บทที่ 34 พลังมิติอันทรงพลัง

เด็กหญิงหรูเค่อนอนหลับอย่างเป็นสุข ปากขมุบขมิบเป็นพักๆ น้ำลายไหลย้อยออกมามากมาย

ไม่นานนัก หญิงสาวทั้งสองก็ตื่นขึ้น

หลิวซือหยุ่นหยิบขนมปังและเค้กจากมิติของเธอออกมา พร้อมด้วยขนมขบเคี้ยวและน้ำดื่ม

"ซือหยุ่น เธอดูดซับแก่นผลึกระดับหนึ่งพวกนี้ซะ" หลินอวี่ยื่นแก่นผลึกสิบเม็ดให้เธอ

นี่เป็นสิ่งที่เขาคิดไว้ตั้งแต่เมื่อคืน

วันนี้เขาต้องไปสังหารราชาซอมบี้ ไม่มีทางที่จะพาหญิงสาวทั้งสองไปด้วยได้ ดังนั้นพวกเธอจึงต้องมีวิธีป้องกันตัวเอง

"ฉันไม่เอา วันนี้การไปสังหารราชาซอมบี้มันอันตรายมาก คุณควรจะเพิ่มระดับขั้นเพื่อความปลอดภัย"

หลิวซือหยุ่นปฏิเสธโดยไม่ต้องคิด

"เธอต้องเชื่อฉัน ถึงไม่เพิ่มระดับขั้น ฉันก็ไม่กลัวราชาซอมบี้หรอก อีกอย่าง เดี๋ยวฉันพบกับต้าซือซง ต้องหาทางเบี้ยวเอาแก่นผลึกจากเขาให้ได้อีกสักหลายเม็ด"

ถ้าต้าซือซงได้ยินคำพูดนี้ คงจะโกรธจนด่ายกใหญ่

ไอ้คนไร้ยางอาย!

มันช่างไร้หิริอายจริงๆ! จะรีดเอาแต่กับข้าคนเดียวหรือไง?

"วันนี้การต่อสู้จะอันตรายมาก ฉันพาพวกเธอไปไม่ได้ แต่ปล่อยให้พวกเธอสองคนอยู่ที่นี่ฉันก็ไม่วางใจ"

"แต่ว่า..."

"ไม่มีแต่ เธอต้องเชื่อฉัน!"

หลินอวี่มองหลิวซือหยุ่นอย่างจริงจัง

เขามีแผนของตัวเอง แม้ไม่เพิ่มระดับขั้น เดี๋ยวเขาค่อยหาโอกาสขอแก่นผลึกจากต้าซือซง แต่ถึงหาไม่ได้ พลังต่อสู้ของเขาตอนนี้ก็เพียงพอแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น สถานะมังกรเพลิงของเขาก็ถูกปลดปล่อยแล้ว จะยิ่งทำให้พลังเพิ่มขึ้นอีกมาก

"ในทางกลับกัน พวกเธอสองคนถ้าไม่มีพลังป้องกันตัว จะกลายเป็นจุดอ่อนของฉัน"

"เมื่อเธอแข็งแกร่งขึ้น ฉันจะได้ไม่ต้องกังวลอีกฝ่าย" หลินอวี่กล่าวอย่างหนักแน่น

หลิวซือหยุ่นจ้องมองเขาอย่างเหม่อลอย

ผ่านไปครู่หนึ่งเธอจึงพูดออกมา: "ตกลง ฉันจะเชื่อคุณ ฉันจะไม่ยอมเป็นภาระของคุณเด็ดขาด"

"ระหว่างเลื่อนขั้นเป็นระดับหนึ่ง พลังมิติในตัวเธอจะเริ่มเปลี่ยนแปลง เธอต้องรู้สึกให้ลึกซึ้ง ดูว่าจะใช้โอกาสนี้รับรู้ความสามารถควบคุมมิติอื่นๆ ได้หรือไม่"

หลินอวี่อธิบายข้อควรระวังให้เธอฟัง พร้อมสอนวิธีสัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงของมิติ

เมื่อเตรียมพร้อมทุกอย่าง หลิวซือหยุ่นจับแก่นผลึกระดับหนึ่งขึ้นมาแล้วเริ่มดูดซับพลัง

เมื่อพลังงานถูกดูดซับเข้าร่างกาย รังสีความกดดันจากตัวเธอก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้น

พื้นที่มิติรอบๆ ตัวเธอเริ่มกระพริบไม่สม่ำเสมอ

แสดงว่าพลังมิติในร่างกายเธอเริ่มไม่สงบ กำลังเปลี่ยนแปลง

หลิวซือหยุ่นดูดซับพลังช้ามาก เพราะเธอต้องจับการไหลเวียนและการเปลี่ยนแปลงของมิติในกระบวนการนี้

ทั้งกระบวนการยากและยาวนาน

แก่นผลึกหายไปทีละเม็ด แต่เธอยังคงรู้สึกขาดอะไรบางอย่าง จับบางสิ่งได้แต่ก็รู้สึกว่ายังไม่ครบ

เมื่อแก่นผลึกเม็ดสุดท้ายถูกดูดซับจนหมด ร่างของหลิวซือหยุ่นสั่นสะท้าน พลังอันมหาศาลลอยขึ้นมา พื้นที่มิติรอบตัวเธอสั่นไหวอย่างรุนแรง

ในชั่วขณะนั้น เธอจึงค้นพบความรู้สึกนั้นจนได้

อาศัยคลื่นพลังจากการเลื่อนขั้น เธอจึงเข้าใจบางอย่างแล้ว

เมื่อการกระพริบรอบตัวของหลิวซือหยุ่นสงบลง เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความยินดี

"เข้าใจแล้วหรือ?"

"อื้ม ฉันจะแสดงให้คุณดู"

ในตอนนี้ เธอเหมือนเด็กนักเรียนที่สอบได้ที่หนึ่ง กำลังแบ่งปันความสุขกับคนที่เธอรัก

หลิวซือหยุ่นชี้ไปที่ตู้เสื้อผ้า แล้วดีดนิ้วเบาๆ

"ปัง!"

พื้นที่มิตินั้นดูเหมือนจะหยุดนิ่ง จากนั้นก็กระเพื่อมเหมือนคลื่นน้ำ แล้วระเบิดออกทันที มิติแตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

ตู้เสื้อผ้าทั้งใบถูกฉีกขาดเป็นเศษผง

"ฉันตั้งชื่อท่านี้ว่า 'กระจกเงาจันทรา'" หลิวซือหยุ่นกล่าว

"ตอนแรกทำให้มิติหยุดนิ่ง แล้วค่อยทำให้มิติแตกออก นี่เป็นพลังสองชนิดเลยนะ แข็งแกร่งมาก"

หลินอวี่พูด: "ว่าแต่พลังของเธอคงไม่ธรรมดาสินะ ยังไงก็เป็นพลังมิติระดับ S"

"น่าจะแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปหน่อย ตอนที่ฉันตื่นพลังมิติ พลังโจมตีเพิ่มขึ้น 50 แต้ม พลังเวทเพิ่ม 5,000 แต้ม ส่วนคุณสมบัติอื่นๆ เพิ่มขึ้นอย่างละ 30 แต้ม"

"พรสวรรค์ระดับ S แข็งแกร่งจริงๆ พลังของเธอเหนือกว่าผู้วิวัฒน์ทั่วไปมาก ตอนนี้เลื่อนขั้นพลังเพิ่มขึ้นเท่าตัว มีทักษะโจมตีด้วย ถือว่าเป็นผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งแล้ว"

หลินอวี่ยิ้มพลางกล่าว

"ดูพลังของฉันสิ" หลิวซือหยุ่นแสดงคุณสมบัติของเธอให้หลินอวี่ดู

[รหัส: ยังไม่ตั้งชื่อ]

[ระดับ: ขั้น 1 เลเวล 0]

[พลังเวท: 22600]

[พลังโจมตี: 326]

[พลังชีวิต: 168]

[ความเร็ว: 168]

[พลังจิต: 170]

[พรสวรรค์: พลังมิติไร้ขีดจำกัดระดับ S]

นี่คือคุณสมบัติมาตรฐานของผู้ตื่นพรสวรรค์ระดับ S ที่แข็งแกร่ง ดูเหมือนว่าเธอยังไม่เคยกินผลไม้เพิ่มคุณสมบัติเลย

เมื่อเทียบกับหวังห่าวที่มี "พลังห้ามเวทระดับ S" ที่เคยเจอมาก่อน เธอแข็งแกร่งกว่ามาก

หลินอวี่คาดเดาว่า เมื่อหวังห่าวตื่นพรสวรรค์ระดับ S คงได้คุณสมบัติเพิ่มขึ้นเพียงอย่างละ 30 แต้มเท่านั้น

"เป็นไง พลังของฉันดีใช่ไหม" หลิวซือหยุ่นถาม

"อืม ไม่เลว แข็งแกร่งทีเดียว"

"แต่คุณล่ะ เก่งกว่าฉันเท่าไร?"

"เรื่องนั้นน่ะ... คงต่างกันนิดหน่อย..." หลินอวี่ตอบยิ้มๆ

เมื่อเทียบกับเขา แน่นอนว่าต้องแตกต่างกัน

ตอนนี้เขายังไม่ได้เลื่อนขั้น แต่คุณสมบัติทุกอย่างก็ยังเหนือกว่าหลิวซือหยุ่น หากเลื่อนขั้นแล้วพลังเพิ่มเป็นสองเท่า ช่องว่างก็จะยิ่งห่างมากขึ้น

"พวกเธอสองคนรออยู่ที่นี่นะ ฉันน่าจะกลับมาช่วงบ่าย"

หลินอวี่บีบแก้มเด็กหญิงหรูเค่อเบาๆ

"ระวังตัวด้วยนะ อย่าฝืนเกินไป ถ้าอันตรายก็หนีเถอะ ฉันจะรอคุณ"

หลิวซือหยุ่นเดินเข้ามาจัดปกเสื้อให้เขา อ่อนโยนราวกับภรรยาที่กำลังกำชับสามีก่อนออกจากบ้าน

"คุณลุงต้องกลับมาอย่างปลอดภัยนะคะ" เด็กหญิงมองด้วยสายตาเปี่ยมความหวัง

"ไม่ต้องเคร่งเครียดขนาดนั้น แค่สังหารราชาซอมบี้เท่านั้นเอง" หลินอวี่ยิ้ม เขายังคงเพลิดเพลินกับบรรยากาศอบอุ่นเช่นนี้

หลังจากออกจากประตู เขาวิ่งไปยังโรงแรมที่ต้าซือซงพักอยู่

"พี่ต้าซือ ผมมาแล้ว!" หลินอวี่เพิ่งเข้าโรงแรมก็ตะโกนเสียงดัง

ตอนนี้เป็นเพียงแปดโมงเช้า โรงแรมยังเงียบสงัด

พร้อมกับเสียงตะโกนของเขา เสียงคำรามดังมาจากชั้นสามของโรงแรม ตามด้วยเสียงกระซิบกระซาบจากทุกทิศทาง

"ทำไมนายยังไม่เลื่อนขั้น?"

ต้าซือซงยังคงสวมชุดทักซิโดสีดำเหมือนเดิม เขาเดินมาหน้าหลินอวี่และขมวดคิ้ว

เบื้องหลังเขา ตามมาด้วยซอมบี้ระดับหนึ่งกลุ่มหนึ่ง นับดูมีถึงยี่สิบสามตัว

ดวงตาหลินอวี่เป็นประกาย

"พี่ต้าซือ การไปสังหารราชาซอมบี้กับพี่มันอันตรายเกินไป ถ้าผมพลาดท่าตายไป เมียกับลูกผมจะทำยังไง?"

หลินอวี่เริ่มแสดงละครของเขา

"ผมต้องให้แม่ลูกคู่นี้มีพลังปกป้องตัวเองก่อน ถึงจะกล้าเอาชีวิตมาเสี่ยงเพื่อพี่"

"..."

"พี่ต้าซือ เพื่อเป้าหมายรวมซอมบี้ให้เป็นหนึ่งของพี่ ขอแก่นผลึกอีกสักสิบเม็ดเถอะ ถ้าผมเลื่อนขั้นเป็นระดับหนึ่ง งานนี้จะราบรื่นแน่นอน"

ต้าซือซงได้ยินแล้วโกรธจนแทบกระโดดตัวลอย

ไร้ยางอาย! ไร้ยางอายที่สุด!

คนหน้าด้านไร้ยางอายแบบนี้ เขาไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิต

แต่สุดท้าย เขาก็กลั้นความโกรธไว้ เมื่อวานเขายังอยู่ระดับหนึ่งขั้นสาม แต่ตอนนี้เขาขึ้นเป็นระดับหนึ่งขั้นห้าแล้ว

สำหรับเขา การสังหารราชาซอมบี้อีกตนหนึ่งเพื่อรวมซอมบี้ทั้งเมืองโบราณเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

เมื่อถึงเวลานั้น แก่นผลึกระดับหนึ่ง เขาจะมีเท่าไรก็ได้ตามต้องการ

เนื้อหานิยายเรื่องนี้เผยแพร่เฉพาะบนเว็บไซต์ Thai-Novel และ My Novel เท่านั้น

เขาตัดสินใจให้แก่นผลึกระดับหนึ่งกับหลินอวี่ห้าเม็ด

"ขอบคุณพี่ต้าซือ!" หลินอวี่รับมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

เขามองเห็นว่าต้าซือซงบังคับตัวเองเต็มที่ไม่ให้รู้สึกหงุดหงิดใจ

"พอแล้ว ไปกันเถอะ ราชาซอมบี้อยู่โรงเรียนมัธยมตะวันตก" ต้าซือซงกล่าว

"แล้วมีความคืบหน้าอะไรไหม กับผีดิบขั้น 1 ที่มีความคิดเป็นของตัวเอง พวกเขายอมเข้าร่วมกับพี่หรือเปล่า?" หลินอวี่เริ่มพูดคุยขณะเดินออกจากโรงแรม

"ยังมีอีกประมาณ 40 ตัว พวกมันมีตัวนำกลุ่มคือพระเอกละครโหดในโรงเรียนมัธยมนั้น นายรู้ไหมว่าพวกมันเรียกฉันว่าอะไร?"

"พี่ใหญ่?" หลินอวี่เดาสุ่ม

"พวกมันเรียกฉันว่า 'คุณชายอมตะแห่งโรงเรียนตะวันตก'!" ต้าซือซงกล่าวอย่างภาคภูมิใจ

หลินอวี่รู้สึกขนลุก นี่มันชื่อบ้าอะไรกัน

"มิน่าพี่ถึงได้แต่งตัวอย่างนี้ ดูเท่ดี" หลินอวี่พยายามพูดให้ต้าซือซงพอใจ

หลังจากเดินออกจากโรงแรม ผู้คนที่เดินไปมาบนถนนเห็นกลุ่มซอมบี้ขั้น 1 ราวยี่สิบตัว ก็ตกใจวิ่งหนีกระเจิดกระเจิง

นี่คือข้อดีของการมีกองกำลังซอมบี้ที่ได้สติ พวกมันไม่ทำร้ายมนุษย์ เว้นแต่จะได้รับคำสั่ง

หลินอวี่หันไปมองซอมบี้ขั้น 1 พวกนั้น พบว่าพวกมันไม่ได้น่ากลัวเหมือนซอมบี้ทั่วไป สีหน้าและแววตามีความเป็นมนุษย์ แม้ผิวพรรณจะซีดเผือด

ต้าซือซงพาพวกเขาเดินไปยังโรงเรียนมัธยมตะวันตก

โรงเรียนนี้ค่อนข้างใหญ่ มีกำแพงสูงล้อมรอบ ประตูใหญ่ที่เคยสง่างามบัดนี้แตกหักเสียหาย

เมื่อเดินเข้าไปในโรงเรียน หลินอวี่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายที่ปกคลุมทั่วบริเวณ

"ระวังไว้ ซอมบี้ธรรมดาอาจจะอยู่ตามมุมต่างๆ" ต้าซือซงกล่าวเตือน

หลินอวี่พยักหน้า เขารู้สึกถึงพลังงานอันไม่ปกติที่แผ่ออกมาจากอาคารหลังหนึ่ง

"ราชาซอมบี้อยู่ตรงนั้น" หลินอวี่ชี้ไปยังอาคารที่ดูเหมือนโรงยิม

"ใช่ พลังการรับรู้ของนายไม่เลว" ต้าซือซงพยักหน้า

กลุ่มซอมบี้ขั้น 1 เรียงแถวเป็นระเบียบตามหลังต้าซือซง พวกมันไม่มีอารมณ์ใดๆ บนใบหน้า แต่ดวงตาฉายแววระแวดระวัง

เมื่อเข้าใกล้โรงยิม เสียงคำรามต่ำๆ ก็ดังออกมา

"มึงคืออะไร? ทำไมซอมบี้ถึงอยู่ใต้การควบคุมของมึง?" เสียงหยาบกระด้างของชายคนหนึ่งดังมาจากโรงยิม

"มาแล้วเหรอ... แต่เขาจะไม่เจอกับเราตรงๆ จนกว่าเราจะจัดการพวกซอมบี้ธรรมดาของเขาก่อน" ต้าซือซงกล่าว

ทันใดนั้น จากทุกซอกทุกมุมของโรงยิม ซอมบี้นับร้อยก็พุ่งออกมา

ซอมบี้มากมายเช่นนี้ ไม่ใช่สิ่งที่หลินอวี่และต้าซือซงจะรับมือได้ แต่กองกำลังซอมบี้ขั้น 1 ที่พวกเขานำมาด้วยก็พุ่งเข้าต่อสู้ทันที

"ต้าซือซง เรารีบเข้าไปในโรงยิมเลยดีกว่า ปล่อยให้พวกเขาต่อสู้กันเองดีกว่า!" หลินอวี่ตะโกน

"ได้!" ต้าซือซงพยักหน้า และพวกเขาทั้งสองวิ่งเข้าไปในโรงยิม

ภายในโรงยิม บรรยากาศอมตึง ซอมบี้ร่างใหญ่สวมชุดกีฬาสกปรกยืนอยู่กลางห้อง ดวงตาสีแดงฉายแววเย้ยหยันและโกรธเกรี้ยว

"ข้าคือหัวหน้าสโมสรมวยปล้ำ ถ้าเอ็งมาท้าข้า เอ็งต้องตายที่นี่!" เสียงทุ้มลึกดังกระหึ่ม

"ฉันคือคุณชายอมตะแห่งโรงเรียนตะวันตก" ต้าซือซงกล่าวอย่างสง่างาม

หลินอวี่แทบจะอยากหัวเราะออกมา แต่เขาพยายามกลั้นไว้

"นักมวยปล้ำเป็นราชาซอมบี้.... ร่างกายแข็งแกร่งอยู่แล้ว บวกกับพลังของซอมบี้ คงไม่ง่ายแน่" หลินอวี่คิด

ราชาซอมบี้กระโดดเข้าโจมตีต้าซือซงทันที ความเร็วของมันไม่ธรรมดา

ต้าซือซงไม่หลบหลีก เขาส่งหมัดไปปะทะกับราชาซอมบี้โดยตรง

"บูม!"

เสียงกระแทกดังกึกก้อง ทั้งสองฝ่ายถอยหลังไปสองก้าว

"ไม่เลว" ต้าซือซงพูดพลางเช็ดเลือดที่มุมปาก "แต่พลังของนายไม่พอที่จะเอาชนะฉันหรอก"

หลินอวี่ยืนดูอยู่ข้างๆ เขารู้ว่าต้าซือซงอยากจะแสดงพลังของตัวเอง

"ฉันจะแสดงพลังให้ดู ว่าทำไมพวกซอมบี้ขั้น 1 ถึงได้ยอมสวามิภักดิ์ต่อฉัน" ต้าซือซงกล่าว

พลังสีดำเริ่มพุ่งออกมาจากร่างของเขา รอบๆ ตัวปรากฏวงเวทสามชั้น เขาชี้นิ้วไปที่ราชาซอมบี้

"วงเวทสามชั้น: ดาวตก!"

ฟ้าข้างบนราชาซอมบี้แตกออก จากนั้นลูกไฟขนาดใหญ่นับสิบลูกพุ่งลงมาจากรอยแยก

"บูม! บูม! บูม!"

ลูกไฟทุกลูกพุ่งชนราชาซอมบี้อย่างแม่นยำ ฝุ่นควันปกคลุมทั่วโรงยิม

เมื่อควันจางลง ราชาซอมบี้ยังคงยืนอยู่ แต่ร่างกายมีบาดแผลเหวอะหวะไปทั้งตัว

"เอ็งมีพลังเวทย์... แต่ข้าก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน!" ราชาซอมบี้คำราม มือมันเริ่มเรืองแสงสีเขียวเข้ม

"ตายซะ!" มันพุ่งเข้าโจมตีต้าซือซงอีกครั้ง

ต้าซือซงโดนโจมตีและถูกกระแทกไปกระทบกำแพง เขาไอเป็นเลือด

หลินอวี่ถึงกับตกใจ ไม่คิดว่าราชาซอมบี้จะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้

"ข้าเคยเป็นนักมวยปล้ำอันดับหนึ่งของประเทศ! แม้ตายแล้วข้าก็ยังแข็งแกร่ง!" ราชาซอมบี้หัวเราะเสียงดัง

ต้าซือซงลุกขึ้นยืน เขาพ่นเลือดออกมาก้อนหนึ่ง

"ไม่แย่นี่ เรื่องสนุกเพิ่งเริ่มต้น" ต้าซือซงยิ้ม "ของจริงมาแล้ว"

วงเวทสี่ชั้นปรากฏรอบตัวเขา พลังที่แผ่ออกมาแรงกว่าเดิมหลายเท่า

"วงเวทสี่ชั้น: กำแพงทะลุฟ้า!"

กำแพงพลังงานสีดำปรากฏล้อมรอบราชาซอมบี้ จากนั้นก็เริ่มบีบเข้ามา

ราชาซอมบี้พยายามทุบกำแพงนั้น แต่ไม่เป็นผล

"บีบให้แหลก!" ต้าซือซงกำมือ

กำแพงพลังงานบีบเข้ามาอย่างรวดเร็ว ราชาซอมบี้ถูกบีบจนร่างกายแตกออก เลือดและเศษซากกระจายไปทั่ว

แก่นผลึกสีแดงลอยออกมาจากกองเศษซาก

"นี่คือแก่นผลึกระดับหนึ่ง... ให้นายเลย" ต้าซือซงโยนแก่นผลึกให้หลินอวี่

"ขอบคุณพี่!" หลินอวี่รับไว้อย่างดีใจ

"นายช่วยไปบอกพวกซอมบี้ขั้น 1 ที่นำมาด้วยให้ทำลายพวกซอมบี้ธรรมดาให้หมด ฉันจะไปตรวจดูที่ห้องผู้อำนวยการก่อน ดูว่ามีอะไรมีค่าหรือไม่"

หลินอวี่พยักหน้า เขารู้ว่าต้าซือซงเหนื่อยจากการต่อสู้และต้องการพักผ่อน

เมื่อหลินอวี่ออกไปข้างนอก เขาพบว่าการต่อสู้ระหว่างซอมบี้ขั้น 1 กับซอมบี้ธรรมดาใกล้จะสิ้นสุดแล้ว

เขาไม่ได้สนใจช่วยสั่งการ แต่กลับวิ่งตรงกลับไปที่โรงแรมทันที

"ปลอดภัยแล้ว พี่ต้าซือกำลังจะเรียกพวกซอมบี้ขั้น 1 มารวบรวม พวกเขาคงอยู่ที่โรงเรียนมัธยมตะวันตกสักพัก" หลินอวี่คิด

เขากลับไปที่โรงแรมและวิ่งขึ้นไปที่ห้องพัก

"ฉันกลับมาแล้ว!" หลินอวี่เปิดประตูพร้อมกับตะโกน

"เร็วจัง!" หลิวซือหยุ่นกำลังสอนหนังสือให้เด็กหญิงหรูเค่อ เธอตกใจกับการกลับมาเร็วเกินคาดของเขา

"หมดเรื่องแล้ว ราชาซอมบี้ถูกกำจัดแล้ว นี่ ผมได้แก่นผลึกขั้น 1 มาอีกหกเม็ด" หลินอวี่ชูแก่นผลึกให้ดู

"คุณไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรใช่ไหม?" หลิวซือหยุ่นเดินเข้ามาตรวจดูตัวเขา

"ไม่เลย ต้าซือซงเป็นคนจัดการทั้งหมด ผมแค่ยืนดูเฉยๆ" หลินอวี่ตอบอย่างซื่อตรง "ตอนนี้ผมจะดูดซับแก่นผลึกพวกนี้เพื่อเลื่อนขั้น"

"ดีมาก คราวนี้ถึงตาคุณแล้ว" หลิวซือหยุ่นยิ้ม

หลินอวี่นั่งลงบนเตียง เขาหยิบแก่นผลึกออกมาหนึ่งเม็ดและเริ่มดูดซับพลังงาน

พลังงานร้อนแรงไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา และเริ่มเปลี่ยนแปลงเซลล์ทุกเซลล์ในร่างกาย

ในขณะเดียวกัน พลังเพลิงในร่างกายของเขาก็ตื่นตัวขึ้น พร้อมที่จะรวมตัวกับพลังงานใหม่

หลินอวี่ใช้พลังเพลิงของเขาควบคุมพลังงานนั้น ทำให้การดูดซับเป็นไปอย่างราบรื่น

ไม่นาน แก่นผลึกเม็ดแรกก็ถูกดูดซับหมด แต่นั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้น

เขาหยิบแก่นผลึกเม็ดที่สองและดูดซับต่อ

หลิวซือหยุ่นนั่งข้างๆ เฝ้าดูเขาอย่างใกล้ชิด ในขณะที่เด็กหญิงหรูเค่อนั่งอ่านหนังสือเงียบๆ ที่มุมห้อง

เวลาผ่านไป แก่นผลึกถูกดูดซับไปหกเม็ด หลินอวี่รู้สึกว่าร่างกายของเขากำลังจะเปลี่ยนแปลง

"อีกนิดเดียว..." เขากระซิบกับตัวเอง และหยิบแก่นผลึกเม็ดสุดท้ายขึ้นมา

เมื่อพลังงานจากแก่นผลึกเม็ดสุดท้ายถูกดูดซับเข้าร่าง พลังสายฟ้าและพลังเพลิงในร่างกายของเขาก็ระเบิดออกมา

พลังงานมหาศาลแผ่กระจายออกมา ทำให้ทั้งห้องสั่นสะเทือน

หลิวซือหยุ่นรีบสร้างกำแพงมิติเพื่อปกป้องตัวเองและเด็กหญิงหรูเค่อ

ในที่สุด หลินอวี่ก็ขยับตัว เขาลืมตาขึ้น ดวงตาฉายประกายแห่งพลัง

"ขั้น 1 แล้ว... พลังของผมเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว!" หลินอวี่กล่าวด้วยความตื่นเต้น

[ชื่อ: หลินอวี่]

[ระดับ: ขั้น 1 เลเวล 0]

[พลังเวท: 31600]

[พลังโจมตี: 986]

[พลังชีวิต: 898]

[ความเร็ว: 798]

[พลังจิต: 720]

[พลังพิเศษ: พลังชีวิตไร้ขีดจำกัด]

[สถานะพิเศษ: 'มังกรเพลิง' ปลดปล่อยแล้ว]

"พลังของคุณน่ากลัวจริงๆ" หลิวซือหยุ่นทอดถอนใจ

"เราก็แข็งแกร่งทั้งคู่แล้ว" หลินอวี่ยิ้ม "ถึงเวลาที่เราควรออกเดินทางไปเมืองเทียนไห่แล้ว"

(จบบท)