บทที่ 43 ร่างมังกรเพลิงผู้ไร้เทียมทาน

"ฆ่า!"

หลินอวี่พุ่งเข้าโจมตีอีกครั้ง หมัดที่เคลือบด้วยเปลวเพลิงฟาดฟันราวห่าฝน พร่างพรูออกมาอย่างบ้าคลั่ง

"บึ้ม!"

เพียงหมัดเดียว ร่างของมนุษย์ต้นไม้ก็ลอยละลิ่ว เลือดสดไหลซึมออกมาจากหน้าอก

นี่คือพลังที่ได้จากพรสวรรค์ระดับ S เมื่อคุณสมบัติเพิ่มขึ้นสองเท่า ช่างน่าสะพรึงกลัว

"น่าสนใจไม่น้อย!"

มนุษย์ต้นไม้ตกตะลึงในใจ

ไอ้หนูขั้นหนึ่งคนนี้ กลับสามารถส่งหมัดที่น่าสะพรึงกลัวได้ขนาดนี้ ช่างน่าตกใจจริงๆ

แต่ก่อนที่เขาจะได้สติ หมัดเพลิงของหลินอวี่ก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง

"พลังแรงแค่ไหน ถ้าต่อยไม่โดนก็ไร้ประโยชน์!"

มนุษย์ต้นไม้หัวเราะเยาะ

เขาแผ่ร่างกายออก เคลื่อนไหวซ้ายขวา หลบหมัดของหลินอวี่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ต่อยไม่โดน!

หลินอวี่พบว่าความเร็วของตนตามไม่ทันมนุษย์ต้นไม้ ไม่ว่าจะออกหมัดเร็วแค่ไหน อีกฝ่ายก็หลบได้อย่างง่ายดาย

เขารู้สึกจนใจ

ต่างกันเกือบสองขั้น ความเร็วย่อมสู้อีกฝ่ายไม่ได้ ยากที่จะโจมตีโดน

ขั้นสองระดับสิบ คุณสมบัติทั้งสี่ด้านต้องถึง 620 คะแนน ส่วนคุณสมบัติที่เพิ่มจากแต้มอิสระยิ่งสูงถึง 1020 คะแนน

ความเร็ว 524 ของเขาตอนนี้ ยังห่างชั้นอยู่มาก

"ถึงตาข้าบ้าง!"

ร่างของมนุษย์ต้นไม้พุ่งทะยาน เร็วจนเหลือเพียงเงาพร่า

"บึ้ม!"

หลินอวี่โดนหมัดเต็มๆที่แผ่นหลัง ร่างลอยกระเด็น อวัยวะภายในสั่นสะเทือน

มนุษย์ต้นไม้หัวเราะเยาะ ลงมือต่อ

ความเร็วของเขาสูงลิ่ว หลินอวี่รับมือไม่ได้ ตกอยู่ในสถานการณ์โดนรุมทำร้าย

"แค่ก ๆ!"

หลินอวี่โดนหมัดอีกครั้งจนกระเด็นชนผนังหิน เขาเช็ดเลือดที่มุมปาก จ้องมองคู่ต่อสู้อย่างเขม็ง

"พี่หลิน!"

"คุณลุง!"

เสียงร้องตกใจดังขึ้นสองเสียง

หลิวซือหยุ่นและหลิวหรูเค่อวิ่งเข้ามา มือน้อยของหรูเค่อปล่อยแสงสีเขียวหลายสาย ไหลเข้าสู่ร่างของหลินอวี่ ฟื้นฟูบาดแผลอย่างรวดเร็ว

"กระจกเงาจันทรา!"

เห็นมนุษย์ต้นไม้พุ่งเข้ามา สีหน้าของหลิวซือหยุ่นเปลี่ยนไป รีบใช้พรสวรรค์

นิ้วมือสั่น

ร่างของมนุษย์ต้นไม้ที่กำลังวิ่งชะงักกลางอากาศ มิติรอบตัวแข็งค้าง ก่อนจะระเบิดออก

"บึ้ม!"

มีเลือดกระเซ็นในมิติที่แตกสลาย

แต่การระเบิดของมิติเพียงทำให้มนุษย์ต้นไม้มีบาดแผลเพิ่มขึ้นเท่านั้น พลังนั้นไม่อาจฉีกร่างเขาได้

ต่างกันถึงสองขั้นเช่นกัน

มนุษย์ต้นไม้ทะลุผ่านมิติ ส่งหมัดพุ่งเข้ามา

"กระจกเงาจันทรา!"

หลิวซือหยุ่นใช้พรสวรรค์อีกครั้ง แต่คราวนี้อีกฝ่ายเตรียมพร้อม เร่งความเร็วหลบพ้นมิตินั้นไปได้

ใช้พรสวรรค์มิติติดต่อกัน ก็ยังไม่อาจโจมตีมนุษย์ต้นไม้ได้ เพียงถ่วงเวลาได้เล็กน้อย

หลิวซือหยุ่นกัดริมฝีปาก ชกกำปั้นสวนกลับ

เธอรู้ว่าหมัดนี้ต้องบาดเจ็บสาหัส แต่ถอยไม่ได้ เพราะด้านหลังคือหลินอวี่และหรูเค่อ

ในจังหวะวิกฤตนั้น

"มังกรเพลิง!"

หลินอวี่ตะโกน ใช้ท่าไม้ตายที่แข็งแกร่งที่สุด

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาใช้ หลังจากปลดล็อกร่างมังกรเพลิงสำเร็จเมื่อพัฒนาถึงระดับ S

แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าสภาวะมังกรเพลิงจะเป็นอย่างไร

ในชั่วพริบตา!

เปลวไฟสีเหลืองเปลี่ยนเป็นสีแดงเพลิง พลังรอบกายพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง

สีหน้ามนุษย์ต้นไม้เปลี่ยนไป ถอยกรูดด้วยความตกใจ

"นี่คือสภาวะมังกรเพลิงสินะ?"

หลินอวี่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย ดีใจจนพูดไม่ออก

คุณสมบัติหลักของเขาคือพละกำลัง ในสภาวะพรสวรรค์ระดับ S ของเปลวเพลิงจะเพิ่มขึ้นสองเท่า ส่วนคุณสมบัติอื่นไม่เปลี่ยน

แต่ในสภาวะมังกรเพลิง คุณสมบัติหลักเพิ่มขึ้นสามเท่า ส่วนคุณสมบัติอื่นทั้งสี่ด้านเพิ่มขึ้นสองเท่า

นี่เป็นสภาวะที่แตกต่างกันราวฟ้ากับดิน

ความเร็ว 524 ตอนนี้พุ่งถึง 1048 เพียงแต่การใช้พลังเวทย์สิ้นเปลืองกว่าสภาวะเปลวเพลิงมาก

"เธอไม่เป็นไรนะ?"

"คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?"

หลินอวี่และหลิวซือหยุ่นเอ่ยขึ้นพร้อมกัน

ทั้งคู่ตะลึง ก่อนจะยิ้มให้กัน

"ตอนนี้ฉันรู้สึกดีกว่าที่เคยเป็นมา รอฉันไปจัดการมนุษย์ต้นไม้นั่นก่อน" หลินอวี่กำหมัดแน่น

"ฉันไม่เป็นไร ระวังตัวด้วยนะ"

หลิวซือหยุ่นส่งยิ้มมีเสน่ห์ให้เขา

"ถึงเวลาจบเรื่องแล้ว!"

หลินอวี่ก้าวไปข้างหน้า เดินช้าๆเข้าไป ร่างกายห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงสีแดงเพลิง ราวกับเทพเจ้า

ในสภาวะมังกรเพลิงขณะนี้ เขาแทบจะต่อกรกับผู้วิวัฒน์ขั้นสามธรรมดาได้ ข้ามขั้นถึงสองระดับ

"พลังแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้วสินะ? น่าเสียดาย ต่อยไม่โดนก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี"

มนุษย์ต้นไม้เอ่ยเย็นชา

พลังกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างหลินอวี่ในตอนนี้ ทำให้เขาตกใจไม่น้อย ความกดดันแบบนี้ เขาไม่เคยเจอมาก่อน

"งั้นหรือ?"

หลินอวี่ยิ้มมุมปาก ร่างหายวับไปในพริบตา

เมื่อปรากฏอีกครั้ง อยู่ด้านหลังมนุษย์ต้นไม้แล้ว

"ทำไมถึง..."

มนุษย์ต้นไม้พูดไม่ทัน ร่างกายยังตอบสนองไม่ทัน ความเจ็บปวดมหาศาลก็แล่นปราดมาจากท้อง

ลูกตาเบิกโพลงราวกับจะหลุดออกมา

"...เร็วขนาดนี้?"

ร่างของเขาพุ่งกระเด็นไปเหมือนกระสุนปืน ครึ่งหลังของประโยคหลุดออกมาจากปาก

"แค่ก ๆ!"

เขาค่อยๆลุกขึ้นจากพื้น ไอเลือดออกมาเป็นระลอก

หมัดธรรมดาของหลินอวี่ เกือบจะทะลุร่างเขาแล้ว

หากไม่ใช่เพราะร่างกายเป็นต้นไม้เถา มีคุณสมบัติด้านพละกำลังเหนือกว่าผู้วิวัฒน์ทั่วไปมาก หมัดเมื่อครู่คงทะลุร่างไปแล้ว

หลินอวี่ในสภาวะมังกรเพลิงช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน!

เขาไม่อาจรักษากำลังไว้อีกต่อไป!

เนื้อหานิยายเรื่องนี้เผยแพร่เฉพาะบนเว็บไซต์ Thai-Novel และ My Novel เท่านั้น

มนุษย์ต้นไม้เช็ดเลือดที่มุมปาก จู่ๆรอบกายก็มีหมอกดำพวยพุ่งออกมามากมาย เติมเต็มห้องหินทั้งห้องในพริบตา

บรรยากาศแห่งความสิ้นหวังแผ่ซ่าน ราวกับจะลากทุกคนเข้าสู่โลกแห่งความพินาศ

ด้านหลังหลินอวี่ ผู้วิวัฒน์ธรรมดาสามคนที่อยู่แค่ระดับสามตกอยู่ในภวังค์ทันที

"อย่า! อย่าฆ่าฉัน!"

"ที่รัก อย่ากลัวนะ ฉันจะไปอยู่กับเธอเดี๋ยวนี้!"

ทั้งสามคนกรีดร้องบ้าคลั่ง ใบหน้าแสดงอารมณ์หลากหลาย ทั้งกลัว ผิดหวัง เศร้า สิ้นหวัง และท้ายที่สุดคือความสิ้นหวัง!

ชายคนหนึ่งบีบคอตัวเองแน่น พยายามฆ่าตัวตาย!

หลินอวี่ขมวดคิ้ว เข้าไปจัดการทำให้ทั้งสามคนสลบ

เขาหันไปมองหลิวซือหยุ่นและหรูเค่อ

หลิวซือหยุ่นพอมีพละกำลังมากกว่า ยังไม่สูญเสียสติ แต่หรูเค่อเด็กน้อยร้องไห้จนหน้าซีดขาว

พลังของเธอเริ่มอ่อนลง กำลังจมดิ่งสู่ห้วงแห่งความสิ้นหวัง

"ผัวะ!"

หลินอวี่ตัดสินใจฟาดคอทำให้เด็กน้อยสลบ

ตอนนี้หลิวซือหยุ่นก็เริ่มอ่อนแรงลง พลังจิตของเธอกำลังต่อต้านการรุกรานของภาพลวงสุดกำลัง

แต่คงทนได้ไม่นาน อย่างมากแค่ไม่กี่นาทีก็จะจมดิ่งสู่ภาพลวงอย่างสมบูรณ์

"ฉันเดาถูกจริงๆ มนุษย์ต้นไม้นี่ใช้แต้มอิสระเพิ่มพลังจิตทั้งหมด"

หลินอวี่พึมพำ

เขาจัดการทำให้หลิวซือหยุ่นสลบด้วย

มนุษย์ต้นไม้ขั้นสองระดับสิบ ถ้าใช้แต้มอิสระเพิ่มพลังจิตทั้งหมด ต้องเกิน 1000 แน่นอน

หลินอวี่ในสภาวะมังกรเพลิง พลังจิตเพิ่มขึ้นสองเท่าเป็น 1172 จึงไม่ได้รับผลกระทบจากภาพลวง

ถ้าเป็นสภาวะเปลวเพลิง คงทนได้ไม่นานเช่นกัน

ทันใดนั้น ในม่านหมอกดำ

หมัดหนึ่งปรากฏ พุ่งเข้าใส่หลินอวี่อย่างดุดัน

"ฉึก"

หลินอวี่หายวับไปจากที่เดิม แล้วปรากฏด้านหลังมนุษย์ต้นไม้

ส่งหมัดพุ่งใส่

มนุษย์ต้นไม้กระเด็นออกไป ร่างยังไม่ทันตกพื้น หลินอวี่ก็ปรากฏตัวอีกครั้ง ซัดหมัดซ้ำติดๆ

(จบบท)