บทที่ 110: กวาดล้างเผ่าพิกแมน

หลังจากเลวี่พบว่ามิโนทอร์ระดับหกกำลังบุกโจมตีกำแพงเมืองทิศตะวันออก เขาก็สั่งให้หมีดำขาวยักษ์ไปจัดการกับมันทันที

ดังนั้น ทันทีที่มิโนทอร์ระดับหกก้าวขึ้นมาบนกำแพงเมือง หมีดำขาวยักษ์ก็คืนร่างกลับสู่ขนาดมหึมาดังเดิม และยืนตระหง่านอยู่เบื้องหลังมิโนทอร์ระดับหก ร่างกายอันน่าสะพรึงกลัวของมันทอดเงาดำทะมึนบดบังร่างของมิโนทอร์ระดับหกจนมิดชิด

จากนั้น หมีดำขาวยักษ์ก็หัวเราะในลำคอและเอ่ยถาม "หึหึ ข้าได้ยินมาว่าแกคิดจะขโมยโรงกลั่นสุราของข้างั้นหรือ?"

ในชั่วขณะนั้น หลังจากมิโนทอร์ระดับหกจดจำหมีดำขาวยักษ์ได้ มันก็ไม่สนแล้วว่าอีกฝ่ายกำลังพูดเรื่องอะไร มันรีบกระโจนลงจากกำแพงเมืองเพื่อพยายามหลบหนีทันที

ทว่าหมีดำขาวยักษ์ดูเหมือนจะเตรียมตัวรับมือไว้อยู่แล้ว วินาทีที่มิโนทอร์ระดับหกขยับตัวหนี มันก็ตบผวะเข้าให้ ส่งร่างของมิโนทอร์ระดับหกลอยละลิ่วไปไกลหลายร้อยเมตร จากกำแพงเมืองทิศตะวันออกกระเด็นไปตกที่ด้านนอกของกำแพงเมืองทิศใต้ จนสูญเสียพลังชีวิตไปกว่าครึ่งในพริบตา

นี่คือแผนการที่เลวี่จงใจจัดเตรียมไว้ล่วงหน้า เพราะเขาต้องการอาศัยกลิ่นอายความน่าเกรงขามของหมีดำขาวยักษ์มาข่มขวัญ เพื่อปลิดชีพมิโนทอร์ระดับห้าและพิกแมนระดับห้า

และก็เป็นไปตามคาด เมื่อมิโนทอร์ระดับหกถูกตบปลิวไปจนถึงกำแพงเมืองทิศใต้ และถูกหมีดำขาวยักษ์ที่ตามมาติดๆ ปลิดชีพลงได้อย่างง่ายดาย พวกออร์กทั้งหมดบนสนามรบต่างก็หวาดกลัวจนตัวแข็งทื่อ

โมค พิกแมนระดับห้า จ้องมองหมีดำขาวยักษ์ด้วยสายตาเหม่อลอย พลางพึมพำกับตัวเองไม่หยุด "เป็นไปได้อย่างไร? ทำไมหมีดำขาวยักษ์ถึงมาอยู่ที่นี่ได้..."

เขาได้เดิมพันชะตากรรมของคนทั้งเผ่าไว้กับการบุกยึดเมืองพายุคลั่ง ช่วงชิงเครื่องยิงหิน และหวนคืนสู่ทุ่งหญ้าใหญ่แห่งจักรวรรดิมนุษย์สัตว์ ทว่าการปรากฏตัวของหมีดำขาวยักษ์กลับบดขยี้ความหวังอันงดงามของเขาจนแหลกสลาย มาถึงตอนนี้ โมคได้สูญเสียกำลังใจไปจนหมดสิ้น

สิ่งนี้เปิดโอกาสให้เลวี่ยิงลูกศรเจาะเกราะระดับสามทะลวงหัวพิกแมนระดับห้าได้อย่างแม่นยำ และเก็บเกี่ยวแก่นแท้พลังงานมาได้สำเร็จถึงหนึ่งหมื่นแต้ม

จากนั้น เขาก็ชักดาบยาวลงอาคมระดับสามออกมาและพุ่งทะยานเข้าหามิโนทอร์ระดับห้าอีกตัวในทันที เพราะมิโนทอร์ระดับห้าตัวนั้นไม่ได้มีสภาพจิตใจที่แตกสลายเหมือนอย่างพิกแมนระดับห้า หลังจากเห็นหมีดำขาวยักษ์ มันก็เพียงแค่ชะงักงันไปชั่วครู่เท่านั้น

มันรีบหันหลังวิ่งหนีทันที โชคดีที่มีอาเข้ามาสกัดกั้นไว้ได้ทัน จากนั้นเลวี่ที่ไล่ตามมาติดๆ ก็ลงมือสังหารมันด้วยเพลงดาบอสรพิษทะลวงระดับสี่ขั้นสูงสุด

มิโนทอร์ระดับหก พิกแมนระดับห้า และมิโนทอร์ระดับห้าถูกสังหารไปตามลำดับ ผนวกกับการมีตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวของหมีดำขาวยักษ์ตระหง่านอยู่กลางสนามรบ ทำให้พวกออร์กที่เหลืออยู่ขวัญหนีดีฝ่อจนแตกพ่ายอย่างสมบูรณ์ พวกมันทั้งหมดเริ่มวิ่งหนีเอาชีวิตรอดกันอย่างบ้าคลั่ง

ทางฝั่งเมืองพายุคลั่งก็เริ่มออกไล่ล่าพวกออร์กเหล่านี้เช่นกัน เลวี่ได้ออกคำสั่งไว้ล่วงหน้าแล้วว่า ครั้งนี้จะไม่ยอมให้ออร์กตัวใดเล็ดลอดสายตาหนีรอดไปได้เด็ดขาด

ในเวลานี้ เลวี่และมีอาได้เพ่งเป้าหมายไปที่พิกแมนระดับสี่ซึ่งเคยหลบหนีไปได้ในศึกป้องกันเมืองฤดูเก็บเกี่ยวคราวก่อน ภายใต้การประสานงานโจมตีของทั้งสอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้วยความเร็วระดับอัศวินสีเงินระดับห้าของเลวี่ เขาก็สามารถสยบพิกแมนระดับสี่ตัวนี้ลงได้ในเวลาอันสั้น

จากนั้น เลวี่ก็รีบสวมแหวนเวทมนตร์ทาสที่เขาเพิ่งถอดออกจากมีอาก่อนหน้านี้เข้าที่คอของมัน เพื่อควบคุมและจับมันเป็นทาสอย่างสมบูรณ์

และเมื่อเห็นว่ามิโนทอร์ระดับสี่อีกสองตัววิ่งหนีไปไกลแล้ว เลวี่ก็รีบตะโกนบอกหมีดำขาวยักษ์ "พี่ใหญ่แพนด้า จับเป็นมิโนทอร์ระดับสี่สองตัวนั้นให้ที ข้าจะตามล่าพวกออร์กที่เหลือเอง"

หมีดำขาวยักษ์ที่เดิมทีไม่คิดจะลงมืออีก ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงตะโกนของเลวี่ แต่สุดท้ายมันก็เลือกที่จะออกโรงจัดการฟาดมิโนทอร์ระดับสี่ทั้งสองตัวนั้นจนสลบเหมือด

สาเหตุเป็นเพราะหมีดำขาวยักษ์ไม่อยากเปิดเผยร่องรอยของตนเองในตอนนี้ ศัตรูของมันในเทือกเขารกร้างไม่ได้มีเพียงแค่ราชันหมาป่าวายุเท่านั้น

เมื่อเห็นหมีดำขาวยักษ์ให้ความช่วยเหลือ เลวี่ก็เริ่มตั้งสมาธิสั่งการให้ทุกคนไล่ล่าพวกออร์กต่อไป

บนเส้นทางหลบหนี พวกออร์กไม่เพียงแต่ถูกกองทัพที่นำโดยเลวี่ไล่ตามกวดมาจากด้านหลังเท่านั้น แต่พวกมันยังต้องเผชิญหน้ากับกองร้อยทหารราบที่หนึ่งของปาโก้, กองร้อยทหารราบที่สามของคลีเยอร์ และกองร้อยทหารราบที่สี่ของรัสเซลล์ที่ดักรออยู่เบื้องหน้าอีกด้วย

แถมกองร้อยเหล่านี้ยังพกพาเครื่องยิงพายุคลั่งและหน้าไม้พายุคลั่งสำหรับใช้งานในสมรภูมิรบมาด้วย พวกเขาทั้งหมดถูกซ่อนตัวอยู่ตามผืนป่าต่างๆ โดยฝีมือของเลวี่ที่ใช้ค่ายกลเวทมนตร์ระดับหนึ่ง—"ค่ายกลล่องหน"

ด้วยเหตุนี้ จึงมีออร์กเพียงน้อยนิดที่สามารถฝ่าวงล้อมป้องกันอันแน่นหนานี้และหลบหนีไปได้ ออร์กส่วนใหญ่หากไม่ถูกสังหารก็ล้วนถูกจับเป็นเชลย

ออร์กส่วนน้อยที่ดิ้นรนหนีไปจนถึงแม่น้ำเคนได้สำเร็จ ก็ถูกกองทหารอัศวินของโรเจอร์ที่ดักซุ่มรออยู่ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเคนลอบโจมตีและสังหารทิ้งจนหมด

ส่วนออร์กที่ว่ายน้ำข้ามแม่น้ำไปได้สำเร็จ ก็ไม่อาจหนีพ้นจากการไล่ล่าของกองทหารอัศวินสัตว์วิเศษของเคลย์ที่ดักซุ่มอยู่บนฝั่งตะวันตกได้เช่นกัน

สำหรับพวกออร์กที่ไม่ได้หนีไปทางแม่น้ำเคน แต่เลือกที่จะซ่อนตัวตามผืนป่าต่างๆ บนคาบสมุทรพายุคลั่ง พวกมันก็ถูกคนของดินแดนพายุคลั่งตามไล่ล่าค้นหาจนพบทีละตัวในอีกไม่กี่วันต่อมา

อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้เลวี่ได้ส่งมีอาและกองร้อยทหารราบที่หนึ่งของปาโก้ ภายใต้การนำทางของพิกแมนระดับสี่ที่ถูกเลวี่ควบคุมด้วยแหวนเวทมนตร์ทาส ให้ออกเดินทางไปกวาดล้างเผ่าพิกแมนให้สิ้นซากแล้ว

สาเหตุเป็นเพราะเวลานี้เลวี่ได้รับรู้ความจริงจากพิกแมนระดับสี่ตัวนี้แล้ว ว่าเหตุใดมิโนทอร์ระดับหกจึงบุกมาโจมตีเมืองพายุคลั่ง

ที่แท้พิกแมนระดับห้าก็ได้ค้นพบถึงมูลค่าอันมหาศาลของเครื่องยิงพายุคลั่ง มันจึงต้องการใช้เครื่องยิงพายุคลั่งเป็นความดีความชอบ เพื่อแลกเปลี่ยนกับการให้เผ่าพิกแมนได้หวนคืนสู่ทุ่งหญ้าใหญ่แห่งจักรวรรดิมนุษย์สัตว์

"ดูเหมือนว่าพวกเครื่องยิงพายุคลั่งกับหน้าไม้พายุคลั่งจะต้องการการปกปิดทางเวทมนตร์เสียหน่อยแล้ว ไม่อย่างนั้น ในภายภาคหน้าแม้แต่ราชวงศ์แห่งอาณาจักรอัลฟ่าและพวกขุนนางชั้นสูงก็อาจจะหมายตายุทโธปกรณ์สงครามเหล่านี้เอาได้"

มาถึงตอนนี้ เลวี่ก็ตระหนักได้ว่าแม้เครื่องยิงพายุคลั่งและหน้าไม้พายุคลั่งจะมีประโยชน์มหาศาล แต่มันก็อาจจะนำพาปัญหาใหญ่หลวงมาสู่เขาได้เช่นกัน

ห้าวันต่อมา เมื่อพวกออร์กบนคาบสมุทรพายุคลั่งถูกกวาดล้างจนเกือบหมดสิ้น มีอากับปาโก้ก็สามารถกวาดล้างเผ่าพิกแมนได้สำเร็จ และเดินทางกลับเมืองพายุคลั่งพร้อมกับเชลยพิกแมนที่แก่ชรา อ่อนแอ ผู้หญิง และเด็ก

เลวี่เองก็เดินทางกลับมาถึงเมืองพายุคลั่งในเวลานี้เช่นกัน จากนั้นเขาก็เริ่มสรุปผลการสู้รบในศึกครั้งนี้