- หน้าแรก
- ทะลุมิติสู่ยุคดวงดาว สตรีมไลฟ์สอนลูกสัตว์บำเพ็ญเพียร
- บทที่ 390 สาเหตุที่เฟรเดอริกถูกจับเป็นเชลย
บทที่ 390 สาเหตุที่เฟรเดอริกถูกจับเป็นเชลย
บทที่ 390 สาเหตุที่เฟรเดอริกถูกจับเป็นเชลย
เฟรเดอริก สมกับเป็นผู้บัญชาการที่ยอดเยี่ยมที่สุดจริง ๆ เขาบอกว่าตัวเองถูกจับเป็นเชลย และไม่ถึงสามวัน เขาก็ถูกจับเป็นเชลยภายใต้การโจมตีทางพลังจิตและการข่มขู่ล่อลวงของศัตรูจริง ๆ
ในขณะที่เขาฆ่าทูตแมลงฝั่งตรงข้ามจนเหลือแค่หนึ่งในสาม และหนึ่งในสามที่เหลือก็กำลังร่อแร่ เฟรเดอริกผู้มีฉายาว่าเทพแห่งการฆ่าฟัน ก็ยังอุตส่าห์กลายเป็นเชลยของศัตรูจนได้
แบล็กกับฟู่หนาน ที่ได้แต่มองดูเรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นกับตา สุดท้ายก็ต้องกลั้นน้ำตาต่อสายวิดีโอคอลหาพันธมิตร
นั่นก็คือราชาเงือกเปเรส ผู้นำตระกูลเออร์วินฮิลเชอร์ และองค์จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิสือเยวี่ยจิ่น
สีหน้าของทั้งสามคนดูย่ำแย่ยิ่งกว่าแบล็ก ที่เพิ่งพบว่าตัวเองถูกไอ้หมาบ้าหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีก
"เฟรเดอริกล่ะ?" น้ำเสียงของราชาเงือกเย็นเยียบ ราวกับมีเกล็ดน้ำแข็งผสมอยู่
ฟู่หนาน: "สวัสดีครับ พันธมิตรผู้ทรงเกียรติทุกท่าน บอสของพวกเราถูกทูตแมลงระดับ S สามหน่วยของสมาพันธ์กบฏ รวมทั้งสิ้น 112 คน พาตัวไปแล้วครับ"
ราชาเงือกแค่นเสียง "เหอะ" ออกมา แฝงความเย้ยหยันอย่างชัดเจน: "ถูกพาตัวไปได้ยังไง?"
ฟู่หนาน: "อีกฝ่ายมีเปลือกของราชินีเผ่าเซิร์กองค์ก่อนอยู่ในมือครับ เมื่อก่อนตอนที่บอสของพวกเราทำสงครามกับราชินีเผ่าเซิร์ก ถึงแม้สุดท้ายจะฆ่าราชินีเผ่าเซิร์กได้สำเร็จ แต่พลังจิตของเขาก็ยังคงมีบาดแผลจากพลังจิตของราชินีเผ่าเซิร์กหลงเหลืออยู่มาตลอดหลายร้อยปีนี้ และไอ้พลังนี้แหละครับที่ทำให้เขาต้องทนรับความเจ็บปวด ทางพลังจิตแทบจะตลอดเวลา"
มนุษย์สัตว์ที่ไม่เคยประสบกับความเจ็บปวดแบบนี้ จะไม่มีวันเข้าใจเลยว่ามันเจ็บปวดขนาดไหน ส่วนมนุษย์สัตว์ที่เคยเจอมาแล้ว ชาตินี้ก็ไม่กล้านึกถึงมันอีก หรือจะพูดให้ถูกคือ ไม่มีโอกาสได้นึกถึงมันอีกแล้ว
ฟู่หนาน: "เปลือกที่อีกฝ่ายเอาออกมา ไปกระตุ้นคมมีดพลังจิตของราชินีเผ่าเซิร์กที่อยู่ในตัวไอ้บอสหมาพอดีครับ พลังจิตของเขาก็เลยหลุดการควบคุมไปชั่วขณะ"
สือเยวี่ยจิ่นเผยรอยยิ้มขบขัน เอ่ยขึ้นมาลอย ๆ ว่า: "เฟรเดอริก อ่อนแอลงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ตอนที่เผชิญหน้ากับราชินีเผ่าเซิร์กยังสามารถฆ่ามันได้ แต่ตอนนี้แค่เจอกับเปลือกของราชินีเผ่าเซิร์กที่ตายไปแล้ว กลับทนไม่ไหวซะงั้น?"
แบล็กเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย: "ความจริงแล้วตอนที่ไอ้บอสหมาเผชิญหน้ากับราชินีเผ่าเซิร์ก เขาก็ใกล้จะตายเต็มทีแล้วครับ ที่รอดมาได้ก็เพราะฝืนเลื่อนระดับจนรอดมาได้อย่างหวุดหวิด ต่อมาตอนที่ไปจัดการพวกเบื้องบนของสหพันธรัฐ พลังจิตของเขาก็เลยทิ้งร่องรอยบาดแผลที่ซ่อนเร้นเอาไว้ครับ" ในใจแบล็กกำลังโอดครวญที่ตัวเองโดนหลอกอีกแล้ว
ราชาเงือก: "แปลว่า ตอนนี้เขากลายเป็นขยะไปแล้วงั้นสิ?" ในเกล็ดน้ำแข็งของเปเรสแฝงไปด้วยเปลวเพลิงที่ลุกโชน
ตอนที่ได้ยินว่าเฟรเดอริกถูกจับตัวไป เปเรสก็เริ่มเสียใจแล้ว ว่าเขาไม่ควรเชื่อใจเฟรเดอริกมากเกินไป หลงเชื่อในความแข็งแกร่งของอดีตเทพแห่งการฆ่าฟันอย่างงมงาย เฟรเดอริกที่เคยทำได้ทุกอย่างและเป็นตัวแทนของจุดสูงสุดด้านพลังการต่อสู้ในยุคดวงดาวในสายตาของเขา กลับถูกพวกทูตแมลงของสมาพันธ์กบฏจับตัวไปง่าย ๆ แบบนี้เนี่ยนะ?
แน่นอนว่าเปเรส ไม่ได้เป็นห่วงความปลอดภัยของเฟรเดอริกหรอก เขาแค่เป็นห่วงน้องสาวของตัวเองต่างหาก
ยังไงซะตอนนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะเฟรเดอริกรับประกันเป็นมั่นเป็นเหมาะ ว่าจะไม่ยอมให้องค์หญิงน้อยของเขา ได้รับอันตรายแม้แต่นิดเดียวในแผนการครั้งนี้ เขาไม่มีทางยอมตกลงแผนการ ที่เสี่ยงอันตรายแบบนี้ในช่วงเวลาสำคัญที่ซีซีใกล้จะบรรลุนิติภาวะเด็ดขาด
ปัญหาในร่างกายของซีซี เอาไว้ค่อยหาทางแก้ทีหลังก็ได้ ขอแค่จับตัวองค์หญิงตัวปลอมกับด็อกเตอร์ S ที่เอาแต่หดหัวอยู่แต่ในกระดองนั่นได้ ด้วยวิธีการของเผ่าสมุทร ย่อมมีวิธีง้างปากพวกทรยศสองคนนั้นได้อยู่แล้ว
ปัญหาในตัวองค์หญิงน้อยของเขาก็จะคลี่คลายไปได้เอง
ทำไมต้องไปเสี่ยงอันตรายมากมายขนาดนี้ด้วย?
แบล็ก พยักหน้าอย่างว่าง่าย: "แน่นอนว่าไม่ได้เป็นแค่เพราะปัญหาเรื่องเปลือกกับพลังจิตหรอกครับ ประเด็นสำคัญคืออีกฝ่ายบอกว่า ถ้าบอสขยะไม่ยอมให้จับตัวไปแต่โดยดี คนที่จะซวยก็คือท่านเจียงอวี่ซีครับ"
ราชาเงือกแค่นหัวเราะ: "งั้นเหรอ?"
ฮิลเชอร์ปั้นหน้าตึง: "งั้นเหรอ?"
สือเยวี่ยจิ่นแค่นเสียงเยาะ: "งั้นเหรอ?"
เห็นได้ชัดว่า ไม่มีใครเชื่อคำพูดของแบล็กเลย
เมื่อดูจากความสำคัญที่ด็อกเตอร์ S มีต่อเจียงอวี่ซี พวกเขาไม่เชื่อเด็ดขาดว่าพวกลูกกระจ๊อกที่เรียกตัวเองว่า "ทูตแมลงระดับ S" พวกนั้น จะกล้าทำร้ายเจียงอวี่ซีโดยไม่ได้รับอนุญาต
แน่นอนว่า รอให้เจียงอวี่ซีไปถึงรังของด็อกเตอร์ S เมื่อไหร่ นั่นก็คือเวลาที่พวกเขาจะบุกไปกวาดล้างสมาพันธ์กบฏรวดเดียวจบเช่นกัน
ฟู่หนานก็ปั้นหน้าขรึมเช่นกัน: "พวกมันบอกว่าจะทรมานท่านเจียงอวี่ซีอย่างหนักครับ"
ทั้งสามคน: ?
แบล็ก: "พวกมันบอกว่าจะดึงผมของท่านเจียงอวี่ซีออก-ให้-หมด-เกลี้ยง-เลยครับ!"
ราชาเงือกและฮิลเชอร์ตกใจ: (⊙o⊙)?!
สือเยวี่ยจิ่น: นี่มันคำขู่บ้าอะไรเนี่ย?
ฟู่หนาน: "แล้วก็จะดึงคิ้วของท่านเจียงอวี่ซีออกให้หมดด้วย! ขนตาก็ด้วยครับ!"
ราชาเงือกและฮิลเชอร์หน้าถอดสีด้วยความตกใจ
สือเยวี่ยจิ่น: คำขู่ที่ไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด ตรรกะของไอ้พวกทูตแมลงระดับ S มันเป็นยังไงของมันวะ?
แบล็ก: "ไม่แค่นั้นนะครับ พวกมันยังบอกว่าจะถอดเล็บของท่านเจียงอวี่ซีออก-ที-ละ-เล็บ-ด้วยครับ"
ฟู่หนาน: "แล้วก็จะเอาเล็บไปข่วนหน้าสวย ๆ ของท่านเจียงอวี่ซีให้เป็นรอยด้วยครับ~"
สือเยวี่ยจิ่น รู้สึกว่าแบล็กกับฟู่หนานกำลังหลอกเขา ระดับเทพแห่งการฆ่าฟันอย่างเฟรเดอริก จะไปหลงกลกับมุกตื้น ๆ แบบนี้ได้ยังไง?
แถมวิธีการขู่แบบเด็กเล่นขายของพวกนี้ จะเป็นคำพูดที่หลุดออกมาจากปากพวกทูตแมลงที่ก่อกรรมทำเข็ญมานับไม่ถ้วนในอดีตได้ยังไง?
(พวกทูตแมลงที่ก่อกรรมทำเข็ญ: แล้วจะให้พวกเราทำยังไงล่ะ? เป้าหมายที่เป็นเพศเมียคนนั้นสำคัญขนาดนั้น อย่างมากพวกเขาก็ทำได้แค่เล่นงานเรื่องเส้นผมกับเล็บแค่นั้นแหละ ขืนไปทำร้ายเพศเมียคนนั้นเข้าจริง ๆ เผลอ ๆ ด็อกเตอร์ S จะจับพวกเขายัดเข้าห้องทดลองไปด้วยน่ะสิ!)
สีหน้าของสือเยวี่ยจิ่น เริ่มแสดงความหงุดหงิดรำคาญใจ เอ่ยขึ้นว่า: "พวกนายไม่ต้องพูดแล้ว ฉัน..." ไม่เชื่อหรอก
ราชาเงือกและฮิลเชอร์ ตวาดขึ้นพร้อมกัน: "รนหาที่ตาย!"
ราชาเงือก: "เฟรเดอริก บอกว่าพวกมันเป็นแมลงสาบในท่อระบายน้ำ พูดไม่ผิดจริง ๆ ด้วย ถึงกับคิดวิธีที่โหดเหี้ยมแบบนี้ มาจัดการซีซีของพวกเราได้! ดึงผม ดึงคิ้ว ดึงขนตา แล้วยังจะถอดเล็บ ข่วนหน้าอีกเหรอ? ซีซีของพวกเราเป็นลูกสัตว์เพศเมียที่น่ารักและสวยขนาดนั้น พวกมันกล้าดียังไง?" ต้องเป็นเพราะพวกทูตแมลงระดับ S นิสัยเสียพวกนั้น อิจฉาความสวยระดับล่มเมืองขององค์หญิงน้อยซีซีของเขา เลยจงใจแก้แค้นแน่ ๆ
ฮิลเชอร์: "ฆ่าได้หยามไม่ได้" เขาไม่อยากจะจินตนาการเลยว่า ถ้าองค์หญิงน้อยซีซีตื่นขึ้นมา แล้วพบว่าตัวเองถูกหยามเกียรติแบบนี้ เธอจะรู้สึกยังไง
ฮิลเชอร์ ที่ทบทวนบทเรียนมาอย่างดี ได้ดูไลฟ์สดที่นำมารีรันใหม่ของโรงเรียนอนุบาลจนครบหมดแล้ว
เขารู้ดีว่า ครูใหญ่ซีซีที่ทำได้ทุกอย่างในใจของพวกลูกสัตว์ ก็เป็นแค่ลูกสัตว์ตัวน้อยที่ยังมีความเป็นเด็ก ชอบกิน ชอบเล่น และห่วงสวยมาก ๆ คนหนึ่งเท่านั้น
สือเยวี่ยจิ่นทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก มองดูพันธมิตรทั้งสองคนที่ตกลงกันไว้ว่าจะ "รุมด่าเฟรเดอริก" ด้วยกัน กลับลำเอาดื้อ ๆ: "?"
ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ที่คำขู่เด็ก ๆ แบบนี้ ทำให้ราชาเงือกที่ถูกเรียกว่าเป็นร่างอวตารของเทพสมุทร กับผู้นำตระกูลเออร์วินที่เย็นชาดุจแสงจันทร์ ให้ความสำคัญได้ขนาดนี้?
เมื่อเทียบกับเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ อย่างการกวาดล้างสมาพันธ์กบฏ หรือยับยั้งไม่ให้ราชินีเผ่าเซิร์ก ออกมาสร้างความเดือดร้อนให้ยุคดวงดาวอีก คำขู่พวกนี้... ไม่สิ ไอ้เรื่องพวกนี้มันนับว่าเป็นคำขู่ได้ด้วยเหรอ?
(จบบท)