็นทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างทะลุปรุโปร่งชัดเจน

พื้นที่ด้านล่างถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน ห้องที่อยู่ด้านนอกสุดมีตู้ยาตั้งเรียงรายอยู่เต็มฝาผนัง โดยแบ่งเป็นช่องเล็กช่องน้อย ดูคล้ายกับตู้เก็บสมุนไพรในร้านขายยาจีนโบราณไม่มีผิด เธอลองเปิดออกดูพบว่าภายในใช้สำหรับเก็บเมล็ดพันธุ์พืช แต่น่าเสียดายที่ไม่ได้มีเมล็ดพันธุ์อยู่ครบทุกช่อง ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นช่องว่างเปล่าเสียมากกว่า

ส่วนจะเป็นเพราะเจ้าของคนก่อนขี้เกียจเกินไป หรือเป็นเพราะเกิดสถานการณ์ฉุกเฉินจนต้องนำออกมาใช้จนหมดนั้น ก็ไม่อาจทราบได้

ห้องตรงกลางเต็มไปด้วยชั้นวางของขนาดใหญ่ที่กว้างขวาง แต่น่าเสียดายที่มันว่างเปล่าสนิทเช่นกัน

เธอสาวเท้าเดินมุ่งหน้าไปยังห้องที่อยู่ด้านในสุด ห้องนี้กลับทำให้เธอรู้สึกประหลาดใจ เพราะภายในมีชั้นวางของอยู่ไม่น้อย แม้จะไม่กว้างขวางเท่าห้องตรงกลาง ทว่ากลับมีความประณีตงดงามยิ่งนัก ดูคล้ายกับชั้นโบกู่ขนาดใหญ่ บนนั้นมีกล่องไม้ฉลุลายอันวิจิตรบรรจงวางอยู่หลายใบ แม้ว่าเธอจะไม่ค่อยมีความรู้เรื่องเนื้อไม้มากนัก แต่ก็พอดูออกว่าทั้งหมดล้วนเป็นของดีราคาแพงทั้งสิ้น

เมื่อเปิดกล่องใบแรกออกดู พบว่าภายในมีเครื่องประดับศีรษะชุดหยกเฟยฉุ่ย วางอยู่ ชุดเครื่องประดับนี้มีความงดงามประณีตเป็นอย่างยิ่ง ต่อให้นำไปวางโชว์ในยุคหลังก็คงไม่พ่ายแพ้ต่อเทคโนโลยีสมัยใหม่เลยแม้แต่น้อย

กล่องไม้ที่อยู่ข้างๆ มีกำไลหยกวางอยู่สองคู่ คู่หนึ่งเป็นหยกเหอเถียน และอีกคู่หนึ่งเป็นหยกเขียวจักรพรรดิ เนื้อหยกใสกระจ่างและฉ่ำน้ำงดงามยิ่งนัก ยามเมื่อหยิบมาถือไว้ในมือก็ทำให้เธอรู้สึกรักใคร่เอ็นดูจนแทบไม่อยากจะวางลง

(จบบท)