ตอนที่ 920 : เพื่อนรักที่ไม่สนใจ!

ตอนที่ 920 : เพื่อนรักที่ไม่สนใจ!

เจียงเฉินและเจียงอันหรันกลับมาบ้าน

ในครัว สาวสวยในชุดเมดกำลังทำอาหารพร้อมอวดฝีมือ

นี่คือแม่บ้านที่เจียงเฉินจ้างมา ซึ่งจบการศึกษาจากสถาบันบัตเลอร์นานาชาติเหอหลาน

สาวสวย ขายาว เอวเล็ก บั้นท้ายใหญ่!

พร้อมทักษะอีกหลากหลาย!

การทำอาหารเป็นเพียงพื้นฐานที่สุด

แน่นอนเงินเดือนก็สูงขึ้นเล็กน้อยด้วยเงินเดือนถึง 100,000

ทันทีที่เดินเข้าไปในห้องโถงก็ได้กลิ่นหอมแรงของผักโชยมาจากในห้องโถง!

เจียงอันหรันอกลับมาบ้านก็รู้สึกหิวแล้ว

ตอนนี้เมื่อได้กลิ่นหอมของผัก เธอก็รู้สึกได้ว่าท้องของเธอกำลังคำราม~~

“ว้าว วันนี้มีอะไรอร่อยๆ บ้างน้า~~”

เจียงอันหรันมองไปทางห้องครัวและยิ้มเหมือนดอกไม้

ในเวลานี้แม่บ้านคนสวยก็ออกมาพร้อมกับปลาเก๋านึ่งหนึ่งจานพร้อมรอยยิ้ม

"คุณเจียง คุณกลับมาแล้ว วันนี้ฉันทำอาหารไว้หลายอย่างและจะพร้อมเสิร์ฟในไม่ช้าค่ะ กรุณารอสักครู่นะคะ"

พูดจบแม่บ้านคนสวยก็วางปลาเก๋านึ่งลงบนโต๊ะ จากนั้นก็หันหลังกลับไปทำอาหารต่อ

เจียงเฉินและเจียงอันหรันพาคุณย่าออกมา

ทั้งสามคนนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ดูทีวีระหว่างรออาหาร

ทุกวันนี้พวกเขาทานอาหารแบบซื้อกลับบ้าน รวมถึงอาหารจากโรงแรมและร้านอาหารต่างๆและพวกเขาก็คิดถึงอาหารที่ทำเองที่บ้านเป็นอย่างมาก

อันที่จริงแล้วอาหารในโรงแรมและร้านอาหารนั้นก็มีรสชาติที่ดีไม่น้อย

แต่อาหารที่ทำที่บ้านนั้นก็มีรสชาติแตกต่างเพียงเล็กน้อย

ตอนนี้แม่บ้านสาวก็สามารถทำอาหารได้ดี

เจียงเฉินและคนอื่นๆก็เตรียมจะได้ลิ้มรส

ไม่นานแม่บ้านคนสวยก็นำอาหารที่เตรียมไว้ทั้งหมดมาวางที่โต๊ะ

"คุณเจียง คุณหญิง อาหารพร้อมแล้วค่ะ เชิญทานได้เลยค่ะ"

เมื่อพูดจบ แม่บ้านคนสวยก็พยุงหญิงชราและพาเธอไปทานอาหารเย็น

ทุกคนนั่งลง

เมื่อมองไปที่อาหารที่เต็มโต๊ะ ทุกคนก็กินอย่างเอร็ดอร่อย

เจียงเฉินพยักหน้าเล็กน้อยและยิ้ม "เสี่ยวซู อาหารที่เธอทำในวันนี้ไม่เลวเลย"

แม่บ้านสาวสวยคนนี้ชื่อว่าซูยี่และเธอมีความสามารถในการดูแลบ้าน

เธอเพิ่งจบการศึกษาจากสถาบันบัตเลอร์นานาชาติเหอหลานในปีนี้ด้วยผลการเรียนห้าอันดับแรก

ตามราคาตลาด เงินเดือนของเธอมันควรจะเริ่มต้นด้วยเงินเดือน 50,000 แต่ราคาที่เจียงเฉินให้นั้นเป็นสองเท่าของราคาตลาด!

นี่ถือว่ามากเกินไปจริงๆ!

เมื่อได้รับการชมจากเจียงเฉิน ซูยี่ก็หน้าแดง

"ขอบคุณคุณเจียงสำหรับคำชมค่ะ จากนี้ไปเรียกฉันว่าเสี่ยวยี่ก็ได้ค่ะ"

หลังจากพูดจบซูยี่ก็หยิบผักไปให้คุณยายของเจียงเฉินและป้อนหญิงชราด้วยตัวเอง

บริการแบบนี้สามารถเพลิดเพลินได้ก็ต่อเมื่อคุณจ่ายเงินมากขึ้นเท่านั้น

หลังจากที่หญิงชราทานอาหารแล้ว เธอก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า "อาหารของเสี่ยวยี่อร่อยจริงๆ รสชาตินี้ดีกว่าร้านอาหารมาก!"

เจียงเฉินพูดด้วยรอยยิ้ม "คุณย่า ถ้าชอบกินก็กินให้มากๆนะครับ ช่วงนี้ไม่ได้กินอะไรดีๆเลยดังนั้นก็ชดเชยด้วยวันนี้นะครับ"

"อืม"

หญิงชราพยักหน้าด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ

เธอรู้สึกมีความสุขมากที่ได้อยู่กินกับหลานชายและหลานสาว

หลังจากทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อยแล้ว หญิงชราก็พูดคุยอย่างสบายๆและพูดด้วยรอยยิ้ม "เสี่ยวเฉิน ย่าคิดว่าซูยี่ก็เป็นผู้หญิงที่ดีนะมันคงจะดีมากถ้าได้เธอมาเป็นหลานสะใภ้ของย่า!"

เมื่อพูดเช่นนั้น หญิงชราก็มองไปที่เจียงเฉิน

ซูยี่ซึ่งอยู่ข้างๆก็หน้าแดงทันที

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เจียงเฉินก็พูดไม่ออกเล็กน้อย

เขาจ้างซูยี่มาดูแลคุณย่า

เขา เจียงเฉินยังต้องการให้คนอื่นมาดูแลเขา?

นอกจากนี้ เขาก็ไม่รู้ว่าซูยี่มีแฟนหรือเปล่า

เจียงเฉินกระแอมและพูดว่า "คุณย่า คุณกินไปเถอะ ถ้าพูดอย่างนั้นแล้งซูยี่โกรธขึ้นมา เธออาจจะไม่มาทำงานอีกนะ"

ซูยี่รู้สึกเขินอายเล็กน้อย เธอก้มศีรษะลงเพื่อรับประทานอาหารและเงยหน้าขึ้นมองเจียงเฉินอย่างลับๆ

เจียงเฉินหล่อมากและรวยมาก!

ในบรรดาคนทั่วไป รูปลักษณ์ของเธอดีมาก แต่...

ในแวดวงแม่บ้านที่เป็นทางการ จริงๆแล้วก็มีกฏระเบียบปฏิบัติอยู่

นั่นคือคุณไม่สามารถมีความสัมพันธ์กับเจ้านายได้ซึ่งนั่นเป็นข้อห้ามในแวดวงแม่บ้าน!

ดังนั้นเธอจึงไม่กล้าแม้แต่จะคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้

คุณย่า เจียงเฉินเห็นซูยี่หน้าแดง เธอก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

หลังอาหารเย็น ครอบครัวก็นั่งบนโซฟาและดูทีวี

เจียงอันหรันใช้รีโมทและเลือกละครสำหรับคุณย่า

หลังจากเลือกช่องแล้วเธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือและเริ่มเล่น

ในขณะที่เล่นไปรอบๆ จู่ๆ เจียงอันรานก็มองไปที่เจียงเฉินและพูดว่า "พี่ชาย เพื่อนสมัยมัธยมปลายของฉันรู้ว่าฉันย้ายมาบ้านใหม่และอยากจะมาเล่นที่นี่ มันจะเป็นอะไรไหม?"

สำหรับเรื่องเล็กน้อย เจียงเฉินจะไม่ปฏิเสธอย่างแน่นอน

ท้ายที่สุดแล้ว นี่ก็เป็นน้องสาวคนเดียวของเขา สำหรับเพื่อนร่วมชั้นของเธอถ้าต้องการมาเล่นที่บ้าน เจียงเฉินจะปฏิเสธได้อย่างไร

“ไม่มีปัญหา ถ้าเขาอยากมาก็ให้มา พี่ยินดี”

เมื่อเจียงอันหรันได้ยินสิ่งนี้ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอทันที

“พี่ชาย พี่ใจดีมาก ฉันรู้ว่าพี่จะยอมอยู่แล้ว”

เมื่อพูดจบ เจียงอันหรันก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาและส่งข้อความไปให้เพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายของเธอมาที่บ้านเพื่อเล่นคืนนี้

หลังจากส่งข้อความเสร็จ เจียงอันหรันก็พร้อมที่จะทำความสะอาดบ้าน

อย่างไรก็ตาม บ้านนั้นก็สะอาดมากอยู่แล้วและก็ยังมีซูยี่อยู่ที่นี่อีก ดังนั้นมันจึงไม่มีอะไรต้องทำความสะอาด

แต่เพื่อต้อนรับแขก เจียงอันหรันก็ยังคงทำเอง

และซูยี่ก็ช่วยด้วย

ในไม่ช้าบ้านก็ได้รับการทำความสะอาดและทำให้สวยงาม

ซูยี่รู้ด้วยว่าเจียงอันหรันกำลังจะให้ความบันเทิงแก่เพื่อนร่วมชั้นของเธอในคืนนี้ ดังนั้นเธอจึงออกไปข้างนอกและซื้อของกลับมา

ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็เป็นแม่บ้านของครอบครัวเจียงเฉินและตอนนี้เธอก็ได้รับเงินค่าจ้างมากมาย

ดังนั้นเธอก็ต้องทำสิ่งเหล่านี้ให้ดี

ประมาณหกโมงเย็น เพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายของเจียงอันหรันก็มา

มีคนไม่มากมากันเพียงแค่ห้าคนเท่านั้นซึ่งทั้งหมดเป็นเพื่อนสนิทที่โรงเรียนมัธยมของเจียงอันหรัน

และยังเป็นผู้หญิงทุกคน

เมื่อเด็กสาวทั้งห้าคนนี้มาที่บ้านของเจียงอันหรันพวกเธอต่างก็ประหลาดใจมากที่เห็นวิลล่าสุดหรู

พวกเธอไม่คาดคิดว่าตอนนี้เจียงอันหรันจะมีชีวิตที่หรูหราขนาดนี้เพราะตอนเรียนเจียงอันหรันนั้นยากจนมาก...

แต่ไม่กี่ปีต่อมา ครอบครัวของเจียงอันหรันได้ซื้อบ้านพักตากอากาศแล้วจริงๆ!

สิ่งนี้น่าตกใจมาก!

อย่างไรก็ตาม พวกเธอทั้งหมดก็มีความสุขกับเจียงอันหรัน

เจียงเฉินเดินไปทักทายพวกเธอด้วย

เพื่อนร่วมชั้นหญิงทั้งห้ารู้สึกตื่นเต้นมากเมื่อเห็นเจียงเฉินที่นี่

พวกเธอคิดว่าเจียงเฉินหล่อมาก!

เขาดูหล่อยิ่งกว่าซุปเปอร์ไอดอลในทีวีเสียอีก!

หญิงสาวที่มีผมย้อมสีแดงดูเป็นแฟชั่นมากทันทีที่เธอเห็นเจียงเฉินเธอก็พูดกับเจียงอันหรันว่า "อันหรัน นี่คือใครหรอ?”

ผู้หญิงเหล่านี้ไม่รู้จักเจียงเฉิน

พวกเธอคิดว่าเจียงอันหรันต้องหาแฟนที่ร่ำรวยเพื่ออาศัยอยู่ในวิลล่าแห่งนี้แน่ๆ

เจียงอันหรันรู้สึกอายอยู่พักหนึ่งและพูดทันที "นี่ไม่ใช่แฟนของฉัน นี่คือพี่ชายของฉัน พี่ชายสุดที่รักของฉัน!"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมาดวงตาของสาวๆเหล่านั้นก็สดใสยิ่งขึ้น!

ไม่คาดคิดว่าชายหนุ่มรูปงามคนนี้จะเป็นพี่ชายของเจียงอันหรันจริงๆ?

หรือก็คือครอบครัวของเจียงอันหรันรวยจริงๆหรือ?

หญิงสาวผมแดงจ้องมองและพูดทันที "อันหรัน พี่ชายของเธอหล่อจริงๆ~~"

หลังจากพูดจบ เธอก็รีบมาหาเจียงเฉินยื่นมือออกไปและยิ้มเล็กน้อย

"สวัสดีค่ะ ฉันเป็นเพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายของอันหรันฉันชื่อหยูเสี่ยวเม่ย  คุณชื่ออะไรหรอคะ..."

เจียงเฉินยิ้มจางๆ "ฉันชื่อเจียงเฉิน มาถึงที่นี่แล้วก็ตามสบายเลย ไม่ต้องสุภาพหรอก"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หยูเสี่ยวเม่ยก็หัวเราะและพูดว่า "ตกลง! ถ้าอย่างนั้นฉันจะไม่สุภาพแล้ว!"

"อืม"

เจียงเฉินผงะเล็กน้อยเพราะไม่รู้ว่าเธอกำลังจะทำอะไร

หลังจากนั้นเขาก็เห็นว่าหยูเสี่ยวเม่ยยิ้มและวางกระเป๋าในมือของเธอลงทันทีแล้ววิ่งไปรอบๆบ้านเพื่อสำรวจ

เธอโตขึ้นมาขนาดนี้ แต่เธอก็ไม่เคยเห็นวิลล่าที่หรูหราขนาดนี้มาก่อน

และเช่นเดียวกันกับสาวๆคนอื่นๆ

หลังจากดูอยู่พักหนึ่ง ห้าสาวก็กลับมาที่ห้องโถงของวิลล่า

"อันหรัน บ้านของเธอใหญ่และสวยมากด้วย!"

“ไม่หรอก พี่ชายของฉันเป็นคนซื้อให้”

เจียงอันหรันรู้สึกภูมิใจเล็กน้อย

เธอรู้สึกว่าเธอโชคดีมากที่มีพี่ชายที่ดีอย่างเจียงเฉิน!

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของหยูเสี่ยวเม่ยก็ยิ่งร้อนขึ้น

เธอมองไปที่เจียงเฉินและพูดว่า "พี่เจียงเฉิน คุณช่างน่าทึ่งจริงๆ คุณต้องสามารถทำเงินได้มากแน่ๆในเมื่อคุณสามารถซื้อบ้านพักตากอากาศแบบนี้ได้"

เจียงเฉินเห็นว่าเธอไม่ได้มีความคิดมุ่งร้าย ดังนั้นเขาจึงยิ้มอย่างราบเรียบและพูดว่า "ฉันทำเงินได้เล็กน้อยในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ดังนั้นฉันก็เลยซื้อวิลล่าให้อันหรันไว้อาศัย ถ้าในอนาคตเธอว่างก็มาที่นี่และใช้เวลากับอันหรันให้มากขึ้นได้นะ"

หยูเสี่ยวเม่ยรีบยิ้มและพูดว่า "โอเคค่ะ ไม่มีปัญหา! พี่ชายเจียงเฉิน ไม่ต้องกังวลนะคะ เราจะมาหาอันหรันเมื่อเราว่างแน่ๆ!"

เจียงเฉินพยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม "งั้นก็ขอบคุณมาก อย่างไรก็ตาม คืนนี้พวกเธอก็พักที่นี่เถอะ คุณต้องการทานอาหารไหม"

ดวงตาของหยูเสี่ยวเม่ยกลอกไปมาทันทีและเธอก็พูดด้วยรอยยิ้ม "พี่ชายเจียงเฉินเห็นว่าคุณรวยมาก คืนนี้เราไม่อยากกินข้าวที่บ้าน เราขอออกไปกินข้าวข้างนอกได้ไหม"

เจียงเฉินขมวดคิ้ว ไม่พอใจเล็กน้อย

แต่เมื่อพิจารณาว่าคนเหล่านี้เป็นเพื่อนร่วมชั้นในโรงเรียนมัธยมของอันหรันดังนั้นเขาจึงยอม

“โอเค งั้นออกไปกินข้าวกัน”

หลังจากพูดจบ เจียงเฉินก็มองไปที่คุณย่าและถามว่า "คุณย่า คืนนี้จะไปกินข้าวนอกบ้านหรือว่าจะอยู่ที่บ้านครับ"

หญิงชรายิ้มอย่างใจดีและพูดช้าๆ "เซียวเฉิน คุณย่าแก่แล้ว ออกไปด้วยมันจะไม่สนุกเอา ย่าปล่อยให้คนหนุ่มสาวไปดีกว่า"

ซูยี่อยู่เคียงข้างหญิงชราตลอดเวลา เธอแสดงรอยยิ้มอันอบอุ่นและพูดว่า "คุณเจียง ไม่ต้องกังวลนะคะ ฉันจะอยู่กับคุณย่าที่บ้านเอง"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เจียงเฉินก็พยักหน้าด้วยความมั่นใจ

“เอางั้นก็ได้ครับ ว่าแต่อยากกินอะไรไหมครับ บอกผมมาได้เลย ผมจะเอากลับมาให้”

ซูยี่ยิ้มและพูดว่า "คุณเจียง อย่าไม่ต้องหรอกค่ะ ถ้าคุณย่าอยากกินอะไร ฉันจะทำให้เธอเองค่ะ"

ซูยี่สมควรแล้วที่สำเร็จการศึกษาจากสถาบันบัตเลอร์นานาชาติไม่ว่าจะเป็นความเป็นมืออาชีพหรือลักษณะนิสัย ล้วนไม่มีอะไรจะพูดติ

รู้จักดูแลอารมณ์ผู้อื่น ดูแลอาหารการกินและชีวิตประจำวันของผู้อื่น

และเธอทำพวกมันได้อย่างพิถีพิถัน

สิ่งนี้ทำให้ เจียงเฉินรู้สึกว่าเงินหนึ่งแสนหยวนนั้นคุ้มค่ากับเงินที่จ่ายไป

“ไม่เป็นไร อยู่ดูแลคุณย่าที่บ้านแล้วก็หาอะไรให้กินด้วยล่ะ”

"รับทราบค่ะ"

ซูยี่ยิ้มหวานเหมือนสาวใช้ที่มีมารยาทดี

ไม่ไกลออกไปหยูเสี่ยวเม่ยที่เห็น ซูยี่ทำตัวดีและมีเหตุผล

ความหึงหวงเกิดขึ้นในใจเธอทันที!

เธอไม่ใช่แค่คนรับใช้เหรอ?

ทำตัวน่ารักอะไรเบอร์นั้น

มันควรเป็นฉันสิที่มีโอกาสที่จะแสดงด้านดีๆต่อหน้าเจียงเฉิน

ถ้าถึงเวลาที่ฉันกลายเป็นภรรยาของเจียงเฉินเมื่อไหร่ ฉันจะเป็นคนแรกที่ไล่เธอออก!

หยูเสี่ยวเม่ยแอบคิดอยู่ในใจ

…

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

เจียงเฉินพากลุ่มสาวๆ ขับรถปอร์เช่สองคันไปที่ร้านอาหารที่หรูหราที่สุดในเมืองอันหัวเพื่อทานอาหารเย็น

เดิมที เจียงเฉินวางแผนที่จะขับรถไปด้วยกัน

แต่คนเยอะไปหน่อย

ดังนั้นเขาและเจียงอันหรันจึงขับรถปอร์เช่ไปคนละคัน

ผู้หญิงเหล่านั้นไม่เคยได้นั่งในรถหรู

เมื่อมานั่งอยู่ในรถ พวกเธอก็ตื่นเต้นมากและต่างหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปกัน

เมื่อถ่ายรูปเสร็จก็เอาไปลงเพื่ออวดคนอื่นๆ!

ในไม่ช้า กลุ่มของพวกเขาก็มาถึงทางเข้าร้านอาหารระดับไฮเอนด์ในเมืองอันหัว

รถปอร์เช่ 2 คันหยุดลง หกสาวงามและหนึ่งหนุ่มหล่อก็ออกมา!

ด้วยหน้าตาของพวกเขาแน่นอนว่ามันก็ต้องได้รับความสนใจจากคนรอบๆ!

ผู้คนที่ผ่านไปมาก็อิจฉาเมื่อเห็นฉากนี้!

พวกเขาคิดว่าเจียงเฉินเป็นคนรวยรุ่นที่สองที่จะได้สนุกสนานกับกลุ่มสาวงาม!

กีฬาการออกกำลังกายแบบหลายสำหรับผู้ชาย 1 คนและผู้หญิงอีก 6 คนนั้นเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้น!

แม้แต่บริกรและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ทางเข้าร้านอาหารก็อิจฉา!

ทำไมช่องว่างระหว่างคนถึงใหญ่มากขนาดนี้?

…

ในไม่ช้า เจียงเฉินก็นำกลุ่มสาวงามเข้ามาในร้านอาหาร

ทันทีที่นั่งลงพนักงานก็เข้ามา

เจียงเฉินหยิบเมนูและส่งให้ผู้หญิงคนอื่น ๆ

“ชอบแบบไหนก็สั่งมาได้เลย”

หยูเสี่ยวเม่ยถือเมนูและพูดด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ "พี่เจียงเฉิน ถ้าอย่างนั้นฉันจะไม่สุภาพละนะ คืนนี้ฉันจะทานอาหารมื้อใหญ่เลย"

จากนั้นเธอก็ไม่มีพิธีรีตองอะไรอีกและเอาเมนูมาและเริ่มสั่ง

สาวๆคนอื่นๆก็เริ่มตามมาติดๆ

เมื่อเห็นราคาในเมนูทีแรกก็อดไม่ได้ที่จะผงะ!

ราคานี้แพงมาก ผักกาดขาวธรรมดาจานหนึ่งราคามากกว่า 200 หยวน!

แต่เมื่อพวกเธอคิดถึงความร่ำรวยของเจียงเฉิน พวกเธอก็ไม่ได้กังวลมากนักและปล่อยวางเล็กน้อย

ยังไงก็ไม่ใช่เงินตัวเอง!

เจียงเฉินไม่รู้สึกเป็นทุกข์

เขาแค่ช่วยสนับสนุนน้องสาวของเขา ดังนั้นมันไม่สำคัญว่าเขาจะใช้เงินเพียงเล็กน้อย

ผ่านไปไม่นานก็สั่งของเสร็จ

หลังจากนั้นพวกเธอก็หันมาคุยกับเจียงเฉิน

ดูเหมือนว่าพวกเธอจะชอบเจียงเฉินที่เป็นคนร่ำรวยมาก

แต่เจียงอันหรันรู้สึกอายเล็กน้อย

ท้ายที่สุดแล้วเพื่อนสนิทของเธอหลังสั่งอาหารเสร็จก็ไม่ได้สนใจเธอเลย!

สิ่งนี้ทำให้เธอไม่พอใจเล็กน้อย

ถึงพี่ของเธอจะรวยมากแต่การโดนเพื่อนสนิทรังแกแบบนี้

ไม่นานอาหารก็ยกมาเสิร์ฟบนโต๊ะอย่างเรียบร้อย

ดูน่าอร่อยทั้งสีและกลิ่น!

แค่ดูการจัดจานอย่างเดียวก็แพงมาก!

หญิงสาวเหล่านี้หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาอีกครั้งและถ่ายรูป

เจียงเฉินดื่มเบาๆโดยไม่สนใจเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้เลย

พวกเธอให้เจียงอันหรันพามาทานอาหารเย็นในวันนี้โดยที่ไม่มองหน้าเจียงอันหรันเลยด้วยซ้ำ

ไม่อย่างนั้นสาวๆเหล่านี้ที่โลภในเรื่องไร้สาระจะสามารถให้เจียงเฉินเลี้ยงอาหารค่ำพวกเธอได้หรือ?

หลังจากถ่ายรูปเสร็จ สาวๆเหล่านี้ก็เริ่มที่จะกินมันโดยไม่คำนึงถึงภาพลักษณ์ของพวกเธอ!

พวกเธอไม่เคยได้ลิ้มรสอาหารอันโอชะแบบนี้มาก่อนและวันนี้พวกเธอก็จะได้กินมันเป็นครั้งแรกและพวกเธอก็ตื่นเต้นมากและถึงกับส่งเสียงดังแปลกๆเป็นครั้งคราว!

"อา~~ นี่มันอร่อยเกินไปแล้ว!"

"ไม่ ไม่ ไม่! ฉันอิ่มแล้ว! ฉันกินไม่ได้แล้ว!"

“ฉันไม่รู้ว่าทำไม ดวงตาของฉันถึงเต็มไปด้วยน้ำตา...”

"ว้าว ฉันด้วย~~"

สาวๆ น้ำตาแตก!

เจียงเฉิน "..."

แบบนี้ก็ได้เหรอ?

กินข้าวเสร็จก็ร้องไห้?

ดูเหมือนว่าพวกเธอต้องทนทุกข์ทรมานมากมาก่อน!