ตอนที่ 745 : ถึงเวลาแสดงเทคโนโลยีที่แท้จริงให้โลกเห็น!

ตอนที่ 745 : ถึงเวลาแสดงเทคโนโลยีที่แท้จริงให้โลกเห็น!

"นาย นายถ่ายภาพนี้มาจากที่ไหน"

หม่าจิงถามด้วยท่าทางไม่เชื่อ "มันเป็นไปไม่ได้! เพราะครอบครัวของฉันได้สอบถามไปทุกที่ทั้งในและต่างประเทศแล้วเพื่อที่จะรวบรวมแจกันเฉียนหลงคู่นี้ไว้ แม้แต่พิพิธภัณฒ์แห่งชาติราก็เคยสอบถามไปแล้ว แต่พวกเราก็ไม่พบแจกันอื่นอีกเลย แล้วทำไมนายถึงมีรูปแจกันนี้ถึงสองใบไว้ในโทรศัพท์ของคุณ”

เจียงเฉินพูดออกมา "แน่นอนว่าคุณไม่สามารถหาข้อมูลเกี่ยวกับสมบัติของชาติคู่นี้ได้ เพราะ...ตอนนี้มันอยู่ภายใต้การดูแลของผมยังไงล่ะ!"

ป๋อม

หม่ากั๋วเว่ยเซและล้มลงกับพื้น!

หม่าจิงตกตะลึงอย่างสมบูรณ์!

...ผู้ฟังเงียบ

หลังจากนั้นไม่นานอาจื่อก็พูดว่า "พระ พระเจ้า~"

เจียงเฉินพูดอย่างเฉยเมย "แจกันเฉียนหลงของจริงพวกนี้ถูกซื้อไปโดยนักสะสมจากเมืองนิวยอร์คเมื่อหลายสิบปีที่แล้ว หลังจากการปฏิวัติในปี 1911 พระราชวังต้องห้ามตกอยู่ในความสับสนวุ่นวายและสมบัติของชาติจำนวนมากถูกทำลาย ขันทีและสาวใช้ต่างก็แอบเอาพวกมันออกมาขาย แจกันคู่นี้ก็รวมอยู่ในนั้นด้วย จนกระทั่งมีชาวอเมริกันซื้อมันไปแต่เมื่อไม่นานมานี้พิธภัณฑ์เจียงซื่อก็ได้ใช้เงินไปประมาณ 200 ล้านหยวนเพื่อซื้อมันกลับคืนมา”

"พิพิธภัณฑ์เจียงซื่อ คุณซื้อมันมา ธุรกิจของนายคืออะไรกันแน่?!"

หม่าจิงไม่มั่นใจและพูดด้วยความโกรธ

ในเวลานี้เองหม่ากั๋วเว่ยก็มองไปที่ดวงตาของเจียงเฉินราวกับว่าเขาจำอะไรบางอย่างได้ ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก!

"พิพิธภัณฑ์เจียงซื่อ เจียง คุณเจียง คุณคือคุณเจียงใช่ไหม"

หม่ากั๋วเว่ยตัวสั่น

เจียงเฉินพยักหน้าก่อนจะยิ้มและพูดว่า "ถูกต้อง เป็นผมเอง"

“คุณเจียง!”

ใบหน้าของหม่ากั๋วเว่ยแข็งค้างไปชั่วขณะและเขาก็หัวเราะออกมาทันทีก่อนจะจับมือของเจียงเฉินด้วยความกระตือรือร้น "ยินดีที่ได้พบคุณครับ ไม่น่าแปลกใจเลย! ในโลกนี้ มีเพียงคุณเจียงเท่านั้นที่สามารถซื้อของเก่าพวกนั้นมาได้ ผมเชื่อคุณแล้วถ้าคุณบอกว่าปลอมผมก็จะเชื่อ!”

หม่าจิงมองไปที่พ่อของเธอที่อยู่ๆก็เคารพเจียงเฉินมากอย่างกระทันหัน

ลูกตาแทบถลนออกมา

นี่มันบ้าอะไรกัน?

“พ่อ มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมพ่อถึงต้องไปสุภาพกับเด็กเหลือขออย่างเขา” หม่าจิงพูดอย่างไม่อยากเชื่อ

“ผายลม! แกพูดอะไรออกมารู้ตัวไหม?”

หม่ากั๋วเว่ยตบหน้าลูกสาวผู้หยิ่งของเขาด้วยหลังมือ "ระวังคำพูดของแกด้วย! นี่คือคุณเจียง! เขาเป็นเจ้านายของแวดวงผู้มั่งคั่งของเรา!"

หม่าจิงที่ถูกตบก็น้ำตาไหล

ไม่เคยคิดว่าพ่อของเธอทุบตีเธอแบบนี้มาก่อน?

เพียงเพราะเธอบอกว่าเจียงเฉินเป็นเด็กเหลือของั้นหรอ?

เจียงเฉินยิ้มเล็กน้อย "ลืมมันไปเถอะคุณหม่า เด็กโง่เขลาแบบนี้ไม่มีประโยชน์ที่จะตีเธอหรอก"

คนดูช็อก!

ทุกคนตกตะลึงและพยายามคิดว่าตัวตนของเจียงเฉินคืออะไรกันแน่?

ทำไมแม้แต่หม่ากั๋วเว่ยผู้ยอดเยี่ยมยังถึงกับต้องชมเชยเขาด้วยความเคารพ?

หร่วนซิงจูและอาจื่อตกตะลึง..

เนื้อเรื่องเปลี่ยนเร็วมาก เหมือนพายุทอร์นาโด

ก่อนที่พวกเขาจะมีเวลาตอบสนอง ทัศนคติของหม่ากั๋วเว่ยที่มีต่อเจียงเฉินได้เปลี่ยนไปแล้ว 180 องศา

เจียงเฉินเขายอดเยี่ยมแค่ไหน?

หม่ากั๋วเว่ยสอนบทเรียนให้กับหม่าจิง "ดูเหมือนว่าแกจะไม่รู้ความต่างระหว่างสวรรค์กับโลกแล้ว! ต่อหน้าคุณเจียงเฉินแกยังกล้าโอ้อวดอีกงั้นหรอ? อวดความมั่งคั่งของแก? รู้รึเปล่าแกกำลังยืนอยู่ต่อหน้าใคร?! เขาคือเจ้าของพิพิธภัณฑ์เจียงซื่อและพิพิธภัณฑ์เจียงซื่อนั้นก็ได้ชื่อว่าเป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก็บรวบรวมสมบัติของชาติเอาไว้มากมาย! เขานำสมบัติของชาติที่สูญหายไปในต่างประเทศจำนวนมากมายกลับมายังประเทศจีน ในประเทศจีนถ้ามีใครยังกล้าพูดว่าตัวเองมีคอลเลคชั่นเยอะกว่าพิพิธภัณฑ์เจียงซื่อคนๆนั้นก็คงโดนหัวเราะเยาะแล้ว!”

ถูกตัอง!

หลังจากที่เจียงเฉินร่ำรวยขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเขาก็ได้เริ่มซื้อสมบัติของชาติจำนวนมากที่สูญหายไปในต่างประเทศในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

เมื่อเขาร่ำรวยและมีอำนาจบรรดาพิพิธภัณฑ์ สถาบันและนักสะสม มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่กล้าไม่ขายสมบัติของประเทศจีนให้กับเขา

และราคาขายนั้นก็ค่อนข้างยุติธรรม

สมบัติของชาติที่เจียงเฉินซื้อคืนนั้นถูกรวบรวมไว้ในพิพิธภัณฑ์เจียงซื่อและมักถูกจัดแสดงต่อสาธารณะ

อะไรนะ?

คืนสมบัติของชาติสู่พระราชวังต้องห้าม?

สิ่งนี้ถูกซื้อโดยเจียงเฉินเอง ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องส่งคืน

สำหรับรัฐบาลจีนนั้น การที่เจียงเฉินสามารถซื้อสมบัติที่สูญหายไปในต่างประเทศกลับคืนมาและนำมาจัดแสดงที่ประเทศจีน อย่างน้อยที่สุดมันก็ทำให้สมบัตินั้นกลับคืนสู่ประเทศจีน ตราบใดที่เจียงเฉินไม่ขายสมบัติออกไปต่างประเทศ ประเทศก็จะสนับสนุนและยินดีให้นักสะสมในประเทศรวบรวมโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมที่สูญหายไปในต่างประเทศเหล่านี้กลับมา

การเก็บสะสมส่วนตัวของเจียงเฉินนั้นก็ยังดีกว่าการปล่อยให้สูญหายในต่างประเทศ

ดังนั้นพิพิธภัณฑ์ของเจียงเฉินก็เลยได้กลายเป็นพิพิธภัณฑ์เอกชนชั้นนำของจีน!

มีโบราณวัตถุทางวัฒนธรรม ของเก่า สมบัติ เครื่องประดับ งานเขียนพู่กันและภาพวาดจำนวนนับไม่ถ้วนถูกเก็บเอาไว้ที่นี่!

มันมากพอจนเกือบจะสามารถท้าทายกับพระราชวังต้องห้ามได้เลย!

สมบัติที่อยู่ภายใต้การดูแลของเจียงเฉินนั้นมีมูลค่ามากกว่าหลายหมื่นล้าน

แต่อย่างไรก็ตาม เจียงเฉินนั้นเป็นพวกที่ไม่อยากทำให้ตัวเองโดดเด่นดังนั้นเขาจึงไม่ค่อยจัดแสดงสมบัติเหล่านี้ให้คนอื่นเห็นมากนัก

แต่พวกมันก็มักจะถูกยืมไปยังพิพิธภัณฑ์แห่งชาติและพระราชวังต้องห้ามเพื่อจัดนิทรรศการ

เจียงเฉินยิ้มออกมา “เอาล่ะ ผมมีความสุขมากที่ได้มาร่วมงานในครั้งนี้ แต่ตอนนี้มันก็ดึกแล้วถึงเวลาที่ผมจะต้องกลับแล้ว”

“ถ้าอย่างนั้นผมขอแสดงความยินดีกับคุณเจียงด้วย!”

หม่ากั๋วเว่ยก้มหัวให้เจียงเฉินด้วยความเคารพและส่งเจียงเฉินออกไปด้วยความเคารพ

เจียงเฉินขึ้นเฮลิคอปเตอร์ที่กำลังรออยู่ที่สนามหญ้า จับมืออาจื่อด้วยมือซ้ายและหร่วนซิงจูด้วยมือขวาและบินจากไปทันที

สิ่งที่เหลืออยู่เป็นเพียงความยุ่งเหยิงของสายลม....

หม่าจิง "..."

เหล่านักเรียนชั้นมัธยมปลาย "...."

ให้ตายเถอะ!

อาจื่อและหร่วนซิงจูพวกเธอไปหาเขามาจากที่ไหนกัน?

ทำไมเข้าถึงได้ยอดเยี่ยมมากขนาดนี้?

หม่ากั๋วเว่ยทุบตีหม่าจิงอย่างรุนแรง "พรุ่งนี้ไปขอโทษเขาด้วย! รวมถึงเพื่อนร่วมชั้นหญิงสองคนนั้น! ไม่อย่างนั้น พ่อจะทำโทษแกอีก!"

หม่าจิงมีใบหน้าที่โศกเศร้า~

"ออกไป! ออกไปจากที่นี่ ออกไปให้หมดทุกคนเลย!"

เพื่อนร่วมชั้นกระจัดกระจายกันไปเหมือนนกและสัตว์ป่า ~~

เธอเคยเป็นราชาจนกระทั่งพ่อของเธอกลับมา~

บนเฮลิคอปเตอร์อาจื่อและหร่วนซิงจูมองไปที่เจียงเฉินอย่างเขินอาย

“นาย นายมีพลังขนาดนั้นจริงๆ เหรอ”

อาจื่อพูดกับเจียงเฉินพร้อมกับใบหน้าเล็กๆของเธอที่เอนไปข้างหน้าเจียงเฉิน

เจียงเฉินยิ้ม "ฉันก็ไม่ได้มีดีอะไรหรอก"

"ไร้สาระ! ยังโกหกอีก?"

อาจื่อเม้มปากของเธอ "แม้แต่พ่อของหม่าจิงก็ยังเคารพนาย ถ้านายไม่ได้มีดี นายจะเป็นผีหรือยังไง?"

เจียงเฉินยิ้มเล็กน้อย "บางที ฉันอาจจะแข็งแกร่งกว่าเขาเล็กน้อยก็ได้~~"

เมื่อมองไปที่ทัศนคติของหม่ากั๋วเว่ยที่มีต่อเจียงเฉินมันเรียกว่าความเคารพ ดังนั้นการที่จะบอกว่าเขามีดีกว่าอีกฝ่ายไม่มากเท่าไหร่มันเป็นไปได้ด้วยหรอ?

เชื่อไม่ได้เลยแม้แต่น้อย!

ในตอนนี้อาจื่อและหร่วนซิงจูสองนักเรียนมัธยมปลายสาวสวยก็ได้ตกหลุมรักเจียงเฉินเข้าแล้ว

แต่อย่างไรก็ตาม เจียงเฉินนั้นก็ไม่มีเวลาคิดเกี่ยวกับสาวๆ เขาจ้องมองไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืนนอกหน้าต่าง ค่ำคืนแห่งเมืองหลวงอันรุ่งเรืองและแสงไฟของบ้านนับพัน

เจียงเฉินกำลังคิดอยู่ว่าจะใช้เทคโนโลยี [ยาอายุวัฒนะ] ที่ได้รับจากระบบเพื่อก่อตั้งบริษัทเจียงเมดิคอลกรุ๊ปซึ่งจะทำให้ทั้งโลกตกใจอีกครั้ง

ถึงเวลาแสดงเทคโนโลยีที่แท้จริงให้โลกเห็น!