เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 130 คลื่นลมเรื่องการบ้าน

บทที่ 130 คลื่นลมเรื่องการบ้าน

บทที่ 130 คลื่นลมเรื่องการบ้าน


เมื่อเห็นเจียงอวี่ซี ที่บอกว่าจะตรวจการบ้าน เปลี่ยนจากใบหน้าเปื้อนยิ้มเป็นไร้อารมณ์ กลายเป็นเย็นชา และสุดท้ายถึงกับยกสองมือขึ้นมาปิดหน้าตัวเองไปเลย

[สีหน้าของครูใหญ่ซีซีดูไม่ค่อยดีเลย พวกลูกสัตว์ทำการบ้านออกมาไม่ดีเหรอ?]

[ต้องเป็นการบ้านที่ทำออกมาแย่มากๆ แน่ๆ ครูใหญ่ซีซีถึงกับทนดูไม่ได้เลย]

[ไม่ได้มีการบ้านตั้งหลายเล่มเหรอ? หรือว่าจะไม่มีเล่มไหนได้เกรด A เลย?]

[แล้วทำไมกล้องไลฟ์สดถึงไม่ซูมให้ดูการบ้านพวกนี้ใกล้ๆ หน่อยล่ะ?]

[อยากเห็นจังเลยว่าพวกลูกสัตว์เขียนการบ้านออกมาอีท่าไหน ถึงทำให้สีหน้าของครูใหญ่ซีซีเปลี่ยนไปชัดเจนขนาดนี้ ฉันจำได้ว่าเมื่อก่อนตอนอยู่โรงเรียนอนุบาล เวลาครูใหญ่ซีซีตรวจและให้คะแนนการบ้านทุกวัน อารมณ์จะดีสุดๆ ไปเลยนะ]

[ช่วงนี้พวกลูกสัตว์อยู่ข้างนอก ไม่มีครูใหญ่ซีซีคอยคุม ก็เลยขี้เกียจกันใช่ไหม? ไม่ตั้งใจทำการบ้านแล้วเหรอ?]

[เป็นไปไม่ได้! พวกนายไม่ดูหน่อยเหรอว่าตอนนี้ครูใหญ่ซีซีกำลังตรวจการบ้านของใครอยู่? ของท่านหัวหน้าห้องที่เคารพรักของพวกเรานะ! พวกนายเบิกตาดูให้ดีๆ หน่อยเถอะ ท่านหัวหน้าห้องของพวกเราเคยละเลยการเรียนตั้งแต่เมื่อไหร่?]

[ใช่แล้ว ถ้าบอกว่าไลโอมัวแต่เล่นจนเสียการเรียน หรือบอกว่าห้องไลฟ์สดที่สามเรียนแบบขอไปที ฉันยังพอเชื่อนะ แต่ถ้าพวกนายมาบอกว่าท่านหัวหน้าห้องไม่ตั้งใจเรียน อันนี้ฉันไม่ยอมรับเด็ดขาด!]

ท่าทางของเจียงอวี่ซี ดึงดูดความสนใจของเฮยม่อ

"ครูใหญ่ซีซีฮะ หรือว่าพวกเราทำการบ้านออกมาไม่ดีเหรอฮะ?" ใบหน้าเล็กๆ ของเฮยม่อปรากฏแววหดหู่เล็กน้อยอย่างหาดูได้ยาก

เจียงอวี่ซี ยกมุมปากขึ้นอย่างยากลำบาก: "ครู..." ที่ว่าทำออกมาไม่ดีคืออะไร? มันทำออกมาดีเกินไปต่างหากล่ะ!

เป็นเธอต่างหาก! ที่ความสามารถมีจำกัด ตรวจให้คะแนนไม่ได้เลยสักนิด!

"ครูใหญ่ซีซีฮะ พวกเราจะพยายามต่อไปน้าฮะ!" เบอร์นีเบะปาก พูดด้วยความเสียใจ

"พยายามจ้ะ พยายามต่อไปนะ" มุมปากของเจียงอวี่ซีกระตุกเล็กน้อย พยักหน้ายิ้มรับ

นี่... จะให้พยายามไปในทิศทางไหนล่ะเนี่ย?

การทัศนศึกษาอวกาศรอบนี้ แค่รับสมัครครูสอนวิชาการต่อสู้จริง มันจะยังไม่พอใช่ไหม

เธอต้องไปหาจ้างครูสอนเศรษฐศาสตร์กับตรรกศาสตร์ มาให้พวกลูกสัตว์ด้วยถึงจะถูกใช่ไหม? ก็พวกนี้มันเป็นจุดบอดทางความรู้ของเธอทั้งนั้นเลยนี่นา

เฮยม่อรับประกันอย่างจริงจัง: "ครูใหญ่ซีซีฮะ คุณครูวางใจได้เยย! พวกเราจะพยายามตั้งใจเรียนต่อไปฮะ! จะไม่ทำให้ความตั้งใจสอนของครูอีอีต้องสูญเปล่าแน่นอนฮะ!"

ฟีลก็รับประกันตาม พยักหน้าหงึกๆ อย่างแรง: "ใช่ฮะ ใช่ฮะ! ตะว่า ครูใหญ่ซีซีฮะ คุณครูช่วยขอร้องครูอีอีให้พวกเราหน่อยล่ายไหมฮะ?"

ครูอีอีดีไปซะทุกอย่าง ทั้งทำของอร่อยๆ ให้กิน ปกป้องความปลอดภัยให้ แถมยังสอนหนังสือพวกเขาด้วย ตะว่าดุเกินไปแย้วฮะ

คราวที่แล้วในห้องเรียน ไม่มีลูกสัตว์ตัวไหนตอบคำถามของครูอีอีได้เยยฮะ แย้วครูอีอีก็สั่งการบ้านตอนทัศนศึกษาให้พวกเขาเยอะแยะตาแป๊ะไก่เยยฮะ

ทำไม่หวาดไม่ไหว ทำไม่ทัน ทำยังไงก็ทำไม่เสร็จเยยฮะ!

โชคดีที่ช่วยกันทำตั้งเก้าคนน้าฮะ!

โชคดีที่ช่วงหลายวันนี้มีหัวหน้าห้องเป็นแกนนำ พวกเขาแค่คอยเป็นลูกมือช่วยก็พอแย้ว

ถ้าขืนให้เขามานั่งเขียนการบ้านพวกนี้ล่ะก็ ขนบนตัวเขาคงร่วงหมดตัวเพราะความเครียดแน่ๆ เยย!

"ครูอีอี?" เจียงอวี่ซีทำหน้าเหวอ

เรื่องนี้มันไปเกี่ยวอะไรกับอีอีด้วยล่ะ?

"ครูใหญ่ซีซีฮะ พวกเรายังมีการบ้านอีกหนึ่งชิ้นที่ยังทำไม่เสร็จ เป็นรายงานวิเคราะห์และสาเหตุความแตกต่าง ระหว่างกฎหมายของจักรวรรดิกับกฎหมายท้องถิ่นของดาวไห่หลานฮะ" เฮยม่อก้มหน้าลงด้วยความผิดหวัง รู้สึกละอายใจที่ไม่สามารถทำการบ้านให้เสร็จทันเวลา

กฎหมายของจักรวรรดิ?

กฎหมายท้องถิ่นของดาวไห่หลาน?

ของที่ดูหรูหราหมาเห่าขนาดนี้ เป็นการบ้านที่เธอจะสั่งได้งั้นเหรอ?

เธอก็เคยซื้อตำราเกี่ยวกับกฎหมาย มาไว้ในห้องเรียนไม่น้อยเหมือนกันแหละ

กะว่ารอให้ถึงเวลาที่เหมาะสม แล้วค่อยให้พวกลูกสัตว์ได้เรียนรู้กัน

แต่ตำราพวกนั้นตัวเธอเองยังศึกษาไม่เข้าใจเลย แล้วจะเอาไปสอนนักเรียนได้ยังไง?

เพราะงั้น การบ้านพวกนี้ การบ้านที่ทำเอาเธอทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกพวกนี้ มันมาจากไหนกันแน่?

หรือว่าเธอละเมอ สั่งการบ้านพวกนักเรียนในฝันกันเนี่ย?

[เชี่ย! ตัวหนังสือพวกนี้ฉันรู้จักทุกตัวนะ แต่พอมารวมกันแล้วฉันอ่านไม่เข้าใจเลย!]

[ศึกษาเกี่ยวกับกฎหมายของจักรวรรดิ และกฎหมายของแต่ละระบบดาว? นี่มันหลักสูตรของสถาบันระดับสูงไม่ใช่เหรอ?]

[ตกลงว่าโรงเรียนอนุบาลแสงตะวันกำลังสอนเรื่องน่ากลัวอะไรอยู่กันแน่เนี่ย?]

[ครูใหญ่ซีซีเจ๋งสุดๆ! ถึงขนาดสอนหลักสูตรระดับสูงแบบนี้ได้ด้วย!]

[อยู่แค่ชั้นอนุบาลก็เริ่มเรียนหลักสูตรของสถาบันระดับสูงล่วงหน้าแล้วเหรอ? นี่มันจะเร่งรัดเกินไปหรือเปล่า? ไม่ส่งผลดีต่อสุขภาพกายและใจของพวกลูกสัตว์หรอกมั้ง!]

[แปลว่า พวกลูกสัตว์จ่ายค่าเทอมราคาอนุบาล แต่ได้เรียนหลักสูตรของสถาบันระดับสูงไปด้วยเลยงั้นสิ? กำไรเห็นๆ เลยนี่นา!]

[รายงานวิเคราะห์และสาเหตุ เกี่ยวกับกฎหมายของจักรวรรดิและกฎหมายท้องถิ่นเนี่ย ฉันจำได้ว่ามันเป็นหนึ่งในข้อสอบปลายภาคของคณะนิติศาสตร์ สถาบันระดับสูงแบบบูรณาการดาวเมืองหลวงเมื่อปีที่แล้วเลยนะ!]

[หลักสูตรและการสอบของโรงเรียนอนุบาลแสงตะวัน ทำเอาฉันอึ้งไปเลยจริงๆ!]

เจียงอวี่ซีสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามข่มความสงสัยที่อัดแน่นเต็มอกไว้แล้วเตรียมจะเอ่ยปาก แต่กลับถูกเสียงที่คุ้นเคยขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน

"การบ้านชิ้นสุดท้าย กรุณาทำให้เสร็จก่อนที่ฉันจะไปถึงดาวไห่หลานด้วย" เป็นเสียงของหุ่นยนต์อีอี

หุ่นยนต์อีอีและลูกสัตว์ทั้งสามอย่างกาซิโอปรากฏตัวขึ้นในห้องไลฟ์สด

เป็นภาพโฮโลแกรม!

"เจ้านาย ขอความเคารพครับ!" หุ่นยนต์อีอีคุกเข่าลงข้างหนึ่ง ทำความเคารพแบบชนชั้นสูง "นักเรียนทั้งสาม กาซิโอ จู๋เซี่ย และเบอร์นี ปลอดภัยดีทุกอย่างครับ ยานอวกาศของพวกเรา จะเดินทางถึงดาวไห่หลานในวันมะรืนนี้ครับ"

[ครูอีอีนี่นา]

[ท่าทางทำความเคารพแบบชนชั้นสูงนี้ ถือเป็นฉบับตำราเรียนได้เลยนะ! นักเรียนที่กำลังเรียนวิชามารยาทอยู่เข้ามาดูกันได้เลย!]

เจียงอวี่ซียิ้มกว้าง: "อืมๆ นายพลหลิ่นแจ้งให้ฉันทราบก่อนไปแล้วล่ะ ลำบากนายแล้วนะ ครูอีอี!"

วันนี้เธอกำลังจะลองติดต่อหาอีอีอยู่พอดี

คิดไม่ถึงเลยว่าอีอีจะชิงติดต่อหาเธอผ่านห้องไลฟ์สดก่อนแบบนี้

ตั้งแต่รู้ว่าหลังจากเธอจากมา อีอีก็ออกไปตามหาพวกจู๋เซี่ยตามลำพัง เธอก็เป็นห่วงมาตลอด

จนกระทั่งนายพลหลิ่นบอกว่า ทหารที่ประจำการอยู่ใกล้ดาวล่าสัตว์ D-584 กำลังอยู่ในระหว่างส่งตัวอีอีและพวกลูกสัตว์กลับมา เธอถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก

ตอนนี้ติดต่อกันได้แล้ว ในที่สุดเธอก็เบาใจลงได้จริงๆ

"การได้แบ่งเบาความกังวลและแก้ไขปัญหาให้ท่าน ถือเป็นเกียรติของผมครับ!" เสียงอิเล็กทรอนิกส์ของหุ่นยนต์อีอี ยังคงไร้ซึ่งความรู้สึกและจังหวะขึ้นลงเช่นเคย

แต่เจียงอวี่ซีกลับฟังออก ถึงความหนักแน่นแฝงอยู่ในนั้น

"ครูอีอีฮะ ผมคิดถึงคุณครูจังเยยฮะ~"

"จู๋เซี่ย ฉันก็คิดถุงนายม้ากมากเยย!"

"กาซิโอ พวกนายต้องรอถึงมะรืนนี้เยย ถึงจะมาถึงเหรอ? พวกเรามาถึงตั้งแต่เมื่อคืนแย้วน้า!"

"เบอร์นี ฉันมีเรื่องอยากคุยกับพวกนายตั้งเยอะแยะเยย พวกเราวิ่งไปเหยียบถิ่นของพวกทหารรับจ้างมาตั้งหลายที่เยยนะฮะ!"

……

พวกลูกสัตว์ที่ต้องแยกย้ายกันไปหลายวัน พอได้เจอกันปุ๊บ ก็พากันส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวคุยกันไม่หยุดหย่อน

[ที่แท้ลูกสัตว์โรงเรียนอนุบาลแสงตะวัน ก็ช่างจ้อขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย!]

[อืม นี่เป็นครั้งแรกเลย ที่เห็นพวกเขาทั้งแปดตัวเสียงดังกันขนาดนี้!]

[ลูกเสือน้อยสุขุมที่สุดแล้ว! ไม่ส่งเสียงเลยสักแอะ]

ลูกเสือน้อยที่ถูกชมว่าสุขุม กำลังมัวแต่จ้องมองเพศเมียตัวน้อยอยู่น่ะสิ

ตั้งแต่ได้เจอกันเมื่อวาน เขาก็ไม่เคยหยุดทำตัวติดหนึบเจียงอวี่ซีเลย!

"เงียบ!" หุ่นยนต์อีอีเปลี่ยนโหมดจาก "เจียงอีอี" กลับมาเป็นครูอีอีในพริบตา

"เกี่ยวกับ 'รายงานวิเคราะห์และสาเหตุความแตกต่าง ระหว่างกฎหมายดาวเมืองหลวงกับกฎหมายท้องถิ่นของดาวไห่หลาน' ขอให้หัวหน้าห้องเฮยม่อนำนักเรียนทุกคนทำให้เสร็จ แล้วส่งให้ครูใหญ่ซีซีตรวจให้คะแนนด้วยครับ

นักเรียนทั้งสาม กาซิโอ จู๋เซี่ย และเบอร์นี ช่วงหลายวันนี้ขาดเรียนและค้างการบ้านไปเยอะมาก ผมจะรีบกำชับให้พวกเขาทำให้เสร็จโดยเร็วครับ..."

เจียงอวี่ซีอ้าปากค้าง

ปิดคดีได้แล้ว

ที่แท้ก็เป็นนายเองเหรอ ครูอีอี!

(จบบท)

จบบทที่ บทที่ 130 คลื่นลมเรื่องการบ้าน

คัดลอกลิงก์แล้ว