บทที่ 15 การตื่นพลังคู่

"นั่นมัน... สุนัขซอมบี้!"

พุดเดิ้ลสีดำตัวมหึมาที่มีหูข้างเดียว ค่อยๆ เดินออกมาจากตรอกข้างถนน

"พระเจ้า นั่นยังเป็นพุดเดิ้ลอยู่อีกหรือ?" เฉินจิงเอ๋อร์อุทานด้วยความตกใจ

พุดเดิ้ลตรงหน้าสูญเสียหูไปข้างหนึ่ง ร่างกายใหญ่โตราวกับม้าตัวหนึ่ง ดวงตาสีเทาขุ่นดูน่าขนลุกชวนสยอง

"ฮิ้ว!"

เสียงคำรามดังขึ้นอีกครั้ง

พุดเดิ้ลอีกตัวที่มีขนาดเล็กกว่าแต่ก็ยังใหญ่เท่าหมาป่าโผล่ออกมาจากอีกด้าน จ้องมองพวกเขาด้วยสายตาดุร้าย เลือดสีแดงฉานยังหยดจากมุมปากของมัน

"ตัวใหญ่นั่นต้องเป็นระดับ 8 อย่างน้อย ส่วนตัวเล็กก็ระดับ 5" หลินอวี่กล่าวพลางประเมินจากรูปร่างและพลังของซอมบี้พุดเดิ้ลทั้งสอง เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย

ระดับ 8 แสดงว่าคุณสมบัติพื้นฐานทั้งสี่ด้านต้องถึง 45 คะแนน จัดการไม่ง่ายแน่

"พวกเจ้าสามคนรับมือตัวเล็ก ใช้พลังเต็มที่!" หลินอวี่สั่งการพลางจับตาพุดเดิ้ลตัวใหญ่

"ฮิ้ว!"

ซอมบี้สุนัขทั้งสองคำรามพร้อมกัน ก่อนจะกระโจนเข้าโจมตีด้วยความเร็วสูง

"ตูม!"

เปลวเพลิงสีแดงปรากฏรอบกายหลินอวี่ ห่อหุ้มร่างทั้งหมดของเขาไว้ในม่านไฟ พลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมา

"ซูเปอร์ไซย่า?" หลิวอวี๋ตาโตเมื่อเห็นการเปลี่ยนร่างของหลินอวี่

สภาพของหลินอวี่ตอนนี้ดูคล้ายซูเปอร์ไซย่าจริงๆ เปลวเพลิงห่อหุ้มทั้งร่าง ราวกับเทพเจ้าแห่งไฟ

ในชั่วขณะนั้น หลินอวี่รู้สึกถึงพลังที่พุ่งทะยานขึ้น พลังโจมตี 156 คะแนนเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเป็น 468 คะแนน ด้านพลังนั้นเหนือกว่าผู้เข้าสู่ขั้นหนึ่งและเทียบเท่าขั้นสอง

ในขณะเดียวกัน พลังเวทของเขาก็ถูกใช้ไปในอัตรา 2 คะแนนต่อวินาที นั่นหมายความว่าพลังเวท 8,600 คะแนนของเขาจะสามารถรักษาสภาพร่างที่ห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงได้เพียงชั่วโมงเดียว หากพลังเวทหมด เขาก็จะไม่สามารถใช้พลังพิเศษได้อีก

"บึ้ม!"

หมัดของเขาปะทะกับอุ้งเท้าของพุดเดิ้ลยักษ์ ทันใดนั้นร่างของพุดเดิ้ลตัวใหญ่ก็ถูกกระแทกกระเด็น มันไม่อาจต้านทานหมัดของหลินอวี่ได้ พลังอันน่าสะพรึงกลัวทำให้ขาหน้าของมันหักและมีเปลวไฟลุกไหม้

หลินอวี่ยกมือปล่อยคลื่นเพลิงออกไป แต่ซอมบี้สุนัขเคลื่อนที่เร็วเกินกว่าที่เปลวเพลิงจะโดนมัน

"ตูม!"

เขากระทืบพื้นอย่างแรง ร่างพุ่งทะยานราวลูกธนูหลุดแล่น หมัดที่เคลือบด้วยเปลวเพลิงซัดเข้าใส่ซอมบี้สุนัขอีกครั้ง

ในขณะที่หลินอวี่มีสถานการณ์เหนือกว่า อีกด้านหนึ่งกลับเป็นการต่อสู้ที่เสี่ยงอันตราย เฉินจิงเอ๋อร์และอีกสองคนถูกซอมบี้สุนัขระดับ 5 หรืออาจถึง 6 บีบให้ถอยร่น

เนื้อหานิยายเรื่องนี้เผยแพร่เฉพาะบนเว็บไซต์ Thai-Novel และ My Novel เท่านั้น

จริงๆ แล้วพื้นฐานของเฉินจิงเอ๋อร์แข็งแกร่งกว่าซอมบี้สุนัขตัวเล็กเล็กน้อย เพราะเธอได้กินแก่นพลังมาไม่น้อย แต่เธอยังขาดประสบการณ์การต่อสู้

"ไม่นะ!"

จู่ๆ ซอมบี้สุนัขก็เตะเฉินจิงเอ๋อร์กระเด็น แล้วหมุนตัวพุ่งเข้ากัดหยางซานซาน

ทั้งสามคนสีหน้าเปลี่ยนไปทันที ถ้าถูกซอมบี้สุนัขกัดเมื่อไหร่ ไม่มีทางรอดแน่นอน

"ข้าจะฆ่าเจ้า!" หลิวอวี๋ตาแดงก่ำ ตะโกนสุดเสียง "พายุคมดาบ!"

ทันใดนั้น คมลมนับไม่ถ้วนก็ปรากฏรอบตัวซอมบี้สุนัข พุ่งเข้าฟันฉับ

"หนามทราย!"

พร้อมกันนั้น เสียงตะโกนอีกเสียงก็ดังขึ้น

หยางซานซานเห็นปากเลือดที่กำลังใกล้เข้ามา ความกลัวทำให้บางอย่างในร่างกายถูกกระตุ้น พลังในตัวตื่นขึ้น

เธอยกมือขวาขึ้นฉับพลัน

พื้นดินสั่นสะเทือน แท่งหนามหนาราว 40-50 เซนติเมตรพุ่งขึ้นจากพื้น กระแทกเข้าใส่ซอมบี้สุนัขอย่างแรง

หนามนั้นทำจากทรายที่รวมตัวกัน เหมือนเถาวัลย์

หลินอวี่เห็นภาพนั้นแล้วรู้สึกแปลกใจ ไม่คิดว่าคู่รักหนุ่มสาวจะปลดปล่อยพลังแฝงออกมาในยามคับขัน พร้อมตื่นพลังพิเศษ

ทั้งสามคนยืนงงหลังจากสะท้อนซอมบี้สุนัขกลับไป

"ซานซาน เธอไม่เป็นไรนะ?" หลิวอวี๋วิ่งมาหาหยางซานซานด้วยความห่วงใย

"พี่อวี๋ ฉัน...ฉันว่าฉันตื่นพลังพิเศษแล้ว!" หยางซานซานพูดอย่างไม่แน่ใจ

"ฉันด้วย!"

"อย่าเพิ่งเหม่อ รีบจัดการซอมบี้สุนัขก่อน!" หลินอวี่ตะโกน ดึงสติทั้งสามคนกลับมา

จากนั้นก็เป็นการโจมตีด้วยคมลมและระเบิดทราย

แม้ทั้งสองคนจะตื่นพลังพิเศษแล้ว แต่ด้วยระดับและคุณสมบัติที่ต่ำ ความเสียหายที่ทำได้ยังน้อยกว่าเฉินจิงเอ๋อร์

แต่พลังลมและทรายของพวกเขาก็สร้างการรบกวนและพันธนาการให้ซอมบี้สุนัขได้มาก

ด้วยพลังของทั้งสามคน การสังหารซอมบี้สุนัขเป็นเพียงเรื่องของเวลา

ทางฝั่งหลินอวี่ การต่อสู้ก็ใกล้จบ

มือทั้งสองที่ห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงของเขาฉีกร่างซอมบี้สุนัขตัวใหญ่ออกเป็นสองท่อน

เปลวเพลิงลุกลาม ร่างของมันไหม้อย่างรวดเร็ว

"ฮู่..."

หลินอวี่หายใจลึก เปลวเพลิงรอบกายค่อยๆ มอดลง

การต่อสู้ทั้งหมดใช้เวลาไม่นาน แค่ 6-7 นาที แต่พลังเวทของเขาถูกใช้ไป 952 คะแนน

นอกจากการห่อหุ้มร่างด้วยเปลวเพลิงแล้ว การโจมตีระยะไกลด้วยไฟก็ใช้พลังเวทด้วย

พลังเวทที่ใช้ไปจะค่อยๆ ฟื้นคืนตามเวลา

ขั้น 0 ฟื้นฟู 1 คะแนนต่อวินาที เมื่อขึ้นขั้น 1 อัตราการฟื้นฟูจะเพิ่มเป็นสองเท่า

นั่นหมายความว่าพลังเวทที่หลินอวี่ใช้ไปในการต่อสู้ 6-7 นาที ต้องใช้เวลาราว 1 ชั่วโมงครึ่งในการฟื้นฟูตามธรรมชาติ

พลังพิเศษยิ่งระดับสูง พลังยิ่งแรง การใช้พลังก็ยิ่งมาก

พลังพิเศษระดับ S ใช้พลังมากกว่าระดับ A

ไม่นานนัก ซอมบี้สุนัขตัวเล็กก็ถูกทั้งสามคนสังหาร จากนั้นทุกคนก็ทรุดนั่งลงหอบหายใจ

"เยี่ยมมาก"

หลินอวี่ตบไหล่หลิวอวี๋ แล้วหันไปพูดกับเฉินจิงเอ๋อร์ "อย่าเสียใจไป เจ้าก็มีพลังพิเศษซ่อนอยู่เหมือนกัน แค่ยังไม่ได้ปลดปล่อยออกมาเท่านั้น"

"จริงหรือคะ? ท่านไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม?"

ดวงตาของเฉินจิงเอ๋อร์เปล่งประกายความหวัง

นึกถึงตอนที่หลินอวี่ห่อหุ้มร่างด้วยเปลวเพลิง ดูราวกับเทพเจ้า เธอก็รู้สึกหลงใหล

เธอตั้งใจจะเป็นผู้หญิงที่ขี่บนตัวหลินอวี่ จะยอมอ่อนแอกว่าคนอื่นได้อย่างไร

แม้แต่หลิวอวี๋สองคนยังตื่นพลังพิเศษ เธอจึงรู้สึกหดหู่

ตอนนี้ได้ยินคำยืนยันจากหลินอวี่ เธอก็รู้สึกดีขึ้นมาก

"พลังของพวกเจ้าคือลมกับทรายใช่ไหม?" หลินอวี่ถาม

"พี่ใหญ่ ผมได้พลังลมระดับ A ครับ"

"พี่ใหญ่ หนูได้พลังควบคุมทรายระดับ A ค่ะ" หยางซานซานเรียกหลินอวี่ว่าพี่ใหญ่เหมือนหลิวอวี๋

"ดีมาก พลังระดับ A ถือว่าแข็งแกร่งมากแล้ว"

"พวกเจ้าต้องสังเกตและเรียนรู้วิธีควบคุมลมและทรายให้มาก เพื่อค้นพบวิธีใช้พลังแบบใหม่ๆ"

หลินอวี่แนะนำทั้งสองคนเล็กน้อย

กลับถึงโรงแรม

หลังอาบน้ำ เฉินจิงเอ๋อร์ประกาศว่าจะกดหลินอวี่ไว้ใต้ร่าง

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป หลินอวี่นำแก่นพลังที่ได้วันนี้ออกมา รวม 96 ชิ้น

"เจ้ามีกี่ชิ้น?" หลินอวี่ถามเฉินจิงเอ๋อร์

"วันนี้ฉันได้ 22 ชิ้นค่ะ มากกว่าวันแรกเยอะเลย" เด็กสาวภูมิใจ

"ดูดซับเลย" หลินอวี่ส่งให้เธออีก 8 ชิ้น

เฉินจิงเอ๋อร์รับไปด้วยความดีใจ

"มีคนขึ้นระดับ 5 แล้ว ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด กฎเกณฑ์ก็จะมาถึง"

หลินอวี่รู้สึกตื่นเต้น

(จบบท)