บทที่ 250 ตัวตนที่แท้จริงของเจียงโย่วอัน

"...ทั้งหมดนี้คือเรื่องราวที่เกิดขึ้นครับ!" นายพลหลิ่นยืนหลังตรงทำความเคารพแบบทหารต่อเจียงอวี่ซี "ต้องขออภัยท่านเจียงอวี่ซีเป็นอย่างสูงครับ! ที่ต้องปิดบังตัวตนขององค์รัชทายาทไว้ ก็เพราะความจำเป็นบังคับจริง ๆ ครับ"

เจียงอวี่ซียืนอึ้งเป็นไก่ตาแตก

เพราะเธอไม่สามารถเอาภาพมนุษย์สัตว์เพศผู้ร่างกำยำในอุปกรณ์ส่วนตัว ไปซ้อนทับกับลูกเสือน้อย ที่เธอเลี้ยงมากับมือได้เลย

อันอัน ของเธอออกจะนุ่มนิ่มน่ารัก ขี้อ้อนขนาดนั้น ขนาดตอนเรียนวิชาพลศึกษาแกล้งหกล้ม ยังต้องให้เธออุ้มมาเป่าอุ้งเท้าให้ แล้วก็คอยปลอบอยู่ตั้งนาน

แล้วไหงพอผ่านทัณฑ์อัสนีมา ถึงได้กลายเป็นองค์รัชทายาทแห่งจักรวรรดิผู้เก่งกาจและเด็ดขาดคนนั้นไปได้ล่ะ?

ถึงจะเป็นพยัคฆ์ขาวเหมือนกัน แต่ก็ไม่น่าจะต่างกันขนาดนี้ไหม

เธอมองดูลูกสัตว์ตัวน้อย ที่นอนหลับปุ๋ยอยู่บนโต๊ะเพื่อรวบรวมพลัง ขนสีขาวราวกับหิมะปกคลุมไปทั่วร่าง หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงเบา ๆ ตามจังหวะการหายใจ

ใต้ตัวยังมีผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กรองอยู่ตั้งสามชั้น

อันอันเป็นลูกสัตว์ที่บอบบาง และรักความสะอาดมาก

สำหรับเจียงโย่วอัน ที่เลื่อนขั้นเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ได้สำเร็จแล้ว การนอนหลับก็กลายเป็นหนึ่งในวิธีเพิ่มและรวบรวมพลังฝึกปรือ

นายพลหลิ่นเอ่ยขึ้น : "ผมรู้ว่าเรื่องนี้ยากที่จะเชื่อ แต่ความจริงก็เป็นเช่นนั้นแหละครับ"

เจียงอวี่ซี ส่งสายตาไปทางเฟรเดอริกที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ตอนนี้ในหัวเธอว้าวุ่นไปหมด

เฟรเดอริกพยักหน้า

"งั้น คุณจะพาเขากลับไปเหรอคะ?" เจียงอวี่ซีรู้สึกใจหาย

ตอนที่ตัดสินใจรับเลี้ยงลูกเสือน้อย เธอกะไว้แล้วว่าอนาคตจะต้องหาครอบครัวบุญธรรมดี ๆ ให้เจ้าตัวเล็กได้แน่ ๆ

"...เผ่าเซิร์กกลับมารุกรานอีกครั้ง กองทัพขาดองค์รัชทายาทไม่ได้ครับ" เสียงของหลิ่นแผ่วลงเล็กน้อย

ถึงแม้จะเป็นเพราะสถานการณ์บังคับ แต่ในสายตาคนนอก องค์รัชทายาทของเขาก็ดูเหมือนเพศผู้สารเลว ที่สูบเลือดสูบเนื้อคนอื่นจริง ๆ นั่นแหละ

ใช้ประโยชน์จากของวิเศษและพลังของท่านเจียงอวี่ซี จนรักษาบาดแผลหายดี แถมยังได้เลื่อนขั้นเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน พอได้ดีแล้วก็หนีไปหน้าตาเฉย

เขารู้ดีว่า ของวิเศษพวกนั้น ขนาดราชวงศ์ของพวกเขายังไม่มีเลย แต่ท่านเจียงอวี่ซีกลับทุ่มเทประเคนให้องค์รัชทายาทอย่างไม่อั้น ราวกับมันเป็นของไม่มีราคา

ทุ่มเทให้มหาศาลโดยไม่หวังผลตอบแทน

เขาเคยสัมผัสสรรพคุณ ของของวิเศษเหล่านั้นด้วยตัวเอง ย่อมเข้าใจความปรารถนาดี ที่ท่านเจียงอวี่ซีมีต่อองค์รัชทายาทเป็นอย่างดี

แต่ทว่า ข่าวจากแนวหน้าที่รายงานว่า "ราชินีเผ่าเซิร์กอาจจะถือกำเนิดขึ้นมาอีกครั้ง" ทำให้เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพาองค์รัชทายาทกลับไป

ราชินีเผ่าเซิร์กที่เคยปรากฏตัวเมื่อครั้งอดีต ถูกนายพลห้าดาวของสหพันธรัฐกำจัดไปแล้ว

แต่หลังจากสหพันธรัฐ เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เมื่อหลายร้อยปีก่อน เขาก็หายสาบสูญไป

ข้อสันนิษฐานที่แพร่หลายและเป็นที่ยอมรับมากที่สุดก็คือ ท่านนายพลผู้นั้นได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการต่อสู้กับราชินีเผ่าเซิร์ก และจากการถูกล้อมปราบโดยเจ้าหน้าที่ระดับสูงของสหพันธรัฐ จนต้องไปจบชีวิตลงในมุมมืดที่ไม่มีใครรู้

ไม่อย่างนั้น ยอดฝีมือระดับนี้ จะไม่มีข่าวคราวเล็ดลอดออกมาในยุคดวงดาวเลยได้ยังไง?

หรือต่อให้ยังมีชีวิตอยู่ จะทนเก็บตัวเงียบไม่ยอมออกมา "ปรากฏตัว" ให้ใครเห็นได้เลยเหรอ?

อย่างน้อยมนุษย์สัตว์ 90% ในยุคดวงดาวก็ทำไม่ได้หรอก

"ท่านเจียงอวี่ซี ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ ความปรารถนาดีที่ท่านมีต่อองค์รัชทายาท องค์จักรพรรดิและองค์ราชินีต่างก็รับรู้และซาบซึ้งใจมากครับ" หลิ่นหยิบแหวนวงหนึ่งออกมา "นี่คือของแทนใจที่พวกท่านฝากผมมามอบให้ท่านครับ!"

แหวนวงนี้คือสัญลักษณ์ แสดงตัวตนขององค์รัชทายาท

เฟรเดอริกกัดฟันยิ้ม : "ทางโรงเรียนอนุบาลแสงตะวันขอรับไว้เพียงน้ำใจจากราชวงศ์จักรวรรดิก็พอครับ ส่วนแหวนวงนี้คงต้องขอรับไว้ไม่ได้ ของมีค่าเช่นนี้ ขืนทำหายไป โรงเรียนเล็ก ๆ อย่างพวกเราคงไม่มีปัญญาชดใช้หรอกครับ"

อย่าคิดว่าเขาไม่รู้ธรรมเนียม ของเผ่าพยัคฆ์ขาวแห่งจักรวรรดินะ!

พอได้ยินคำว่า "ของมีค่า" เจียงอวี่ซีก็สะดุ้งโหยง รีบโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน

ไม่มีปัญญาชดใช้ ไม่มีปัญญาชดใช้จริง ๆ

ตอนนี้เธอยังเป็นหนี้รองครูใหญ่อาเย่ตั้งเกือบร้อยล้านอยู่นะ จะสร้างหนี้เพิ่มไม่ได้แล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อนาคตยังต้องใช้เงินสร้างโรงเรียนอีก แล้วไหนจะต้องเตรียมตัวรับมือกับตระกูลอักซูอีก แต่ละเรื่องล้วนต้องใช้เงินมหาศาลทั้งนั้น

"ท่านเจียงอวี่ซี นอกจากการมารับองค์รัชทายาทกลับไปแล้ว ผมยังได้รับพระราชโองการจากองค์จักรพรรดิ ให้มาหารือเรื่องความร่วมมือกับท่านด้วยครับ..."

เจียงอวี่ซีพยักหน้า ตั้งใจฟัง

กองทัพต้องการเนื้อตากแห้งกับอาหารงั้นเหรอ? ไม่มีปัญหา

ต้องการยารักษาโรคด้วย? นี่ก็ไม่มีปัญหา

โล่พลังงาน? มันคืออะไรอ้อ อ้อ ค่ายกลนี่เอง

สบายมาก ไม่มีปัญหาแน่นอน

ยันต์เวทมนตร์? จัดให้ตามคำขอเลย!

เคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียร? วิธีฝึกฝน?

ของพวกนี้มันพื้น ๆ ทั้งนั้น ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว

...

ของที่หลิ่นขอมา สำหรับเธอแล้วล้วนเป็นของที่สามารถเอามาแลกเปลี่ยนได้ทั้งนั้น แต่ติดปัญหาอยู่ที่เรื่องราคานี่แหละ ที่ทำให้เธอหนักใจ

เฟรเดอริกมองออกว่าเธอกำลังลังเล จึงกระซิบเสนอแนะ "ครูใหญ่ซีซีฮับ เมื่อเทียบกับของไร้ค่าอย่างเหรียญดาว พวกเราขอของที่มันจับต้องได้และมีประโยชน์ดีกว่าไหมฮับ..."

เหรียญดาวน่ะ มีเขาอยู่ทั้งคน ครูใหญ่ซีซีอยากได้เท่าไหร่ก็มีให้ไม่อั้นอยู่แล้ว

เจียงอวี่ซีมองมนุษย์สัตว์เพศผู้ที่หลุดปากพูดทฤษฎี "เหรียญดาวไร้ค่า" ออกมาด้วยสายตาซับซ้อน

อยากจะกระโดดกัดคอ พวกเศรษฐีหน้าเลือดพวกนี้ให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย!

ไอ้พวกเศรษฐีหน้าเลือดที่ไม่เห็นค่าของเงินพวกนี้!

แถมรองครูใหญ่อาเย่ ก็ช่างกล้าเรียกร้องเหลือเกิน

บรรดาศักดิ์ชั้นสูง เส้นทางเดินเรือส่วนตัวของจักรวรรดิ ดาวเคราะห์ส่วนตัว...

ความหวาดระแวงและอคติที่มีต่อความสามารถระดับ "ยอดภูเขาน้ำแข็ง" ของรองครูใหญ่อาเย่เมื่อครึ่งวันก่อน มลายหายไปจนหมดสิ้น

เงื่อนไขที่รองครูใหญ่อาเย่เสนอมา ล้วนแต่เป็นประโยชน์กับเธอทั้งนั้น

เหมือนกับ "พันธสัญญาผู้พิทักษ์" ที่ทำกันบนเครือข่ายดวงดาวนั่นแหละ

เกิดมาสามชาติ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอได้เจอกับคนที่เอาใจใส่ และคิดเผื่อเธอไปซะทุกเรื่องแบบรองครูใหญ่อาเย่

บางที เธออาจจะลองเปิดใจเชื่อใจรองครูใหญ่อาเย่ดูสักครั้ง?

เธอมอบอำนาจในการเจรจาต่อรองให้กับเฟรเดอริก ให้เขาเป็นคนไปคุยกับหลิ่น

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เธอก็กอด "สัญญา" ฉบับใหม่เอี่ยมไว้แน่น พร้อมกับยิ้มแก้มแทบปริ

ที่แท้บางครั้ง เหรียญดาวก็เป็นสิ่งไร้ค่าที่สุดจริง ๆ ด้วย

"อีกอย่าง นี่คือของที่องค์จักรพรรดิฝากมาให้ท่านครับ" หลิ่นหยิบปึกเอกสารกระดาษออกมาจากอุปกรณ์มิติ

ด้วยอานิสงส์จากการดูไลฟ์สด องค์จักรพรรดิและองค์ราชินีจึงรู้ว่า เจียงอวี่ซีหลงใหลในวัฒนธรรมมนุษย์โลกเก่ามากแค่ไหน เอกสารเหล่านี้จึงถูกส่งด่วนตรงมาจากดาวหลักเลย

เพื่อเป็นการแสดงความเคารพและเข้าใจในความชอบของเธอ พวกเขาจึงไม่ใช้วิธีส่งไฟล์ผ่านเครือข่ายดวงดาว

หลิ่นทำตัวเหมือนกำลังรายงานภารกิจทางทหารให้องค์รัชทายาทฟัง โดยการอ่านเอกสารทีละบรรทัดอย่างเคร่งขรึม

"สืบเนื่องจากกรณีที่โรงเรียนอนุบาลแสงตะวัน ร้องเรียนเรื่องศูนย์ประเมินละเมิดกฎเกณฑ์ ทางจักรวรรดิได้มีคำสั่งให้ดำเนินการแก้ไขดังต่อไปนี้..."

"สืบเนื่องจากกรณีที่สมาคมคุ้มครองลูกสัตว์และสมาคมคุ้มครองเพศเมียประจำดาวไห่หลาน สมรู้ร่วมคิดกับผู้มีอิทธิพลในพื้นที่..."

"สืบเนื่องจากคำพิพากษาตระกูลมัตสึอิ..."

"สืบเนื่องจากกรณีที่มัตสึอิ โกอิจิ ฆาตกรรมลูกสัตว์และกินเผ่าพันธุ์เดียวกัน มีคำตัดสินและบทลงโทษดังนี้... โทษประหารชีวิตจะดำเนินการในอีกสามวันให้หลัง ก่อนหน้านั้นคำขอโทษต่อโรงเรียนอนุบาลจะถูกเผยแพร่ไปทั่วจักรวรรดิ!"

"สืบเนื่องจากกรณีที่ตระกูลหลักให้การปกป้องตระกูลมัตสึอิ มีบทลงโทษดังนี้... ทีมสืบสวนได้เดินทางมาถึงดาวไห่หลานเพื่อตรวจสอบเชิงลึกแล้ว หากพบว่าตระกูลหลักรวมถึงตระกูลอื่น ๆ มีพฤติกรรมผิดจรรยาบรรณ จะต้องรับโทษตามกฎหมายขั้นเด็ดขาด!"

...

ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วย คงจะฟังออกว่าทุกเรื่องที่หลิ่นรายงาน ล้วนแต่เป็นลางบอกเหตุว่าดาวไห่หลานกำลังจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

"สืบเนื่องจากการเพิ่มเงินรางวัลเป็นสองเท่าสำหรับการประเมินระดับ A ของโรงเรียนอนุบาล..."

"สืบเนื่องจาก..."

...

นี่สินะความรู้สึกของการเป็นเศรษฐีชั่วข้ามคืน?

มุมปากของเจียงอวี่ซี ฉีกยิ้มกว้างจนแทบจะถึงหูอยู่แล้ว

(จบบท)