ตอนที่ 770 : งานใหม่และพนักงานที่โดนกลั่นแกล้ง!

ตอนที่ 770 : งานใหม่และพนักงานที่โดนกลั่นแกล้ง!

เจียงเฉินเดินเข้าไปในอาคารสำนักงานระดับ 5A

ดูทำอะไรไม่ถูก

ไม่ใช่เพราะว่าเขาหงุดหงิด แต่เป็นเพราะสาเหตุที่ทำให้เขาต้องมาที่อาคารสำนักงานแห่งนี้เพราะเขาไม่ได้มาเพื่อเก็บค่าเช่า~~

แต่มาเพื่อสมัครงาน!

เขาไม่ได้อยากสมัครงานแต่โดนพ่อระบบบังคับมา!

ก่อนหน้านี้พ่อระบบส่งงานมาให้เขา "ในเวลา 10:00 น. ให้ไปที่ชั้น 56 ของอาคารศูนย์กลางทางการค้าเพื่อสมัครเป็นพนักงานของบริษัทซันไซน์เฮลท์หากคุณสมัครสำเร็จคุณจะได้รับรางวัลพิเศษ "

เจียงเฉินหัวเราะเบาๆ

เป็นเวลานานแล้วที่ฉันไม่ได้รับภารกิจที่มีรางวัลพิเศษ

ครั้งนี้โชคคงจะเข้าข้างฉันไม่น้อย

แต่!

เจียงเฉินรู้สึกอยู่เสมอว่าระบบคงไม่ให้อะไรเขาง่ายๆอย่างแน่นอน

ฉันรู้สึกเสมอว่ามันต้องมีอะไรแปลกๆรออยู่แน่นอน

เจียงเฉินขมวดคิ้วและตระหนักว่าเรื่องนี้ไม่ง่ายแน่นอน

แต่สิ่งล่อใจอย่างรางวัลจากระบบนั้นยิ่งใหญ่เกินกว่าจะปฏิเสธได้

เจียงเฉินเดินเข้าไปในบริษัทซันไซน์เฮลท์พร้อมกับประวัติย่อของเขา รอไม่นานก็ถึงคราวของเขา

"คนต่อไป"

ในห้องประชุมมีเสียงที่มีเสน่ห์ดังออกมา

เจียงเฉินเดินเข้าไปในห้องประชุม

คนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเป็นเจ้านายสาวสวยชวนสะกดตา!

เจียงเฉินตกตะลึง~~

สวยเกินไปไหม?

แต่อย่างไรก็ตาม เจียงเฉินที่คุ้นเคยกับสาวงาม เธอจึงไม่ได้มีผลกระทบต่อเขามากนักเพราะภูมิคุ้มกันของเขานั้นอยู่ในระดับสูงมากมานานแล้ว

หัวหน้าคนสวยเงยหน้าขึ้นมอง~~

โหมดความหล่อของเจียงเฉิน เปิด!

เจ้านายสาวสวยตะลึง~~

บ้าไปแล้ว!

หล่อขนาดนี้เลย?

ดวงตาเป็นประกาย

เธอโน้มตัวไปข้างหน้าโดยไม่ได้ตั้งใจและพูดอย่างมีเสน่ห์ว่า "นายไม่เลวเลยนะ"

เจียงเฉินทำเป็นหัวเราะ "ก็ไม่เท่าไหร่หรอกครับ"

"ฉันเป็นประธานบริษัทซันไซน์เฮลท์ฮัวหยุนหยุน"

เจ้านายคนสวยกระพริบตาและมองไปที่เจียงเฉิน "คุณอายุเท่าไหร่หรอ?"

เจ้านายสาวสวยจ้องมองที่เจียงเฉินอย่างเสน่หา

เจียงเฉินพูดออกมา "ผมอายุ 22 ปี"

"ว้าว! 22 หนุ่มมากจริงๆ"

เจ้านายคนสวยมีความสุขมากขึ้นทันทีและมือของเธอก็ขยับไปเขี่ยปลายผมของเธอ

“แล้วมีคนในครอบครัวกี่คนล่ะ”

"แค่ผมครับ"

“แล้วมีบ้านมีรถไหม”

เจียงเฉินยักไหล่ "นี่....น่าจะยังไม่ใช่ตอนนี้ครับ"

เจียงเฉินทำตัวต่ำต้อยต่อโลกภายนอกและไม่เคยอวดความมั่งคั่งของเขาโดยไม่จำเป็น

การมาสมัครงานที่บริษัทนี้ เจียงเฉินมาเพื่อรางวัลพิเศษเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

แต่ใครจะรู้เจ้านายสาวคนสวยไม่สนใจ เธอโบกมือแล้วพูดว่า "ไม่เป็นไร ฉันมีอยู่แล้ว!"

สิ่งนี้หมายความว่ายังไง?

นี่ถือว่าเป็นการแกล้งฉันหรือเปล่า?

คุณผู้หญิง ความคิดของคุณอันตรายมาก!

เจ้านายสาวคนสวยยังคงถามต่อไป "นายอยากจดทะเบียนสมรสไหม"

เจียงเฉิน “...”

(╯‵ ′)╯︵┻┻ทะเบียนสมรส?

จดทะเบียสมรสสิ่งนี้หมายความว่ายังไงกัน?

แน่ใจนะว่าฉันมาที่นี่เพื่อสัมภาษณ์งาน?

ฉันไม่ได้มาเพื่อแต่งงานนะ!

ในที่สุดเจียงเฉินก็ตระหนักได้~~

ให้ตายเถอะรางวัลพิเศษของระบบไม่มีทางเป็นของฟรี

พวกมันล้วนมีราคาต้องจ่าย!

เศร้าใจ~~

สำหรับรางวัลพิเศษนี้ อุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดคือประธานสาวผู้มีเสน่ห์คนนี้ที่กำลังจีบเขา—— ฮัวหยุนหยุน!

เจียงเฉิน "หัวหน้า ผมมาที่นี่เพื่อสมัครงานนะครับ"

"โอ้ ถูกต้อง! ดูฉันสิ~~"

จู่ๆฮั่วหยุนหยุนก็นึกขึ้นได้ เธอพึมพำ แต่กลับไม่ความสำนึกผิดบนใบหน้าของเธอ "ช่วยไม่ได้นี่นะ ปกติฉันไม่ใช่คนแบบนี้หรอก ฮิฮิ น่าอายจริงๆ เอาล่ะมาเข้าเรื่องกันดีกว่า~~"

“นายวางแผนจะมีลูกเมื่อไหร่”

เจียงเฉิน "..."

จุดหักมุมอีกแล้ว!

นี่มันบ้าอะไรกัน!

เมื่อกี้ก็บอกว่ามาเข้าเรื่องกันแล้วทำไมจู่ๆถึงมาถามคำถามแบบนี้กับฉันอีก?

เจียงเฉินพูดได้เพียง "หัวหน้า ผมมาที่นี่เพื่อสมัครงานครับ"

ฮัวหยุนหยุนดูสำนึก "โอ้ ดูฉันสิ ฉันออกนอกประเด็นอีกแล้ว แต่มันก็คงช่วยไม่ได้เพราะนายหล่อมากเกินไป"

เจียงเฉิน : ความผิดของฉัน?

เจียงเฉินต้องการเลิกทำภารกิจนี้ทันที ดังนั้นเขาจึงหันหลังกลับและจากไป

ประธานสาวสวยคนนี้ชอบแกล้งเขาเกินไป

มันทำให้เจียงเฉินหมดความอดทน

น่าเศร้า

ในขณะที่เจียงเฉินกำลังจะยอมแพ้ แต่ประธานสาวก็พูดออกมาว่า "อันที่จริง ฉันแค่อยากจะบอกนายว่านายได้รับการยอมรับแล้วและนายสามารถมาทำงานได้ในวันพรุ่งนี้~~"

เจียงเฉินรู้สึกประหลาดใจอย่างมาก!

โอ้พระเจ้า!

ในที่สุดก็ได้ทำงาน น้ำตาไหล

ไม่มีอั่งเปารางวัลใดได้มาเปล่าๆ!

เจียงเฉินรอไม่ไหวแล้ว เขาหันศีรษะและจากไป ลาก่อน!

ลาก่อน?

อย่าได้เจอกันอีกเลย!

แต่ใครจะรู้~

จู่ๆประธานสาวก็ร้องเรียกเขา "เจียงเฉิน?"

เจียงเฉินหันกลับมามอง

ฮัวหยุนหยุนหน้ามุ่ยทันที และส่งจูบให้เจียงเฉิน!

"มั๊ว~~"

เจียงเฉิน- ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

พระเจ้า~~

เธอบ้าไปแล้ว!

เธอเป็นคนประเภทที่ฉันห้ามยุ่งด้วยเด็ดขาด!

เจียงเฉินวิ่งหนีไปจนสุดทางทันที

แต่ใครจะไปรู้~~

ขณะที่เจียงเฉินคิดว่าเขาหนีไปได้แล้ว ระบบสุนัขก็เข้าโจมตีเขาอีกครั้ง

"ขั้นตอนแรกของภารกิจเสร็จสิ้น ขั้นตอนที่สองเริ่มต้น!"

"เพื่อรับรางวัล คุณจะต้องทำงานให้บริษัทนี้เป็นเวลาหนึ่งเดือน!"

เจียงเฉิน: ตาย!

นายต้องการให้ฉันทำงานในบริษัทแบบนี้เป็นเวลาหนึ่งเดือนอย่างนั้นหรอ?

เขาต้องไปทำงานหนึ่งเดือนภายใต้การจับตามองของฮัวหยุนหยุน?

นายอาจฆ่าฉันได้เลยนะระบบ!

วันรุ่งขึ้น เจียงเฉินไปทำงานด้วยความรู้สึกหดหู่ใจ

สู้ๆก็ได้วะ!

สำหรับรางวัลพิเศษ ฉันคงได้แต่ต้องยอมจำนนต่อความชั่วร้าย

น่าเศร้า~~

โดยไม่คาดคิด ทันทีที่เจียงเฉินเข้ามาในบริษัท ในขณะที่เขากำลังรออยู่ที่ประตู ฮัวหยุนหยุนที่อดใจรอแทบไม่ไหวแล้วก็มองไปรอบๆและทันทีที่เธอเห็นเจียงเฉินเธอก็รีบวิ่งเข้ามาทันที

“เร็วเข้า เร็วเข้า ฉันจะออกไปข้างนอกสักครู่หนึ่ง นายขับรถได้ไหม มาเป็นคนขับให้ฉันเร็ว!”

เมื่อเจียงเฉินได้ยินแบบนั้น หัวใจของเขาก็แทบกระโดดออกมาจุกอยู่ที่ลำคอ

ให้ตายเถอะ!

ให้ฉันเป็นคนขับรถ?

นี่หมายความว่าฉันจะต้องอยู่กับประธานสาวผู้มีเสน่ห์คนนี้ทั้งวันงั้นหรอ?

มันจะเป็นไปได้ยังไง?

เจียงเฉินรีบพูด "ไม่ได้! ผมขับไม่เป็น!"

เจียงเฉินถอนหายใจด้วยความโล่งอก

มันคงได้ผลใช่ไหม?

คงจะไม่มีปัญหาใช่ไหม?

แต่ใครจะรู้...

ฮัวหยุนหยุนพูดอย่างว่างเปล่า "ถ้านายขับรถไม่เป็นก็ไม่เป็นไร! ตามฉันมาก็พอ!"

เจียงเฉินกลอกตา

หนีไม่ได้?

เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากติดตามฮัวหยุนหยุนไป

“เราจะไปที่ไหนกัน” เจียงเฉินถาม

"เดินทางไปทำธุรกิจ! ฉันจะไปที่เมืองอื่นเพื่อทำธุรกิจ" ฮัวหยุนหยุนพูดอย่างภาคภูมิใจ

เจียงเฉินเดินเซทันที

เดี๋ยวนะ?

ทำงานวันแรก ก็จะให้ฉันออกเดินทางไปทำธุรกิจกับเธอ?

พระเจ้าคงบ้าไปแล้ว!

เจียงเฉินติดตาม ฮัวหยุนหยุนไปที่โรงรถ

ในโรงรถฮัวหยุนหยุนเข้าไปในรถมาเซราติ "ขึ้นรถ! ไปกันเถอะ!"

เจียงเฉินนั่งอยู่ที่นั่งข้างคนขับ ฮัวหยุนหยุนเหยียบคันเร่งและรถมาเซราติก็พุ่งออกไปพร้อมกับเสียงคำราม

เจียงเฉิน "..."

ฮัวหยุนหยุนขับรถและตรงไปที่นอกเมือง

หลังจากเดินทางเป็นระยะทางเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ในสถานที่ห่างไกล จู่ๆฮั่วหยุนหยุนก็ร้องออกมา "แย่แล้ว น้ำมันหมด"

เจียงเฉิน "???"

ฮัวหยุนหยุนหยุดรถที่ข้างถนนและพูดอย่างหมดหนทางว่า "รถของเราน้ำมันหมดจริงๆ"

เจียงเฉินเห็นว่าไม่มีน้ำมันอีกแล้วจริงๆ

เจียงเฉินทำอะไรไม่ถูก "หัวหน้า ก่อนที่จะออกมา ทำไมคุณไม่ตรวจสอบมาตรวัดน้ำมันก่อน? มันควรจะมีการแจ้งเตือนไม่ใช่หรอ ดังนั้นคุณก็ควรเติมน้ำมันก่อนไม่ใช่หรือยังไง"

ฮัวหยุนหยุนผายมือของเธอแล้วพูดว่า "นั่นคือเหตุผลที่ฉันต้องการคนขับรถประจำและผู้ช่วยเพื่อจัดการเรื่องพวก ฉันยุ่งมาก ฉันจะไปมีเวลามากพอที่จะไปสนใจเรื่องเล็กๆน้อยๆพวกนี้ได้ยังไงกัน"

เจียงเฉิน "..."

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้!

“แล้วเราควรทำยังไง?” เจียงเฉินถาม

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน นายคิดว่าฉันจะจัดการกับมันยังไงดี" ฮัวหยุนหยุนดูไร้เดียงสา

เจียงเฉินรู้สึกอยู่เสมอว่ามีเล่ห์เหลี่ยมที่น่ากลัวกำลังรอเขาอยู่

หนุ่มๆออกไปข้างนอกคนเดียวต้องรู้จักดูแลตัวเอง!

เจียงเฉินระแวดระวังมาก "ในเมื่อไม่มีน้ำมัน เราก็ไปหมู่บ้านหรือร้านค้าไม่ได้ ในเมื่อเราไปไหนไม่ได้ งั้นเราก็นั่งแท็กซี่กลับกันเถอะ"

"อ่า? ไม่มีทาง?"

ฮัวหยุนหยุนเงยหน้าขึ้น มองไปรอบๆก่อนจะส่ายหัวแล้วพูดว่า "ค่าแท็กซี่กลับจากที่นี่ต้องเสียเงินหลายร้อย เราจะไปมีเงินมากขนาดนั้นได้ยังไง"

เจียงเฉินรู้สึกกระวนกระวาย "แต่ตอนนี้มันใกล้จะมืดแล้ว ถ้าเราไม่กลับเราก็ต้องนอนที่นี่ และเราก็นอนที่นี่ไม่ได้ ตอนนี้มันหนาวมากแล้ว เราไม่สามารถค้างคืนในรถได้หรอกนะ~"

เจียงเฉินหยิบเงิน 50 หยวนออกมาจากกระเป๋าของเขา "ผมมี 50 หยวนอยู่ที่นี่"

เขามอบให้กับฮัวหยุนหยุน

ดวงตาที่สวยงามของฮัวหยุนหยุนแสดงแววตาแปลกๆออกมา "โอ้ 50 ของนายบวกของฉันด้วยก็จะได้ 50"

"พรูด~~"

เจียงเฉินเกือบจะกระอักเลือดออกมา

"คุณไม่มีเงินเลยเหรอ?

เจียงเฉินพูดอย่างหมดหนทาง "คุณเป็นเจ้าของบริษัทไม่ใช่หรือยังไง? มีเจ้านายที่น่าสงสารแบบนี้ได้ยังไงกัน"

“ก็จริงที่ฉันเป็นเจ้าของบริษัท แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะต้องพกเงินสดตลอดเวลานะ”

ฮัวหยุนหยุนยักไหล่และพูดว่า "ทำไมเราทั้งคู่ไม่ไปหาโรงแรมเล็กๆใกล้ๆกันล่ะแล้วพักที่นั่นกัน? ฉันคิดว่าที่นี่ห่างไกลมาก ดังนั้นราคาของโรงแรมก็ไม่น่าจะแพงเท่าไหร่"

“แล้วพรุ่งนี้ล่ะ?”

เจียงเฉินถามอย่างไม่เต็มใจ

“ฉันจะเรียกรถของบริษัทประกันมา”

ฮัวหยุนหยุนยิ้มอย่างไม่ปิดบังและเขย่าโทรศัพท์ของเธอ "รถของบริษัทประกันจะมาถึงเช้าตรู่ของวันพรุ่งนี้ พวกเขาจะนำน้ำมันเบนซินมา 20 ลิตรแล้วเราก็จะมีน้ำมันให้ขับกลับ"

เมื่อเจียงเฉินคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำเช่นนั้น

"ไปกันเถอะ"

ฮัวหยุนหยุนลากเจียงเฉินไปยังโรงแรมขนาดเล็กที่อยู่ใกล้ๆ

เมื่อฮัวหยุนหยุนเข้าไป เธอก็ถามพนักงานทันที

"ห้องที่ถูกที่สุดที่นี่ราคาเท่าไหร่"

พนักงาน "399 หยวน!"

การแสดงออกของเจียงเฉินเปลี่ยนไปทันที

อ๊ะ!

เมื่อทั้งสองรวมเงินกันแล้วมันก็ได้แค่ 50 หยวนเท่านั้น

มันยังไม่พอ!

“ฮ่าฮ่า เรามีแค่ 50 หยวนเท่านั้นซึ่งมันไม่พอ หัวหน้าเราไปกันเถอะ”

แต่ใครจะไปรู้~~

ฮัวหยุนหยุนโกรธมากและหยิบเงินออกมาจากกระเป๋าของเธอ~~ ธนบัตรปึกหนา! กระแทกลงบนโต๊ะโดยตรง!

"ขอห้องด้วย!"

เจียงเฉิน "???"

เจียงเฉินและฮัวหยุนหยุนสบตากัน ฉากนี้น่าอายมาก~~

“เจ้านาย ก่อนหน้านี้คุณบอกว่าคุณไม่มีเงินไม่ใช่เหรอ”

เจียงเฉินหัวเราะกลับด้วยความโกรธ

“นายจะไปรู้อะไร เด็กน้อย?

ฮัวหยุนหยุนพูดเรื่องไร้สาระอย่างจริงจัง "แน่นอนว่าเงินควรใช้อย่างชาญฉลาด"

เจียงเฉินอยากจะร้องไห้แต่ก็ไม่มีน้ำตา~~

ความไร้เดียงสาของฉัน มันจะถูกทำลายลงที่นี่อย่างนั้นหรอ?

เขากระแอมออกมา "หัวหน้า คุณน่าจะรู้ มันคงจะไม่สะดวกที่เราจะอยู่ในห้องเดียวกันใช่ไหม ทำไมเราไม่เปิดสองห้องล่ะ"

เมื่อฮัวหยุนหยุนได้ยินสิ่งนี้สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป เธอเก็บธนบัตรทันทีและพูดอย่างใจเย็น "อย่าพูดไร้สาระ! ฉันจะไปมีเงินมาเปิดห้องที่สองได้ยังไง"

เจียงเฉิน "..."

เดี๋ยวนะเงินปึกเมื่อกี้ควรมีไม่ต่ำกว่า 10,000 หยวนไม่ใช่หรอ?

ทำไมคุณถึงลังเลที่จะเปิดห้องที่สอง

เจียงเฉิน: →_→!

ฮัวหยุนหยุนตบไหล่เจียงเฉิน "บริษัทของเรามีข้อบังคับเกี่ยวกับการเดินทางเพื่อไปทำธุรกิจ เราต้องประหยัดค่าใช้จ่ายในการเดินทาง! นายเข้าใจใช่ไหม ทำไมเราถึงต้องการสองห้องในเมื่อเราสามารถนอนห้องเดียวกันได้?”

มุมปากของ เจียงเฉินกระตุกสองครั้ง

ไร้สาระมาก!

เจียงเฉินพูดอย่างเย็นชาและหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋า "ผู้จัดการ! คุณมีห้องราคา 399 อีกใช่มั้ย ผมจะสแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อจ่ายเงินเอง! ประธาน ถ้าคุณไม่อยากจ่ายก็ไม่เป็นไร"

ฮัวหยุนหยุน: “...”

ปรากฏว่าหนุ่มหล่อตัวน้อยคนนี้ "ดื้อ" ซะจนยอมจ่ายเองดีกว่านอนกับฉัน?

ฮึ่ม!

ไม่มีทาง!

ทันใดนั้นเธอก็ตะโกน "ยูเอฟโอ!"

เจียงเฉินหันหน้าไปมอง

ในขณะนั้น ฮัวหยุนหยุนก็รีบหยิบเงิน 500 หยวนออกมาและมอบให้กับผู้จัดการ

ผู้จัดการร้านรับรู้ได้อย่างรวดเร็ว!

รับเงินไป!

รู้กัน!

เจียงเฉินหันกลับมาและผู้จัดการก็พูดด้วยสีหน้าเสียใจ "ผมต้องขอโทษด้วยครับท่าน ห้องสุดท้ายของเราถูกจองหมดแล้ว ผมขอโทษด้วยจริงๆ"

ฉันสงสัยว่าพวกคุณกำลังโกหก แต่ฉันไม่มีหลักฐาน!

ผู้จัดการมองไปที่เจียงเฉินด้วยความอิจฉา~~

ใบหน้าสวยของฮัวหยุนหยุนทำให้ลูกตาของผู้จัดการแทบจะถลนออกมา

ฉันล่ะอิจฉาเจียงเฉินจริงๆของแบบนี้ใช่ว่าจะหาได้ง่ายๆ

เทพธิดาแบบนี้ต้องการอยู่ในห้องกับเขาจริงๆหรือ?

คนที่กินอิ่มอยู่ตลอดไม่มีทางรู้หรอกว่าคนหิวต้องรู้สึกอย่างไร!

เจียงเฉินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพยักหน้าเห็นด้วย

แต่~~

มันก็เท่านั้น!

มีคนเข้ามาจากข้างนอก "ขอเปิดหนึ่งห้อง! คุณมีห้องว่างใช่มั้ย"

ผู้จัดการพูดอย่างเป็นกันเอง "แน่นอน!"

เจียงเฉิน ".."

ประธานสาว ".."

มองหน้ากัน

บรรยากาศน่าอึดอัดมาก

ผู้จัดการหันกลับมามอง : ให้ตายเถอะ มันก็น่าอายเหมือนกันนะ!