บทที่ 48 การประเมินระดับโรงเรียนอนุบาล

ทริปไปเที่ยวต่างดาว? พวกลูกสัตว์ยังงุนงง ไม่ค่อยเข้าใจว่าครูใหญ่ซีซีตื่นเต้นเรื่องอะไร

แต่ครูใหญ่ซีซีดูมีความสุขขนาดนี้ ต้องเป็นเรื่องดีแน่ ๆ!

"มีของอาหย่อยมั้ยฮะ?" จู๋เซี่ยที่แอบอมลูกอมไว้ในปากก่อนเข้าเรียนยังกินไม่หมด พูดจาอู้อี้ฟังไม่ค่อยชัด

"พวกเราจะได้ไปดาวดวงอื่นเหรอฮะ?" นี่คือเสียงของฟีลที่ชอบวิ่งออกไปเล่นข้างนอก

"ใช่แล้วจ้ะ การประเมินระดับโรงเรียนอนุบาลของเราเลื่อนเข้ามาเร็วขึ้น พูดง่าย ๆ ก็คือ เด็กดีทุกคนของโรงเรียนอนุบาลเรา จะต้องไปสอบที่ดาวดวงอื่นยังไงล่ะจ๊ะ!"

ข้อความที่เพิ่งได้รับมาเมื่อกี้ระบุว่า จำเป็นต้องตรวจสอบคุณสมบัติของโรงเรียนอนุบาลใหม่ทั้งหมด

เอกสารหนาตั้ง 52 หน้า มีตัวอักษรมากกว่าสามหมื่นคำ

โชคดีที่เธอเป็นผู้บำเพ็ญเพียร สามารถอ่านหนังสือได้เร็วปานสายฟ้าแลบ ไม่อย่างนั้นแค่เสียเวลาอ่านข้อมูลแล้วสรุปใจความสำคัญ ก็คงปาไปครึ่งค่อนวันแล้ว

เนื้อหาสามหมื่นกว่าคำ สรุปได้ดังนี้:

ข้อที่หนึ่ง ทรัพยากรที่โรงเรียนอนุบาลได้รับจัดสรรในปัจจุบันไม่สอดคล้องกับระดับ จึงจะเลื่อนการประเมินให้เร็วขึ้นเป็นสัปดาห์หน้า โดยจะจัดสอบที่ดาวไห่หลาน ผู้เข้าสอบคือนักเรียนและคุณครู รวมถึงครูใหญ่ด้วย

ข้อที่สอง หากการประเมินผ่าน จะได้รับเงินอุดหนุนตามระเบียบที่เกี่ยวข้องของจักรวรรดิ หากประเมินไม่ผ่าน จะเรียกคืนเงินอุดหนุนส่วนเกินที่เกี่ยวข้องทั้งหมด เช่น สนามฝึกซ้อมระดับ B

ข้อที่สาม จำนวนบุคลากรครูและจำนวนนักเรียนของโรงเรียนอนุบาลไม่เป็นไปตามข้อกำหนด จำเป็นต้องเร่งจัดการให้ครบถ้วนโดยเร็วที่สุด

ข้อที่สี่ คือรายละเอียดเกี่ยวกับมาตรฐานที่โรงเรียนอนุบาลระดับ B ต้องผ่านเกณฑ์ และรายละเอียดเนื้อหาการสอบทั้งหมด

ข้อที่สี่เขียนไว้ละเอียดมาก

ดูแล้วเหมือนผู้มาเยือนจะไม่ประสงค์ดีสักเท่าไหร่

แต่เธอรู้สึกว่าไม่ใช่ปัญหาใหญ่หรอก

ในเวลาเดียวกัน คริสตินที่กำลังดูไลฟ์สดอยู่ มองรอยยิ้มร่าเริงบนใบหน้าของเจียงอวี่ซี แล้วก็อดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม "นังเด็กชั้นต่ำ ทริปไปเที่ยวต่างดาวงั้นเหรอ? นี่มันทริปส่งวิญญาณของแก กับพวกลูกสัตว์ชั้นต่ำพวกนั้นต่างหากล่ะ"

"เด็กดีทุกคนจ๊ะ ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป พวกเราจะต้องเตรียมตัวสำหรับทริปทัศนศึกษาต่างดาว ที่มีกำหนดการหนึ่งเดือนเต็มนะจ๊ะ"

ต่อให้ได้เห็นมาตรฐานการประเมิน ที่เรียกได้ว่าโหดหินสุด ๆ สำหรับมนุษย์สัตว์ในยุคดวงดาว เจียงอวี่ซี ก็ยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยไม่เปลี่ยน

เพราะสำหรับเธอแล้ว มัน so easy มาก

การประเมินในครั้งนี้ จุดสำคัญอยู่ที่นักเรียน แต่จุดที่ยากไม่ได้อยู่ที่นักเรียน

ดังนั้น นอกจากตอนสอบที่พวกลูกสัตว์ต้องตั้งใจทำแล้ว เวลาที่เหลือก็ถือเป็นทริปเที่ยวเล่นให้สนุกสุดเหวี่ยงไปเลยล่ะ

ส่วนเรื่องที่เหลือก็เป็นหน้าที่ของครูใหญ่อย่างเธอแล้ว

พอดีเลย ความรู้ที่เรียนในห้องเรียน ก็ต้องเอามาทดสอบด้วยการลงมือปฏิบัติจริง เอาแต่เรียนทฤษฎีบนกระดาษยังไงก็ไม่เวิร์คหรอก

นอกจากนี้ นี่ก็ถือเป็นโอกาสดีที่จะได้เปิดหูเปิดตา สำหรับพวกลูกสัตว์ที่เกิดและโตที่นี่มาตั้งแต่เด็ก

ดาวแอสเตอร์ ไม่ได้ติดต่อกับโลกภายนอกมาหลายร้อยปีแล้ว

ด้วยเหตุนี้ เธอจึงตัดสินใจที่จะออกเดินทางล่วงหน้า เพื่อพานักเรียนไปสัมผัสกับวิถีชีวิตและวัฒนธรรมระหว่างทาง

ทว่าในตอนนี้ สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ การตัดสินใจในครั้งนี้เอง ที่ทำให้เธอและนักเรียนไม่พลาดการประเมิน

"สำหรับข้อควรระวังในการไปทัศนศึกษา เดี๋ยวตอนเลิกเรียนช่วงบ่าย ครูใหญ่ซีซี จะคุยกับคุณพ่อคุณแม่ของพวกเธอเองนะจ๊ะ

ตอนนี้ครูให้เวลา 10 นาทีไปทำความคุ้นเคยกับที่นอนของตัวเองนะ อีกสิบนาทีเราจะมาเริ่มเรียนวิชาศิลปะของวันนี้กันจ้ะ"

ระหว่างที่ปล่อยให้พวกลูกสัตว์ ทำความคุ้นเคยกับที่นอน เธอก็กวักมือเรียกอีอีเข้ามาหา

"เอาเอกสารร่างข้อตกลงที่โดนปฏิเสธคราวก่อน แนบไปพร้อมกับมาตรฐานการประเมินระดับของโรงเรียนอนุบาล แล้วเอาไปส่งให้เจ้าผู้ครองดาวอีกรอบนะ

นอกจากนี้ รบกวนช่วยพิมพ์ประกาศเรื่องที่โรงเรียนอนุบาล จะออกไปประเมินผลและทัศนศึกษานอกสถานที่ออกมา 9 ชุดด้วยนะ แล้วเอาชุดนึงไปส่งให้เจ้าผู้ครองดาวพร้อมกันเลย"

ส่วนอีก 8 ชุดที่เหลือ ก็แจกให้นักเรียนคนละชุด ยกเว้นเจียงโย่วอัน

อีอีรับคำสั่งไปจัดการอย่างเป็นกลไก

เจียงอวี่ซีเม้มปาก ตั้งแต่คราวที่แล้วที่ช่วยอีอีล้าง "หน่วยความจำ" ดูเหมือนว่าจะไปทำพังจริง ๆ ซะแล้วสิ ตอนนี้อีอีดูซื่อบื้อไปนิดหน่อย

หรือพูดอีกอย่างก็คือ กลับไปเป็นเหมือนตอนก่อนที่จะถูกหลอม หุ่นยนต์ที่ไร้ความรู้สึกโดยสิ้นเชิง

เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมามัวแต่ยุ่งจนไม่มีเวลาจัดการ สองวันนี้ยังไงก็ต้องหาเวลามาตรวจเช็กดูอีกรอบให้ได้ ไม่งั้นการประเมินระดับครั้งนี้ เธอคนเดียวรับมือไม่ไหวแน่

รอให้ร่างข้อตกลงผ่านการอนุมัติก่อน พอถึงตอนนั้นก็จะมีนักเรียนเข้ามาเรียนเพิ่มขึ้น ถ้าอีอียังเย็นชาแบบนี้ จะทำให้ดูห่างเหินกับนักเรียนใหม่ ซึ่งมันขัดกับชื่อโรงเรียนอนุบาลแสงตะวันเอามาก ๆ เลย

ส่วนเรื่องร่างข้อตกลง คราวนี้ต่อให้เจ้าผู้ครองดาวไม่ยอมก็ไม่ได้แล้ว

หลังจากที่รู้ปัญหาเรื่องโรคทางยีนของพวกลูกสัตว์ เธอก็ไปปรึกษากับเจ้าผู้ครองดาวแล้ว

เธออยากจะจัดการให้ลูกสัตว์ที่ถึงเกณฑ์ทุกคนบนดาวดวงนี้ได้เข้าเรียน รวมถึงลูกสัตว์ที่ป่วยเป็นโรคทางยีนขั้นรุนแรงด้วย ส่วนเรื่องค่าเทอม เธอจะไปตกลงกับผู้ปกครองเอง

แต่กลับถูกเจ้าผู้ครองดาว ปฏิเสธกลับมาอย่างสุภาพในทันที

เธอเห็นชัดเลยว่าในแววตาของเจ้าผู้ครองดาว มีความลังเลและทำใจลำบากซ่อนอยู่

เหตุผลก็คือ ถึงแม้จักรวรรดิจะไม่ได้มีข้อบังคับ ที่เป็นลายลักษณ์อักษรว่าลูกสัตว์ที่ป่วยเป็นโรคทางยีนขั้นรุนแรง ห้ามเข้าเรียนในโรงเรียนอนุบาล

แต่เมื่อหลายร้อยปีก่อน โรงเรียนอนุบาลบนดาวเคราะห์ดวงใหญ่ ๆ ต่างก็ปฏิเสธ ที่จะรับลูกสัตว์กลุ่มนี้เข้าเรียนกันหมดแล้ว

สาเหตุเป็นเพราะเคยมีลูกสัตว์ที่ยีนพังทลาย เกิดอาการคลุ้มคลั่งจากพลังจิต แล้วพุ่งเข้าไปกัดคุณครูอนุบาลเพศเมียระดับ C จนตายคาที่

เจ้าผู้ครองดาว ก็เป็นห่วงความปลอดภัยของเธอเช่นกัน

แต่ช่วงสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา เธอได้ไปเดินสำรวจทั่วเขตเมืองชั้นใน พร้อมกับเจ้าผู้ครองดาว เลขาธิการ และทีมผู้บริหาร รวมถึงหน่วยคุ้มกัน เพื่อแวะเยี่ยมเยียนครอบครัวที่มีลูกสัตว์ทุกหลังคาเรือน

ทำให้พบว่า ลูกสัตว์ในเมืองที่ถูกมองว่าป่วยเป็นโรคทางยีนขั้นรุนแรง ส่วนใหญ่เป็นแค่เพราะเบิกสติปัญญาได้ช้า และไม่รู้วิธีบำเพ็ญเพียรที่ถูกต้องเท่านั้น ส่วนน้อยก็เป็นเพราะเส้นลมปราณอุดตัน

ขอแค่สามารถผลัดเปลี่ยนกระดูก ทะลวงเส้นลมปราณให้ทะลุปรุโปร่ง แล้วเสริมด้วยเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียร ทุกอย่างก็จะคลี่คลายไปได้อย่างง่ายดาย

น่าเสียดายที่หลังจากไป "ตื๊อ" อยู่สองวันในช่วงสุดสัปดาห์ เจ้าผู้ครองดาวก็หลบหน้าเธอไปซะแล้ว

เดิมทียังคิดอยู่เลยว่า จะต้องตื๊อให้เจ้าผู้ครองดาวอนุมัติแผนการของเธอให้ได้

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า แค่ง่วงนอนก็มีคนเอาหมอนมาส่งให้ถึงที่

ถึงแม้ว่าคนคนนั้นจะไม่ได้มาดีก็เถอะ

เพราะในคุณสมบัติการประเมินระดับของโรงเรียนอนุบาล มีอยู่ข้อหนึ่งที่ระบุถึงจำนวนนักเรียนที่รับเข้าเรียนเอาไว้

จำนวนนักเรียน ที่เข้าเรียนในโรงเรียนอนุบาลระดับ B จะต้องมีมากกว่าร้อยละ 40 ของจำนวนลูกสัตว์ ที่ถึงเกณฑ์เข้าเรียนทั้งหมดในพื้นที่นั้น ๆ

ดาวแอสเตอร์ มีโรงเรียนอนุบาลแสงตะวันอยู่แค่แห่งเดียว

คำว่า "พื้นที่นั้น ๆ" ย่อมหมายถึงดาวแอสเตอร์ทั้งดวง

ร้อยละ 40 ของลูกสัตว์ที่ถึงเกณฑ์เข้าเรียนทั้งดวงดาว พูดง่าย ๆ ก็คือ ถ้าอยากจะประเมินให้ผ่าน จำนวนนักเรียนจะต้องมีอย่างน้อย 50 คนขึ้นไป

เว้นเสียแต่ว่าเจ้าผู้ครองดาวจะไม่อยากให้โรงเรียนอนุบาลแสงตะวันเปิดทำการต่อไปแล้ว

ดังนั้น แผนการของเธอ จะต้องได้รับการอนุมัติอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

คำว่าไปทัศนศึกษานอกสถานที่ พวกลูกสัตว์เพิ่งจะเคยได้ยินเป็นครั้งแรก ถึงแม้จะรู้ว่าคือการออกไปเที่ยวเล่น แต่ก็ยังไม่เคยมีประสบการณ์จริง ดังนั้นประเด็นหลักที่พวกเขาพูดคุยกัน ก็ยังคงเป็นที่นอนซึ่งเป็นของรางวัลอยู่ดี

แล้วก็ "กฎของโรงเรียน" ด้วย

ที่นอนส่วนตัวที่สามารถปรับเปลี่ยนรูปร่างได้ กับการเข้าเรียนในร่างสัตว์ ทั้งสองอย่างนี้ ถือเป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับพวกเขามากกว่า

แต่ผู้ชมในห้องไลฟ์สดกลับไม่คิดอย่างนั้น

พวกเขาล้วนเป็นมนุษย์สัตว์วัยผู้ใหญ่ที่ "เคยผ่านโลกมาเยอะ"

ที่นอนส่วนตัวพวกนั้น ด้วยเทคโนโลยีที่มีอยู่ในยุคดวงดาวก็สามารถสั่งทำได้เหมือนกัน เพียงแต่ราคามันสูงเกินกว่าที่ครอบครัวธรรมดา จะแบกรับไหวก็เท่านั้นเอง

สิ่งที่พวกเขาตกตะลึงก็คือ กฎข้อที่หนึ่งของโรงเรียนอนุบาล รวมถึงการที่โรงเรียนอนุบาลที่ดู "ซอมซ่อ" แห่งนี้ กลับมีเงินสั่งทำ "ที่นอน" ราคาแพงลิ่วให้กับพวกลูกสัตว์ทุกคน

(เจียงอวี่ซี: ซอมซ่อเหรอ? นี่มันหรูหราอลังการงานสร้างชัด ๆ! สั่งทำพิเศษเชียวนะ! ทั่วทั้งโรงเรียนอนุบาลซ้อนทับค่ายกลเอาไว้ตั้ง 208 ชั้น!)

แต่ตอนนี้ การสอบประเมินระดับที่เห็นได้ชัดว่ายากระดับนรกแตกนี่ ยิ่งทำให้พวกเขารู้สึกเหลือเชื่อยิ่งกว่า

ทุกคนต่างก็คิดว่า ด้วยสถานการณ์ปัจจุบัน ของโรงเรียนอนุบาลอวกาศแสงตะวัน ไม่มีทางเลยที่จะผ่านการประเมิน ต่อให้จะเป็นแค่ระดับ C ซึ่งเป็นระดับต่ำสุดก็ตาม

(จบบท)