บทที่ 24 ชีวิตประจำวันของการช่วยท่านแม่ตามจีบท่านพ่อ!
บทที่ 24 ชีวิตประจำวันของการช่วยท่านแม่ตามจีบท่านพ่อ!
ภายในกลุ่มแชต
สมาชิกหลายคนกำลังต้อนรับสมาชิกใหม่อย่างอบอุ่น
[แม่ของอู๋สือ: สมาชิกใหม่ชื่ออะไรหรือ?]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: ขะ... ข้าชื่อหลินสือ]
[แม่ของอู๋สือ: หลินสือ? เป็นชื่อที่เพราะมากเลย เจ้าเป็นสตรีใช่หรือไม่?]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: ...อืม ขอบคุณ ชื่อของท่านก็เพราะมากเช่นกัน]
[ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งวิถีปรารถนามนุษย์: ท่าน? สมาชิกใหม่ไม่ต้องตื่นเต้นไปหรอก]
[@แม่ของอู๋สือ——นางก็เป็นสตรี พวกเจ้าเรียกขานกันเป็นพี่น้องไปเลยก็แล้วกัน]
[แม่ของอู๋สือ: ใช่แล้วๆ~ ปีนี้ข้าอายุสิบเก้าปี]
[@สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก——เจ้าอายุเท่าไหร่หรือ? หากอายุน้อยกว่าข้า ก็เรียกข้าว่าพี่สาวได้นะ~]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: ขะ... ข้าปีนี้อายุเจ็ดขวบ]
[ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งวิถีปรารถนามนุษย์: หา? เด็กปานนี้เชียว?]
[เยี่ยเฮย: น้องหลินสือเพิ่งจะเจ็ดขวบเองหรือ? มิน่าเล่าตบะฝึกตนถึงยังเป็นเพียงปุถุชน]
[แม่ของอู๋สือ: ว้าว! เจ้าเพิ่งเจ็ดขวบเองหรือ? เช่นนั้นเจ้าเรียกข้าว่าพี่สาวได้เลยนะ~]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: พะ... พี่สาว...]
[เยี่ยเฮย: น้องหลินเรียกพี่ชายสิ~]
...
...
มองดูข้อความในกลุ่มแชต
หลินเจายิ้มจนหุบปากไม่ลง
ในตอนแรก เขายังมีความสงสัยในตัวตนของ 'สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก' ผู้นี้อยู่บ้าง
แต่เมื่ออีกฝ่ายบอกชื่อของตนเองออกมา
เขาก็ไม่สงสัยอีกต่อไป
หลินสือ?
สือ?
นี่มันมหาจักรพรรดิอู๋สือไม่ใช่หรืออย่างไร!
ข่าวลือที่ว่า——มหาจักรพรรดิอู๋สือคือสตรีศักดิ์สิทธิ์รุ่นแรกของเหยาฉือ นี่ก็คือเหตุผลที่ว่าเหตุใดเขาถึงหันหลังให้สรรพสัตว์ เพราะเขาไม่มีหน้าจะไปพบผู้คนแล้วนั่นเอง
"ทว่า..."
"เหตุใดมหาจักรพรรดิอู๋สือถึงแซ่หลินเล่า?"
"หรือว่าจะเป็นเรื่องบังเอิญ?"
หลินเจาเลิกคิ้วขึ้นเบาๆ
เขาคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องบังเอิญ เพราะอย่างไรเสียบนโลกนี้ก็มีคนแซ่หลินตั้งมากมาย เป็นไปไม่ได้หรอกที่มหาจักรพรรดิอู๋สือจะเป็นบุตรชายของเขา!?
จิ๊
แค่คิดก็พอแล้ว
หลินเจาส่ายหน้าเล็กน้อย
เขาละสายตากลับไปมองกลุ่มแชตต่อ
ในวินาทีที่เห็นเยี่ยฝานให้มหาจักรพรรดิอู๋สือเรียกพี่ชาย
หลินเจาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอีกครั้ง
เรียกพี่ชายงั้นหรือ?
รอให้เยี่ยฝานเดินทางไปยังดาวฝังจักรพรรดิเป่ยโต่วก่อนเถอะ พี่ชายเฮยหวงของเขาจะสั่งสอนให้เขารู้ซึ้งถึงการเป็นคนเอง
ขณะนี้
ผู้คนในกลุ่มแชตกำลังพูดคุยกันอย่างดุเดือด
[แม่ของอู๋สือ: เฮ้อ~ ช่วงนี้ข้าเจอเรื่องยุ่งยากนิดหน่อย~]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: เกิดอันใดขึ้นหรือ?]
[เยี่ยเฮย: น้องหลินช่างเย่อหยิ่งเย็นชาเสียจริง ยอมเรียกผู้อื่นว่าพี่สาว แต่กลับไม่ยอมเรียกข้าว่าพี่ชายสักคำ]
[ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งวิถีปรารถนามนุษย์: @เยี่ยเฮย——อย่ารังแกน้องหลินสิ เดี๋ยวก็ทำให้นางตกใจหนีไปหรอก]
[จักรพรรดิมนุษย์หลินเจา: @แม่ของอู๋สือ——เจ้าเจอเรื่องยุ่งยากอันใดหรือ?]
[แม่ของอู๋สือ: ก็คือก่อนหน้านี้ท่านอาจารย์อยากให้ข้าแต่งงานออกไปน่ะ แต่ข้าไม่อยากแต่ง แล้วตอนนี้ก็มีขุมกำลังศัตรูบางกลุ่มกำลังใช้ข้ออ้างนี้มาเล่นงานท่านอาจารย์ของข้า...]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: แต่งงาน? ท่านอาจารย์ของท่านให้แต่งกับผู้ใด?!!!]
[แม่ของอู๋สือ: ผู้สืบทอดกายศักดิ์สิทธิ์คนหนึ่ง]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: แต่งไม่ได้! ห้ามแต่งเด็ดขาด!]
[เยี่ยเฮย: น้องหลินจะตื่นเต้นไปไย?]
[ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งวิถีปรารถนามนุษย์: น้องหลินดูตื่นเต้นเกินไปจริงๆ นั่นแหละ]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: เอ้อ——ข้าก็ไม่ได้ตื่นเต้นอันใดนัก ข้าเพียงแต่อยากจะบอกพี่เซียวว่า กะ... การแต่งงานของสตรีอย่างพวกเราควรจะตัดสินใจด้วยตนเอง ห้ามแต่งงานกับคนที่ตนเองไม่ได้รักเด็ดขาด]
[เด็ดขาดเลยนะ!!!]
[แม่ของอู๋สือ: ที่น้องหลินพูดก็มีเหตุผล แต่พวกเขาคอยบีบบังคับท่านอาจารย์ของข้าอยู่ตลอด อาศัยข้ออ้างนี้มาเล่นงานพวกท่านอาจารย์ ช่างน่ารำคาญยิ่งนัก...]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: ต้องการความช่วยเหลือหรือไม่? ทางนี้ข้ามีอาวุธจักรพรรดิสูงสุดอยู่ชิ้นหนึ่ง หากท่านต้องการ ข้าสามารถให้อาวุธจักรพรรดิแก่ท่านยืมได้]
[ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งวิถีปรารถนามนุษย์: อาวุธจักรพรรดิ?]
[เยี่ยเฮย: บ้าไปแล้ว!]
[แม่ของอู๋สือ: หา? ให้อาวุธจักรพรรดิยืมหรือ? น้องหลินไม่กลัวข้าฮุบเอาไว้เองหรือ?]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: ท่านไม่ทำเช่นนั้นหรอก!]
...
...
อู๋สือพิมพ์ข้อความลงในกลุ่มแชตด้วยความดีใจอยู่บ้าง
การได้พบกับบิดามารดาอีกครั้ง
สำหรับเขาแล้วนับเป็นเรื่องดีอย่างยิ่งยวด
เพียงแต่...
ตอนนี้เขาดูเหมือนจะตกอยู่ในอันตรายเล็กน้อย
"หากท่านแม่แต่งงานกับผู้อื่นไป"
"เช่นนั้นข้าก็คงไม่ได้เกิดมาน่ะสิ!?"
"ไม่ได้!"
"ไม่ได้เด็ดขาด!"
ภายในใจของอู๋สือมีความหวาดกลัวอยู่บ้าง
เขาสนทนาส่วนตัวกับมารดาในกลุ่มแชต
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: พี่สาว ท่านห้ามยอมจำนนต่อผู้อื่นเด็ดขาด สตรีอย่างพวกเราจะแต่งงานกับตัวตนที่ตนเองไม่ชอบไม่ได้เด็ดขาด!]
[แม่ของอู๋สือ: อืม~ น้องหลินพูดถูก~ ในอนาคตต่อให้ข้าจะต้องแต่งงานจริงๆ ก็จะต้องแต่งให้กับตัวตนเช่นจักรพรรดิมนุษย์]
ภายในใจของอู๋สือดีใจเป็นอย่างยิ่ง
ใช่ๆๆ
ต้องแต่งให้กับจักรพรรดิมนุษย์สิ
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: ถูกต้อง! ท่านชอบจักรพรรดิมนุษย์หรือ? ข้าช่วยท่านตามจีบเขาได้นะ!]
[แม่ของอู๋สือ: หา? นี่... อันที่จริงข้าก็รู้สึกดีกับจักรพรรดิมนุษย์มากนะ แต่ช่องว่างระหว่างพวกเรานั้นห่างไกลกันเกินไปจริงๆ]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: ช่องว่างหรือ? รอให้ท่านบรรลุเป็นจักรพรรดิเสียก่อน ระหว่างพวกท่านก็จะไม่มีช่องว่างแล้ว]
[แม่ของอู๋สือ: การบรรลุเป็นจักรพรรดินั้นยากมากเลยนะ~]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: ข้าช่วยท่านเอง!]
[แม่ของอู๋สือ: ขอบใจจ้ะน้องหลิน~]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: ตอนนี้ท่านกำลังเจอปัญหาอยู่ไม่ใช่หรือ? ท่านสามารถอาศัยข้ออ้างนี้ไปสนทนาส่วนตัวกับจักรพรรดิมนุษย์ได้ ลองถามดูว่าเขามีความคิดเห็นเช่นไร อย่างไรเสียก็พยายามหาเรื่องคุยกับเขาให้มากๆ...]
[แม่ของอู๋สือ: หา? น้องหลิน เจ้าช่างรู้มากเสียจริง แต่การที่ข้าไปหาจักรพรรดิมนุษย์เพื่อคุยเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้ จะเป็นการรบกวนเขาเกินไปหรือไม่?]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: ย่อมไม่แน่นอน! เพียงแค่จักรพรรดิมนุษย์ตอบกลับท่าน นั่นก็หมายความว่าตอนนี้เขาเองก็ไม่มีอันใดทำเช่นกัน อย่างไรก็หาเรื่องคุยกับเขาให้มากๆ เข้าไว้]
[แม่ของอู๋สือ: ตกลง~]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: จริงสิ ท่านต้องจำไว้ข้อหนึ่ง ห้ามไปขอคำชี้แนะจากจักรพรรดิมนุษย์ในฐานะผู้น้อยเด็ดขาด]
[แม่ของอู๋สือ: เหตุใดหรือ?]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: เพราะเมื่อใดที่ท่านไปขอคำชี้แนะจากจักรพรรดิมนุษย์ในฐานะผู้น้อย จักรพรรดิมนุษย์ก็จะมองท่านเป็นผู้น้อยไปโดยปริยาย]
[แม่ของอู๋สือ: หา? ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ น้องหลิน เจ้าช่างรู้มากจริงๆ~ นี่เจ้าอายุเจ็ดขวบจริงๆ หรือ?]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: ใช่แล้ว]
[แม่ของอู๋สือ: น้องหลินให้ข้าดูหน่อยได้หรือไม่ว่าหน้าตาเจ้าเป็นเช่นไร?]
[(รูปภาพ)]
[นี่คือรูปของข้า~]
[ให้ข้าดูรูปของเจ้าบ้างได้หรือไม่~]
อู๋สือกดเปิดรูปภาพดู
ในรูปภาพคือเด็กสาวสวมชุดกระโปรงสีขาวนางหนึ่ง
รูปโฉมของนางงดงามล่มเมือง ผิวพรรณขาวเนียนละเอียด ดวงตากระจ่างใสราวกับสายน้ำในฤดูสารทาร แววตาเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยน บนใบหน้าจิ้มลิ้มยังมีลักยิ้มเล็กๆ ที่งดงามอยู่สองข้าง
"นี่คือใบหน้าของท่านแม่ตอนยังสาวงั้นหรือ?"
ภายในใจของอู๋สือรู้สึกผูกพันอยู่บ้าง
แต่หลังจากที่เขาเห็นคำขอให้ส่งรูปภาพของเซียวอิ๋งฮว๋า ภายในใจก็อดไม่ได้ที่จะเริ่มลุกลี้ลุกลนขึ้นมา
เขาเป็นบุรุษนะ!
หากส่งรูปภาพไป ความไม่แตกหรอกหรือ?
เว้นเสียแต่ว่า...
ภายในใจของอู๋สือรู้สึกลังเลอยู่บ้าง
อันที่จริงหน้าตาของเขาค่อนข้างออกไปทางสตรี ประกอบกับอายุยังน้อย หากแต่งกายเป็นสตรีล่ะก็ โดยทั่วไปย่อมไม่มีผู้ใดจำได้อย่างแน่นอน
"ต้องแต่งกายเป็นสตรีเท่านั้นจริงๆ หรือ?"