บทที่ 29: บริษัทใหม่

บทที่ 29: บริษัทใหม่

หลี่เจ๋อไม่ต้องรอนานเกินไป สองวันต่อมา พัคชางมินก็ติดต่อหลี่เจ๋อมา เพียงแต่อีกฝ่ายเสนอราคาขายกิจการมาที่ 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หลี่เจ๋อย่อมไม่มีทางตกลงอยู่แล้ว 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐเทียบเท่ากับเงินประเทศเซี่ยตั้งสิบสองล้านกว่าหยวนเชียวนะ

ดังนั้นทั้งสองฝ่ายจึงเปิดฉากเจรจาต่อรองเชือดเฉือนฝีปากกันอย่างดุเดือด หลี่เจ๋อกัดราคาไว้แน่นมาก ยอมจ่ายเต็มที่ก็แค่ 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น ส่วนอีกฝ่ายพอลดราคาลงมาเหลือ 1.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐก็ไม่ค่อยยอมลดลงมาอีกแล้ว

หลี่เจ๋อจึงพูดขึ้นว่า "ผู้จัดการพัคครับ เอาอย่างนี้ดีไหม ราคาผมยอมเพิ่มให้อีก 1 แสนดอลลาร์สหรัฐก็ได้ แต่ผมมีเงื่อนไขข้อหนึ่ง ! "

"โอ้ ? ไม่ทราบว่าคุณหลี่มีเงื่อนไขอะไรล่ะครับ ? " พัคชางมินอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น ต้องรู้ไว้นะว่าก่อนหน้านี้เขายื้อยุดต่อรองกับหลี่เจ๋อมาตั้งนาน หลี่เจ๋อก็ยอมเพิ่มเงินจากข้อเสนอเดิมที่ 9 แสนดอลลาร์สหรัฐขึ้นมาอีกแค่ 1 แสน กลายเป็น 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น

แต่ตอนนี้ จู่ๆ หลี่เจ๋อกลับยอมใจอ่อนเพิ่มให้อีก 1 แสนดอลลาร์สหรัฐ เขาก็เลยอดสงสัยไม่ได้ว่าเงื่อนไขของหลี่เจ๋อคืออะไรกันแน่

หลี่เจ๋อยิ้ม แล้วตอบว่า "ง่ายนิดเดียวครับ เงื่อนไขของผมก็คือ ผมจะขอจ่ายก้อนแรกก่อน 4 แสนดอลลาร์สหรัฐ ส่วนอีก 7 แสนดอลลาร์สหรัฐที่เหลือ จะขอชำระให้บริษัทคุณจนครบภายในครึ่งปีนี้ครับ"

"ถ้าพวกคุณยอมรับเงื่อนไขนี้ได้ พวกเราก็ตกลงซื้อขายกันที่ราคา 1.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐเลยครับ"

พัคชางมินขมวดคิ้ว "ครึ่งปี... มันนานเกินไปครับ ! อีกอย่าง ราคา 1.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐก็ต่ำกว่าที่ทางเราคาดหวังไว้ด้วย"

"ราคาต่ำสุดที่ทางเราตั้งเป้าไว้คือ 1.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐครับ ! "

หลี่เจ๋อพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ผู้จัดการพัคครับ นี่เป็นราคาต่ำสุดที่ผมจะรับได้แล้ว ถ้าบริษัทคุณยังไม่ตกลง ผมก็หมดปัญญาแล้วล่ะครับ คงต้องเปลี่ยนไปหาบริษัทอื่นแทน" พูดจบ หลี่เจ๋อก็แบมือออก แล้วทำท่าจะลุกขึ้นเดินจากไป

พอพัคชางมินเห็นดังนั้น ก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ทนไม่ไหว ต้องเอ่ยปากรั้งหลี่เจ๋อเอาไว้ "คุณหลี่ครับ เดี๋ยวก่อน..."

หลี่เจ๋อลอบยิ้มในใจ รู้ทันทีว่างานนี้สำเร็จไปกว่าครึ่งแล้ว เขาจึงหยุดเดิน แล้วหันกลับมาถามว่า "ยังไงล่ะครับ ผู้จัดการพัคยอมตกลงตามเงื่อนไขของผมแล้วใช่ไหม ? "

พัคชางมินกัดฟันตอบ "เงื่อนไขของคุณหลี่ โดยหลักการแล้วทางเรายอมรับได้ครับ แต่ว่า เงินส่วนที่เหลืออีก 7 แสนดอลลาร์สหรัฐที่คุณหลี่บอก คุณจะต้องจ่ายให้ครบภายในสามเดือนนะครับ เวลาครึ่งปีมันนานเกินไปจริง ๆ "

"ถ้าคุณหลี่ไม่ยอมลดระยะเวลาชำระเงินส่วนที่เหลือลงมาเหลือสามเดือนล่ะก็ ราคาเข้าซื้อกิจการก็ต้องอยู่ที่อย่างน้อย 1.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐครับ"

หลี่เจ๋อแกล้งทำเป็นครุ่นคิด จากนั้นก็แสร้งทำสีหน้าลำบากใจและลังเลอยู่นาน กว่าจะยอมใจอ่อนตอบตกลง "ก็ได้ครับ ! สามเดือนก็สามเดือน ! "

"ถ้าอย่างนั้น พวกเราไปหาทนายมาร่างสัญญาแล้วเซ็นสัญญากันเลยเถอะครับ รอจนเซ็นสัญญาเสร็จเรียบร้อย เงิน 4 แสนดอลลาร์สหรัฐก็จะถูกโอนให้ฝ่ายคุณ ส่วนอีก 7 แสนที่เหลือก็จะชำระให้ครบภายในสามเดือน ! "

"ตกลงครับ คุณหลี่ ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับ ! " พัคชางมินเผยรอยยิ้มออกมา

"ยินดีที่ได้ร่วมงานครับ ! " หลี่เจ๋อก็หัวเราะขึ้นมาเช่นกัน

หลังจากเจรจากันลงตัว เรื่องอื่น ๆ ที่เหลือก็ดำเนินไปอย่างรวดเร็ว หลี่เจ๋อหาสำนักงานทนายความในประเทศกิมจิแห่งหนึ่ง จากนั้นก็พูดคุยรายละเอียดสัญญาดิวกับบริษัท Actoz จนลงตัว แล้วทั้งสองฝ่ายก็จรดปากกาเซ็นชื่อ

เงิน 4 แสนดอลลาร์สหรัฐก็ถูกโอนเข้าบัญชีของอีกฝ่ายตามระเบียบ ถึงแม้ก่อนหน้านี้หลี่เจ๋อจะเตรียมเงินประเทศเซี่ยมาแค่ 3 ล้านหยวน แลกเป็นเงินดอลลาร์สหรัฐได้ไม่ถึง 3 แสน 8 หมื่นดอลลาร์ก็ตาม แต่ก่อนจะเดินทางมาประเทศกิมจิ หลี่เจ๋อก็ได้โยกเงินจากบริษัทร้านเน็ตมาเพิ่มอีก 2 แสนหยวน ทำให้รวมเป็นเงิน 4 แสนดอลลาร์สหรัฐได้พอดิบพอดี

หลังจากเข้าซื้อกิจการบริษัท Wemade ได้อย่างราบรื่น หลี่เจ๋อก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมา การเดินทางมาประเทศกิมจิในรอบนี้ถือว่าบรรลุเป้าหมายอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว

หลังจากนั้น หลี่เจ๋อก็แวะไปที่บริษัท Wemade อีกรอบ เพื่อพบปะกับพนักงานทุกคนในบริษัท และให้พวกเขารับรู้ว่าเจ้านายคนใหม่ของบริษัทคือใคร ขณะเดียวกัน หลี่เจ๋อก็ได้ให้ผู้จัดการทั่วไปของบริษัท Wemade จัดเตรียมทีมเทคนิคกลุ่มหนึ่ง เพื่อติดตามเขากลับไปยังประเทศเซี่ย เพื่อเตรียมการสำหรับการนำเกม 'The Legend of Mir 2' หรือก็คือเกม 'Legend' ไปเปิดให้บริการในประเทศเซี่ย

กลับมาถึงเซี่ยงไฮ้ หลี่เจ๋อก็จัดแจงให้ทีมเทคนิคจากบริษัท Wemade ที่ติดตามเขามาด้วย เข้าพักในบ้านที่เขากว้านซื้อเก็บไว้ทันที ขืนให้ไปพักโรงแรมก็ต้องเสียเงินเพิ่มไม่ใช่หรือไง ? อะไรประหยัดได้ก็ต้องประหยัดหน่อยสิ

นอกจากนี้ หลี่เจ๋อยังให้เวลาพวกเขาพักผ่อนสองวัน เพื่อให้ไปหาซื้อของใช้ในชีวิตประจำวันที่จำเป็นต่าง ๆ ยังไงซะ หลังจากนี้พวกเขาก็ต้องใช้ชีวิตอยู่ในประเทศเซี่ยไปอีกสักพักใหญ่

ส่วนหลี่เจ๋อ พอกลับมาถึงบ้านที่เขาพักอยู่กับลูกชายหลี่ตง ซึ่งก็คือหนึ่งในบ้านแถวหาดไว่ทาน เขาก็จงใจโทรศัพท์หาหลินเยว่ เสิ่นเชี่ยนหรู และเฉินควนทันที โดยนัดให้พวกเขาเข้าไปที่บริษัทในวันพรุ่งนี้ เพราะเขามีเรื่องจะคุยด้วย

เดิมทีหลินเยว่ยังคงรับผิดชอบเรื่องบุกเบิกสาขาร้านเน็ตใหม่ที่ปักกิ่งอยู่ แต่พอได้รับโทรศัพท์จากหลี่เจ๋อ เธอก็รีบมอบหมายงานให้ผู้ช่วยจัดการต่อ แล้วตัวเองก็รีบตีตั๋วกลับเซี่ยงไฮ้ทันที เสิ่นเชี่ยนหรูก็ทำเช่นเดียวกัน

ตอนนี้ บริษัท ร้านเน็ต League of Legends จำกัด หากไม่นับรวมพนักงานคุมร้านและพนักงานบริการตามสาขาต่าง ๆ แล้ว ก็มีจำนวนพนักงานในสำนักงานทะลุยี่สิบกว่าคนเข้าไปแล้ว ในจำนวนนั้น หลินเยว่กับเสิ่นเชี่ยนหรูต่างก็มีลูกน้องที่ตัวเองรับสมัครเข้ามาอยู่ในความดูแลคนละสิบกว่าคน ก็แหงล่ะ ตอนนี้สเกลของบริษัทขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ขืนไม่จ้างคนเพิ่มมีหวังได้ยุ่งจนหัวหมุนแน่ ๆ

วันรุ่งขึ้น ตอนที่หลี่เจ๋อมาถึงบริษัท ทั้งสามคนอย่างหลินเยว่ก็มารออยู่ก่อนแล้ว พอเห็นหลี่เจ๋อเดินเข้ามา ทั้งสามก็รีบลุกขึ้นยืนทักทาย "เถ้าแก่หลี่ ! "

หลี่เจ๋อพยักหน้า ส่งสัญญาณให้พวกเขานั่งลงก่อน แล้วจึงพูดขึ้นว่า "ที่ผมเรียกพวกคุณมาวันนี้เป็นพิเศษ ก็เพราะมีเรื่องสองสามเรื่องจะคุยกับพวกคุณหน่อย..."

"ไม่ทราบว่าเถ้าแก่หลี่มีเรื่องอะไรจะสั่งการเหรอคะ ? " หลินเยว่ถามด้วยความอยากรู้

หลี่เจ๋อยิ้ม แล้วตอบว่า "ช่วงที่ผ่านมาผมเดินทางไปประเทศกิมจิมาน่ะ แล้วก็ไปเข้าซื้อกิจการบริษัทสร้างเกมมาแห่งหนึ่ง บังเอิญว่าบริษัทนั้นมีเกมออนไลน์ที่เพิ่งสร้างเสร็จ และกำลังเปิด Open Beta ในประเทศกิมจิอยู่พอดี"

"ผมตั้งใจว่าจะนำเกมนั้นเข้ามาเปิดให้บริการในประเทศ ที่เรียกพวกคุณมาวันนี้ ก็เพื่อจะคุยเรื่องที่เกี่ยวกับเกมนี้นี่แหละ"

"เถ้าแก่หลี่ถึงกับบินไปประเทศกิมจิ เพื่อกว้านซื้อบริษัทสร้างเกมมาเลยเหรอคะ ? " หลินเยว่รู้สึกตกใจเล็กน้อย

หลี่เจ๋อพยักหน้า "ตอนนี้ผมดึงตัวทีมเทคนิคจากบริษัทเกมแห่งนั้นมากลุ่มหนึ่งแล้ว แต่ทว่า การจะเปิดให้บริการเกมนี้ในประเทศยังต้องเผชิญกับปัญหาอีกหลายอย่าง"

"บวกกับทีมงานจากประเทศกิมจินั้นสื่อสารคนละภาษากับเรา ดังนั้น... บริษัทจึงจำเป็นต้องรับสมัครบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญด้านการสร้างเกมเข้ามากลุ่มหนึ่ง ด้านหนึ่งก็เพื่อนำมาแปลภาษาในเกมเป็นภาษาจีน ส่วนอีกด้านหนึ่งก็เพื่อรองรับการบำรุงรักษาและอัปเดตตัวเกมในภายหลังด้วย"

"อีกเรื่องหนึ่งก็คือ สำหรับการเปิดให้บริการเกมตัวนี้ ผมตั้งใจว่าจะก่อตั้งบริษัทเกมขึ้นมาอีกแห่ง เพื่อรับผิดชอบดูแลโดยเฉพาะ..."

พูดถึงตรงนี้ หลี่เจ๋อก็หันไปมองเสิ่นเชี่ยนหรู แล้วพูดว่า "ถึงตอนนั้น การบริหารจัดการรายวันของบริษัทแห่งนี้ ผมขอมอบหมายให้เสี่ยวเสิ่นเป็นคนดูแลก็แล้วกันนะ แล้วก็ให้ควบรวมเอาระบบจัดการร้านเน็ต League เข้ามาอยู่ในบริษัทใหม่แห่งนี้ด้วยเลย..."

"เฉินควน พอถึงตอนนั้นนายก็รับผิดชอบดูแลระบบจัดการร้านเน็ต League ต่อไปนะ แล้วก็ต้องรับคนเพิ่มอีกสักหน่อย เพื่อมาช่วยพัฒนาและปรับปรุงระบบชุดนี้ให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้นด้วย"

"ส่วนผู้จัดการหลิน คุณยังคงดูแลรับผิดชอบกิจการทางฝั่งบริษัทร้านเน็ตต่อไปนะ แต่ว่า อุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ที่เกี่ยวข้องอย่างพวกเซิร์ฟเวอร์ที่จำเป็นต้องใช้ในการเปิดให้บริการเกม... ผู้จัดการหลินน่าจะพอมีความรู้ด้านนี้อยู่บ้างใช่ไหม ? พอจะมีช่องทางหรือเส้นสายคนรู้จักบ้างหรือเปล่า ? "

หลินเยว่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า "เรื่องนี้ไม่มีปัญหาค่ะ เดี๋ยวฉันลองไปถาม ๆ พวกเพื่อนร่วมชั้นสมัยเรียน หรือพวกรุ่นพี่รุ่นน้องดู น่าจะจัดการได้ค่ะ"

ทางด้านเสิ่นเชี่ยนหรูก็รู้สึกทั้งตกใจและดีใจผสมปนเปกันไปหมด "ขอบคุณมากค่ะเถ้าแก่หลี่ ฉันจะตั้งใจทำงานในหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด จะไม่ทำให้เถ้าแก่หลี่ต้องผิดหวังแน่นอนค่ะ ! "

ส่วนเฉินควนก็ไม่ได้รู้สึกอะไร ยังไงซะเขาก็ยังคงรับผิดชอบดูแลงานในส่วนของระบบจัดการร้านเน็ต League เหมือนเดิม จะเปลี่ยนไปอยู่บริษัทไหนก็ไม่ต่างกัน เจ้านายก็คนเดียวกันอยู่ดี

หลังจากจัดการจัดแจงเรื่องเหล่านี้เสร็จ หลี่เจ๋อก็มอบหมายเรื่องการหาสถานที่ตั้งสำนักงานของบริษัทใหม่ให้เสิ่นเชี่ยนหรูเป็นคนจัดการ ยังไงซะในอนาคตการบริหารรายวันของบริษัทแห่งนี้ เธอก็ต้องเป็นคนดูแลอยู่แล้ว ถือโอกาสนี้ หลี่เจ๋อก็ปรับขึ้นเงินเดือนให้เสิ่นเชี่ยนหรูอีกรอบ ขยับไปเป็นเดือนละหนึ่งหมื่นหยวน ก็แหงล่ะ ตำแหน่งเปลี่ยนไปแล้วนี่นา ยังไงก็เอาเปรียบเธอไม่ได้หรอก

แน่นอนว่าเรื่องนี้ทำให้เสิ่นเชี่ยนหรูรู้สึกซาบซึ้งใจขึ้นมาอีกระลอก

หลังจากให้ทั้งสามคนแยกย้ายกันไป หลี่เจ๋อก็ไม่รอช้า รีบไปติดต่อบริษัทตัวแทนเพื่อจดทะเบียนก่อตั้งบริษัทใหม่ทันที ส่วนชื่อบริษัท หลี่เจ๋อได้คิดเผื่อเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว ให้ใช้ชื่อว่า 'บริษัท เกม Legend จำกัด'...