เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 650 : ฉันสามารถให้วีแชทกับผู้ชายก่อนได้ไหม?

ตอนที่ 650 : ฉันสามารถให้วีแชทกับผู้ชายก่อนได้ไหม?

ตอนที่ 650 : ฉันสามารถให้วีแชทกับผู้ชายก่อนได้ไหม?


ตอนที่ 650 : ฉันสามารถให้วีแชทกับผู้ชายก่อนได้ไหม?

เจียงเฉินรู้สึกโกรธเล็กน้อย!

ให้ตายเถอะ!

ปกติแล้วฉันมักจะนอนอยู่ที่ตำหนักอ๋องฉีของฉัน นอนอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ที่ถูกสร้างให้มีขนาดกว่า 10 ตารางเมตรและจะต้องถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงนกนอกหน้าต่าง!

แต่นี่มันอะไรกัน?

ฉันต้องทำงานหนักโดยใช้เวลาทั้งคืนอยู่ในรถคันนี้จริงๆงั้นเหรอ?

แถมยังต้องมาถูกเธอปลุก?

ให้ตายเถอะ!

สาวสวยมองดูตัวเองที่นอนอยู่บนร่างของเจียงเฉินอย่างน่ากลัว จากนั้นก็มองไปที่เสื้อคลุมของเจียงเฉินบนร่างกายของเธอก่อนที่เธอจะสัมผัสตัวเองอย่างรวดเร็ว!

ค่อยโล่งใจหน่อย!

เสื้อผ้ายังอยู่กับตัวไม่มีร่องรอยของการถูกแตะต้องเลยแม้แต่น้อย!

สาวสวยถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

เธอนั้นกลัวว่าตัวเองนั้นจะได้เจอกับเหตุการณ์แบบในหนัง ที่ตัวเองเมาแล้วก็ถูก….

นั่นคงจะเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่!

แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อได้เห็นใบหน้าที่หล่อเหลาของเจียงเฉินที่ไม่มีใครสามารถเปรียบเทียบได้ด้วยแล้วและยังมีบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความน่าเชื่อถือสาวสวยก็ต้องรู้สึกเสียดายเล็กน้อย

ถ้าหากว่าเรื่องนั้นมันเกิดขึ้นมันก็คงจะไม่เลวใช่มั้ย?

ในเวลานี้เองเจียงเฉินก็ทำหน้าบึ้งแล้วพูดออกมาว่า “หยุดโวยวายได้แล้ว จะตะโกนไปทำไม?! เมื่อคืนนี้ผมต้องนอนกับคุณในรถคันนี้ตลอดทั้งคืนเลยนะ!”

สาวสวยพูดออกมาอย่างระมัดระวัง “นายเป็นใคร?”

เจียงเฉิน “??? อะไรนะ?”

พระเจ้า! นี่เธอเมาจนไม่รู้เลยเหรอว่าเมื่อคืนเกิดอะไรบ้าง?

เขายักไหล่แล้วพูดออกมา “ผมเป็นคนขับรถที่คุณเรียกมา จำได้หรือเปล่า?”

จากนั้นเจียงเฉินก็หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมาก่อนจะเปิดแอปพลิเคชันและแสดงให้เธอดู

“ฉันจำได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น”

สาวสวยพูดออกมา “แล้วทำไมนายถึงไม่ส่งฉันกลับเข้าห้องฉันละ?”

เจียงเฉินพูดออกมาด้วยความโกรธ “แล้วคุณได้บอกผมไหมว่าคุณอยู่ห้องไหน? ห้องที่นี่มีตั้งมากมายขนาดไหนผมก็ยังไม่รู้แล้วผมจะไปรู้ได้ยังไงว่าคุณอยู่ที่ห้องไหน?”

สาวสวยที่ได้ยินแบบนั้นก็ตระหนักได้ในทันที “ใช่แล้ว เมื่อคืนฉันคิดว่าฉันคงจะสามารถประคองตัวเองจนกลับมาถึงบ้านได้ก็เลยไม่ได้บอกเลขห้องให้กับนาย ใครจะไปคิดว่าฉันจะเผลอหลับระหว่างทาง เห้อ.... อันที่จริงแล้วถึงแม้ว่านายจะมีเลขห้องแต่ก็คงไม่สามารถเข้าไปได้อยู่ดี เพราะมันมีระบบตรวจจับใบหน้าและสแกนลายนิ้วมืออยู่”

“แต่ว่านายพยายามปลุกฉันแล้วใช่ไหม?”

เธอถามออกมาด้วยความสงสัยเล็กน้อย

เจียงเฉินที่ดีแบบนั้นก็พูดไม่ออกโดยสมบูรณ์

เมื่อคืนใครกันนะที่หลับเหมือนกับหมู?

เจียงเฉินยักไหล่ “แล้วเมื่อคืนคุณตื่นบ้างไหม?”

ในที่สุดสาวสวยก็เข้าใจได้เจอหัวเราะออกมาด้วยความเขินอาย

“ใช่แล้ว ปกติแล้วฉันเป็นคนที่หลับลึกมาก สมัยตอนเรียนมหาวิทยาลัยเพื่อรูมเมทของฉันต่างก็บอกว่าฉันเป็นคนที่ถ้าหลับแล้วก็อย่าหวังจะปลุกได้!”

“แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อคืนนายทำงานหนักจริงๆ นายมาส่งฉันถึงที่แล้วแต่นายก็ยังคงเป็นห่วงฉันและอยู่กับฉันตลอดทั้งคืน ขอบคุณมากนะ!”

สาวสวยยื่นมือของเธอออกมา “ฉันเชื่อว่าไป่หยู่ฉี แล้วนายล่ะ?”

“เจียงเฉิน!”

เจียงเฉินจับมือกับสาวสวย

สาวสวยคนนี้มีมือที่อ่อนนุ่มดีจริงๆ

เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงคนนี้ดูแลตัวเองเป็นอย่างดีจริงๆ!

แม้ว่าเจียงเฉินจะคิดว่าไป่หยู่ฉีจะเป็นสาวงามที่ยากจะหาคนมาเทียบได้ แต่เขาก็สงสัยว่าทำไมสาวงามคนนี้ถึงไม่ตกใจกับความหล่อเหลาของตัวเขา?

น่าแปลกใจดีจริงๆ

เมื่อคืนที่ผ่านมาตอนที่เธอนั้นกำลังเมา เธอนั้นไม่ได้สนใจรูปลักษณ์ของเขาเลยแม้แต่น้อย!

แต่เมื่อเธอตื่นมาในเช้านี้ เธอนั้นก็ต้องตกตะลึง!

คนขับรถสมัยนี้หล่อขนาดนี้แล้วอย่างงั้นหรอ?

โอ้พระเจ้า!

นี่ฉันได้นอนกับผู้ชายที่หล่อขนาดนี้จริงๆงั้นเหรอ?

ยิ่งเธอมองจียงฉันมากเท่าไหร่เธอก็ยิ่งรู้สึกว่าเขาหล่อมากขึ้นเท่านั้น!

ใครตายเถอะ!

เมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยมันน่าเสียดายจริงๆ!

มันควรจะมีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นสิถูกไหม?

ดวงตาของเธอมองไปที่เจียงเฉินด้วยความซับซ้อนในทันที!

เจียงเฉินไอออกมา “ตอนนี้คุณควรคืนเสื้อผมกลับมาได้แล้ว”

ไป่หยู่ฉีมองเสื้อของเจียงเฉินราวกับว่าเธอกำลังมองผีสางเทวดาอยู่

ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดง

“เอ่อ.... โอเค เอาเสื้อนายกลับคืนไป”

ไป่หยู่ฉีโยนเสื้อกลับไปให้เจียงเฉิน

หลังจากที่เจียงเฉินรับเสื้อของเขากลับมาแล้วเขาก็ไม่ลืมที่จะโบกมือให้เธอ “อย่าลืมให้ 5 ดาวกับผมด้วยละ ขอบคุณมาก!”

ไป่หยู่ฉีโบกมือลา

แม้ว่าบนใบหน้าของเธอจะมีรอยยิ้มแต่ในใจของเธอนั้นเต็มไปด้วยความไม่พอใจ!

ให้ตายเถอะ นายได้มีโอกาสเจอกับสาวสวยที่ไร้ที่ติอย่างฉันแต่ผู้ชายคนนี้ต้องการแค่คำชมระดับ 5 ดาวงั้นหรอ?

นายจะไม่ต้องการบัญชีวีแชทของฉันเลยงั้นเหรอ?

นายไม่ต้องการเบอร์โทรศัพท์มือถือของฉันเลยใช่ไหม?

เจ้าบ้า!

คนอย่างนายมันเข้าใจยากจริงๆ!

หรือว่าฉันควรที่จะเป็นฝ่ายให้วีแชทเขาก่อนดี?

แต่ว่าฉันเป็นผู้หญิงนะ ฉันไม่ควรจะเป็นฝ่ายเข้าหาเขาก่อน?

เธอจ้องไปที่เจียงเฉินอย่างโกรธจัด

แต่อย่างไรก็ตาม

เจียงเฉินกลับเดินออกไปโดยที่ไม่หันหลังกลับมาเลยแม้แต่น้อย

ไป่หยู่ฉีกระทืบเท้าของเธอด้วยความโกรธ

“ใช่แล้วๆ!”

ดวงตาของไป่หยู่ฉีเป็นประกายในที่สุดเธอก็หาวิธีจัดการได้แล้ว!

เธอรีบวิ่งออกไป “นายมาแลกวีแชทกับฉันหน่อย ครั้งนะหากฉันต้องการใช้บริการในอีกฉันจะได้ติดต่อไปหานายโดยตรงเลย นายจะได้ไม่ต้องโดนหักเงิน!”

ไป่หยู่ฉีคิด

เจียงเฉินคงจะต้องตาสว่างอย่างแน่นอนหลังจากนั้นเขาคงจะต้องยินดีแลกวีแชทกับเธอ

ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็เป็นสาวที่ทั้งสวยและรวยมาก!

โดยปกติแล้วก็คงจะมีแต่ผู้ชายที่คอยเข้ามาหาเธอเพื่อขอไอดีวีแชทของเธอถูกไหม?

นิสัยของไป่หยู่ฉีค่อนข้างจะเป็นคนเย่อหยิ่ง ดังนั้นเธอจึงไม่สนใจที่จะให้วีแชทของเธอกับผู้ชายคนไหน

แต่อย่างไรก็ตาม

เจียงเฉินที่อยู่ตรงหน้าเธอนั้นดูน่าหลงใหลมากเกินไป!

ทันทีที่เจียงเฉินได้ยินว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงข้ามเขาต้องการแลกวีแชทกับเขา เขาก็ตื่นตัวขึ้นมาในทันที

“คุณจะให้วีแชทของคุณกับผู้ชายแปลกหน้าแบบนี้เนี่ยนะ?”

เจียงเฉินหรี่ตาลง

“???? ทำไมเหรอ?”

ไป่หยู่ฉีตกตะลึง

เจียงเฉินพูดออกมาอย่างไม่เกรงใจ “ผมเป็นคนขับรถ! คนสามารถติดต่อกับผมผ่านแอพพลิเคชั่นได้อีกในอนาคต! ผมไม่ชอบให้วีแชทของผมกับคนอื่นง่ายๆ โดยเฉพาะกับผู้หญิงที่เพิ่งจะพบกันเพียงแค่ครั้งเดียว!”

เมื่อพูดจบเจียงเฉินก็เดินจากไปทันที

ทิ้งไว้เพียงไป่หยู่ฉีให้อยู่ข้างหลังกับสายลม

หลังจากนั้นไม่นาน สติของไป่หยู่ฉีก็กลับมาอีกครั้ง

“เขาปฏิเสธฉันงั้นเหรอ?”

“ฉันถูกปฏิเสธจริงๆใช่ไหม?”

“เขาไม่ยอมให้วีแชทกับผู้หญิงคนอื่นง่ายๆอย่างนั้นเหรอ?”

“วุ่นวายอะไรแบบนี้?”

“ปรากฏว่าในตอนนี้ฉันกลายเป็นคนที่โลภอยากได้เขาแล้วงั้นเหรอ?”

(╯‵□′)╯︵┻━┻!

ไป่หยู่ฉียิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ!

สูดอากาศหายใจ!

ผู้ชายตรงหน้าเข้าใจยากจริงๆ!

แต่ทุกครั้งที่เธอคิดถึงเรื่องนี้ ร่างกายที่เต็มไปด้วยความกำยำของเจียงเฉิน ดวงตาที่เต็มไปด้วยความรำลึกและใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหล่อเหลาอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกพึงพอใจเขามากขึ้นเรื่อยๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนที่เธอนั่งอยู่ในรถ เจียงเฉินนั้นอยู่กับเธอตลอดทั้งคืนโดยที่เขาไม่ทำอะไรเธอเลยแม้แต่น้อย!

หลังจากนั้นก็ผ่านมาสามวัน….

ในที่สุดไป่หยู่ฉีก็อดใจไม่ไหวจนต้องเรียกหาเจียงเฉิน

“ฮัลโหล เจียงเฉินใช่หรือเปล่า?”

ไป่หยู่ฉีพยายามอย่างหนักเพื่อทำให้เสียงของเธอดูนุ่มนวลและน่าดึงดูดที่สุด

ในตอนนี้เธอกำลังยืนอยู่ที่ชั้น 78 ของอาคารศูนย์การค้า!

ออฟฟิศของเธอนั้นเป็นห้องโถงขนาดใหญ่ที่มีพื้นที่กว่า 180 ตารางเมตร!

ชั้นที่เธออยู่นั่นทำให้เธอสามารถเห็นวิวทิวทัศน์ของเมืองหลวงได้อย่างชัดเจน!

แม้แต่ภูเขาทางด้านทิศตะวันตกที่อยู่ห่างออกไปไกลก็ยังสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน!

ห้องทำงานของประธานบริษัทถูกตกแต่งไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่เต็มไปด้วยความหรูหรา ภาพวาดโบราณและภาพอักษร ตลอดจนไปถึงคอมพิวเตอร์ เครื่องใช้ไฟฟ้าและอื่นอื่นอีกมากมาย

ไป่หยู่ฉีรู้สึกพึงพอใจเล็กน้อยเมื่อเธอมองไปรอบๆและเห็นทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอ

ในตอนนี้เธอกำลังสวมชุดสูทสีขาวซึ่งทำให้เธอดูเป็นคนที่มีความสามารถและเซ็กซี่และด้วยการที่เธอออกกำลังกายเป็นประจำทำให้ร่างกายของเธอนั้นดูผอมเพรียว…

ด้วยรูปร่างแบบนี้มันจะเป็นไปได้เหรอที่จะไม่สามารถดึงดูดผู้ชายได้?

สามวันมานี้เจียงเฉินจะคิดถึงฉันบ้างไหมนะ?

สูดอากาศ!

เขาจะต้องเสียใจที่ไม่ยอมขอวีแชทของฉัน!

ฉันจะต้องแก้แค้นผู้ชายคนนี้ให้ได้!

ไป่หยู่ฉีมั่นใจในเสน่ห์ของตัวเธอเป็นอย่างมาก!

แต่ใครจะรู้

“เอ๊ะ คนขับรถ?”

เสียงของเจียงเฉินเต็มไปด้วยความสับสน “คนขับรถ? ช่วงที่ผ่านมาผมมีลูกค้าตั้งหลายคน? คุณเป็นใครกัน?”

พรูด!

ไป่หยู่ฉีผู้เต็มไปด้วยความมั่นใจก็เกือบเซจนล้มลงกับพื้น!

พระเจ้า!

เจ้าหมอนี่!

ลืมฉันไปแล้วอย่างงั้นหรอ?

เขาลืมประธานสาวสวยอย่างฉันไปแล้วงั้นเหรอ?!

ฉันจะไม่มีวันให้อภัยเขาเด็ดขาด!

ไป่หยู่ฉีตัวสั่นด้วยความโกรธ “ให้ตายเถอะ!”

เจียงเฉินพูดออกมา “แต่อย่างไรก็ตาม เสียงของคนดูเหมือนจะคุ้นๆอยู่ คุณใช่คนที่นอนหลับเหมือนกับหมูตายหรือเปล่า? คนที่ไม่ว่าผมจะพยายามปลุกยังไงคุณก็ไม่ยอมตื่น?”

ไป่หยู่ฉี “…..”

ให้ตายเถอะ!

เรื่องแบบนี้เขากลับยังสามารถจำได้?!

เธอพูดออกมาด้วยความโกรธ “เจียงเฉิน นายจำฉันได้หรือเปล่า?! นายช่วยจำฉันตอนอื่นได้ไหม?!”

เจียงเฉินคิดอยู่ครู่นึง “จริงๆแล้วก็จำได้อีกแบบเหมือนกัน!”

“จริงหรอ?!”

ไป่หยู่ฉีในตอนนี้เต็มไปด้วยความคาดหวัง

เจียงเฉินตอบออกมาอย่างตรงไปตรงมา “ตอนที่คุณนอนคุณชอบที่จะน้ำลายยืดออกมา!”

ดวงตาของไป่หยู่ฉีเต็มไปด้วยความมืดมน!

ให้ตายเถอะ!

ไม่ว่าจะตอนที่ฉันนอนมันหมูตายหรือว่าตอนที่ฉันนอนน้ำลายไหล!

นายจะจำตอนอื่นไม่ได้เลยอย่างงั้นหรอ?!

เจียงเฉินพูดต่อ “คุณก็ดูโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะทำไมถึงยังนอนน้ำลายยืดเหมือนกับเด็กอยู่อีกล่ะ?”

ไป่หยู่ฉีขัดจังหวะของเจียงเฉินอย่างรวดเร็ว “ก็ได้!”

เจียงเฉิน “เกิดอะไรขึ้น?”

ไป่หยู่ฉีพูดออกมาอย่างจริงจัง “ใช่แล้ว ฉันเพิ่งจะก่อตั้งบริษัทของฉันขึ้นมาแล้วตอนนี้ฉันยังขาดพนักงานอยู่ ฉันต้องการคนขับรถแบบเต็มเวลา! นายมาเป็นคนขับรถให้ฉันได้หรือเปล่า?”

เจียงเฉินรู้สึกไม่มีความสุขทันทีที่ได้ยินแบบนั้น!

คุณกำลังล้อเล่นอยู่หรือยังไง?

จะให้ฉันเป็นคนขับรถส่วนตัว?

“ยังไงก็เถอะ เงินเดือนที่ฉันจะให้นายคือ 5 หมื่นหยวนต่อเดือน!”

ไป่หยู่ฉีมั่นใจมาก “เป็นยังไงบ้างล่ะ? ตัวเลขนี้มากพอที่จะทำให้นายมาเป็นคนขับรถส่วนตัวของฉันได้หรือเปล่า?”

เจียงเฉินพูดไม่ออกเป็นเวลาสามวินาที “….”

ไป่หยู่ฉีคิดว่าตอนนี้เจียงเฉินคงกำลังจะตกใจเป็นอย่างมากกับข่าวดีที่ได้รับจนพูดไม่ออก เธอยิ้มแล้วพูดออกมาว่า “ในชีวิตนี้นายอาจจะไม่มีทางได้รับข้อเสนอที่ดีแบบนี้อีกแล้วนะ!”

น่าสงสาร!

ในใจของเจียงเฉินนั้นไม่มีการหวั่นไหวหรือแม้แต่น้อย แถมเขายังรู้สึกรังเกียจขึ้นมาเล็กน้อยด้วย!

5 หมื่นหยวน?

เพียงแค่เสี้ยววินาทีฉันก็สามารถหาเงินเท่านั้นได้แล้ว!

ดี!

เจียงเฉินยิ้มออกมา “นี่”

“นายไม่จำเป็นต้องให้คำตอบฉันทันทีหรอก คืนนี้ฉันมีงานเลี้ยงอยู่ชั้นจะไปร่วมงานนี้ด้วย นายจะพาฉันไปหน่อยได้ไหม?”

ไป่หยู่ฉีพูดออกมาอย่างรวดเร็วและกลัวว่าเจียงเฉินจะปฏิเสธเธอ “นอกจากนี้ นายมีชุดที่พอจะสวมใส่ในงานที่เป็นทางการหรือเปล่า?”

เจียงเฉินคิดอยู่ครู่นึง “มีอยู่”

“ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดี ตอนเวลา 16.30 ก็มารับฉันได้เลย ที่อยู่ของบริษัทฉันจะถูกส่งไปให้นายหลังจากนี้”

ไป่หยู่ฉีพูดออกมา “และพานายมาถึงที่บริษัทของฉันแล้ว ฉันจะอธิบายเรื่องต่างๆให้นายฟัง”

ก่อนที่เจียงเฉินจะได้พูดอะไรไป่หยู่ฉีก็ได้ตัดสายไปก่อน

เจียงเฉิน “….”

จะไปหรือไม่ไปดี?

เขามองไปที่ระบบ

ในเวลานี้เองระบบก็จะแจ้งเตือน….

“ภารกิจที่กำหนดยังไม่เสร็จสิ้น….”

เจียงเฉินแทบจะสบถออกมา!

ขับรถก็ทำไปแล้วแต่ทำไมถึงยังไม่ให้รางวัลฉันอีก?

จบบทที่ ตอนที่ 650 : ฉันสามารถให้วีแชทกับผู้ชายก่อนได้ไหม?

คัดลอกลิงก์แล้ว