เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 665 : เขาจะสบายดี

ตอนที่ 665 : เขาจะสบายดี

ตอนที่ 665 : เขาจะสบายดี


ตอนที่ 665 : เขาจะสบายดี

เจียงเฉินรู้สึกว่าฮัวซินซินนั้นดูไม่เหมือนจะสนใจที่จะช่วย “คู่หมั้น” ของเธอเลยแม้แต่น้อย แต่ดูเหมือนว่าเธอจะสนใจเขาเป็นอย่างมาก

“คู่หมั้นของคุณกำลังจะติดคุก คุณจะไม่รู้สึกเสียใจหน่อยหรอ คุณไม่คิดจะไปช่วยเขาหน่อยหรอ?”

เจียงเฉินถามออกมา

ฮัวซินซินยิ้มออกมาเล็กน้อย “คนโง่แบบนั้นไม่จำเป็นต้องไปช่วยหรอก! แต่ว่า~~”

เธอจ้องไปที่เจียงเฉินและทันใดนั้นเธอก็ดึงเนคไทของเจียงเฉินเข้ามาและจูบปากของเจียงเฉินอย่างรวดเร็ว!

เจียงเฉินที่ถูกดึงเข้าไปก็ตั้งตัวไม่ทัน~~

ถูกสาวงามจูบเข้าเต็มๆ!

ฉากนี้ทำให้ไป่หยู่ฉีต้องตกตะลึง

เจียงเฉิงรีบผลักฮัวซินซินออกไปแล้วพูดออกมาด้วยความขุ่นเคืองว่า “คุณคิดจะทำอะไร?!”

แม้แต่เพื่อนสนิทของหลินซีหราน ซูหยิงก็ยังต้องรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาเล็กน้อย

“เฮ้! แม้ว่าคุณจะเป็นคนจีนที่มาจากต่างประเทศ แต่มันไม่เกินไปไหนหน่อยหรอที่จะมาแกล้งหนุ่มหล่อต่อหน้าตำรวจแบบนี้?”

ซูหยิงกังวล

“อื้ม หวานดีจัง”

ฮัวซินซินยิ้มไห้กับจียงเฉินเล็กน้อยแล้วพูดออกมาว่า “ฉันคิดว่าคุณน่าสนใจกว่าไป่ซิงเหวินมาก ต่อให้วันนี้คุณจะจับเขาไม่ได้แต่ฉันก็จะไม่แต่งงานกับเขาอยู่ดี แต่กับคุณ..... คุณทำให้ฉันสนใจขึ้นมามากเลยทีเดียว....”

เจียงเฉินไอออกมา “คุณต้องการอะไรกันแน่?”

ผู้หญิงคนนี้….แสบจริงๆ!

ฮัวซินซินพูดขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจ “ฉันเพิ่งจะเห็นว่าหนุ่มหล่ออย่างคุณสามารถแก้ปัญหาพวกนี้ได้อย่างง่ายดายฉันก็เลยคิดจะให้รางวัลกับคุณเท่านั้น นอกจากนี้ฉันอยากจะขอเตือนคุณสักหน่อยว่า พลังของตระกูลไป่นั้นแข็งแกร่งมาก การที่คุณไปทำกับทายาทสายตรงของพวกเขาแบบนั้นคุณก็ควรที่จะระวังตัวเอาไว้หน่อยก็ดี”

หลังจากที่เธอพูดจบเธอก็เดินออกไปทันที….

เจียงเฉิน “นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?”

ขอทีเถอะ รอบตัวฉันมีผู้หญิงสวยๆมากพออยู่แล้ว!

มีอย่างน้อยสิบคนที่สามารถแข่งด้านความสวยกับเธอได้!

ก็ตามฮัวซินซินคนนี้ก็ทำให้เจียงเฉินสัมผัสได้ถึงแรงคุกคามที่เล็กน้อย....

นับว่าเธอเป็นผู้หญิงที่อันตรายมากเลยทีเดียว~~

ที่ไหนสักแห่งในสิงคโปร์ ตระกูลไป่

เดิมทีตระกูลไป่นั้นจัดว่าเป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงโด่งดังมากที่สุดตระกูลหนึ่งในประเทศจีน แต่ในช่วงที่มีสงครามและความโกลหลมากมายในประเทศจีน ตระกูลไป่ก็ได้ย้ายไปยังสิงคโปร์ แม้ว่าในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาจะมีลูกหลานของตระกูลบางส่วนที่เดินทางกลับมายังประเทศจีน แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ได้ถือว่าตัวเองนั้นย้ายประเทศมาแล้วเพราะแม้แต่บ้านตระกูลหลักก็ยังถูกตั้งอยู่ที่ใดที่หนึ่งในประเทศสิงคโปร์

ที่นี่คือวิลล่าขนาดใหญ่ที่สามารถมองเห็นทะเลได้

มีทั้งภูเขาขนาดใหญ่และด้านหน้าก็ยังมีทะเลจีนใต้ที่มองออกไปไกลสุดลูกหูลูกตา

พื้นที่ตรงนี้นับว่าเป็นพื้นที่ที่มีฮวงจุ้ยยอดเยี่ยมมาก

และที่ด้านบนของภูเขาก็มี อาคารแห่งหนึ่งที่ดูคล้ายกับคฤหาสน์ที่มีกลิ่นอายของความโบราณแฝงเอาไว้อยู่

มันคือคฤหาสน์ตระกูลไป่

ในห้องชั้นบนสุดของคฤหาสน์

“ว่ายังไงนะ?!”

ชายวัยกลางคนที่ดูคล้ายกับไป่ซิงเหวินกำลังมีสีหน้าที่โกรธจัดเมื่อได้ยินคำพูดของเลขาที่ยืนอยู่ด้านหน้าของเขา เขากระแทกมือลงบนโต๊ะทำงานของเขาจนส่งเสียงดังมา!

“ซิงเอ๋อร์ ถูกตำรวจประเทศจีนจับงั้นหรอ?!”

คนคนนี้ก็คือพ่อของไป่ซิงเหวิน ลูกหลานรุ่นที่ 87 ไป่ฉีเต๋อ

“แถมข้อหายังเป็น – มีส่วนร่วมในการฆาตกรรม? เป็นคดีอาญาร้ายแรง?!”

เลขาที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามก็มีเหงื่อเย็นผุดออกมาบนหน้าผากของเขา “ใช่ครับ ผมเองก็ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อคืนนี้นายน้อยส่งนักฆ่าที่มีชื่อว่าหยานหยวนที่ถูกส่งไปเพื่อคอยปกป้องเขาและนักฆ่าอีกคนหนึ่งไปยังอาคารสำนักงานแห่งหนึ่งในเมืองหลวงเพื่อทำการลอบสังหารแต่แล้วสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้ก็เกิดขึ้นในอาคารแห่งนั้น จนกระทั่งสิ่งนี้นำไปสู่การสอบสวนโดยตำรวจของประเทศจีนจนเป็นผลให้นายน้อยที่เป็นคนใกล้ชิดของนักฆ่าทั้งสองคนตกเป็นผู้ต้องสงสัยและถูกจับกุมครับ”

“ไอ้เวร!”

ดวงตาของไป่ฉีเต๋อแทบจะมีไฟลุกออกมา “ทำไมซิงเอ๋อร์ถึงได้ประมาทขนาดนี้? เขาต้องการจะจัดการกับใครกัน?”

“ว่ากันว่าเป็นลูกสาวของไป่ฉีหมิง ชื่อว่าไป่หยู่ฉีครับ เธอเป็นลูกหลานตระกูลไป่อีกคนหนึ่งที่ถูกส่งไปยังเมืองหลวงของประเทศจีนครับ”

“หึ! ก็แค่ผู้หญิง!”

ล่องลอยของความรังเกียจปรากฏบนใบหน้าของไป่ฉีเต๋อ “ไอ้พวกลูกเมียน้อย!”

ไป่ฉีหมิงและไป่ฉีเต๋อนั้นเป็นพี่น้องกันแต่ว่าไป่ฉีหมิงนั้นเกิดมาจากภรรยาน้อยส่วนไป่ฉีเต๋อนั้นเกิดมาจากภรรยาหลวงของผู้นำตระกูล

ดังนั้นแม้ว่าไป่ฉีหมิงจะแก่กว่าไป่ฉีเต๋อแต่ไป่ฉีเต๋อก็ไม่เคยมองอีกฝ่ายเป็นพี่น้องของเขา

และยังเรียกอีกฝ่ายว่าเป็นลูกเมียน้อยอีกด้วย

และในมุมมองของไป่ฉีเต๋อนั้นไป่หยู่ฉีนั้นก็แค่ลูกของลูกเมียน้อยเท่านั้น....

คนแบบนี้จะมาต่อสู้กับลูกชายของเขาได้ยังไงกัน?!

“ซิงเอ๋อร์ก็ด้วย! คิดได้ยังไงว่าผู้หญิงคนนี้จะกลายมาเป็นภัยคุกคามของตัวเอง?! จะไปยุ่งกับมันเพื่ออะไรกัน?! นอกจากนี้ผู้นำตระกูลยังมีคำสั่งให้สมาชิกของกลุ่มโถงวิญญาณสีดำห้ามแตะต้องคนตระกูลไป่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม แต่ทำไมหยานหยวนถึงกล้าลงมือทำแบบนั้น?!”

ไป่ฉีเต๋อพูดออกมาด้วยความโกรธ

แม้ว่ากลุ่มโถงวิญญาณสีดำจะถูกส่งออกไปทำงานในต่างประเทศ แต่ก็ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะไม่ได้หาวิธีการในการป้องกันเรื่องที่ไม่สมควรเกิดขึ้นเอาไว้

สมาชิกของกลุ่มโถงวิญญาณสีดำจะมีชิปที่ฝังเอาไว้อยู่ในร่างกาย ซึ่งสามารถตรวจสอบทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขา และหากถูกตรวจพบว่าพวกเขาละเมิดคำสั่งของผู้นำตระกูลพวกเขาจะต้องถูกลงโทษอย่างรุนแรง

“ว่ากันว่าคำสั่งที่นายน้อยสั่งให้หยานหยวนไปโจมตีนั้น เป้าหมายไม่ใช่ไป่หยู่ฉีครับแต่ว่าเป็นผู้ชายอีกคนหนึ่ง เพราะถึงแม้ว่าผู้นำตระกูลคนปัจจุบันจะแก่มากแล้วแต่ว่าเขาก็ยังคงเป็นคนที่มีอำนาจสูงสุดอยู่และการละเมิดคำสั่งของผู้นำตระกูลอย่างโจ่งแจ้งนั้นถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง ดังนั้นมันจึงเป็นไปได้ยากมากที่หยานหยวนจะกล้าลงมือกับคนตระกูลไป่จริงๆครับ”

“งั้นหรอ?”

ไป่ฉีเต๋อถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกแล้วพูดออกมาต่อว่า “ถ้าหากว่าไม่ได้ละเมิดคำสั่งของผู้นำตระกูลก็ถือว่าดีไป”

“แต่ว่าเป็นผู้ชายคนนี้ต่างหากที่ทำให้นายน้อยต้องมาตกที่นั่งลำบากครับ!”

เลขายิ้มออกมาอย่างขมขื่น “เขาเป็นคนที่ทำให้นักฆ่าทั้งสองคนที่น้อยส่งไปต้องตายอย่างน่าอนาถ”

“….”

ใบหน้าของไป่ฉีเต๋อเริ่มมืดมน “นายกำลังจะหมายความว่าซิงเอ๋อร์ถูกผู้ชายคนนี้หลอก?”

“ใช่ครับ ตอนที่นายน้อยถูกจับครั้งแรก ผมได้รับข้อความเสียงของนายน้อยผ่านไมค์พิเศษที่ติดตัวนายน้อยเอาไว้ ตอนนั้นเขาพูดออกมาว่าให้ฆ่าผู้ชายที่ชื่อว่าเจียงเฉินครับ”

เลขาหยิบมือถือของเขาออกมาก่อนจะกดเล่นคลิปเสียง

“พ่อ!”

เสียงของไป่ซิงเหวินดังขึ้น “พ่อช่วยผมด้วย!”

ไป่ฉีเต๋อ “….”

ไป่ซิงเหวินพูดออกมา “เรื่องทั้งหมดนี้เป็นเพราะผู้ชายที่ว่าเจียงเฉิน!  พ่อต้องช่วยผมฆ่ามันแล้วเอาผมออกไปนะ!”

“แล้วหลังจากนั้น?”

“ไมค์ของนายน้อยที่ถูกติดเอาไว้กับเสื้อผ้าก็ถูกตำรวจจีนพบและนายน้อยก็ถูกเปลี่ยนชุด ตอนนี้เราจึงขาดการติดต่อกับนายน้อยแล้วครับ”

เลขาพูดออกมา

“เอาล่ะ เตรียมเครื่องบินส่วนตัวให้ฉันในทันทีฉันต้องการที่จะบินไปปักกิ่ง!”

ใบหน้าของไป่ฉีเต๋อเต็มไปด้วยความมืดมน

“ไม่สิ ก่อนที่ฉันจะไปฉันต้องไปหาผู้นำตระกูล ให้เขาเป็นลงโทษลูกหลานตระกูลไม่รักดี! ไม่สิ….. ลูกเมียน้อย!”

แววตาของไป่ฉีเต๋อเต็มไปด้วยความเย็นชา

2 ชั่วโมงต่อมา....

เครื่องบินเจ็ทส่วนตัวสุดหรูก็บินออกจากสนามบินในประเทศสิงคโปร์ มันบินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าก่อนจะบินตรงไปยังเมืองหลวงปักกิ่งท่ามกลางความมืดมิด

ไป่ฉีเต๋อมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชา

“ซิงเหวิน ลูกจะต้องอดทนเอาไว้ รอพ่อก่อน พ่อกำลังจะเข้าไปช่วยแล้ว”

ไป่ฉีเต๋อสูดหายใจอย่างเย็นชา

บนเครื่องบินส่วนตัว~~

ก็มีสมาชิกกลุ่มห้องโถงวิญญาณสีดำพร้อมอาวุธครบมือจำนวนหลายสิบคน!

พวกเขาเหมือนกับกองกำลังพิเศษที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี!

ทุกคนมีอาวุธปืน เสื้อเกราะกันกระสุนและพวกเขาเชี่ยวชาญด้านการลอบสังหารทุกรูปแบบ

ไป่ฉีเต๋อกำลังนำพวกเขาไปยังประเทศจีน

แต่ในเวลานี้เอง~~

พวกเขากลับไม่รู้เลยว่า

ลูกชายของเขาที่ถูกเจียงเฉินส่งไปยังเรือนจำ....

ได้เสียชีวิตแล้ว!

“เดี๋ยวก่อน! รีบไปดูนักโทษเร็ว!”

ในเรือนจำพวกเขากำลังพบกับปัญหาร้ายแรง

ผู้คุมมารวมตัวกันอย่างรวดเร็ว

แพทย์ในเรือนจำก็เข้ามาตรวจสอบไป่ซิงเหวินก่อนที่จะต้องใส่หัว

“ไม่ทันแล้วเขาเสียชีวิตแล้ว”

“นักโทษจะตายโดยไร้สาเหตุได้ยังไงกัน?”

ผู้บัญชาการเรือนจำพูดออกมายังหดหู่

การที่มีนักโทษเสียชีวิตในเรือนจำโดยที่ไม่ทราบสาเหตุหรือสาเหตุไม่แน่ชัด มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะอธิบายต่อผู้บังคับบัญชาของเขา

“สาเหตุการตายคืออะไรกันแน่?”

“ผมคงจะต้องชันสูตรพลิกศพ แต่ว่า….”

แพทย์ในเรือนจำพูดออกมาอย่างเคร่งขรึม “ถึงแม้ว่าผมจะเป็นหมอในเรือนจำนี้มาหลายปีแล้วแต่ผมก็ยังไม่เคยเห็นการตายที่แปลกประหลาดแบบนี้มาก่อนเลย มันไม่เหมือนกับว่าเขาจะถูกวางยาพิษหรือว่าถูกฆ่าและที่สำคัญเขายังถูกขังเดี่ยว ดังนั้นเหตุผลที่เป็นไปได้ก็มีเพียงหนึ่งเดียวคือโรคประจำตัวของเขาที่นำพาเขาไปสู่ความตาย”

“ห๊ะ? แม้แต่นายที่มีประสบการณ์มากก็ยังไม่รู้สาเหตุการตายของเขาเลยด้วยซ้ำ?”

ผู้บัญชาการเรือนจำรู้สึกประหลาดใจ

“ใช่ครับ ดังนั้นจึงเหลือเพียงวิธีเดียวก็คือการชันสูตรพลิกศพ”

“ติดต่อไปยังศูนย์ใหญ่ในเมืองหลวงแล้วก็ครอบครัวผู้ตายด้วย”

ผู้บัญชาการเรือนจำพูดออกมาอย่างช่วยไม่ได้

ทันทีที่ไป่ฉีเต๋อลงจอดเขาก็ต้องได้รับข่าวร้าย

“อะไรนะ?! นายจะบอกว่าลูกชายของฉันตายแล้ว?! เขาตายในเรือนจำ?!”

ไป่ฉีเต๋อตัวสั่นไปทั้งตัว!

เขามีลูกชายอยู่เพียงแค่คนเดียว!

แม้ว่าลูกชายของเขาจะถูกความเย่อหยิ่งและความทะเยอทะยานครอบงำจนเขาเองก็รู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง…..

แต่ว่านั่นก็เป็นเพียงลูกชายคนเดียวของเขา!

เขาจะสูญเสียลูกชายคนนี้ไปได้ยังไงกัน?!

ไป่ฉีเต๋อโกรธทันที “ใครเป็นคนบอกมา?!”

“เราได้รับแจ้งมาจากตำรวจประเทศจีน ทางนั้นแจ้งมาว่าเมื่อคืนนี้นายน้อยเสียชีวิตในเรือนจำอย่างกระทันหันโดยที่ไม่ทราบสาเหตุครับ”

เลขาพูดออกมาพร้อมกับเหงื่อเย็นๆที่หลั่งออกมาเต็มตัว

เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพราะช่วงหลังมานี้มีแต่ฝั่งของไป่ฉีเต๋อที่ต้องพบกับเรื่องโชคร้าย

จู่ๆนายน้อยก็เสียชีวิตโดยที่ไม่ทราบสาเหตุ

เรื่องนี้นับว่าน่ากลัวมาก!

“ไอ้สารเลว! มันเกิดอะไรขึ้น?! ตำรวจจีนจะต้องอธิบายให้ฉันฟัง!”

ไป่ฉีเต๋อพูดออกมาอย่างโกรธจัด

“ตำรวจแจ้งมาให้ครอบครัวไปรับศพนะครับ”

“อย่าเพิ่งไป!”

......

ในเวลานี้เองเจียงเฉินกำลังนั่งอยู่อย่างสบายๆในห้องทำงานอันกว้างขวาง

แน่นอนว่าไป่ซิงเหวินเป็นเขาเองที่สั่งฆ่า

เจียงเฉินเมื่อทำอะไรแล้วเขาไม่ต้องการที่จะปล่อยให้มันจบง่ายๆ

ในเมื่อไป่ซิงเหวินต้องการที่จะฆ่าเขา ดังนั้นเจียงเฉินก็ไม่จำเป็นต้องมีความปราณี

เขาได้สั่งให้มืออาชีพเป็นคนจัดการเรื่องเมื่อวานนี้เอง

ถามว่าเขากลัวไหมที่จะถูกจับได้?

ไม่เลย! เพราะว่าลูกน้องของเจียงเฉินนั้นแตกต่างจากลูกน้องของไป่ซิงเหวิน พวกเขาเป็นนักฆ่าชั้นสูงอย่างแท้จริง!

ไป่หยู่ฉีเดินเข้ามาด้วยท่าทางที่ซับซ้อน “ไป่ซิงเหวินจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม เพราะถึงยังไงเขาก็เป็นพี่ชายของฉัน”

เจียงเฉินยิ้มออกมา

พี่ชายของเธอ?

ในเมื่อไป่ซิงเหวินต้องการที่จะฆ่าเธอแล้ว นั่นก็หมายความว่าเขาไม่เคยคิดว่าเธอเป็นน้องสาว!

แต่ถึงอย่างนั้นเจียงเฉินก็ยังคงปลอบโยนออกมา “เข้ามาเป็นอะไรหรอก”

“ตอนนี้เขาจะไม่เศร้าใช่ไหม? เขาจะไม่กังวลใช่ไหม?”

“ไม่แน่นอน!”

เจียงเฉินพูดออกมาอย่างจริงจัง

เขาไม่ได้โกหก

เพราะว่าในตอนนี้ไป่ซิงเหวินคงไม่มีทางรู้สึกเศร้าหรือกังวลได้อีกต่อไปแล้ว....

เพราะว่าคนตายไม่มีทางรู้สึกอะไรได้!

“ไม่เป็นไรหรอก~”

ไป่หยู่ฉีถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกและขอโทษเจียงเฉิน “ฉันต้องขอโทษนายด้วยตั้งแต่ที่นายพบฉัน นายก็ต้องเจอปัญหามาโดยตลอด”

ในใจของเจียงเฉิน : พูดถูก!

ระบบบ้านี่ทำไมถึงต้องให้ฉันมาเจอแต่เรื่องตลอดเวลาด้วย?

แล้วทำไมถึงยังไม่ให้รางวัลสักที?

หรือว่างานยังไม่จบ?

มันควรจะจบได้แล้วไม่ใช่หรอ?

ในเวลานี้เอง~~

ก็มีคนวิ่งเข้ามาด้วยอาการเหนื่อยหอบ “ไม่ดีแล้วครับท่านประธาน ข้างล่างกำลังมีคนถือโลงศพเข้ามาพร้อมกับร้องไห้!”

“???”

ไป่หยู่ฉีตกตะลึง

ถือโลงศพ? ร้องไห้?

ทั้งหมดเนี่ยมันเกี่ยวข้องอะไรกัน?

มันเกี่ยวข้องกับฉันงั้นหรอ?

จบบทที่ ตอนที่ 665 : เขาจะสบายดี

คัดลอกลิงก์แล้ว