บทที่ 61 ตาฉู่อี้ดัดเสียงหลอมโอสถในวิชาทำอาหาร

(อัพเดทชดเชย แก้ไขตอนที่หาย)

ยี่สิบสาม ยี่สิบสี่ ยี่สิบห้า... สามสิบ สามสิบเอ็ด สามสิบสอง

เงินเหรียญดาวตั้งสามพันสองร้อยล้านเชียวนะ

ท็อปแฟนอันดับหนึ่งนี่มันตัวอะไรกันเนี่ย

ซีซี·ซิงเหอฉางหมิง?

เป็นใครมาจากไหนกัน?

ฉู่อี้ ทำหน้าเหมือนเห็นผี

ท็อปแฟนอันดับหนึ่งคนนี้ เขาคงสู้ไม่ไหวหรอก

เขาคิดอย่างปวดใจนิด ๆ

แต่พริบตาต่อมา เขาก็โกรธขึ้นมา

นี่มันคนบ้าที่ไหนกัน ดูไลฟ์สดโรงเรียนอนุบาลแต่กลับเปย์เงินให้ตั้งสามพันกว่าล้านเหรียญดาวเนี่ยนะ

การแข่งขันเพิ่งจะเริ่มได้ไม่ถึงสองสัปดาห์ด้วยซ้ำ

เขาคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งยุคดวงดาวหรือไง?

พอคิดถึงมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งยุคดวงดาว เขาก็ชะงักไป

ไม่สิ ซีซี·ซิงเหอฉางหมิง คนนี้อาจจะเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งยุคดวงดาวจริง ๆ ก็ได้!

พอคิดถึงหุ่นยนต์ที่คอยตามติดเพศเมียตัวน้อยคนนั้นไม่ห่าง เขาก็ถึงบางอ้อทันที

ที่แท้ท็อปแฟนอันดับหนึ่งก็คือพวกเดียวกันนี่เอง ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้ล่ะ

ท่านผู้นำตระกูลก็จริง ๆ เลย

ก็แค่มีเพศเมียที่หมายปองแล้วไม่ใช่หรือไง? ถึงกับต้องปิดบังซ่อนเร้นด้วย

มีอะไรให้น่าอายกัน ก็ยังเป็นวัยรุ่นอยู่นี่นะ หน้าบางจริง ๆ

ฉู่อี้ ที่ไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตัวเองเข้าใจผิด คิดว่าคนบนอินเทอร์เน็ตคือผู้นำตระกูล กำลังดื่มด่ำอยู่กับความปีติยินดี ที่ตระกูลเออร์วินกำลังจะมีนายหญิงแล้ว

มีนายหญิง = มีลูกสัตว์ = ตระกูลเออร์วินกำลังจะมีทายาทแล้ว

เขารีบเอาการค้นพบนี้ไปบอกเล่าให้เพื่อนฝูงในตระกูลฟังทันที

[เหวยฉู่อิ่วไฉ]: ท็อปแฟนอันดับหนึ่งเขาติดธุระน่ะ ไม่ได้ทิ้งไลฟ์สดไปไหนหรอก

แวะบอกบรรดาชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดที่กำลังคาดเดาด้วยความกังวลไปด้วยความหวังดี

[???]

[นายรู้จักลูกพี่ฉางหมิงด้วยเหรอ?]

[เหวยฉู่อิ่วไฉ]: แน่นอนสิ!

ฉู่อี้ มั่นอกมั่นใจ ทำหน้าเหมือนรู้ทะลุปรุโปร่งมาตั้งนานแล้ว

[คราวก่อนตอนที่พวกเพศเมียตัวน้อยถูกลอบโจมตีที่สถานีเปลี่ยนถ่าย ลูกพี่ก็ไม่ได้อยู่ในห้องไลฟ์สดเลยนะ]

ฉู่อี้แค่นเสียงหัวเราะ: ใครบอกว่าเขาไม่อยู่ล่ะ? เขาแค่ไม่ได้อยู่ในห้องไลฟ์สด แต่เขาอยู่ในสถานที่จริงเว้ย

แต่คำพูดนี้ขืนหลุดปากออกไปไม่ได้เด็ดขาด

[หายไปหลายวันแล้ว ลูกพี่ฉางหมิงไปทำอะไรน่ะ?]

จะมีธุระอะไรได้อีกล่ะ ก็ไปจีบเพศเมียตัวน้อยน่ะสิ

[เหวยฉู่อิ่วไฉ]: ติดธุระ

แพลตฟอร์มไลฟ์สด เป็นของตระกูลตัวเอง ท็อปแฟนอันดับหนึ่งคือผู้นำตระกูลตัวเอง เพศเมียตัวน้อยคือนายหญิงตระกูลตัวเอง

นี่... นี่... นี่มันพวกเดียวกัน ลูกสัตว์ของตัวเองชัด ๆ!

ยังไงซะก็เปย์ของขวัญไปให้หมดนั่นแหละถูกแล้ว!

เขาไม่เพียงแต่จะเปย์เองเท่านั้น แต่ยังจะไปเรียกคนอื่น ๆ มาช่วยกันเปย์ด้วย!

การค้นพบใหม่นี้ ทำให้เอฟเฟกต์การเปย์ของขวัญของฉู่อี้ปรากฏขึ้นในห้องไลฟ์สดเป็นชุด

[เอฟเฟกต์นี้ ฉันว่าหน้าจอไลฟ์สดมันดูเบียดเสียดไปหน่อยนะ]

[เบียดเสียดสุด ๆ เลยล่ะ!]

"คุณลุงฉู่ฮะ~" เมื่อสังเกตเห็นว่าฉู่อี้เหม่อลอยใน "เวลาเรียน" เบอร์นีก็ร้องเรียกเสียงเบา

"ว่าไงจ๊ะ——" ฉู่อี้ยิ้มแฉ่งด้วยความเมตตาปรานี

นี่มันลูกสัตว์ของตัวเองนี่นา

มิน่าล่ะ ถึงได้ยิ่งดูก็ยิ่งชอบ

"ถึงวิชาทำอาหารแย้วฮะ" เบอร์นีวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามาหา ยื่นหนังสือเรียนวิชาทำอาหารให้เขา แล้วกระซิบเตือน "ลุงไม่ตั้งจายเรียน แบบนี้ไม่ดีน้าฮะ"

ฉู่อี้พยักหน้ารัวราวกับไก่จิกข้าว ยอมรับผิดอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ: "ลุงรู้แล้วจ้า"

เบอร์นียิ้มหวานหยดย้อย แล้ววิ่งเหยาะ ๆ กลับไปที่นั่งของตัวเอง

เฮยม่อกับฟีลเตรียมเตาหลอมและสมุนไพรอย่างคล่องแคล่วว่องไวเรียบร้อยแล้ว

พวกเขาทะลวงถึงขั้นสร้างรากฐานแล้ว สามารถลองหลอมโอสถได้แล้ว

คาบเรียนนี้พวกเขาตั้งใจจะลองฝึกหลอมโอสถผลัดกระดูก

ครูใหญ่ซีซีบอกว่า วัตถุดิบในการหลอมโอสถผลัดกระดูกหาได้ง่ายมาก ราคาถูก เหมาะสำหรับเอามาฝึกซ้อมที่สุด

(เจียงอวี่ซี: ขอบคุณพลังปราณอันอุดมสมบูรณ์ในยุคดวงดาว ขนาดของวิเศษที่หาได้ยากยิ่งในโลกบำเพ็ญเพียรก็ยังกลายเป็นของหาง่ายไปเลย)

เบอร์นี เปิดสวิตช์เตาหลอมโอสถเพื่ออุ่นเตา

ใช่แล้ว เตาหลอมโอสถไฮเทคนี้ เจียงอวี่ซี สั่งทำพิเศษเพื่อพวกลูกสัตว์โดยเฉพาะ

สะดวกมากสำหรับพวกลูกสัตว์ ที่ยังควบคุมพลังวิญญาณไม่คล่อง ในการควบคุมอุณหภูมิ

"บัวซีกเดียว หญ้าชวนเหว่ย ใบกิ่งทอง..." เฮยม่อกำลังเช็กจำนวนสมุนไพร

เบอร์นี ที่กลับมาถึงที่นั่ง มองดูเพื่อนตัวน้อยทั้งสอง แล้วก็หันไปมองฉู่อี้ที่กำลังก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือเรียนอยู่คนเดียวที่มุมห้อง

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็กระตุกชายเสื้อของเฮยม่อเบา ๆ

เฮยม่อ เงยหน้าขึ้นมาด้วยความสงสัย

เขาบุ้ยปากให้เฮยม่อหันไปมองฉู่อี้

ฉู่อี้ ที่ถูกพวกลูกสัตว์จ้องมองก็ทำหน้างงงวย: ???

เฮยม่อพยักหน้า เบอร์นี ก็ยิ้มแฉ่งราวกับดอกไม้บานทันที วิ่งดุ๊กดิ๊กไปหาฉู่อี้ราวกับผีเสื้อที่กำลังโบยบินอย่างมีความสุข ดวงตาเป็นประกายจ้องมองเขา: "คุณลุงฉู่ฮะ ลุงก็มาล่วยกานสิฮะ พวกเรามาทำล่วยกานน้าฮะ~~~"

จะเอาชีวิตมนุษย์สัตว์แก่ ๆ ให้ได้เลยใช่ไหม!

ลมหายใจของฉู่อี้สะดุด

ถูกลูกสัตว์ตัวน้อยจูงมือ โค้งตัวลง แล้วเดินซอยเท้าถี่ ๆ ตามไปหน้ากล้องอย่างคนสติหลุด

"อุณหภูมิเตาหลอมขึ้นถึง 1000 องศาแย้ว ก็ใส่หินผีเสื้อบุปผาลงไปได้เยยฮะ" ฟีลเปิดหนังสือเรียนในมือ แล้วอธิบาย "หินผีเสื้อบุปผาต้องใช้เวลาหลอมละลายเยอะกว่าเพื่อนฮะ ก็เยยต้องใส่เป็นอย่างแรก"

เมื่ออุณหภูมิถึงที่ตั้งไว้ ไฟแสดงสถานะบนเตาหลอมก็เปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีเขียว

เบอร์นี ยังคงจับมือของฉู่อี้แกว่งไปมา พูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนว่า: "คุณลุงฉู่ฮะ ลุงเปงคนใส่สิฮะ"

เฮยม่อ ยังใส่ใจดันหินผีเสื้อบุปผาไปตรงหน้าเขาอย่างรู้ใจ

ฟีล ประคองหนังสือเอาไว้ จ้องมองเขาด้วยสายตาให้กำลังใจ

ฉู่อี้ ติดกับดักความน่ารักของเจ้าก้อนแป้งจนถอนตัวไม่ขึ้น สติสัมปชัญญะหนีเตลิดเปิดเปิงไปจนหมดสิ้น

ภายใต้สายตาที่จ้องมองของพวกลูกสัตว์ เขาก็โยนก้อนหินลงไปในเตาหลอม

เฮยม่อ รีบปรบมือชมเชยทันที: "คุณลุงฉู่ฮะ ลุงเก่งม้ากมากเยยฮะ!"

ราวกับว่าเขาได้ทำเรื่องยิ่งใหญ่ระดับชาติลงไปอย่างนั้นแหละ

หลังจากหลอมหินผีเสื้อบุปผาในเตาหลอมไปสิบนาที ฟีลก็บิดวาล์วควบคุม เพื่อเพิ่มอุณหภูมิต่อไป

อุณหภูมิในเตาหลอมพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง หินผีเสื้อบุปผาถูกหลอมละลายกลายเป็นของเหลว

เบอร์นี รีบร่ายเคล็ดวิชาหลอมโอสถทันที

สิ่งเจือปนของหินผีเสื้อบุปผาลอยขึ้นมาจากเตาหลอม

เฮยม่อ รีบเอากล่องไปรองเก็บไว้

อุณหภูมิพุ่งถึง 1800 องศา

เบอร์นี จับมือของฉู่อี้เขย่าเบา ๆ อีกครั้ง: "คุณลุงฉู่ฮะ ถึงตาใส่ดอกสายลมแย้วฮะ"

เฮยม่อ ก็ยังคงทำหน้าที่ส่งดอกไม้เล็ก ๆ สีเขียวดอกหนึ่งใส่มือเขาอย่างรู้ใจเหมือนเดิม

"รีบใส่เร็ว ๆ สิฮะ~" ฟีลเร่งเร้าด้วยเสียงอ่อนเสียงหวาน

เขาโยนดอกไม้เล็ก ๆ นั้นลงไปในเตาหลอม อย่างว่านอนสอนง่ายด้วยความมึนงง

"ว้าว! คุณลุงฉู่ฮะ ลุงใส่ถูกอีกแย้วฮะ! ทำไมถึงมีมนุษย์สัตว์ที่เก่งแบบลุงล่ายเนี่ย~" เสียงตกใจปนดีใจแบบเกินจริงของเฮยม่อดังตามมาติด ๆ

สติของฉู่อี้ ถูกคำหวานของพวกลูกสัตว์โจมตีจนไม่เหลือชิ้นดี

ความรู้สึกภาคภูมิใจผุดขึ้นมาในใจ

ใช่แล้ว ฉู่อี้อย่างเขานี่แหละ คือมนุษย์สัตว์ที่เก่งม้ากมากขนาดนี้!

ตอนนี้ต่อให้ต้องไปชกฮิลเชอร์ สักสองหมัดก็ไม่กลัวหรอก!

ในห้องไลฟ์สดที่ไม่มีใครสนใจ มนุษย์สัตว์ที่กำลังดูอยู่แทบจะอิจฉาจนเป็นบ้าอยู่แล้ว

[ขอถอนคำพูดก่อนหน้านี้ที่จะไม่ด่าตาฉู่อี้ดัดเสียงแล้วนะ!]

[ฉันกับไอ้จอมดัดเสียงอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้]

[เมื่อฟ้าส่งไอ้จอมดัดเสียงมาเกิด ทำไมต้องส่งฉันมาเกิดด้วย!]

[ฉันอิจฉาตาร้อนไปหมดแล้ว ทำไมคนที่พวกลูกสัตว์ชมแบบนี้ถึงไม่ใช่ฉัน]

[ฉันสามารถโยนดอกไม้ใบหญ้าพวกนั้นให้เป็นวิถีโค้งที่สวยงามที่สุดได้เลยนะ! พวกลูกสัตว์ต้องชมฉันสิ!]

[ตาฉู่อี้ดัดเสียงถูกความน่ารักของพวกลูกสัตว์ตกไปเรียบร้อยแล้ว]

[เสียชาติเกิดจริง ๆ เป็นถึงเทพสงครามฉู่เทียนผู้ยิ่งใหญ่ กลับถูกพวกลูกสัตว์หลอกล่อด้วยคำพูดแค่ไม่กี่คำ ตอนนี้เขาคงคิดว่าตัวเอง 'เก่งม้ากมาก' จริง ๆ แล้วล่ะ!]

[ฉันโทษไม่ได้หรอกว่าพวกลูกสัตว์ไร้เดียงสาเกินไป รู้ความเกินไป น่ารักเกินไป เอาใจใส่เกินไป... ฉันได้แต่โทษว่าตาฉู่อี้ดัดเสียงมันเจ้าเล่ห์เพทุบายเกินไป!]

[ขอแช่งให้เขาทำไม่สำเร็จ!]

[ขอแช่ง +1]

[ขอแช่ง +1008]

บางทีอาจจะเป็นเพราะแรงแค้นของผู้ชม ในห้องไลฟ์สดรุนแรงเกินไปจริง ๆ เตาหลอมโอสถถึงได้ส่งเสียงดัง "ปัง" ออกมา

การหลอมโอสถเตานี้ล้มเหลวไม่เป็นท่า

ฉู่อี้ ทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ

ลูกสัตว์เฮยม่อรีบปลอบใจ: "คุณลุงฉู่ฮะ ความล้มเหลวคือแม่ของความสำเร็จฮะ"

เบอร์นี ก็จับมือเขาแกว่งไปมา พูดว่า: "เป็นเพาะเมื่อกี้ผมร่ายเคล็ดวิชาเก็บโอสถช้าไปหน่อยฮะ ไม่เกี่ยวไยกับคุณลุงฉู่เยยฮะ"

ฟีล รีบพยักหน้าหงึก ๆ: "ช่ายฮะ ช่ายฮะ"

ฉู่อี้ ที่โดนพวกลูกสัตว์โอ๋จนหน้าบานเป็นกระด้ง ฮึกเหิมเต็มที่

"เอาใหม่! ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะทำไม่สำเร็จ!"

หนึ่งคนสามลูกสัตว์ เริ่มต้นทำใหม่อีกครั้ง

โอสถผลัดกระดูกเตาที่สอง ผ่านพ้นอันตรายมาได้อย่างหวุดหวิดและสำเร็จในที่สุด

ได้เม็ดยาออกมา 10 เม็ด แถมยังมีลวดลายบนเม็ดยาที่สวยงามด้วย

"คุณลุงฉู่ เก่งม้ากมากเยยฮะ!" เบอร์นี หมุนตัวไปรอบ ๆ ด้วยความดีใจแทนฉู่อี้

เสียงปรบมือดังขึ้น มือเล็ก ๆ ของเฮยม่อและฟีล ปรบเข้าหากันอย่างแรง

ฉู่อี้ อุ้มเบอร์นีขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น โยนขึ้นไปในอากาศแล้วรับเอาไว้

"ฮ่า ๆ ๆ ฉันทำสำเร็จแล้ว"

มนุษย์สัตว์ในห้องไลฟ์สดต่างก็ทำหน้าเหยียดหยาม

(จบบท)