บทที่ 29 วิชาปลูกพืช

ลูกสัตว์ทุกคนในชั้นเรียนต่างพากันกินขนมเปี๊ยะดอกท้อคำสลับกับดูดนมเสาวรสคำ

ยกเว้นเพียงลูกแมวน้อยในร่างสัตว์

"หงิง ๆ ๆ..." ลูกแมวน้อยร้อนใจจนเดินวนไปวนมาอยู่แทบเท้าของเธอ

เจียงอวี่ซีย่อตัวลงนั่งยอง ๆ แล้วยื่นมือไปหาเจ้าตัวเล็กบนพื้น

ลูกแมวน้อยปีนขึ้นไปบนฝ่ามือของครูใหญ่ซีซีสุดที่รัก

"หงิง ๆ ๆ—" เสียงร้องเล็ก ๆ ฟังดูน้อยอกน้อยใจเหลือเกิน

ตัวกระจ้อยร่อยแค่นั้น พยายามยืดตัวตรงแล้วนั่งจุ้มปุ๊กอยู่บนฝ่ามือของเธอ ดูทั้งบอบบางและว่านอนสอนง่าย

หัวใจของเธอแทบจะหลอมละลายเพราะความน่ารักน่าเอ็นดู รีบเอ่ยง้อด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "ครูใหญ่ซีซีผิดเองจ้ะ ลืมไปเลยว่าฟีลเด็กดีของพวกเราตอนนี้อยู่ในร่างสัตว์ ให้ครูใหญ่ซีซีอุ้มฟีลเด็กดีป้อนขนมดีไหมจ๊ะ?"

"เมี๊ยว—" ดีฮะ—

ลูกแมวน้อยพยักหน้าอย่างว่าง่าย

เจียงอวี่ซียืนขึ้น

มือข้างหนึ่งประคองลูกแมวน้อยเอาไว้ ส่วนอีกข้างยื่นไปหาอีอี

ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอก็เงยหน้าขึ้นมองอีอีด้วยความสงสัย "ครูอีอี?"

หุ่นยนต์อีอีเงียบไปครึ่งวินาที ก่อนจะยื่นขนมเปี๊ยะดอกท้อส่งให้หนึ่งชิ้น

{ลูกแมวตัวนี้ชักจะน่าเกลียดขึ้นทุกที}

{ดำปิ๊ดปี๋ น่าเกลียด}

{ตาโตไม่พอ น่าเกลียด}

{ปลายขนมีฝุ่นเกาะ น่าเกลียด}

{อุ้งเท้าเป็นสีชมพู น่าเกลียด}

{ยิ่งมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่ในมือของเพศเมียตัวน้อย ยิ่งน่าเกลียด}

เอฟเฟกต์ของขวัญโดเนทในห้องไลฟ์สดกระตุกไปชั่วขณะ ก่อนจะกลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว

ข้อความบนหน้าจอแชตสาธารณะที่เคยเงียบสงบ เริ่มเลื่อนไหลอีกครั้ง

[คอมเมนต์] เป็นครั้งแรกเลยที่รู้สึกว่า ลูกสัตว์ของพวกเราก็มีมุมน่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้เหมือนกัน

[คอมเมนต์] ลูกแมวตัวนี้ทำลายภาพจำเรื่องความดุร้ายของลูกสัตว์เผ่าสัตว์ไปจนหมดสิ้นเลย

[คอมเมนต์] อยากมีลูกแมวที่น่าทะนุถนอมแบบนี้บ้างจัง ในห้องไลฟ์สดมีมนุษย์สัตว์เพศผู้เผ่าแมวบ้างไหม?

[คอมเมนต์] ฉันเอง! มนุษย์สัตว์เพศผู้เผ่าแมว ระดับ B นักล่าแห่งดวงดาวระดับหก!

[คอมเมนต์] น่ายินดีจริง ๆ ในที่สุดชื่อเสียงของเผ่าแมวก็ดีขึ้นมาบ้างแล้ว

[คอมเมนต์] ฉันอยากจะสิงร่างลูกสัตว์เผ่าแมวตัวนั้นจัง

[คอมเมนต์] เบบี๋อย่างฉันก็อยากโดนเพศเมียตัวน้อยอุ้มไว้ในมือเหมือนกันนะ

[คอมเมนต์] เบบี๋อย่างฉันก็อยากเป็นลูกรักในกำมือของเพศเมียตัวน้อยบ้างอะ

ใครบางคนที่กำลังกดส่งของขวัญด้วยตัวเองอยู่เงียบ ๆ ก็คิดในใจว่า : ฉันก็อยากเหมือนกัน

[คอมเมนต์] ตกลงว่าครูใหญ่ซีซีของเบบี๋อยู่ที่ดาวดวงไหนกันเนี่ย

[คอมเมนต์] ครูใหญ่ซีซี เบบี๋คนนี้ยังไม่ได้เข้าเรียนเลยนะ

[คอมเมนต์] โรงเรียนอนุบาลแสงตะวันใช่ไหม ต่อไปฉันต้องให้ลูกสัตว์บ้านฉันไปเรียนที่นั่นให้ได้ แบบนั้นฉันก็จะได้เจอครูใหญ่ซีซีทุกวันแล้ว

ใครบางคนที่ยังคงพยายามกดส่งของขวัญอยู่ รู้สึกใจกระตุกขึ้นมาแวบหนึ่ง... ทุกวันเลยงั้นเหรอ?

"อุ้มไว้กินเองนะจ๊ะ ถ้าหิวน้ำก็บอกครูใหญ่ซีซี เดี๋ยวครูจะเอานมให้กิน เข้าใจไหมจ๊ะ?" เธอส่งขนมเปี๊ยะดอกท้อให้ลูกแมวน้อยในฝ่ามือ

ทว่าปฏิกิริยาแรกของเจ้าตัวเล็กเมื่อได้รับขนมเปี๊ยะดอกท้อ กลับไม่ใช่การยัดเข้าปากตัวเอง

แต่กลับอุ้มขนมเปี๊ยะดอกท้อยื่นไปที่ริมฝีปากของเพศเมียตัวน้อย

ขนมเปี๊ยะดอกท้อมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณเจ็ดถึงแปดเซนติเมตร

สำหรับลูกสัตว์ในร่างคน แค่ใช้มือเดียวก็จับได้แน่นแล้ว แต่สำหรับลูกแมวน้อยกลับต้องใช้ทั้งสองอุ้งเท้าถึงจะอุ้มไว้ได้

เจียงอวี่ซีรู้สึกซาบซึ้งจนใจอ่อนยวบ เธอส่ายหน้าปฏิเสธ "ขอบใจนะจ๊ะฟีลเด็กดีของพวกเรา แต่ครูใหญ่ซีซีกินแล้วล่ะจ้ะ"

ลูกแมวน้อยร้อง "เมี๊ยว" พยายามเขย่งเท้า โน้มตัวไปข้างหน้า และใช้อุ้งเท้าเล็ก ๆ ดันขนมเข้าไปใกล้อีกอย่างแน่วแน่ว่าจะต้องให้เพศเมียตัวน้อยได้กินของอร่อยก่อนให้ได้

เจียงอวี่ซีพ่ายแพ้ให้กับความดื้อรั้นของเจ้าตัวเล็กจนซาบซึ้งใจสุด ๆ เธออ้าปากงับเบา ๆ ไปหนึ่งคำ "ขอบใจฟีลเด็กดีนะจ๊ะ ขนมเปี๊ยะดอกท้อที่เด็กดีให้มาอร่อยมากเลย"

พอเห็นเพศเมียตัวน้อยยอมกินแล้ว เจ้าตัวเล็กถึงยอมกอดขนมเปี๊ยะดอกท้อที่ขนาดใหญ่ตั้งหนึ่งในสามของตัวมันเอาไว้ แล้วค่อย ๆ แทะกินทีละคำอย่างเบิกบานใจ

ฟีลตัวน้อยที่ปกติมักจะเงียบขรึมและพูดน้อย พอเปลี่ยนเป็นร่างสัตว์เมื่อไหร่ ก็จะกลายเป็นเด็กว่านอนสอนง่ายและขี้อ้อนขึ้นมาทันที

ทำเอาหัวใจของเธอแทบจะหลอมละลายเพราะความน่ารักน่าเอ็นดูอยู่แล้ว

เมื่อได้ยินเจียงอวี่ซีบอกว่าขนมเปี๊ยะดอกท้ออร่อย เด็กคนอื่น ๆ ก็พากันแย่งชิงเพื่อจะแบ่งปันของอร่อยให้ครูใหญ่ซีซีบ้าง

เธอรีบเอ่ยปฏิเสธ "ครูใหญ่ซีซีกินแล้วจ้ะ เด็กดีทุกคนเก็บไว้กินเองนะจ๊ะ เด็ก ๆ ต้องพยายามกินข้าวให้เยอะ ๆ จะได้ดูดซึมสารอาหาร แล้วเติบโตอย่างแข็งแรงไงจ๊ะ"

พอพูดถึงเรื่องพยายามกินข้าวให้เยอะ ๆ เจ้าก้อนสายกินอย่างเพื่อนตัวน้อยจู๋เซี่ยก็ตอบรับอย่างแข็งขันที่สุด "ฮะ! พยายามกินข้าว! ครูอีอีฮะ ผมขออีก—" นี่คือคนที่กินหมดไปแล้วหนึ่งชิ้น

"เด็กดีที่รักทุกคน พวกเราจะเรียนไปกินไปนะจ๊ะ"

และแล้ว ในสายตาของผู้ชมในห้องไลฟ์สด การเรียนการสอนอันแสนน่าสนใจก็ปรากฏขึ้น

มนุษย์สัตว์แห่งยุคดวงดาวเพิ่งจะเคยเห็นวิธีการสอนแบบนี้เป็นครั้งแรก

จะบอกว่าเป็นการเรียนก็คงไม่ถูกนัก น่าจะเรียกว่าเป็นการเล่นสนุกมากกว่า แถมยังเป็นเพศเมียตัวน้อยที่พาพวกลูกสัตว์เพศผู้เล่นด้วยกันอีกต่างหาก

ช่างน่าอิจฉาตาร้อนเสียจริง

[คอมเมนต์] ฮือๆๆ... เพศเมียตัวน้อยทุ่มเทสุด ๆ เพื่อให้พวกลูกสัตว์ได้เล่นสนุกจริง ๆ

[คอมเมนต์] ทำไมตอนฉันอยู่โรงเรียนอนุบาล ครูเพศเมียถึงเอาแต่ถือแส้ฟาดฉันล่ะ พอเอามาเทียบกันแบบนี้แล้ว ฉันรู้สึกว่าตัวเองต้องการการปลอบประโลมจากครูใหญ่ซีซีด่วนเลย

[คอมเมนต์] ทุกคน ตอนที่พูดประโยคพวกนี้ออกมา เคยลองคิดบ้างไหมว่า ตอนที่พวกนายอยู่โรงเรียนอนุบาลน่ะ พวกนายทำตัวน่ารักว่านอนสอนง่ายเหมือนลูกสัตว์พวกนี้หรือเปล่า

[คอมเมนต์] โดยเฉพาะตอนที่ลูกแมวป้อนขนมให้เพศเมียตัวน้อยกินเมื่อกี้นี้น่ะ

[คอมเมนต์] ในที่สุดก็มีคนพูดแทนใจฉัน อย่าว่าแต่เอาของอร่อยมาแบ่งให้เลย ไอ้ลูกสัตว์ตัวเหม็นที่บ้าน แค่มันไม่มาแย่งของกินจากปากพวกเราก็บุญเท่าไหร่แล้ว เมื่อวานเพิ่งจะโดนฉันอัดไปข้อหาแย่งน้ำยาอาหารเหลวของภรรยา หนีไปมุดอยู่ใต้โต๊ะตัวเดียวที่ยังอยู่ในสภาพดีของบ้าน แล้วก็ร้องหงิง ๆ ทั้งคืนเลย

[คอมเมนต์] ลูกสัตว์ชอบแย่งของจากพ่อแม่ งั้นลองแกล้งทำเป็นกินของที่เตรียมไว้ให้ลูกสัตว์ดูสิ เป็นการหลอกล่อให้บรรลุเป้าหมายในการป้อนอาหารยังไงล่ะ

[คอมเมนต์] คิดว่าฉันไม่เคยลองเหรอ? ถ้าไอ้ลูกตัวเหม็นยอมกินเข้าไปก็ดีไปเถอะ แต่ที่กลัวที่สุดคือมันตั้งใจอ้วกใส่ตัวนายต่างหาก! ไอ้ลูกตัวเหม็นพวกนี้ฉลาดเป็นกรด หลอกมันไม่ได้หรอก

[คอมเมนต์] อยากส่งลูกสัตว์บ้านฉันไปให้ครูใหญ่ซีซีช่วยดัดนิสัยให้สักหน่อยจริง ๆ

[คอมเมนต์] เป็นความคิดที่ดีเลย พรุ่งนี้ฉันจะหิ้วลูกสัตว์ที่บ้านมานั่งดูไลฟ์สดด้วยกัน!

[คอมเมนต์] ถึงจะฟังไม่ออกว่าเพศเมียตัวน้อยหมายความว่ายังไงก็เถอะ แต่บรรยากาศของพวกเขามันดีมากเลยนะ

[คอมเมนต์] สิ่งที่เพศเมียตัวน้อยพูดพวกนี้ ฉันเหมือนเคยได้ยินอะไรคล้าย ๆ แบบนี้จากที่ไหนสักแห่ง แต่ก็นึกไม่ออกแฮะ

มนุษย์สัตว์ในห้องไลฟ์สดมองดูเพศเมียตัวน้อยพาลูกสัตว์ที่กำลังกิน ๆ ดื่ม ๆ เดินลัดเลาะไปตามผืนดินเป็นระยะ ๆ บางครั้งก็ย่อตัวลงสัมผัสดิน หรือลูบคลำกิ่งก้านที่กำลังแตกยอดอ่อน

หุ่นยนต์แอนดรอยด์รุ่นรุ่งอรุณที่สูงใหญ่และพึ่งพาได้ เดินตามหลังเพศเมียตัวน้อยอย่างเงียบเชียบในระยะที่เอื้อมมือถึง ราวกับผู้พิทักษ์ที่ซื่อสัตย์ที่สุด

เมื่อเพศเมียตัวน้อยลุกขึ้น เขาก็ยื่นมือให้เธอเกาะอย่างเงียบ ๆ

ในช่วงที่เพศเมียตัวน้อยหยุดพูด เขาก็จะยื่นนมเสาวรสในมือไปจ่อที่ริมฝีปากของเธออย่างเงียบเชียบ

เพศเมียที่งดงามและอ่อนโยน พวกลูกสัตว์ที่ร่าเริงและว่านอนสอนง่าย หุ่นยนต์ที่เงียบขรึมและหนักแน่น องค์ประกอบเหล่านี้ประกอบกันเป็นภาพทิวทัศน์ที่งดงามและเป็นเอกลักษณ์

เวลาที่ได้เฝ้ามองเพศเมียตัวน้อยและพวกลูกสัตว์กินไปเล่นไป มักจะผ่านไปเร็วเป็นพิเศษเสมอ

ในที่สุด เจียงอวี่ซีที่ทำตามเป้าหมายการเรียนการสอนในวันนี้ทะลุเป้าไปแล้ว ก็กล่าวเตือนเรื่องข้อควรระวังสำหรับคาบเรียนวันศุกร์ในวันพรุ่งนี้เล็กน้อย ก่อนจะบอกลาผู้ชมในห้องไลฟ์สดตามธรรมเนียม แล้วกดปิดไลฟ์สดไปทันที

ขณะนี้ หน้าจอห้องไลฟ์สดของโรงเรียนอนุบาลแสงตะวันมืดสนิทไปแล้ว แต่การโดเนทของขวัญในหน้าจอที่มืดมิดนั้นกลับยังคงดำเนินต่อไป

เซตจักรพรรดิ เมื่อเริ่มต้นแล้วจะหยุดกลางคันไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นสิ่งที่ทำมาทั้งหมดจะสูญเปล่า และต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ตั้งแต่แรก

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็ยังไม่ได้จากไปไหน

พวกเขาพิมพ์แชตคุยกันฆ่าเวลาไปพลาง นั่งดูมหาเศรษฐีเปย์ของขวัญไปพลาง

ความเร็วในการส่งของขวัญของมหาเศรษฐียิ่งมายิ่งเร็วขึ้น

มีคนในห้องไลฟ์สดเกิดความสงสัยขึ้นมา

[ความเร็วระดับนี้ ความอึดระดับนี้ พี่ฉางหมิงน่าจะเป็นมนุษย์สัตว์เพศผู้ระดับ A ล่ะมั้ง?]

[ของขวัญ 100,001 ชิ้น ต้องกดส่งต่อเนื่องแบบไม่หยุดพัก นายคิดว่าแค่มีความอดทนก็ทำได้จริง ๆ งั้นเหรอ]

[ทั้งพละกำลัง ความอดทน กำลังทรัพย์ หรือแม้แต่พลังจิต ล้วนขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งไปไม่ได้เลยล่ะ]

[ฉันคิดมาตลอดเลยนะว่า สิ่งที่ฉันขาดคือกำลังทรัพย์อย่างเดียว]

[เป็นไปได้ไหมว่า เซตจักรพรรดิน่ะ มีแต่มหาเศรษฐีตัวจริงเสียงจริงเท่านั้นแหละที่เล่นได้?]

[?]

[ต้องกดส่งของขวัญทั้งหมดให้เสร็จภายใน 10 ชั่วโมง พลังจิตก็ต้องระดับ S ขึ้นไปแหละ]

[??]

[ระดับพลังรบก็ต้องระดับแปดขึ้นไป ถึงจะทนทานต่อการใช้พลังจิตต่อเนื่องกัน 10 ชั่วโมงได้]

[???]

[...ใจสลายแล้ว]

(จบบท)