ตอนที่ 680 : จะถอนหญ้าก็ต้องถอนให้ถึงราก!

ตอนที่ 680 : จะถอนหญ้าก็ต้องถอนให้ถึงราก!

เหล่าผู้คนบนภูเขาหวู่อันพากันคุกเข่าพร้อมกัน!

ขอบคุณเจียงเฉินที่ช่วยชีวิตของพวกเขา!

คืนนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะการมีอยู่ของเจียงเฉินพวกเขาทั้งหมดคงถูกสังหารไปแล้ว!

เพราะเมื่อพิจารณาจากการใช้กำลังทหารของนายพลไท่แล้วเขาคงไม่ต้องการที่จะปล่อยเหยื่อไปแม้แต่คนเดียว ดูเหมือนว่าเขามุ่งมั่นที่จะยึดภูเขาหวู่อันและถอนรากถอนโคนตระกูลของพวกเขาเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาในอนาคตและการตอบโต้ทางเศรษฐกิจจากตระกูลของพวกเขา

หากวันนี้เป็นพวกเขากว่า 100 ครอบครัวที่อยู่ตรงนี้คงจะไม่มีใครรอดและพวกเขาทั้งหมดคงจะถูกถอนรากถอนโคน

ผู้ชายก็จะไม่ได้รับการไว้ชีวิตส่วนผู้หญิงก็คงต้องเผชิญกับชะตากรรมที่แย่ไปตลอดทั้งชีวิต~

แม้ว่ากองทหารของตระกูลไป่และตระกูลฮัวจะต่อสู้และต่อต้านอย่างเต็มกำลัง แต่มันก็เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่มีอำนาจมากเพียงพอที่จะสามารถต้านทานกองทัพของประเทศได้

ดังนั้นพวกเขาจึงต้องขอบคุณ~~

"คนจีนธรรมดาๆ" เจียงเฉินผู้ซึ่งถูกตระกูลของพวกเขาดูถูกดูแคลน!

คนเพียงหนึ่งขับเครื่องบินรบ Raptor ชั้นแนวหน้าจากที่ไหนก็ไม่รู้ก็สามารถเปลี่ยนทิศทางการต่อสู้ด้วยตัวเองได้!

เครื่องบินรบชั้นยอดแปดลำจากกองทัพของนายพลไท่ถูกยิงตกโดยเขาเพียงคนเดียว

เจียงเฉินเห็นว่ากองทหารของภูเขาหวู่อันนั้นสามารถยืนต่อด้วยตัวเองได้แล้ว ดังนั้นเขาจึงจากไปอย่างไม่รีบร้อน

“นายพลไท่! ผู้ชายคนนี้ต้องถูกกำจัดให้สิ้นซาก!”

เจียงเฉินพูดกับตัวเอง

ไป่หยู่ฉีและฮัวซินซินซึ่งกำลังดูการต่อสู้จนหลั่งเหงื่อออกมามากมาย!

แม่ทัพไท่พูดอย่างชั่วร้ายว่าเขาจะกวาดล้างทุกตระกูลบนภูเขาอันหวู่...

เขาต้องการแบบนั้นจริงๆ?

เขาต้องการฆ่าพวกเราทั้งหมด?

ถ้าเป็นแบบนั้นนายพลไท่ก็กลายเป็นเป้าหมายที่สมควรถูกกำจัด!

เจียงเฉินเปิดใช้งานระบบสงครามอิเล็กทรอนิกส์บนเครื่อง Raptor และในไม่ช้ามันก็สกัดกั้นการสื่อสารจากกองทัพของนายพลไท่ทั้งหมด

นายพลไท่ที่ก่อนหน้านี้ออกคำสั่งให้กองทัพอากาศจัดการกับเจียงเฉิน ตอนนี้เขากำลังตกเป็นเหยื่อแทนแล้ว!

"เริ่มการติดตามย้อนกลับหาตำแหน่งการส่งสัญญาณ!"

ไม่นานเจียงเฉินก็พบตำแหน่งของนายพลไท่

เมื่อรู้ตำแหน่งแล้วเขาก็รีบเปลี่ยนทิศตรงไปยังฐานบัญชาการที่นายพลไท่ซ่อนอยู่ทันที

นายพลไท่ที่อยู่ในฐานบัญชาการเมื่อดูรายงานการสู้รบทุกรูปแบบบนหน้าจอใบหน้าของเขาก็ต้องบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว

"พวกแกมันขยะ! แค่เพิ่มเครื่อง Raptor แค่ลำเดียวมันก็ทำให้พวกแกพ่ายแพ้อย่างยับเยินแบบนี้แล้วงั้นหรอ? นั่นมันแค่เด็กชาวจีนเองนะ! พวกแกจะแพ้ได้ยังไง?"

เขาคำรามออกมาและทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงตะโกนดังจากนายทหารคนหนึ่ง

"ท่านนายพล! ไม่ดีแล้ว! เครื่อง Raptor นั่นกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่แล้ว! ดูเหมือนว่าเขาจะพบฐานบัญชาการของเราแล้ว!"

นายพลไท่ตกใจมาก~~

คืนนี้ เครื่องบินขับไล่ที่เจียงเฉินขับนั้นกลายเป็นฝันร้ายของทุกคนไปแล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งนายพลไท่ผู้ซึ่งเกือบกลัวจนฉี่ราด

"ไป!"

นายพลไท่กำลังจะวิ่งหนี

ในเวลานี้เองเจียงเฉินก็ได้ล็อคเป้าไปที่ฐานบัญชาการ

"อย่าเพิ่งรีบไปกันสิ"

เจียงเฉินกดปุ่มสีแดง

brttttt~~

ปืนใหญ่อากาศของเครื่อง Raptor ก็พ่นเปลวไฟออกมาพร้อมกับกระสุน 3 พันนัดถูกส่งออกไป

นายพลไท่ยังไม่ทันได้มีปฏิกิริยาอะไรเขาและนายทหารทุกคนในฐานบัญชาการก็ถูกห่ากระสุนเจาะทะลวงร่างกาย...

น่าเศร้า!

ตายสนิท!

นายพลไท่นอนจมกองเลือดอยู่บนพื้นพร้อมกับตัวชักกระตุก...

ฉันไม่อยากตาย....

เห็นได้ชัดว่าฉันกำลังจะเป็นราชา แล้วมันมาจบแบบนี้ได้ยังไงกัน?

เจียงเฉิน!

เพราะเจียงเฉินนั่น!

ฉันไม่เคยคิดเลยว่าคนที่จะฆ่าฉันได้เป็นเขาจริงๆ...

เมื่อนายพลไท่เสียชีวิตกองทัพของเขาที่กำลังปิดล้อมภูเขาหวู่อันก็ตกอยู่ในความยุ่งเหยิงเพราะไม่มีใครคอยสั่งการ~~

“ไปกันเถอะ นายพลไท่ตายแล้ว!”

“อะไรนะ? เป็นไปได้ไง?”

“กองบัญชาการของเราถูกบุกงั้นหรอ?”

“ภูเขาหวู่อันแห่งนี้ทรงพลังเกินไป เราไม่มีทางทำสำเร็จ หนีไปกันเถอะ”

ตระกูลไป่และตระกูลฮัวซึ่งกำลังบัญชาการกองทัพและต่อต้านอย่างสิ้นหวัง "..."

ผู้นำตระกูลไป่คนก่อน "..."

ทำหน้างง~~

เกิดอะไรขึ้น?

ฮัวหรงหัวหน้าตระกูลฮัวก็ถามด้วยสีหน้าแปลกๆ "เจ้าลิงพวกนี้จะทำอะไรกัน? ทำไมพวกมันถึงถอนตัวกะทันหัน? พวกเรากำลังจะชนะแล้วหรอ?"

แม้ว่าในการต่อสู้ทางอากาศทางผั่งของภูเขาหวู่อันจะได้รับชัยชนะแล้วแต่กองทัพของนายพลไท่นั้นก็ถือว่าแข็งแกร่งกว่า และพวกเขาก็กำลังจะยึดภูเขาหวู่อันได้ในไม่ช้า~~

พลังของตระกูลจะไปสู้พลังของกองทัพได้ยังไง?

แต่~~

การตอบโต้ของเจียงเฉินต่อนายพลไท่จะทำให้นายพลไท่เสียชีวิต...

ผลลัพธ์

กองทัพของนายพลไท่ก็พังทลายลงอย่างสมบูรณ์

กองทัพที่แข็งแกร่งกลับยอมแพ้อย่างง่ายดาย

มันพังทลายลงในทันที

เจียงเฉินก็แปลกใจเช่นกัน

"ทำไมกองทหารของนายพลไท่ถึงแตกทัพแบบนี้?"

เจียงเฉินตกตะลึง

“เป็นไปได้ไหมว่าเป็นเพราะการโจมตีครั้งสุดท้ายของนาย? ดันไปโจมตีโดนเป้าหมายที่สำคัญบางอย่าง?”

ฮัวซินซินมองดูด้วยความงงงวย

เจียงเฉิน "..."

ดูเหมือนว่าตอนนี้จะทำได้เพียงแค่เดาได้เท่านั้น

เขานำเครื่องบินลงจอดที่สนามบินอย่างไม่มั่นใจ

ที่สนามบินก็มีคนมารอต้อนรับอยู่แล้ว

บนภูเขาหวู่อันผู้คนนับไม่ถ้วนโห่ร้องอย่างมีความสุข

พวกเขารอดชีวิตจากการปิดล้อมของกองทัพของนายพลไท่

แม้ว่าการโจมตีทั้งหมดของกองทัพจะทำให้คนรักของพวกเขาจำนวนมากถูกสังหารและเสียชีวิตไปแต่ส่วนใหญ่ก็ยังรอดชีวิตมาได้

ดังนั้นในเวลานี้พวกเขาจึง...เต็มไปด้วยความขอบคุณเจียงเฉิน!

ถ้าไม่ใช่เพราะการปรากฏตัวของเจียงเฉิน ตระกูลของพวกเขาคงถูกถอนรากถอนโคนไปนานแล้ว!

คนทั้งหมดจะถูกฆ่าล้าง!

และคืนนี้ภูเขาหวู่อันจะกลายเป็นนรกแทน!

ทุกคนส่งเสียงโห่ร้องออกมาเต็มที่...

"เจียงเฉิน! ผู้มีพระคุณ!"

"ผู้ช่วยให้รอด!"

“คุณเจียงเฉิน! ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ คืนนี้ผู้หญิงอย่างพวกเราคงตายแล้ว”

"คุณเจียง นี่คือทองคำแท่งที่ครอบครัวของฉันสะสมไว้ถือว่านี่ถือเป็นของขวัญเล็กน้อยนะคะ"

"คุณเจียง ลูกสาวของผมอายุ 19 ปี คุณคิดยังไงบ้าง เธอชื่นชมคุณนะครับ"

เหล่าครอบครัวที่อาศัยอยู่บนภูเขาหวู่อันไม่ได้ทำตัวเย่อหยิ่งเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ในตอนนี้พวกเขาเคารพเจียงเฉินมาก

เจียงเฉินเป็นผู้ช่วยชีวิตพวกเขาตัวจริง!

หัวหน้าครอบครัวของครอบครัวเล็กๆครอบครัวหนึ่งดึงลูกสาวที่งดงามของเขาและเดินไปหาเจียงเฉิน "คุณเจียงเฉิน นี่คือลูกสาวของผม เธอเคยชนะการประกวดนางงาม คุณคิดว่าเธอดูดีพอไหมครับ เธอชื่นชมคุณและอยากเป็นแฟนของคุณ”

เจียงเฉิน "..."

ด้วยเหตุนี้ บรรดาหัวหน้าครอบครัวจึงพาลูกสาวของตัวเองมาแนะนำตัวกับเจียงเฉิน "ไปเลย ไป! ลูกสาวของนายน่าเกลียดมาก ทำไมคุณเจียงถึงต้องไปเลือกเธอด้วย? คุณเจียง ผมมีลูกสาวสองคน คนแรกเธอเป็นนางแบบสาวที่กำลังดังเปรี้ยงปร้าง ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นนักแสดงที่โด่งดังในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ลองดูสิครับ พอใจไหมครับ?”

เจียงเฉินถูกห้อมล้อมด้วยสาวงามอย่างรวดเร็ว

ฮัวซินซินที่อยู่ด้านข้างก็พูดออกมา "พวกคุณกำลังทำอะไร?"

ตอนนี้ถึงคราวของไป่หยู่ฉีและฮัวซินซินที่ต้องวิตกกังวลแทน...

พวกเธอพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อปกป้องเจียงเฉิน ไม่ให้เจียงเฉินถูกครอบงำโดยบรรดาสาวงามที่กำลังล้อมรอบเขา

เจียงเฉิน : →_→! แม้จะเป็นผู้ชายก็ต้องเรียนรู้ที่จะปกป้องตัวเอง

ผู้นำตระกูลไป่เดินมาพร้อมกับคนในตระกูลของเขาและคว้ามือของเจียงเฉิน

“น้องเจียง นายช่วยชีวิตคนในตระกูลของฉันเอาไว้! ในนามของลูกหลานชาวจีนหลายหมื่นคนบนภูเขาหวู่อันแห่งนี้ ฉันรู้สึกขอบคุณนายมาก!”

เสียงของผู้อาวุโสเฒ่าสั่นสะท้านและการแสดงออกของเขานั้นเต็มไปด้วยความเคารพ

แม้ว่าเขาจะฉลาดแกมโกงและเจ้าเล่ห์ แต่เขาก็ไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าสิ่งต่างๆจะเป็นแบบนี้!

เจียงเฉินช่วยชีวิตเขาและทุกคนบนภูเขาหวู่อันอย่างน่าอัศจรรย์โดยไม่มีใครคาดคิด

"ไม่ต้องขอบคุณ ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ"

เจียงเฉินไม่ชินกับการถูกห้อมล้อมด้วยผู้คนมากมายแบบนี้ดังนั้นเขาจึงโบกมือ "ดีที่ทุกคนสบายดี ฮ่าฮ่า ผมจากประเทศจีนมานานเกินไป ถึงเวลาต้องกลับไปแล้ว"

ผู้นำตระกูลเฒ่าค่อนข้างเสียใจ "น้องเจียง ตระกูลของฉันบนภูเขาหวู่อันแห่งนี้เป็นหนี้บุญคุณนาย จากนี้ไป ตราบใดที่นายมีความต้องการอะไรก็ตามไม่ว่าจะเป็นเส้นสาย เงินแม้แต่สาวงาม ตระกูลของเราก็พร้อมจะจัดหาให้นายทุกอย่าง พวกเราจะให้นายได้ในสิ่งที่นายต้องการโดยที่เราจะไม่ปฏิเสธเด็ดขาด!"

เจียงเฉินยิ้มและพูดในใจ~~

เงินกับเส้นสายของพวกคุณผมต้องการด้วยหรอ?

อะแฮ่มๆ เกรงว่าพวกคุณยังคงเข้าใจผิดเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของผมนะ

เจียงเฉินพูดอย่างเฉยเมย "นายพลไท่คิดโลภอยากได้ทรัพย์สินของลูกหลานชาวจีน มันก็เป็นความชอบธรรมที่ผมต้องจัดการกับเขาดังนั้นไม่ต้องพูดอะไรมากหรอกครับ หลังจากนั้นผมจะพาหยู่ฉีกลับประเทศจีนแล้ว”

ไป่หยู่ฉีพิงไหล่ของเจียงเฉินด้วยใบหน้าที่วาบหวานและมีความสุข

ส่วนทางฮัวซินซินก็กล่าวคำอำลากับตระกูลฮัวของเธอ

เจียงเฉินพาไป่หยู่ฉีและฮัวซินซินขึ้นเครื่องบินรบล่องหนและออกไป

ผู้นำตระกูลเฒ่าแห่งคฤหาสน์ตระกูลไป่ก็ได้แต่มองดูด้วยความเศร้าโศกและอ้างว้าง "โอ้ ลูกเขยที่ดีแบบนี้ยากนักที่จะหาเจอ"

ฮัวหรงผู้นำตระกูลฮัว ​​"ใช่ มันไร้สาระมากที่คนในตระกูลของเราเป็นกบก้นบ่อทำตัวหยิ่งยโส ดูถูกคนอื่นและคิดว่าเขาเป็นแค่คนจีนธรรมดาๆยากจนข้นแค้น แต่ใครจะไปคิดกันล่ะว่า เขาจะสามารถหาเครื่องบินขับไล่ Raptor และขับมันเข้ามาร่วมรบได้ แม้แต่นายพลไท่ก็ยังถูกเขาสังหาร!”

ข่าวการเสียชีวิตของนายพลไท่นั้นได้แพร่กระจายไปทั่วภูเขาหวู่อัน

ดังนั้นเครดิตจึงตกเป็นของเจียงเฉินโดยธรรมชาติ

เจียงเฉิน : ถ้าฉันจะบอกว่ามันเป็นโชค จะมีใครเชื่อไหม?